Million Dollar Baby (2004)

Wat een goeie film is dit zeg!

Ik snap echt niet wat sommige mensen hier zeggen over dat sport minder belangrijk is enzovoorts. Volgens mij hebben jullie de hele achterliggende gedachte van de film gemist. Denken jullie bij Gran Turino van Eastwood het ook alleen maar om de auto gaat?

Ik vind de rollen echt mooi neergezet. Clint speelt weer voortreffelijk en Morgan heeft een goede bijrol. Het laat ook de mindere aspecten in het leven zien. Je moet echt verder kijken bij deze film wil je de gedachtes eruit halen, en dit maakt deze film voor mij zo ontzettend sterk. Ik kreeg echt compassie op het laatste, en alleen het aanbrengen van zo'n gevoel bij mij maakt de film al sterk.

Kortom, een erg goede film als je iets verder doordenkt dan het gene wat je ziet. Als de focus voor iemand puur bij het verhaal moet blijven en niet achterliggende gedachtes/gevoelens moet meetrekken dan is dit geen film voor jou.

4,5*

Geweldig film met emotionele muziek die soms een tikkeltje slow was. Al om al een geweldige film met een goeie Clint en een ijzersterke Morgan Freeman, maar dat zijn we van hem gewend!

Ik ben meer fan van de films van Eastwood als regisseur dan die als acteur. Hij weet vaak toch wel een mooie sfeer neer te zetten en je ontkomt er gewoon niet aan om toch wel met een behoorlijk brok in je keel achter te blijven. Wat ik hier las dat er geen ontkomen aan is om met de hoofdpersoon mee te leven en je duidelijk geen andere kant op kan dan medelijden met haar te hebben en haat tegenover haar familie en haar tegenstander te voelen, ben ik het wel mee eens. Maar ondanks dat je deze hoek in gedouwd wordt, blijft het toch wel een verschrikkelijk sterke film met alle emoties die de mens kent. Je voelt de afgrond aankomen al voordat deze in zicht is. Sterk acteren van Swank en een zeer rake interactie met Eastwood. Freeman ergerde me in deze film eigenlijk voor het eerst. Beetje Freeman-moeheid is ingetreden denk ik. Altijd die goede raadgevende man heb je ook wel een keer gezien. De muziek toch ook weer zeer sterk. Je moet bijna wel een hart van staal hebben, wil je niet een beetje meevoelen met Maggie. Ik verhoog met een halfje.

Dubbelvla,

Twee pakken vla, Morgan Freeman en Clint Eastwood, Hilary Swank als lijdend voorwerp. Onder begelijding van het oersaaie duo, een dame in de ring, nog een dame in de ring, en kwijlen maar. Zo gekwijld, zo gekwijld, toch allemaal standaard.nl, veilig camerawerk, oh en waarom besloot ze ook al weer te boksen? Omdat ze er goed in was. Ok, leuk. Zeker met de wijze stem van Freeman als voice over.

Irritant was het niet, had gewoon op meer gehoopt, gehoopt? Verwacht.

Ondanks dat deze vla wat zuur was, verteld Freeman een aardig verhaaltje.

Indrukwekkende film. Clint Eastwood bevestigt zich hier voor me als een onwijs goede regisseur. Hele sfeer van de film komt ontzettend goed naar voren, en gaat nergens verloren. De gevechten waren puur genieten, onwijs mooi gemaakt en heel goed gespeeld van Swank.

Ik had wel over het genre drama heen gelezen. Kwam allemaal lekker feel-good over, en dacht dat het wel een happy end zou worden. Nou daar kwam ik even bedrogen uit, wat een heftigheid zeg. Erg verdrietig!
4*

Prachtige film van Eastwood. Hij acteert zelf ook wel aardig als knorrige bokstrainer, maar vooral Hilary Swank zet hier een heel goede acteerprestatie neer.

4,5*

Clint Eastwood als acteur heeft mij inmiddels al meerdere keren omver geblazen (evenals Freeman overigens). Als regisseur heeft Eastwood dat nog niet. Unforgiven en High Plains Drifter kwam heel dicht in de buurt, maar ook die mist uiteindelijk een (moeilijk aan te duiden) element. Million Dollar Baby stuit op hetzelfde probleem als Mystic River en Grand Torino. Het is veel te glad en voorspelbaar. Nu bleek Million Dollar Baby een verademing qua voorspelbaarheid, maar een mooie twist op het einde levert nog geen goede film. Hooguit bonuspunten.

Het is best een aardige film. Ik heb het niet zo op boksen, dus dat is al een minpunt. Gelukkig was het daadwerkelijke boksgedeelte redelijk minimaal en ging het meer om de zaken er om heen. Alleen voor de rest heeft de film toch weinig om handen. Goed acteerwerk van Eastwood en Freeman, maar wel erg cliché typetjes. Weinig interessante types, laat ik het zo zeggen. Swank kon me overigens niet boeien. Ze zag er totaal niet uit en dat accent was echt vreselijk.

Verveelt niet en is dus leuk voor een middagje, maar ik ben niet op zoek naar doorsnee hap-slik-weg films. Het einde maakte overigens veel goed.

Eastwood is toch wel een kundig filmmaker, hij weet het publiek op de juiste manier om te krijgen met vaak wat vlakke personages.

Freeman speelt weer eens een oude wat wijze man, en Eastwood weer de norse man, daarnaast heb je een karakter die met haar charmes en doorzettingsvermogen het hart van Eastwood te smelten. De standaard ingredienten van de filmmaker/acteur. Niet erg want het werkt wel degelijk. Het verhaal is leuk, en blijft de gehele film onderhouden. In de ommekeer avn het verhaal krijg je toch wel even een brok in je keel. Helaas sleept dat net wat te lang aan, en wordt de emotie een beetje te geforceerd. Had iets genuanceerder gekunt. Nu komt het wat opdringerig over. Niet erg zo af en toe, daar had ik verder ook geen problemen mee, maar het duurt allemaal zo lang. Het blijft echter wel boeien en houd je aandacht vast. De vechtscènes zijn mooi gechoreograffeerd en doen qua stijl vaak denken aan Rocky. Ook erg mooi geschoten allemaal.

Goed gemaakte film, en met veel liefde gemaakt. Dat is er wel aan af te zien. Swank levert een mooie prestatie af, en ook Eastwood en Freeman zijn in hun vertrouwde soort rollen goed bezig. De film wordt net iets te lang uitgerekt om echt een grote impact te maken. Een beetje een gemiste kans om echt een topper te zijn. Voor de rest een mooie film.

Aangrijpend drama.

Niet eens zo speciaal verhaal. Een oude bokstrainer, een stevige madam die denkt dat ze de beste ter wereld wordt, en een zijpersonage dat alles verteld. Moet gezegd, werkte goed, deze mix. Toch had de film 20 min sneller kunnen eindigen. Had ook beter geweest, er werd nu naar mijn gevoel net iets té veel drama ingestopt.

Clint Eastwood doet het gezien z'n leeftijd erg goed, maar Hilary Swank acteert uiteraard werelds. Een knalprestatie. Ik vond het spijtig dat Morgan Freeman niet wat meer dialoog had.

Ook als regisseur doet good old Clint het behoorlijk goed. Dramatisch sfeertje komt goed tot z'n recht, met vele sobere beelden. De boksgevechten waren erg vakkundig gedaan. Altijd redelijk vast, nooit chaotisch. Zoals het hoort dus.

Terechte Oscarwinnaar.

4

Een zeer aangrijpende film met acteerwerk van Hillary Swank waar je kippenvel van krijgt. Soms neigt het verhaal wat langdradig te worden maar toch zakt het verhaal nergens in en bleef ik geboeid kijken. De bokssène's kwamen heel realistisch op me over. Dat vond ik heel erg knap gedaan. Het einde heeft me verrast en ontroerde me ook heel erg. Zeker een indrukwekkende film.

Van films van en/of met Clint Eastwood ben ik meestal wel fan, zodat ik ook van Million Dollar Baby wel iets verwachtte. Ik vond de film dan ook geslaagd, al bleef hij wel wat onder mijn verwachtingen. Het goede aan deze film zijn de boksscènes, die zeer goed in beeld worden gebracht en dan ook zeer entertainend zijn, en de acteerprestaties (wat met zo'n geweldige cast niet echt verbazingwekkend is natuurlijk). Hierbij vind ik dat noch Swank, noch Eastwoord met de grootste pluimen mogen gaan lopen: de echte grote meneer in deze film vind ik Morgan Freeman (al heeft hij wel een kleinere rol dan de eerder genoemde namen). Million Dollar Baby heeft een goede opbouw naar het moment dat Maggie verlamd raakt , maar vanaf dat moment duurt de film eigenlijk nog een tikkeltje te lang: het wordt allemaal wat minder boeiend en het wordt zelfs een beetje langdradig.

Ik mag die Clint Eastwood wel, evenals zijn films.

Deze film bevat een prachtig verhaal dat erg goed verteld wordt. Het grote pluspunt van de film. Maar echt bijzonder vond ik de film helaas niet.
Op de een of andere manier kreeg ik niet echt binding met Maggie, gespeeld door Hilary Swank.
Vond het in het begin nog wel leuk met dat eigenwijze gedoe van haar maar gaandeweg de film werd m'n aandacht wat afgeleid.

Helaas deed het me ook niet echt veel toen Frankie de stekkers eruit trok.
Daar heeft de film toch wel naartoe gewerkt.
Acteerwerk is goed. Eastwood is zoals hij altijd is. Nors, stug, weinig pratend. Leuk om te zien hoe hij op een gegeven moment meegaat in het enthousiasme van Maggie.

Dit is toch een verder prima film! Een 3,5* is dan ook meer dan verdiend!

Op het eerste gezicht lijkt Million Dollar Baby niet meer dan een zeer degelijk maar enigszins voorspelbaar boksdrama over hoe iemand die nooit opgeeft de top bereikt, maar door de sterke en onverwachte plotwending komt alles ineens in een heel ander perspectief te staan. Hoewel het moment suprême me niet genoeg aangreep om van een meesterwerk te spreken, ontstijgt de film de middelmaat met gemak.

Clint Eastwood, Morgan Freeman en Hilary Swank acteren allen puik, in de bijrollen zit weinig interessants. Verder is het allemaal prima in beeld gebracht, hangt er een goed, bijpassend sfeertje en zijn de dialogen sterk. Een kwaliteitsfilm.

Het verhaal is tot de helft (tot de verlamming) voor mij heel boeiend, daarna vertraagt het enorm.
Je zou het verdieping kunnen noemen, maar ik vind het te sentimenteel en te bedacht overkomen. Het eind sleept zich voort, is te uitgerekt naar mijn zin.
Het (vrouwen) boksthema vind ik interessant, vooral de passie en het doorzettingsvermogen en de rauwe sfeer.
Clint is hier mijn favoriet, een klasse acteur!

Meer dan een degelijk drama maar doordat het begin te duidelijk en vanzelfsprekend is en de tweede helft van de speelduur ingevuld wordt met een ziekenhuisbed zakt het totaalplaatje behoorlijk in elkaar. Natuurlijk worden er goede rollen neergezet en heeft het op technisch vlak genoeg aandacht gekregen maar een inhoudelijke onthutsing blijft jammer genoeg uitgesloten. Een ouwe rot in het vak met 'n sportschool krijgt geheel onverwachts een meisje op bezoek die graag bokser wil worden. Er wordt getraind, er worden klappen uitgedeeld en hier en daar valt er iemand bewusteloos. Allemaal niet echt bijzonder en dit hele traject kun je al voorzichtig uitstippelen ook al weet je dat er waarschijnlijk wel een wending aan gaat komen. Er zitten mooie scènes tussen maar uiteindelijk lijkt Million Dollar Baby te draaien om de injectiespuit waarbij onze Eastwood een lastige keuze moet maken.

Mooie film. Kent het eerste uur een aantal toffe bokswedstrijden, maar als het verhaal dan ineens een hele andere kant op gaat wordt het een hard en rauw drama. Met zo'n morelerende voice-over van Morgan Freeman heb ik helaas wat minder. 4*

Million Dollar Baby is zo een film die menig kijker knock-out doet slaan, omdat diegenen het aangezette drama niet konden ontwijken.

Het is een typische Eastwood; niet teveel poespas, ingetogen camerawerk, sober kleurgebruik en een film waarin alle eindjes nogal geforceerd aan elkaar worden geknoopt - waarbij een aantal oneliners terugkeren om de cirkel rond te houden.

Hilary Swank heeft me verrast. Prachtig naturel geacteerd. Eastwood is zijn pistool en cowboyhoed vergeten, maar heeft - net als Morgan - een toegevoegde waarde.

Vermakelijke film, die wel teveel credits en Oscars heeft verzameld, maar er zijn legio films die ze minder terecht kregen.

3,5*

De film vaker langs zien komen op televisie, maar ik weet niet meer of ik hem echt wel eens helemaal gezien heb. Gisteravond dus wel. Het acteerwerk is erg goed. Van Clint Eastwood en Morgan Freeman had ik niet anders verwacht, en ze deden het dan ook goed. Hilary Swank heb ik een keer in een goede rol gezien en ook een keer wat minder, dus dat was even afwachten. Maar ze zette een erg sterke rol neer. De film is in het begin wel aardig vermakelijk en het is mooi om te zien hoe Maggie steeds meer vordert als vrouwelijke boxer. De plotwending zag ik dan ook helemaal niet aankomen. Maar dit vind ik wel een erg sterke zet, want de daaropvolgende (dramatische) scenes en het einde worden erg sterk overgebracht. Al met al is dit een sterke film van begin tot eind. Je leeft mee met de personages, en de twee verschillende kanten van het verhaal zijn allebei interessant. Al moet ik daarbij zeggen dat ik de film pas beter vond worden als Frankie, Maggie gaat opleiden. Ik vond het best een indrukwekkende film, en het zou best goed kunnen dat bij een volgende kijkbeurt ik er nog een halve ster bij doe.

3,5*

Vrij heftige, oversentimentele, typisch Amerikaanse productie, die ondanks de tekortkomingen toch enigszins bekoort. Zo is het filmwerk dik in orde en zijn de dialogen vrij aardig (dat wil zeggen; vrij oversentimenteel en begeleidt door treurige, rustige piano-riedeltjes; dus niet écht mijn ding). Verder zorgen de vlugge boksscènes voor het nodige vermaak en is het Freeman's stem die het geheel weer wat aannemelijker maakt. Maar aan de andere kant is er een vermoeide, soms traag overkomende, Eastwood, die soms zijn regels lijkt op te lezen, in plaats van met gevoel te spreken. De diepere laag van zijn karakter komt in mijn ogen geheel niet tot uiting door de sporadische kerk-fragmenten en de eindscène. Ook de goedbedoelde one-liners zullen me worst wezen. Desondanks wist het geheel me wel enigszins vast te houden, maar voelt het nogal 'makkelijk' aan. Het is een vrij simpele, door vriend en vijand gewaardeerde, manier van filmmaken. En dat kan ik niet belonen met veel sterren. Nipte 3*

Million Dollar Baby

De best gewaardeerde film geregisseerd door Eastwood was nu eindelijk aan de beurt. Na films als Grand Torino moest dit zijn beste film zijn. Een emotionele, heftige, een meelijwekkende productie. Maar is het ook de beste? Dat weet ik niet precies. Na het zien van deze film ben ik met gemengde gevoelens blijven zitten. Of dat goed is? Dat is dus één van die gemengde gevoelens. Vul het anders zelf maar in. Wat vind jij dat een film bij je moet losmaken? Als het twijfel, verdriet, maar ook vreugde en andere emoties moet losmaken, zit je bij deze film geweldig.

Het is een film die je eigenlijk in twee delen kan opbouwen. Een soort Rise and Fall verhaal is het, op meerdere vlakken. Het zijn delen waar je totaal anders naar moet en gaat kijken. Waar je bij de ene heel veel affiniteit mee hebt, kan dat daarna zomaar omslaan in misschien zelfs wel afkeur. Een dubbele film, waarvoor je echt even in de mood moet zijn. Een lastige film misschien wel. Toch zeker de moeite waard om te kijken.

Want zo begint de film ook. Er wordt gelijk een situatie gecreëerd waarvan je weet dat de, zowel verhaaltechnische-, als acteertechnische- en emotionele continuïteit, die dan de overhand heeft, gebroken gaat worden. Een hele mond vol, maar het is wel zo. Maggie's enthousiaste vastberadenheid is voor mij een beetje een stoorzender. Helemaal in het begin. Als Frankie daarna overstag gaat draait de film 180 graden. Zowel Frankie als Maggie leven helemaal op. Tot er iets gebeurd wat niemand verwacht. Ik moet toegeven dat ik het een beetje zag aankomen, het wordt tenslotte met de slow-motion al een beetje verraden. Als je dan vervolgens denkt da alles volgens Hollywood's regels gaat, zit je mis. Een zeer origineel en zwaar beladen einde is het gevolg. Een einde die nog erg lang in mijn hoofd zal blijven rondspelen.

Het beladen einde wordt mede bepaald door Eastwood en Swank. Dit zijn de twee acteurs waar alles om draait in deze film. Er zijn echter een paar zeer goede bijrollen in deze film vervuld die ook het noemen waardig zijn.
Eastwood speelt de brompot weer. Net als in Grand Torino. Ik had eigenlijk, vooral in het begin, het idee dat we gewoon met dezelfde personage te maken hadden! Totaal geen verschil te zien! Dat was echt een minpunt. Vervolgens probeert hij emotioneel los te komen in de film. Het loopt voor mij uit op een blamage. Het is dat de overige acteurs Eastwood staande houden maar hij glijdt hier toch wel hard onderuit. Een cowboy en een brompot zit er voor hem in, maar emoties moet hij niet mee aankomen.
Swank daarentegen is precies andersom. Die speelt in het begin zeer ergerlijk en weet zich naarmate de film zich ontwikkeld steeds voor de dag te laten komen. Helemaal als ze in het ziekenhuis ligt speelt ze op haar best. Zeer goed, maar met name het begin kon beter.
De bijrollen die ik even wilde noemen zijn de volgende. Uiteraard moet Freeman genoemd worden. Hij presteert voor zijn doen normaal, maar hij weet zo'n invloed op het verhaal uit te oefenen, door zo gewoon te zijn, dat het heel mooi is om te zien. Niet al te veel dialogen en hij houdt zich voornamelijk op de zijlijn. Toch is het van grote invloed en geeft het een positieve draai.
Als laatste wil ik Jay Baruchel noemen die Danger vertolkt. Van hem kon ik zo genieten! Hij geeft de film wat lucht en humor tussen de zware scènes door. Heerlijk die man!

Op het moment dat we naar het visuele aspect van de film willen kijken denk ik dat we toch vooral moeten inzoomen op de bokswedstrijden. Daar gaat de film tenslotte een groot gedeelte om. De gevechten zijn zeer duidelijk weergegeven. Waar een film als Warrior af en toe nog een beetje onduidelijke en chaotisch is, is dat hier geen moment het geval. Zeer goed in beeld gebracht. Verder is alles wat gewoontjes. Niet heel speciaal.

Wat geef ik deze film nu? Ik twijfel tussen een 3.5 en een 4. Toch denk ik dat ik voor dat eerste ga. Er waren net te veel puntjes waar de film het nét niet was. Ondanks dat ga ik hem over een tijdje nog een keer zien en herzie ik misschien wel mijn mening. Een tip voor alles: gewoon zien!

3.5*

Daarom moet ik geen film op tv kijken. Krijg nooit een helemaal goed beeld van de film.

Fantastische cast mooi verhaal. Alleen beetje saai en voorspelbaar. Vond de gevechten er een beetje onrealistisch uit zien.

Goede film maar geen aanrader.

Maarja klote reclames.

Ik geloof dat ik deze film al eens eerder had gezien. Ik vond hem alleen niet Oscarwaardig. En nu nog steeds niet.
Wel ben ik blij dat er gekozen is voor een hoofdkarakter dat gelukkig niet een tienermeisje is die het wil maken. Want dat geeft het meteen wat goedkoops en we hebben al genoeg van dat soort films gezien, nietwaar? Nee, deze hoofdkarakters kwamen wel echt over. Want dan heb ik het ook over de twee trainers binnen de club. Jammer genoeg nog types als Danger en haar familie die het iets clichématigs geven.
Het verhaal boeit me nooit echt en dat komt waarschijnlijk omdat ik boxen ook niet echt een interessante sport vind om naar te kijken. Ook is het te verwachten dat de trainer haar eerst niet wil helpen en dan wel. En dat ze door diepe dalen moet om haar droom te bereiken.
Het laatste gedeelte maakte het jammer genoeg niet veel beter. De typetjes als haar moeder en de rest van haar familie die wat komen eisen en de trainer die haar ervoor wil beschermen. Nee, ik raak er niet echt van onder de indruk. Ook als komische noot tijdens het dramatische gedeelte werkt het voor mij niet.

Door de hoofdrolspelers wordt er goed genoeg geacteerd. De echte typetjes worden door de acteurs niet veel beter ingevuld. Die acteur waarvan zijn karakter overliep naar een andere manager (naam kwijt) was enigszins zijn tekst aan het oplezen. Dat kwam niet zo natuurlijk over.

Maar ondanks die punten was het wel een leuke kijkervaring. Maar voor mij niet top 250 of Oscarwaardig.
3*

Inmiddels is de film al 10 jaar oud, maar nog steeds ben ik er zodanig van onder de indruk dat ik er opnieuw stil van werd.

Een film over boksen, ja... maar het is veel meer dan dat... een bijzonder tragisch verhaal, emotioneel ook, prachtig gebracht door Clint Eastwood (die ook de regie, productie en muziek doet), Hilary Swank en Morgan Freeman.

Dat de film 4 Oscars heeft gewonnen is zeer terecht, onder andere voor Beste Film en Beste Actrice.

Ja opnieuw was ik na het bekijken van deze film... stil...

Indrukwekkende prent die na een decennia nog niets aan kracht heeft verloren!!

Moeilijk te omschrijven waarom ik dit zo'n goede film vind. Het heeft er zeker mee te maken dat een vrouw de top bereikt, van zich afbijt en het vertrouwen voor zich wint. Dat moet ik toegeven. Verder erg vermakelijk om naar de bokswedstrijden te kijken. En erg goed geacteerd.

Heel heftig toen Maggie op die stoel viel en nooit meer kon boksen. Leuk om die maffe kerel die totaal niet kon boksen tussendoor steeds terug te zien komen. Voor mij was de film verder niet echt voorspelbaar en dan vooral doelend op het gedrag van Frankie. De film eindigde op een mooie manier. Geen 'en we leven nog lang gelukkig' hier, en dat is wat een film reëel maakt en wat raakt. Dit alles maakt het een film die bijblijft.

Aangezien ik onlangs ook Raging Bull zag, leek het me aardig om deze ook weer eens te herzien.

Andere accenten in deze film, onder andere vanwege een sterkere focus op hoe te leven als bokser. De gevechten zien er wel wat minder mooi gefilmd uit. Sowieso is het camerawerk vrij standaard, al wordt er soms aardig met licht en schaduw gespeeld.

Grootste kracht is het drama. Het einde ligt niet echt in de lijn der verwachtingen gezien de eerste helft van de film, maar geeft wel een interessante wending. Een paar elementen die wat gemakkelijk aanvoelen, zoals de asociale familie, of de cliché voice over van Freeman. Maar hoe de relatie tussen trainer en bokster zich ontwikkeld weet mij in ieder geval wel erg te ontroeren. Het acteerwerk is dan ook erg overtuigend. Ook leuk om Lucia Rijker in een bijrol voorbij te zien komen.

Jammer alleen dat de film visueel wat achter blijft. Een kleine 3*.

Mooi acteerwerk en goed verhaal. Ik had de film al tweemaal gezien, maar kon mij er niet zoveel meer van herinneren (vooral de tweede helft was ik volledig kwijt). De kracht van het verhaal is ook dat het niet verzuipt in één of meerdere subplots, deze worden wel sporadisch aangehaald maar zijn een echte toevoeging aan het geheel. Enkel Morgan Freeman stoorde me wat in zijn rol en voice-over, ik vond 'm op momenten toch wel erg cliché.

Een aanrader, voor een breed publiek.

Dit is voor mij toch wel een film die zeer sterk overeind blijft staan. Normaal ben ik een van de eerste die met de beschuldigende vinger zal wijzen naar het voorspelbare en dunne plot, maar in Million Dollar Baby komt iedereen ermee weg. Zelfs de rol van Morgan Freeman, wat een een kopie van het irritante Shawshank is, is erg sterk. De film is gewoon ontzettend sterk in balans als het gaat om tempo, dialogen, acteerwerk, muziek, verhaallijn. Nergens gaat de film te snel of te langzaam en nergens wordt hij te emotioneel of te vrolijk. Constant voel je een bepaalde sfeer, die me overigens sterk aan Unforgiven deed denken, wat het gevoel geeft dat je naar een geloofwaardige film zit te kijken, ondanks alle cliché-elementen. Ik denk dat ik deze film het beste kan omschrijven als oerdegelijk. En soms is oerdegelijk nog wel fijner dan fantastisch.

Ik deel de mening van SergioMalick. Goed omschreven.

Mijn bloed.

Een simpel verhaal dat sterk op de emotie speelt. Eenvoudig als een western, met een messcherpe scheiding tussen goed en kwaad zonder dat daar ook maar een enkele twijfel of nuance in is te bekennen. En dat dan zo geniaal goed uitgewerkt dat er werkelijk geen speld meer tussen te krijgen is, en geniaal gespeeld - van de van het scherm af spattende energie van Swank tot de vadergevoelens van Eastwood. En waar ik me normaal meteen erger aan een voiceover, werkt het hier met de stem van Freeman wel goed. Cliche, jawel - dat is de hele film, maar als het zo volstrekt foutloos gebracht wordt blijkt het gebruiken van cliches welhaast een hogere kunstvorm.

“Girlie, tough ain't enough.”

De eerste keer dat ik Million Dollar Baby zag (Camera bioscoop in Utrecht) was een verpletterende filmervaring. De film kwam als een mokerslag aan en ik weet nog wel dat ik dagen met de film in me hoofd heb rondgelopen. Nu is dat natuurlijk een stuk minder maar nog steeds maakt de film veel indruk. De film kabbelt in het begin rustig voort en de personages worden op mooie wijze geïntroduceerd. Frankie, Maggie en Eddie zijn personen die alle drie een krasje hebben opgelopen en Clint Eastwood, Morgan Freeman en Hilary Swank zijn fabelachtig.

Door de sterke personages, het interessante thema (oude vrouwelijke bokser die (te) laat wordt ontdekt) en natuurlijk de voice-over van Freeman voelt het trage tempo nergens stroperig aan en ik bleef en blijf nog steeds geboeid kijken. De film heeft een aantal thema's zoals tegenslag, doorzettingsvermogen, persoonlijk leed, compassie, menselijkheid en vriendschap en maakt er een indrukwekkende cocktail van. De film deelt op ongeveer de helft van de film een knock out uit die nog lang nadreunt maar toch behoudt de film daarna zijn eigen identiteit en een film over boksen en het overwinnen van obstakels, vloeit moeiteloos over in een film over waardigheid en de zin van het leven in een uitzichtloze situatie. Erg knap van de oude meester Eastwood. En natuurlijk van Swank die hartverscheurend goed is. Million Dollar Baby is een “One in a Million” film. Een intiem meesterwerk.