Die Hard (1988)

"Yippee-ki-yay, motherfucker."

John McTiernan's keiharde actiethriller. Dan eindelijk eens een keer bekeken. Echt een sterke actiefilm met goede actie, een goed verhaal en een goede dosis drama.

Bruce Willis's best rol uit zijn carrière. Hier is hij nog niet de standaard actionhero die een beetje op de automatische pilot loopt en hij is nog niet kaal. Hier zie je een jonge acteur die eindelijk een kans heeft om carrière te maken en een heel erg sympathieke held neerzet. Alan Rickman was een sterke badguy, een Brit die perfect een Duits en een Amerikaans accent na kan doen. Het schijnt dat zijn Duits niet grammaticaal correct was maar mij had ie hoor. Vooral de chemie tussen Rickman en Willis is erg vermakelijk. De andere acteurs waren ook allemaal in orde. Veel beter acteerwerk dan in de standaard actie-film.

Die Hard vertelt het verhaal van NYPD-agent John McClane die voor de Kerstdagen zijn vrouw komt ophalen van haar werk. Laat het nou net zo zijn dat op die kerstavond een groep terroristen de wolkenkrabber waar McClane zich bevind overvallen. Terwel deze zogenaamde Duitse vrijheidsstrijders de werknemers gijzelen en de directeur Mr. Takagi onder schot houden, werk John ze tegen. Ook ontdekt John dat dit geen gewone terroristen zijn... Sterk verhaal gebaseerd op Nothing Lasts Forever van Roderick Thorp. Aanvankelijk zou deze film een vervolg op Commando worden maar toen Arnold het script afwees maakte McTiernan een heleboel wijzigingen, waaronder meer diepgang. Een heleboel acteurs hebben de hoofdrol afgewezen maar uiteindelijk heeft Willis hem aangenomen.

Erg sterke actie. De tijd dat ze nog geen CGI gebruiken maar met realistische on-camera effecten werkten en bloed zakjes op acteurs plakten. Het resultaat is dan ook onovertroffen. Die Hard is ook geen hersenloze actiefilm met actie om actie en veel shot-outs, maar een erg sterke film met een aantal goede actiemomenten.

De score van Michael Kamen mag er wezen. Boud goed op met spanning en speelt zelfs af en toe in op kerstsfeer. Eigenlijk is Die Hard ook een kerstfilm met geniale verwijzingen zoals "Now I have a machine gun. Ho ho ho.".

De film is mooi opgenomen. S'avonds in een groot gebouw met allemaal mannen met wapens die overal rondlopen. Onze eigen Jan De Bont heeft uitstekende cinematografie verzorgd. De film heeft ook goede opname locaties, de wolkenkrabber waar de film zich afspeelt is trouwens in werkelijkheid het hoofdkantoor van 20th Century Fox dat toen nog in aanbouw was (vandaag de verdiepingen die onvoltooid waren).

Al met al is Die Hard een hele gave actiefilm, zeker een van de aller-beste. Met goed acteerwerk, een sterk verhaal, coole actie en heel veel vermakelijke momenten. Aanrader.

Gut, wat is dit toch een leuke film. Sloeg indertijd in als een bom, de combinatie van een beurtelings wise cracking, dan weer aanstellerige (debuterende) Bruce Willis, en een goed geschreven scenario met plenty actie die we ervoor nog niet hadden gezien. Veel kwaliteit zit 'm ook in de kleine rollen en schetsen. Van de "reminds me of Saigon" bravado van één van de FBI agenten tot de nieuwslezer die blundert bij het noemen van de juiste naam van het gijzelaarsyndroom. Betekende wel dat deel 1 meteen verreweg de beste in de serie is. Nr. 2 kan er nog behoorlijk mee door, hoewel de schurken daar humor ontberen, laat staan dat ze waarschijnlijke characters portretteren. De rest van de Die Hard serie is gewoon shit. Bijzondere vermelding voor de coke sniffing Ellis die denkt er wel uit te komen met über schoft Gruber (gespeeld door Rickman)

Maar weer eens herzien. Blijft toch een absolute topper in z'n genre, misschien wel de beste actiefilm aller tijden. En misschien zelfs wel de allerbeste kerstfilm ooit...

Bruce Willis als John McClane is natuurlijk een schot in de roos geweest, absoluut de beste rol die Willis ooit op zich genomen heeft.

De combinatie van humor en actie is van een ongeëvenaard niveau in een perfecte setting. Alan Rickman is een schurk die nergens voor terugdeinst, precies wat deze film nodig heeft. Alhoewel het acteerwerk redelijk onder de maat is, kan ik me verder geen negatieve punten bedenken.

Ik heb de film misschien wel vijf keer gezien, maar elke kijkbeurt weer is het volop genieten geblazen.

4.5* ster blijven staan.

Twee uur lang op het puntje van mijn stoel. Na 25 jaar is dit nog altijd een van de allerbeste actiefilms.

In het begin van mijn studententijd ooit gezien. Wat was ik toen onder de indruk van de rol van Alan Rickman, die voor een flinke hoeveelheid sarcasme zorgde. Ik herinner me nog dat ik toen een tijdje op enkele sites de username Hans Gruber heb gebruikt.

Nu beginnen de jaren van de film wel te tellen. Actie is in diverse films gewoon een stuk vetter, idem voor de special effects, al moet gezegd worden dat wat er hier aan special effects gebruikt wordt er nog steeds goed uit ziet. Je ziet bijvoorbeeld alleen bij Rickmans laatste shot een blue screen. Maar voor de rest is het dus niet zo spectaculair als tegenwoordig.

Verder in een bepaald opzicht een opeenstapeling van clichés, met name wat omgangsvormen tussen de politieagenten betreft, al gebeurt het wel op een leuke manier. Hoogtepunt de FBI-agenten Johnson en Johnson, het Amerikaanse equivalent van Jansen en Janssen van Kuifje, ook qua intelligentie.

Verder best aardig verhaal, zeker de uitwerking van de plannen van de schurken komt intelligent over, wat nog wel eens anders wil zijn in dit soort films.

Kortom, nog steeds wel vermakelijk, maar helemaal verpletteren kan het niet meer. 2,5*.

“Yippee-ki-yay, motherfucker.”

Bruce Willis, Alan Rickman, de geweldige regie van John McTiernan, heerlijke oneliners, humor, vette actie en een claustrofobische setting... Die Hard laat zien dat een film niet heel veel nodig heeft om actierijk, hilarisch maar bovenal steengoed te zijn. Keiharde actie wordt afgewisseld met heerlijke humor en schitterende oneliners en vooral Willis moet zich hebben gevoeld als een jongen die voor het eerst een meisje mag zoenen, zoveel coole oneliners mag hij met zichtbaar plezier uitspreken.

Het verhaal is simpel, John McClane versus Hans Gruber en zijn elf medeterroristen, meer heeft Die Hard niet nodig. Het is mooi om te zien dat er nog actiefilms zijn waarin de bad guy echt dreiging uitstraalt en Alan Rickman verdient een groot compliment voor de manier waarop hij Hans Gruber portretteert. De telefoongesprekken tussen Gruber en McClane zijn echt hoogtepunten in de film omdat de dialogen zo goed geschreven zijn en de twee acteurs verbaal aan elkaar gewaagd zijn. De actie is lekker dik aangezet en de manier waarop McClane de terroristen één voor één met een oneliner naar het hiernamaals stuurt is fantastisch. Extra vermelding voor de grappige taxichauffeur en de politieagent die als enige McClane vanaf het begin gelooft en steunt. Heerlijke personages. Maar uiteindelijk blijft Die Hard vooral een strijdgevecht tussen de twee iconen John McClane en Hans Gruber.

Een klassieker die de toon zette voor de actiefilms vanaf 1988. De rol van de cynische John Mc Clane is Bruce Willis op het lijf geschreven. Alan Rickman is ook goed als Hans Gruber, samen met Jeremy Irons als zijn broer in 'Die hard with a vengeance' de beste schurken van de serie. De eerste blijft de beste vooral door de claustrofobische setting. Dit samen met het prima acteerwerk en over de top actie maken het tot een van de beste actiefilms ooit gemaakt.

Blijft een ultieme actiefilm én kerstfilm in één. Die Hard komt uit de tijd dat Bruce Willis het acteren nog iets kon interesseren en niet elke actiefilm PG-13 werd en dus geen spatje bloed mocht bevatten. Die Hard is net als zijn titel lekker simpel in opzet. Niet moeilijk doen, maar gewoon een groep terroristen, een paar gijzelaars, wat politie en een badass bij elkaar gegooid. Het werkt als een trein en de film staat na al die jaren nog steeds overeind als een wolkenkrabber.

De soort buddy-cop relatie tussen Willis en VelJohnson is interessant, daar ze elkaar niet kennen en niet ontmoeten. En uiteraard flinke props dat men voor Die Hard aankomt met een charismatische en interessante slechterik, sterk vertolkt door wijlen Alan Rickman. Het is dat Willis als John McClane zo memorabel is, anders had Gruber met gemak de show gestolen en de held van de film ver achter zich gelaten. Het is bijna jammer dat de twee niet meer scènes samen hadden.

4 sterren.

Die Hard is een vermakelijke actiefilm. Bij de release was het concept van de film misschien nog bijster origineel. Tegenwoordig kan ik niet zeggen dat ik dit uitgangspunt niet eerder heb gezien. Ondertussen is het idee van een gijzeling in een hotel of bedrijf al veel vaker gebruikt. Ik denk maar aan series als Strike Back, Almost Human, etc.

Toch spelen Bruce Willis en Rickman de pannen van het dak. Ook de agent en de limodriver zijn fijne personages. De FBI is daarentegen echt lachwekkend. Er zitten een hele hoop leuke scènes in de film. De gesprekken via de radio zijn prachtig, de ontmoeting tussen Hans Gruber en John McClane vond ik geniaal (mooi twistje ook), bovendien ook een fijne kerstmis-referentie met de 'I have a machine gun ho-ho-ho'. Ik vond het ook betrekkelijk leuk dat die blaaskaak van een Ellis door de kop geschoten werd door Gruber. Hop naar deel 2.

Dit is de blauwdruk voor de perfecte actiefilm en is talloze keren geïmiteerd, maar zelden met succes. En hoewel de technische ontwikkelingen het bijna 30 jaar mogelijk maken om nog spectaculairder te zijn, staat Die Hard nog altijd als een huis. Het is hoe dan ook perfect studiemateriaal, omdat het alle ingrediënten bevat die een goede actiefilm behoort te hebben: een simpel verhaal, een plot vol verrassende wendingen, een goede balans tussen actie, suspense en verlichtende humor, goede karakteriseringen waardoor we ons kunnen identificeren met ‘the good guys’ en een intelligente, imposante schurk waar we ons lekker tegen kunnen afzetten.
Hoofdrolspeler Bruce Willis had al een paar jaar succes in de serie “Moonlighting” en had in de film “Blind Date” ook al een redelijk succesvolle film achter zijn naam staan, maar dit was de film die hem tot wereldster bombardeerde en tot één van de populairste actiehelden van de jaren ’90.

Willis speelt de rol van de New Yorkse politieagent John McLane, die zijn vliegangst heeft overwonnen voor een bezoek aan Holly [Bonnie Bedelia] met wie hij weliswaar nog getrouwd is, maar die naar Los Angeles is verhuisd om daar carrière te kunnen maken. Op de vooravond van Kerst ontmoet hij Holly tijdens de Kerstreceptie op de 30e verdieping van een kantoorgebouw in een poging tot verzoening te komen.. Wanneer een groep terroristen onder leiding van Hans Gruber [Alan Rickman] het gebouw bezet en de aanwezigen – waaronder de machtige, steenrijke eigenaar van het bedrijf – gijzelt, is John de enige die uit handen van Gruber en zijn handlangers weet te blijven. Maar wanneer John contact probeert te zoeken met de politie, weet Gruber dat er nog iemand in het gebouw is en dat hij die koste wat kost moet zien uit te schakelen. John weet dat hij zijn vrouw en de andere gijzelaars alleen kan redden als hij hulp krijgt van buitenaf. Die hulp komt van Sergeant Al Powell [Reginal VelJohnson], een doodgewone agent die echter niet kan voorkomen dat de plaatselijke autoriteiten de ene na de andere verkeerde beslissing nemen, terwijl John moet overleven in een levensgevaarlijke kat-en-muisspel.

Het basisverhaal is simpel: één man moet zijn gegijzelde vrouw uit de handen van terroristen redden. Het plot bevat echter talloze twists, want McLane moet steeds improviseren om te overleven, terroristen uit te schakelen of op het verkeerde spoor te zetten en om de hulp van buitenaf te krijgen die hij nodig heeft. Alan Rickman is het schoolvoorbeeld van de Britse toneelacteur die perfect gestalte weet te geven aan een schurk die meedogenloosheid combineert met intelligentie. In dat opzicht is Grubers eerste ontmoeting met McLane een hoogtepunt. Deze scène laat ook zien dat regisseur McTiernan op effectieve wijze visuele middelen weet in te zetten om de gedachten van beide karakters over te brengen zonder dat ze die uitspreken. Maar Die Hard is ook een eerbetoon aan ‘die goeie ouwe tijd’ waarin de explosies die je op het scherm ziet nog echt zijn en niet uit een computer zijn getoverd. “Die Hard” is het ultieme bewijs dat waar het gaat om explosies er niets beters is dan ‘the real thing’ en dit is een eerbetoon aan het de pyrotechnici die hier een huzarenstukje afleveren dat nooit meer zal worden geëvenaard. Je kunt natuurlijk blijven mekkeren over het feit dat het vroeger beter was, maar je kunt ook gewoon Die Hard nog eens kijken. Tijdloos vermaak van het allerbeste soort. YIPPEE KI YAY!

Deze Die hard na járen nog eens herbekeken. Binnen het genre een absolute topper en referentie voor de talloze andere actiefilms. Leuk om eveneens de combi met de kerstsfeer mee op te snuiven al staat deze Die hard er iedere dag van het jaar wel als je zin hebt in een avondje hersenloos vermaak.

De plot is simpel: een bende terroristen tegenover voor hen de verkeerde man op de verkeerde plaats en tijdstip. Hoewel McClane eerst nog wat zichzelf twijfelde liet hij zich instinctief leiden. Wat volgt is een ongelooflijk spektakel van een spervuur aan kogels, ontploffingen en duizelingwekkende hoogtes. Het valt enorm op dat de film na 30 jaar straks alles behalve gedateerd is. Het ziet er allemaal nog zeer netjes uit. Chapeau!

De grote mond van McClane zorgt voor een aantal top-oneliners en de chemie met Gruber is heerlijk, fijne rol van Rickman overigens. De manier waarop de terroristen de wolkenkrabber bezetten was spannend en fijn om te volgen. Twee zaken stoorden me echter mateloos, anders zat een hogere quotatie er zeker in. Ik krijg er steeds iets van wanneer de top van de politie aanzien wordt als een bende ongelooflijke sukkels die de held in het verhaal trachten te boycotten met hun eigenwijs gedrag. Ten tweede ergerde ik me aan de reïncarnatie van één van die twee broers en de melodramtische openbaring van Al Powell die hem vervolgens neerschiet. Was totaal niet nodig geweest voor de prima actieprent die Die hard is.

Prachtige film waarin een agent vast komt te zitten in een kantoorgebouw dat overgenomen is door een groep terroristen. Het feit dat de film zich op één locatie afspeelt werkt uitstekend hier. Spannend en vermakelijk tegelijk. De actie-scenes zijn hard en bloederig en spectaculair in beeld gebracht. Voor Bruce Willis betekende dit zijn grote doorbraak (en verdiend). Maar ook Alan Rickman als de bad-guy mag niet onvermeld blijven. Wat mij betreft zo'n beetje de beste actiefilm ooit die na 30 jaar nog niks aan kracht heeft ingeboet.

Na jaren weer eens herzien voor de zoveelste keer en sterren verhoogd naar de volle vijf.

Actieklassieker.

Blijft natuurlijk 1 van Willis meest iconische rollen. De film kent ook een lekker tempo en verveelt nergens, duidelijk een van McTiernan zijn hoogtepunten in zijn redelijke carrière. Gijzelingen boeien me eigenlijk altijd wel.

Rickman is goed gekozen als schurk, die stem past gewoon in zijn rol. Voor de rest blijft de film ook wel vermakelijk en kent enkele leuke actiescènes. Vaak is het wel wat ongeloofwaardig natuurlijk, maar wat maakt dat uit hier.

Prima uitkijkertje, al vind ik hem wel wat te hoog beoordeeld. Waarschijnlijk zal het dan wel aan de smaak liggen. McTiernan heeft dit niveau niet meer overtroffen, maar heeft wel een paar filmpjes gemaakt op hetzelfde niveau.

Deze actiekraker is deze maand ook 30 geworden dus effe kijken weer!

Was vergeten dat ie kneiterlang duurt trouwens.

Hartstikke goed en soms ook zo vreselijk slecht.

Rickman is een fantastisch badguy, maar de meest ongeloofwaardige Duitser ooit.

Ook de politiechef is een ontzettende droplul en die FBI gasten zijn lachwekkend.

Maar het hindert de pret geen moment. 8/10

Briljant stukje jaren '90 productie, had het in '00 uitgebracht met namen als Bruckheimer en Michael Bay en het was 'te' geweest, tegenwoordig was een product als deze gewoon 'not done' geweest. In het tijdsbeeld, met wat er toen mogelijk was en het opkomende genre een geweldige productie.

Willis als redelijk antiheld, of held tegen wil en dank, een stelletje over the top Duits sprekende schurken, een uber kille doch charmant leider, wat speelt Ruckman dat toch geweldig en lot's of action. Bijna te vergeten dat deze film alweer 30 jaar oud is en de actie er wat mij betreft allerminst gedateerd uitziet, zeg maar gerust authentiek. Het concept, tot op dat moment, redelijk nieuw, de later Die Hards melken het natuurlijk geweldig uit, Under siege lift op de zelfde trein mee, maar desalniettemin, een nieuw concept en de geboorte van een nieuw soort lichtelijk 'over the top' actiefilm, zonder dat het een slecht jaren '80 product is of een overhyped en overdreven jaren '00 product als Con air of The Rock. Misschien is dit wel de enige in zijn genre die niet 'cheesy' en 'te' is. Misschien is dit de enige film die naar een bepaald genre neigt en de enige die in 30 decennia het genre ontstijgt. Films als Cobra, Tango en Cash. De latere jaren met Terminal velocity, The Rock en Con air. De opvolgers in de Die Hard reeks kunnen me in die zin weinig boeien. 2 is in die zin aardig maar probeert teveel de vorig te kopiëren, 3 is dan weer sterker, want die gaat buiten de gebaande paden en durft anders te zijn.

Eind goed al goed, een heerlijke actiefilm. Toppertje! Vooral voor op kerstavond.

Blauwprint.

Erg fijn actiefilmpje waar zó veel anderen de mosterd gehaald hebben, dat het met recht een blauwprint voor veel formulewerkjes en na-apers genoemd mag worden.

Veel is er al over gezegd, maar met name de charismatische Rickman en het perfecte gebruik van de locatie wil ik nog wel onderstrepen. Ook viel me op dat Willis anno 1988 echt een veel geanimeerdere stijl van acteren heeft, als je het afzet tegen veel latere rollen. De automatische piloot zit er hier nog niet in.

Muziek, actie, plot, personages en het sarcastische karakter doorheen de humor; het voelt anno 2019 nog altijd redelijk fris en van genoeg niveau om te bedenken dat dit 30 jaar terug echt gewéldig moet zijn geweest. Halfje erbij: 4*

Zeer leuke film, zeker de moeite waard! Voor de mensen die een stevigere film willen hebben met de kerst. Ook een goede schurk! Yippie ka yee M*therf**ker.

Gisteravond voor de zoveelste keer gekeken op tv. Echte klassieke actiefilm zoals ze niet meer worden gemaakt. Een film die goed gemaakt is en die gewoon echt nergens over gaat. In het genre een topper zonder ergens over na te hoeven denken. Als je dat wel gaat doen mis je de essentie van de film.

Nog een kans gegeven.

Wat een intens saaie film, halverwege letterlijk in slaap gevallen.

Maar 12 ! Vijanden.

Zo weinig tegenstand.

De reden dat first blood zo saai is tegenover het superieure 2e deel.

Denk dat ik Die Hard inmiddels kan dromen, zo vaak gezien en blijft voor mij een van de beste actiefilms ooit. John McClane is een geweldige actieheld, de alledaagse man die het op neemt tegen 12 terroristen op de meest creatieve manieren (pistool achterop zijn rug geplakt ). Hans Gruber is een vette bad guy en ook uitstekend neergezet door Rickman, en andere personages als Argyle en die agent (ben even zijn naam kwijt!) passen er ook mooi tussen. De actiescenes zijn hier van hoog niveau en de spanning is constant aanwezig. Uiteraard zitten er de nodige cliches in, en het laatste stukje waar ze alle drie beginnen te lachen was een beetje lomp, maar dat zit niet te veel in de weg.

Heerlijke actiefilm, blijft het terugzien altijd en waard en staat hoog in mijn favorieten, 4,5!

Alsjeblieft jongens, allemaal 4,5-5 ster beoordelingen? Ik vond het halverwege pas leuk worden. Gedurende de film zijn er veel onrealistische momenten die gaan irriteren. Alan Rickman speelt wel aardig (vooral de eindscene) maar heeft totaal geen Duits accent. De Beethoven soundtrack vond ik wel gaaf gedaan. Ook de actie en special effects van de film imponeren. Desondanks vind ik Die hard (1988) niet veel beter dan Under Siege (1992).

Die Hard een film waarbij toch wel een ding zeer bijzonder blijkt te zijn. Dat is kennelijk dat veel mensen deze film echt geweldig vinden. Voor mij is het niet meer dan een gruwelijk saaie film. Slap verhaal en een protagonist die van acteerwerk niet veel heeft meegekregen. Althans als het plot saai is dan is Bruce zeker niet de man die het verschil kan komen of het enigszins nog kan redden. Man om man toch wat is dit slecht zeg.

Die Hard is een kerstfilm.

Dat daar nog discussie over mogelijk is is eigenlijk gewoon absurd. Ok, er wordt geknokt, maar dat heb ik in deze tijd van het jaar ook wel eens in de supermarkt meegemaakt. Dat laatste brood krijg je niet zomaar mee. Maar het begint met kerst en het eindigt ermee, het woord 'Kerst' wordt tientallen keren uitgesproken, en de plaats van handeling is een kerstfeestje. Klaar.

Verder is het allemaal wel wat gedateerd ondertussen. Willis maakt niet zo heel veel indruk meer, en wordt door vriend en vijand (nouja, door Reginald VelJohnson en Alan Rickman) simpel weggespeeld. Sowieso hebben de bad guys veel mooiere rollen dan de brave McClane. Het enige wat hij dan voorheeft is zijn tekst. Yippee-ki-yay, motherfucker.

De actie vind ik eerlijk gezegd vooral wat tegenvallen. Vergelijk dat eens met een echte knokfilm van nu, dan vind ik het tegenover een Serbuan Maut toch niet echt overeind blijven. En de special effects, mwah, de grote ontploffing ziet er vooral uit als een vat benzine, niet als een halve vrachtwagen C4. Die me dan maar CGI eigenlijk.

En als laatste dan even de soundtrack. Gelukkig geen hippe jaren-80 retro, dat was toen nog niet uitgevonden. Maar of de 9e van Beethoven nou zo'n goed idee was, mhhm. En al die afgezaagde kerstrommel al helemaal niet.

Na vele jaren herzien, en Die Hard blijft simpelweg een ultieme actiefilm. Bruce Willis als McClane blijft na al die tijd nog steeds cool, gevat en energiek, maar wat me deze kijkbeurt nog meer dan vroeger opviel, is hoe ongelooflijk goed en memorabel de rest van de personages in elkaar steekt. En dat met minimale introductie en achtergrondinfo, want de film bevat geen grammetje vet (ondanks een geruime speelduur). Van de taxichauffeur en Reginald VelJohnson als straatagent tot de iconische en übercoole Hans Gruber en zijn trawanten; Die Hard steekt ook naast Willis boordevol kleurrijke figuren. Alan Rickman zet in ieder geval één van de beste villains uit het actiegenre neer, nadien zelden tot niet overtroffen. De setting van de wolkenkrabber is fantastisch, en het claustrofobische aspect komt vaak genoeg terug in de film. De iconische quotes, het strakke script, de geweldig en veelvuldig in beeld gebrachte actiescènes; Die Hard haalt gewoon alles uit het concept wat er uit te halen valt, zonder ooit onoverzichtelijk of chaotisch te worden. Het blijft dus met recht en rede, ook voor mij, één van de vermakelijkste maar vooral ook strakste actiefilms ooit gemaakt, en de sfeervolle kerstsetting is dan alleen nog maar een extra bonus. 4.5* stonden en blijven staan.

Vandaag weer eens herbekeken! Ditmaal op een Bluray schijf,

Zeer goede actiefilm in een flatgebouw met terroristen, leuke en goede rol voor Bruce Willis, goede schurk en zeer vermakelijk, geen moment verveeld.

Heerlijke actie en natuurlijk een spectaculair einde!

Gewoon even goed als de andere delen van de Die hard reeks, ik ga ze allemaal weer eens herbekijken.

"You'd have made a pretty good cowboy yourself, Hans.”
”Oh, yes. What was it you said to me before? "Yippee-ki-yay, motherfucker."

Op kerstavond toch maar weer eens deze klassieker gekeken. Het is bijna tien jaar geleden dat ik deze voor het eerst en tevens ook voor het laatst heb gezien, dus het werd maar weer eens tijd toen ik zag dat deze gewoon rustig op Disney+ staat. En ik kwam er eigenlijk wel achter dat ik deze toch wel heel tof vond, precies zoals ik ze eigenlijk wel graag mag zien.

Wat mag je eigenlijk allemaal over deze film zeggen? Als allereerste dat ik het verhaal toch wel echt heel vermakelijk vond. Voor die tijd wel echt vernieuwend voor nu gewoon een vermakelijke wegkijker omdat we dood zijn gegooid met films die willen lijken op deze film, wat uiteraard gewoon nooit gaat lukken. Willis speelt namelijk een voortreffelijke rol van John McClane, en hier is hij echt wel in zijn prima. Wanneer hij namelijk naar L.A. afreist om naar zijn gezin te gaan komt hij vast te zitten in het gebouw waar zijn vrouw werkt omdat een groep Duitse ‘terroristen’ besluiten het gebouw in te nemen en hij alleen terecht komt moet hij een plan verzinnen de mensen in veiligheid te brengen maar, ook de terroristen te pakken en zo in samenwerking met de politie deze tegen te houden watt er nog vrij grof aan toe gaat trouwens. Heerlijk man.

Dit is precies een film wat laat zien waarom ik als persoon dusdanig fan van actiefilms ben, en dan voornamelijk de films uit de jaren tachtig. Willis is hier wel echt in zijn prime, fantastische rol weet hij hier neer te zetten en neemt ons als kijker ook echt heel goed mee in zijn werkje. Daarnaast vond ik de Duitsers ook een keiharde toevoeging hoor, vind dat wel wat hebben. Alan Rickman als Gruber weet dan wel echt te overtuigen. Ik heb eigenlijk aan de cast niets op te merken, iedereen deed het echt heel leuk, en vulden allemaal hun rol perfect in.

Toch ben ik er wel uit dat ik het niet echt een kerstfilm vond hoor. Buiten het feit dat uit de soundtrack verschillende bekende kerstnummers te leiden zijn, is er nauwelijks een kerstboom te vinden in deze film, of überhaupt een kerstsfeer. Dat is wat ik eruit haalde, al lijkt het me nou ook niet precies het doel van McTiernan te zijn geweest om dat wel naar buiten te laten komen, het is hoe dan ook een prima sfeermaker als de muziek aangaat, en in je achterhoofd blijft je het toch wel een kerstfilm vinden, ongeacht kerstlichtjes of niet.

Ach ja, er valt niks te klagen. Eén van de betere actiefilms die uitgebracht is in de jaren tachtig, en die een prachtige franchise heeft opgeleverd. Ik ben echt fan van de film geworden gisteravond, en ga hem ongetwijfeld echt nog wel vaker kijken. Prima zo voor kerstavond al zeg ik het zelf.

Hans, Bube, I'm your white knight!

Hans, Bube!

(De doorgesnoven gladjanus met de baard is expert internationale betrekkingen maar zegt boobie, LOL).

Zalige actiefilm die altijd een prima keuze is in kersttijd. Voor zo ver mensen die er teveel cliche's in zien: veel ervan zijn met deze film juist in gang gezet. Met Die Hard werd een nieuwe standaard gezet voor intelligentere, beter doordachte actiefilms. En de oogst daarvan is sindsdien broodmager gebleven dus staat Die Hard nog altijd als een huis. Of als een Nakatomi wolkenkrabber. Er zijn natuurlijk een aantal meer dan prima vervolgen gemaakt: tot en met Live Free and Die Hard was het een ijzersterke reeks.

Willis is op zijn best. Hij was toen een leukere acteur die veel meer humor in zijn rollen stopte. Later werd het vooral macho. Hier was hij eigenlijk nog niet zo'n actieman, hij zat in de serie Moonlighting. Maar stoere bekken trekken ging hem ook hier opvallend goed af.

De media worden heerlijk op de hak genomen, net als de betweterige en zeikerige autoriteiten. Ze krijgen allemaal wat hun toekomt.

Muziek: als er 1 film is die Beethoven's 9e (part 4) bekend maakte dan is het deze! En Run DMC in het begin met Christmas in Hollis is ook top. Voor een film uit 1988 modern ook! Hiernaast gewoon goeie ondersteunende soundtrack en geluidseffecten voor de adrenaline. Ook dat akelige lift geluidje dat een aantal keer gebruikt wordt, geweldig.

Voor wie immer klaagt over geloofwaardigheid: Die Hard krijgt daar slechts een aantal kleine minpuntjes (bepaalde kogels lijken Bruce WiIlis aan te zien voor Chuck Norris). Voor het merendeel is het sowieso veel te vermakelijk met de wisecracks van McLane en de explosieve actie en stunts.

John McTiernan had een jaar ervoor het fantastische Predator gemaakt. En laat hier zien zijn strakke regiewerk (ook met dank aan Jan de Bont toch?) nog niet te zijn verleerd, wat een vakman.

Tijd om me eens aan deze kerstfilm te wagen. Heel wat actie in deze film. Het verhaal zelf is minder belangrijk, maar weet toch wel ruim 2 uren te boeien. De cast deed het goed, zeker ook bad guy Alan Rickman was een meerwaarde.

Het is niet m'n favoriete genre, maar toch de moeite om een keertje gezien te hebben.

Nog niet eerder gezien, geniale film met ook goede humor tussendoor.

een klassieker van bijna 40 (!) jaar oud,maar blijft toch echt een top actiefilm.

vd week maar weer eens opnieuw bekeken omdat de gehele reeks Die Hard films op rtl7 7 worden uitgezonden.

vond hem toen al goed,en nu nog steeds.

ga de gehele reeks maar weer eens bekijken

"Now I know how a TV dinner feels."

Gisteren stelde ik aan mijn 11-jarige zoon voor om een Kerstfilm te kijken. Ik zei: "een man bezoekt een kerstfeest in het kantoor van zijn vrouw, en dan gebeurt er iets onverwachts". NEE! Was het antwoord. Ik zei dat hij me moest vertrouwen. Het vertrouwen werd niet beschaamd.

Niet alleen voor hem was het een feest, maar ook voor mij. Ik heb deze klassieker zeker 6 of 7 keer gezien, maar de laatste keer is jaren terug. Wat me nu opviel is dat deze film na 37 jaar nog amper gedateerd is. De cinematografie, belichting, beeldkwaliteit, stunts, explosies - alles had gisteren gemaakt kunnen zijn.

De film was echt zijn tijd ver vooruit. Zelfs met de casting: heel wat African Americans maken hun opwachting, iets dat men vandaag de dag ineens afdwingt met een quotum. Het enige dat Die Hard echt 80s maakt is het ontplofte-föhn-kapsel van Holly, de vrouw van John McClane.

In zoveel meer opzichten is de film geniaal. Het is de grondlegger van een eigen genre (een leger katten jaagt op een vindingrijke muis), maar vooral Bruce Willis levert hier, achteraf bezien, zijn magnum opus af. De smalende blik, die hij tot vervelens toe in al zijn films heeft waardoor elk gevoel van spanning de nek om wordt gedraaid, werkt hier wèl perfect. Hoe hij zich met sarcasme en lef blootvoets door de film heen knokt is geweldig.

Vooral omdat de keuze om hem - destijds bekend als comedy acteur - te casten in een actiefilm, destijds erg controversieel was. Overigens net zoals dat gold voor Michael Keaton in Batman, een jaar later.

Willis lachte uiteindelijk het laatst en legde hiermee de basis voor zijn hele carrière waarin hij zelden iemand speelde die significant afweek van John McClane. Wetende dat hij nu zwaar dementerend is en nooit meer zal worden wie hij was, geeft het een donker randje om hem zo, op de top van zijn kunnen, te zien schitteren.

Een slotwoord wil ik wijden aan Alan Rickman, die inmiddels niet meer onder ons is. Ook hij zette iets nieuws neer: een intelligente, belezen, kalme, maar tegelijkertijd meedogenloze schurk. Iedere zin en elke beweging van "Hans Gruber", zelfs de meest subtiele mimiek, is een genot om naar te kijken.

5 sterren.

Legendarisch.

Het is dus zo lang geleden dat ik Die Hard gezien had, dat ik me niet kon herinneren of ik eigenlijk ooit wel de hele film gezien had of dat ik er een keer op televisie midden in was gevallen. Het begin zei me in ieder geval helemaal niets meer. Ik had ook een idee van John McClane die aan een vliegtuig hangt in deze film, maar dat moet dan een vervolg zijn geweest. Mooi, want ik heb echt een ontzettende hekel aan dingen herbekijken die ik me nog goed herinner. En zo krijg je ook toch ook weer wat frisse inzichten:

- Toch wel fraaie post-moderne architectuur, dat Nakatomi Plaza, met die soort herinterpretatie van de art deco.

- Maar de film is toch vooral een ode aan de filmische mogelijkheden van de technische ruimte.

- Goede ontploffingen ook. Een schaalmodel opblazen ziet er toch gewoon beter uit dan het in de computer doen. We moeten terug!

- Een aantal scenes in het begin leken me geïnspireerd door Michael Manns meesterwerk Thief (wat uiteindelijk toch wel een nog veel betere film is.)

- Alan Rickman had een prima Duitse uitspraak.

- In deze tijd zagen Amerikaanse politiemensen er nog uit als politiemensen in normale uniformen, met normale dienstpistolen en met normale politieauto's. Met die pantserwagen en helikopters zie je wel al de eerste stappen richting de huidige robocops. Die film is ook uit 1988, dus blijkbaar begon zat die vermilitarisering toen in de Zeitgeist (er toch even een Duits woord in gooien, net als de film.)

- Een tijd zat ik een beetje te puzzelen wat de politieke insteek van de film nu was. Meestal is in actiefilms de buitenlandse multinational toch wel het kwaad, zeker een Japanse; Japan was toen toch wat China nu is. Maar Nakatomi lijkt een keurig bedrijf, dat ook nog carrièrekansen aan een vrouw biedt. De slechteriken zijn ook nadrukkelijk geen terroristen, maar ordinaire boeven en de film heeft duidelijk niets op heeft met politiediensten als organisatie. Uiteindelijk is het eigenlijk simpel: het is een liberale film. Internationale handel is goed, kansen voor iedereen die hard (dat was per ongeluk!) werkt en risico's neemt en een sigaretje opsteken moet mogen. En een dikke middelvinger naar big government in welke vorm dan ook en hypocriete roddelaars in de pers.

- Ik denk dat dat ook wel een rol speelt in de voortdurende populariteit van de film. Veel actiefilms van eind jaren 70/begin jaren 80 hebben die nationalistische "Fuck yeah, America!" toon en zijn ook vaak erg seksistisch. En de slechteriken zijn geen goed geklede blonde Duitsers, maar 'street punks', vaak met een flink percentage van niet-Europese afkomst. Zelfs als het niet heel expliciet is, krijgen die films zo toch een een groezelige vibe die Die Hard gelukkig mist.

- En dan is de film ook nog zo slim de uitwassen van systeem wel te bekritiseren in de persoon van Ellis. Voor de moderne kijker extra leuk omdat de doorgesnoven arrogante baardmans sterke gelijkenissen vertoont met Donald Trump Jr.

Gezien in Eye Filmmuseum.