Primer (2004)

Gezien je filmsmaak ben je niet echt gewend aan zulk materiaal. Ik zie grotendeels enkel de gemiddelde (commerciële) Hollywood-productie tussen je stemmen (waar ik me voor enkele van je stemmen wel in kan terug vinden, begrijp me niet verkeerd).

Je hebt de film niet eens helemaal afgekeken. Niet dat het voor jou nog veel zou uitmaken, maar je weet maar nooit. De essentie zit hem misschien net in die laatste 20 min. De film heeft trouwens al zo'n korte, maar wel ideale speelduur.

Goede film,

Ja dat ruimttijdreizen geeft altijd veel gedoel. Leuk dat iemand de moeite neemt om er een film over te maken.

lol.

wat een shit film.

kan er geen touw aan vast knopen.

kan iemand mij vertellen waar die film over gaat.

Film is toch niet zo heel moeilijk te begrijpen...

Ik weet niet welke film jij gezien hebt?! Ik kan heel goedb egrijpen als je hier geen zier van zou snappen.

Zeg ik hier iets vreemd dat het per slot van rekening helemaal niet rond snappen draait, maar rond de chemie tussen de 2 hoofdrolspelers en de daarbij aansluitende sfeer. Althans dat is me na 1 kijkbeurt bijgebleven. Als ik aan Primer terug denk, denk ik aan chemie en sfeer, niet aan een ingewikkeld plot.

Dat is per individu verschillend.

Het lijkt me dat de filmmakers zelf het verhaal wel degelijk belangrijk vinden.

Mee eens.

Kan ik begrijpen. Zie het wel als een groot gemis wanneer iemand alles in film verklaard wil zien worden en zichzelf blind staart op een plot waarvan niet alle eindjes aan elkaar zijn te knopen. De elementen sfeer en spanning lijken vaak zomaar over het hoofd te worden gezien. Hoe film ervaren wordt blijft inderdaad persoonsgebonden.

Mooi voor de makers. Zoals ik al zei is voor mij de onderlinge chemie en sfeer vele malen belangrijker en bepalend voor het al dan niet goed vinden van een film. Anders hadden ze net zo goed een artikel uit de eos kunnen voorlezen. Blijft natuurlijk een straatje zonder einde, die discussie. Het blijft me gewoon verbazen dat het (volledig) snappen van een verhaal een must is voor velen.

Ik heb het niet over volledig snappen, wel dat het verhaal echt wel belangrijk is voor de film.

Ik snap juist niet hoe mensen toch denken dat het verhaal niks met sfeer te maken heeft, dat is juist essentieel voor de sfeer.

Een verhaal heeft voor mij persoonlijk weinig of niets met sfeer te maken. Hiermee wil ik overigens niet hebben gezegd dat ik een goed verhaal niet kan waarderen. Vind het gewoon allesbehalve essentieel voor sfeer. Het zal wel aan mij liggen, maar in sommige gevallen vind ik een ontoegankelijk, moeilijk te vatten verhaal juist bijdragen aan jawel, sfeer. Juist omdat het zo ondoorgrondelijk en mysterieus is,

Juist, dan is het verhaal toch belangrijk? Je kunt niet overal een ingewikkeld verhaal van maken. Als het over bloemschikkende huisvrouwen ging die avonturen beleefden had ik nog moeten zien of je het zo sfeervol zou vinden.

Moeilijke kwestie. Ik zal me toch eerder aan de kant van Ozark scharen, alhoewel ik kos' punt wel zie.

Een verhaal, hoe abstract, klein dan ook, moet een film ‘dragen’. Elke beeldsequentie draagt eigenlijk zo ongeveer een verhaal.

Wat echter wel belangrijk(er) is (voor mij), dat een film meer is dan een verhaal dat verteld wordt.. Audiovisueel moet haast belangrijker zijn dan het verhaal. Primer's verhaal is op zich boeiend als concept, maar ook ik herinneren me hem vooral audiovisueel (editing, kleurgebruik, muziek). De sfeer die dit oproept komt deels uit het verhaal, maar vooral uit de rest. Verhaal is dus een soort steunpilaar voor de sfeer, maar zeker niet het belangrijkste.

Film(kunst) is voor mij gewoon meer dan alleen verhaal, het moet een audiovisuele sluimer/trip zijn. Onderdompelen in sfeer is belangrijker dan een ijzersterk verhaal, in veel gevallen.

Wat Primer betreft, er zijn weinig films die door het verhaal zo sterk de sfeer van de film uitstralen.

Er wordt niet voor niks gesproken van een tijdreisparadox. Wie het onderwerp behandeld vanuit een logische verklaring is gewoon al slecht bezig. Primer duikt in de onzekerheid en het proefondervindelijk testen van tijdreizen. Voor de personages is het allemaal net zo verwarrend als voor de kijker. Het verhaal straalt dat uit.

Er zijn erg weinig films die daar in slagen.

En daar ben ik het dan wel mee eens.

Verhaal, logisch of niet is en blijft voor mij niet essentieel. Kijk naar Rabbits en je begrijpt wat ik bedoel. Een soort van verhaal is uiteraard wel nodig om je beelden aan op te hangen, maar of het steek houdt of niet is mits geslaagde sound -en mood scaping voor mij geen vereiste.

Met wat Onderhond stelt ga ik eigenlijk wel mee. Maar het blijft zo dat wanneer je Primer enkel rationeel benaderd, je het fundamentele van de film wel degelijk mist. Het is ook niet de bedoeling dat je m'n stelling al te zwart-wit bekijkt. Het gaat me voornamelijk om het al dan niet continu volledig mee zijn met het plot, de film daar op quoteren, en daardoor gewoon het belangrijkste deel missen.

Een film over bloemschikkende vrouwen kan dus imo nog best interessant gebracht worden, al zal je niet lang kunnen teren op die enkele gebeurtenis en zal er op gepaste tijden moeten worden overgegaan op kantklossende vrouwen .

Herzien en verhoogd.

Wat is het ongelofelijk knap hoe deze film met minimale middelen zo'n ongelofelijk wow-gevoel teweeg brengt. En ondanks dat ik weer de weg kwijt raakte 20 minuten voor het einde, vind ik dat (inderdaad) geen minpunt aan deze film omdat je de verwarring met de hoofdpersonen deelt.

De eerste tijdreis is een rollende knikker die een totale lawine aan exponentieel toenemende chaos teweeg brengt, heerlijk Ga voor de grap eens de Wikipedia-pagina over deze site lezen, ook op papier raak je de weg finaal kwijt

Geweldige film.

Heb em nu voor de derde keer gezien. Je moet eigenlijk, zoals ergens anders al vermeld, na het kijken van de film de uitleg van wikipedia doornemen.

Er zijn weinig films waar je zo diep bij moet nadenken, heerlijk vind ik dat.

Het is vooral interessant in welke timeline Abe en Aaron zich telkens bevinden en hoeveel "kopieen" er van hen rondlopen.

De sfeer vind ik juist heel goed passen en ook het camerawerk is erg mooi.

Bijzonder dat de meeste lovende woorden hier telkens worden gewijd aan datgene wat voor mijn gevoel juist ontbreekt aan Primer: chemie en sfeer. Overigens wordt ook de audiovisuele kant lichtelijk overroepen.

Sterkste punt is voor mij de montage. Behoorlijk gedurfd, onder andere met veel jump-cuts. Het maakt de film aangenaam om te zien. Wat er dan getoond wordt is een beetje kleurloos, wel leuk gedaan overigens, maar ik heb weinig fraaie composities gezien. Qua muziek is die piano wel oke maar toch weinig bijzonder.

Grootste struikelblok, al eerder genoemd, zijn de personages. Of hoe je de figuren die een soort dialogendiarree uitbraken ook wilt noemen. Chemie m'n grootje, in die machine van ze zat nog meer leven. En sfeer wil dan ook niet echt lukken. De film is op zich wel boeiend maar totaal niet pakkend. Ik denk dan ook dat sfeer het beste gecreeerd kan worden om personages heen, niet als een losstaand ding. Verzuim je het dus om binding met de personages tot stand te brengen dan kan je echte sfeer ook wel vergeten.

Overigens heeft de film wel een eigen look, ofzoiets, voornamelijk door de montage, de fletse kleuren en de sobere setting. Maar dat zou ik toch geen sfeer willen noemen.

Ja, dan is er nog het verhaal. Zoals verwacht is daar geen straal van te begrijpen. Nu houd ik daar sowieso al niet zo van maar als het einde ook geen enkele nieuwsgierigheid oproept om de puzzel op te lossen gaat er toch iets mis. Zal ook geen seconde terugdenken aan Primer. Halve punt aftrek daarvoor brengt me op 2,5*.

Zelden zo'n saaie en autistische zeurfilm gezien de laatste tijd. Als dit de toekomst van film is, mogen we graag overschakelen op Dancing On Ice oid.. godsamme! Het idee werd maar gerecycled en gerecycled door de film heen, terwijl er geen enkele idee was. een verdiende 0,5!

Erg fijn filmpje met een triest gemiddelde.

Had qua cinematografie veel weg van het werk van C. Boe. Zelfde kleurgebruik, soms gelijksoortig camerawerk en de film heeft dezelfde dromerige rust. Veel vaag gedoe, snap ook nog niet alles maar dat doet er ook niet toe. Gewoon je laten onderdompelen in de rust en sfeer is alles wat nodig is bij deze film. Dat je dan ook nog eens een verhaal krijgt dat alle darko's, vlinder effecten en groundhog dagjes overbodig maakt is mooi meegenomen.

Verder een mooie soundtrack, sterke editing en leuke acteerprestaties en je hebt een film waar kennelijk weinig mensen wat mee kunnen. Tja het is weer eens wat anders dan een film waarbij iemand je op het eind even alles uitlegt, kuch...abre los ojos...kuch. Ik heb iniedergeval genoten.

4 stevige sterren.

Nou, in het geheel niet, want dit verhaal sloeg werkelijk nergens op.. het hinkt op een flinterdun ideetje wat dan ook nog eens zo knullig wordt uitgewerkt dat niemand er nog naar kraait hoe dit eigenlijk afloopt. Beroerde acteurs en belabberde cameravoering helpen deze film naar een gemiddelde wat nog zeker een punt te hoog is.

Interessant doen is niet hetzelfde als het zijn

Verhaal sloeg nergens op...of snapte je het gewoon niet? Verder vind ik dat het merendeel van alle films een flinterdun ideetje heeft, gaat mij vooral om de uitwerking. Verder mag je mij vertellen wat er dan precies mis is met de camera en de acteurs.

Het camera-werk was ronduit bevend en niet gefocussed.. nogmaals, interessant doen is nog niet zijn. De acteurs hadden totaal geen presénce, het kon me geen biet schelen of hun experiment jammerlijk faalde danwel lukte. Stelletje kurkdroge officenerds. Zal wel dat dat hoort bij dit autistische gegeven, maar na de zoveelste opsomming van technische details omtrent hun experimentje werd het mij iets teveel saai geneuzel. Kijk ik liever naar Bunuel of Godard als ik geneuzel wil zien over niks.

Verder hebben inderdaad veel films een flinterdun idee, echter daar wil de uitwerking nog wel eens dusdanig effectief zijn dat je geboeid blijft kijken. Hier kon het me allemaal geen bal schelen eerlijk gezegd.

En het over de balk van niet snappen gooien is inmiddels wel een erg vervelende eigenschap geworden hier op MoMe.. misschien kun je gewoon eens accepteren dat niet iedereen je smaak kan apprecieren. Bij deze film lijkt me dat niet moeilijk, me dunkt..

Aangezien ik het zelf ook niet snap vroeg ik het. Vraag me namelijk af of je kan beoordelen of een verhaal flinterdun is als je hem niet snapt. Verder kan ik best accepteren dat mensen dit niks vinden, ik reageerde enkel op je bericht net zoals jij bij mij deed.

Wat de acteurs fout doen zie ik verder niet evenals je mening over het camerawerk. Niet gefocust, wel mooi. Maar zoals je al zei: Ieder z'n mening.

Wat orbit er verder van vind moet hij weten. Maar ik denk dat je tv trilde, ik heb hem nu op staan en echt super veel is heel netjes van statief gefilmd. Noem even waar het zo wiebeld dan spoel ik er naar toe?

Heb dat ook niet gezien maar soms is het beeld ietwat korrelig. Vind het zelf wel wat hebben.

Ja dat wel een beetje zo, hou persoonlijk wel van, maar komt gewoon door het budget van 7000 dollar dan heb je geen geld voor film nee. Maar denk niet dat Orbit dat bedoeld met bevend camerawerk neem ik aan. Wil trouwens ook wel weten wat je precies bedoeld met niet gefocust? Beschrijf een scene waar dat niet goed is.