Bad Day at Black Rock (1955)

Erg goede en kundig gemaakte film. Prachtig in elk opzicht: regio, cameravoering, muziek, acteerwerk en een geweldige sfeer. Ondanks de gemiddelde shotlengte van 10 seconden heeft de film een bijzonder hoog en aangenaam tempo. voorlopig 4*

A Bad Day at Black Rock, and a bad day for America

Met films als The Magnificent Seven; The Great Escape; Ice Station Zebra en The Eagle Has Landed, ziet John Sturges het vaak groots. Bij Bad Day at Black Rock speelt alles zich echter af in een afgelegen klein dorpje en daardoor is het hier de impact van de gebeurtenissen die groots overkomt.

Het gevoel van eenzaamheid wordt sterk benadrukt door het iconische landschap, dat de bewoners alsmaar dieper in de vergetelheid brengt. Wanneer ze dan ook onverwacht bezoek krijgen, staat hun besluit reeds vast nog voor de ongewenste gast kan vertellen waarom hij net hier een 'tussenstop' maakt.

Wat me vooral intrigeerde, was de manier waarop Tracy zijn cool bewaart en een constante mysterieuze aura rondom zich heeft.

Bad Day at Black Rock geeft een uiterst pessimistisch beeld van de Amerikaanse samenleving, één waar vrijheid hand in hand gaat met haat.

4*

Brave en vooral voorspelbare neo-western, die eigenlijk nergens echt spannend wordt. Degelijk gemaakt, dat dan weer wel.

3*

Geweldig gemaakte neo-Western. Je zit meteen in 't verhaal; prachtige broeierige sfeer. Deze film met top-cast had van mij wat langer mogen duren voor nog meer diepgang.

Top-performance van Spencer Tracy trouwens! Robert Ryan is evenals in Crossfire'47 weer gecast als de racist, waar ie trouwens prima in is.

John Ericson heeft evenals 2 jaar later in Forty Guns (aanrader!), een sterke zus naast zicht en is ook hier de jonge looser.

FF wennen om Walter Brennan (To have and have not, Red River) in een serieuze en ook nog leading-role te zien. Dat huppeltje is hij ook hier niet helemaal kwijt.

Zeer zeker een aanrader voor Western-liefhebbers.

Minimaal IMDB 8/10.

Film met een dikke stempel van de jaren 50. Zoals doorgaans met een film met heel wat sterren in de cast worden de karakters zo goed en zo kwaad mogelijk geschetst. Het blijft echter heel oppervlakkig. Ook de story is flauw en het einde van de film amper boeiend en zoals verwacht.

Matig.

Voor mij een zouteloze film die gelukkig niet al te lang duurde. Het zal wel met sfeer en spanning te maken hebben gehad, alleen was ik daar vandaag misschien niet gevoelig voor. Morgen ook niet, vrees ik.

Ik vond het verhaal saai, voorspelbaar en het enige vuistgevecht ronduit lachwekkend. Nog idioter was de finale confrontatie tussen Ryan en Tracy.

De film draait natuurlijk niet om de actie, maar het verhaal met thema's als racisme, de druk van een kleine gemeenschap op het individu (en de druk van één individu op een hele gemeenschap), kon mij nergens boeien.

2*

Een western die niet echt een western is, maar meer richting Judgement at Nuremberg qua sfeer gaat. (de rol van Spencer Tracy helpt hier ook bij natuurlijk). Een zeer drukkende sfeer die lang wordt aangehouden. Het geheel had nog wat meer uitgewerkt worden, vooral dan bij de personages. Maar ik werd wel aangenaam verrast door deze film moet ik toegeven. Niet de zoveelste hapklare western, maar een moderne western met maatschappelijk en mysterieuze thema's.

Geweldige intrige en lekkere spanningsopbouw. Film kent heerlijke dialogen van een masterclass aan acteurs. De actiescenes zijn schaars, maar mede daarom winnen ze aan kracht.

Film ziet er waanzinning uit (niet te geloven dat dit een film uit 1954 is). Verder ook een aparte western, niet eerder een western gezien die zich afspeelt in 1945. 4 sterren.

Goede Sturges,

Het Neo-Western thema is goed uitgewerkt en pakt dan ook daadwerkelijk goed uit.

Een goede setting, cast en speelduur zijn de steunpilaren van deze film. Bovendien weet Sturges het ook allemaal heel aardig in beel te brengen.

Het ziet er sowieso erg goed uit. Want de film ziet er niet uit als 55 jaar oud. Eerder 40-35. Het stadje zelf doet het goed door zijn eenvoud en de prachtige achtergrond. Tracy, Ryan en Borgnine wat allemaal wel aardige namen zijn doen het lekker. En door de aangename speelduur verveelt het geen moment. Want aanvankelijk simpel oogt(Vreemde in een klein stadje), is niet zo simpel als het lijkt.

3.5*

Deze goeie Sturges begint lichtelijk briljant, maar helaas zakt het niveau op begeven moment wel wat in, maar prima bleef het sowieso. De film begon erg spannend en blijft eigenlijk het eerste half uur heerlijk mysterieus. Wie is John J. Macreedy? Wat komt hij doen? Waarom heeft hij zijn linkerarm in zijn zak? Wat zit er in het koffertje? Wie is Komoko? Allemaal kleine mysterieuze dingen waardoor je érg beniewd bent hoe dit afloopt. Toen had ik ook echt een hoog cijfer in mijn gedachten. Had zelden zo´n sterk eerste half uur in een western gezien.

Vervolgens werd het helaas dus wel allemaal wat minder. Vooral denk ik omdat je op veel vragen al redelijk snel antwoordt krijgt en dat vond ik jammer, aangezien ik dat mysterieuze juist zo geweldig vond. Maar wat verder overblijft is ook goed. Vooral dankzij de cast doe een hoop flinke namen kent. Tracy is goed, Ryan is sterk, Lee Marvin met zijn arrogante paardenbek acteert ook prima en het is ook wel eens leuk om Walter Brennan eens in een serieuze rol te zien.

Het neo sfeertje beviel me ook prima. Is weer eens wat anders en dat pakt goed uit. Zeker met Sturges aan het roer, wat ik zo langzamerhand een van de betere regisseurs aan het worden vind. Het eerste meesterwerk laat opzich wachten, maar volgens mij heb ik tot nu toe als laagste cijfer alleen maar drie sterren aan zijn films uitgedeelt. En vaak ook nog een met potentie naar boven.

Maar dit was dus ook een prima neo-western. Het begin is fantastisch, waarna het later wel minder wordt, maar mede dankzij de erg sterke cast en de prettige sfeer in dit zeker een aangenaam filmpje, waar ik dus eigenlijk té vroeg antwoordt kreeg op een aantal vragen. Ik was liever nog wat langer nieuwsgieriger geweest. Eens even kijken wat de volgende Sturges wordt die ik ga zien. Keuze-zat gelukkig.

3 sterretjes voor deze goeie western,

Uitstekende film waarin een vreemdeling een afgelegen western-achtig stadje bezoekt, en waarvan de inwoners nogal argwanend zijn aangezien zij een geheim verbergen. Het verhaal op zich heeft niet veel om het lijf, maar de dreigende en mysterieuze sfeer komt de film zeker ten goede. Ook de cast met veel bekende namen doet het uitstekend, vooral Spencer Tracy ziet er goed uit in zijn zwarte pak.

Een hele fijne western dit van John Sturges. De film is kort, maar wel erg scherp en gaat over een onderwerp dat ik tot nu toe nog niet eerder in een western heb gezien.

Het eerste half uur is erg sterk. De sfeer is lekker broeierig, het verhaal tot dan toe lekker mysterieus en de spanning hangt voortdurend in de lucht. Spencer Tracy zet daarnaast een overtuigende hoofdrol neer als de slimme, ietwat oudere gehandicapte oorlogsveteraan John Macreedy, die telkens net wat slimmer is dan je van tevoren zou denken. Ook de andere rollen zijn erg goed ingevuld. Lee Marvin is erg goed als slechterik, maar heeft er ook wel het perfecte hoofd voor. Ook Ernest Borgnine doet het aardig en laat zien ook een minder sympathiek personage te kunnen spelen en ook de prima rol van Walter Brennan mag niet onvermeld blijven.

Ook het tweede gedeelte van de film is zeker de moeite waard. Net als Macreedy komt de kijker beetje bij beetje meer te weten over de reden van het rare gedrag van de inwoners van Black Rock. Ook nu houdt de film de spanning vast, doordat de afloop lang onzeker is en Sturges niet bang is om zelfs een onschuldige vrouw in de rug te laten neerschieten. richting het einde van de film. Daarnaast is de film behoorlijk maatschappelijk kritisch richting de Amerikanen. Daar zaten de Amerikanen destijds ongetwijfeld niet op te wachten, maar het siert een regisseur als Sturges wel, dat hij niet bang is om zijn eigen volk te bekritiseren.

Verder ziet de film er gewoon prima uit. De film is mooi geschoten en de idyllische ligging naast een spoorlijntje, zorgt ook regelmatig voor mooie en sfeervolle plaatjes. Ik vond het al met al een hele fijne film al had er wat mij betreft nog wel wat meer diepgang in mogen zitten. Dan was de film waarschijnlijk nog wel wat indrukwekkender geweest. Nu rest “slechts” een erg goede film.

4,0*

Een western die eigenlijk geen western is. Of is het een niet-western die eigenlijk een western is. De setting na de Tweede Wereldoorlog vind ik te bepalend voor de film en wat er mee uitgedragen wordt om het nog een western te kunnen noemen, maar het hele idee van de vreemdeling die een afgelegen stadje midden in de woestijn binnenkomt is absoluut westernachtig.

Genrevraagstukken even gelaten voor wat ze zijn is Bad Day at Black Rock vooral een uitstekende film. Toegegeven, verrassen deed het me allemaal nauwelijks, daarvoor ken ik dit type films te goed, maar de invalshoek waarin de blik van bepaalde Amerikanen op Japanners na de oorlog behandelt wordt is zeker fris (al ben ik misschien nog wel nieuwsgieriger naar hoe het was in grote, Amerikaanse steden in plaats van achterstallige dorpjes zoals hier). Het is allemaal erg goed gemaakt, met een strak, scherp geschreven scenario, een goede dosis fun, sterke acteerprestaties waarin deze acteurs kunnen bewijzen waarom ze vaak in vergelijkbare rollen zijn getypecast, een korte speelduur en sterke regie. Ik hou wel voor dit soort films, dus ik heb me prima vermaakt, zelfs al is het niet per se de meest opvallende film in zijn genre.

4*

Prachtige film van John Sturges met een geweldige Spencer Tracy. Tijdens de Bad Day at Black Rock gebeurt er eigenlijk weinig bijzonders, maar er hangt voortdurend een mysterieuze sfeer die vanaf het begin voor de nodige aandacht zorgt. Het is duidelijk dat de dorpsbewoners iets te verbergen hebben en hoe het allemaal precies in mekaar zit wordt gedurende de film steeds duidelijker.

De samengestelde topcast weet een aantal prachtige rollen te vervullen. De voorbijkomende personages uit het kleine dorpje worden stuk voor stuk erg sterk neergezet. Het kleine, knusse dorpje zorgt er voor dat de film toch wel aanvoelt als een western, al speelt het zich pas na de Tweede Wereldoorlog af. Paarden zijn inmiddels wel vervangen door auto's en ook spijkerbroeken zijn de dorpsbewoners niet vreemd, maar wapens worden er nog wel gewoon gedragen en dat ze openstaan voor vernieuwing kan ook niet meteen gezegd worden gezien de wat ouderwetse uitstraling van het dorpje.

De ongastvrije bewoners van het dorpje lijken iets te verbergen, want ze doen nogal geheimzinnig. De zelfzekere Macreedy (Tracy) is te gast, maar hij voelt dat er iets niet klopt. Langzaam maar zeker komt hij er achter wat zich er in het verleden heeft afgespeeld en uiteindelijk wordt ook duidelijk wat hij in het dorp doet en waar hij op uit is. Tegen het einde volgt een interessante confrontatie tussen Macreedy en de leugenaar die hem al meerdere malen voor de gek heeft gehouden.

Bad Day at Black Rock is een fraaie western, die zich weliswaar na de Tweede Wereldoorlog afspeelt, maar verder de kenmerken en setting van een western heeft. Spencer Tracy komt als vreemdeling een piepklein gehucht binnen op zoek naar een Japanner. De locals mogen hem totaal niet en wat volgt is een intimiderend kat- en muisspel. De film is heel onderhoudend, maar erg minimaal opgezet. Daardoor miste het wat impact bij mij, maar al met al geef ik het een ruime voldoende.

I believe a man is as big as what he's seeking. I believe you're a big man, Mr. Macreedy

Het kan toch vreemd verkeren. Spencer Tracy was voor mij eerst altijd een acteur die wat bekendheid had verworven met een aantal films met Katharine Hepburn. Het was ook daar dat ik hem voor het eerst tegen kwam, maar na een tijd begon ik het kunnen van Tracy meer en meer te waarderen waardoor hij uiteindelijk Hepburn zou inhalen en zelfs overtreffen qua aantal films dat ik van één van de twee heb gezien. Tracy was dan ook de reden dat ik benieuwd was geraakt naar deze Bad Day at Black Rock.

Al vind ik het sowieso wel eens leuk om er een korte film door te jagen. Bon, het interessantste aan heel de film is sowieso het begin. John Sturges weet met minimale inspanningen een heerlijk claustrofobische sfeer op poten te zetten, maar gaandeweg zakt de film dieper en dieper weg in de poel der voorspelbaarheid. Je blijft eigenlijk gedurende de gehele speelduur wachten op een twist of iets dergelijks en uiteindelijk kom je van een koude kermis thuis. De beweegredenen rond Komoko's dood zie je al van ver aankomen, het mysterie rond Macreedy komt nooit echt tot zijn recht en de climax tussen Macreedy en Smith is flauw uitgevoerd. Op zich snijdt Bad Day at Black Rock wel een handvol interessante thema's aan, maar de uitwerking is nogal zozo te noemen. Wel knap trouwens hoe Sturges er in slaagt om twee werelden (de film voelt overduidelijk aan als een Western, maar speelt zich wel af enkele maanden na de tweede Wereldoorlog) te combineren tot één geheel.

Spencer Tracy is hier al wat ouder geworden dan in de film waarin ik hem gewend ben (meeste van zijn geziene werk komt uit de jaren '30-'40), maar hij is zijn kunnen overduidelijk nog niet verloren. Tracy speelt de mysterieuze eenarmige man met verve en draagt de film over de gehele lijn. Alleen de karate scène had voor mij echt niet gehoeven, maar dat terzijde. In de bijrollen is Walter Brennan geslaagd te noemen als Doc Velle en ook Robert Ryan en Ernest Borgnine doen wat van hun verwacht wordt. Voor de rest valt het cinematografische kunnen van Sturges nog op. Het desolate stadje wordt sterk in beeld gebracht en de lange shots hebben hun meerwaarde.

Ik moet toegeven dat ik hier meer van had verwacht. De hoge score hier op MovieMeter en IMDB deden me vermoeden dat ik met een klein meesterwerk had te maken, maar Bad Day at Black Rock is vooral een voorspelbare film geworden die nooit echt weet te overtuigen.

3*

Vermakelijke maar weinig bijzondere film die leuk gedateerd overkomt, met acteurs die in vechtscenes al duiken voor de geraakt worden etc. maar ook met wat rauwer acteerwerk. Het gaat eigenlijk allemaal nergens over, maar Tracy speelt een leuke rol en het hele gehucht dat zich geen raad weet met een vreemde is leuk bedacht.

Bij de begingeneriek zie je dat de film geschoten is in cinemascope en bij de dieseltrein die in het begin van de film in het woestijnlandschap rijdt, kreeg ik het gevoel dat dit een meesterwerk kon zijn in de stijl van bv. High Noon. Maar ondanks dat de meesten hierover zo enthousiast zijn en dit één van de films is die het meest zou vertoont worden in het witte huis, voelt voor mij persoonlijk deze bad day at black rock eerder aan als een film die je op een regenachtige middag zou bekijken, wanneer je niets te doen hebt. Kortom, een amusementsfilm maar niets meer...

De film voelt voor mij zeker ook niet aan als een thriller (hiervoor miste ik dreiging) maar eerder als een misdaad- of een film Noire/whodunit maar dan in westernstijl hiermee bedoel ik: het desolate landschap, de trein die binnenkomt en halt houd bij een verlaten station, een mysterieuze vreemdeling die uitstapt en de “bad guys” Trimbe (Borgnine) en David (Mavin) in een cowboy-look.

Spencer Tracy speelt de hoofdrol, als acteur won hij 2x een Oscar + nog eens een Oscarnominatie voor deze film.
Je kan zeggen dat hij zonder meer in zijn eentje deze film draagt en dat terwijl hij zich eigenlijk eerst te oud vond om een oorlogsveteraan te spelen. Men had ook nog eens het scenario moeten aanpassen in een poging Tracy te strikken en zelfs moeten dreigen om Alan Ladd in zijn plaats te nemen (wat niet eens het geval was).
Tracy acteert met enorm veel overtuiging, je leeft als het ware met zijn personage mee. Wanneer hij dan door de inwoners lastig gevallen wordt had ik het wel met hem te doen, zeker ook omdat hij maar één arm heeft en zich hiermee moet redden.
De andere acteurs doen het goed, alleen Borgnine en Marvin krijgen wel veel te weinig screen time. Vooral Lee Marvin, (ik had de indruk dat hij gedurende de film al die tijd dronken was) buiten voor zich uitstaren, mompelen, kwaad zijn en nog eens mompelen doet hij niet veel.

Wat Tracy nu precies in het dorp komt doen is de kern van het verhaal, de bewoners moeten hem niet, zeker niet als hij ook nog eens vervelende vragen begint te stellen en ze proberen hem weg te krijgen. In het begin dacht ik dat hij (Tracy) een soort van geheim agent was, maar hij blijkt een invalide oorlogsveteraan te zijn. De ontknoping zelf dan stelde mij alleszins niet teleur, hoewel ik al een sterk vermoeden had hoe dit zou gaan aflopen.

Ik ben blij de film eens gezien te hebben, je merkt dat dit een film van John Sturges is, er is hetzelfde beeld en stijl als in de films Last Train from Gun Hill (1... of The Magnificent Seven (1960), ik hou wel van die stijl.
Op het gebeid van spanning of dreiging stelde deze film mij echter dan weerteleur. Ik heb misschien te hoge eisen gesteld, maar een meesterwerk vind ik dit zeker niet.

John Sturgess maakt optimaal gebruik van het Cinemascope-formaat. Met helicopter laat hij de camera over trein en terrein scheren en gunt het rauwe landschap van de Alabama Hills de hoofdrol. Spencer Tracy rijdt eenzaam in zijn kleine jeepje door het beeld en legt en passant de collectieve bekrompenheid van het zuidwesten van Amerika bloot. 'Bad Day At Black Rock' heeft minder dan anderhalf uur nodig om dit verhaal te vertellen.

Macreedy (een prima Spencer Tracy) komt in de loop van '45 aan in het woestijngehucht Black Rock, op zoek naar een man van Japanse afkomst die in de buurt schijnt te wonen. Maar hij wordt niet bepaald met open armen ontvangen - sterker nog, er wordt hem op subtiele en voornamelijk minder subtiele wijzes duidelijk gemaakt dat hij niet welkom is, ook al voordat het duidelijk is waar hij om komt. Actie is er niet veel, maar een vijandige, broeierige sfeer is er des te meer, en dat roept ook vragen op. Vanwaar de vijandigheid en de grove ongastvrijheid van de dorpelingen? Wat moet Macreedy met de Japanse farmer Komoko, en wat is er met de beste man aan de hand? Waar eindigt de escalatie? En wie is Macreedy uberhaupt?

Dit alles leidt tot een film die ik behoorlijk kan waarderen. Ik ben meer van de sfeervolle, atypische slowburners qua westerns (Ox-bow Incident, Assassination of Jesse James...) dan de cowboy-en-indianen-schietfilms of typische good guys vs bad guys (I'm looking at you, Magnificent Seven), om het maar even simplistisch te formuleren. Qua acteerwerk en cinematografie valt het ook niks tegen hier. Hoe dan ook, langzaamaan lossen de vragen zich op en wordt het verhaal duidelijk, waarna de film zich klaarmaakt voor een finale waarin Macreedy steun krijgt van een aantal dorpelingen, die beseffen dat Macreedy aan de goede kant staat en genoeg wroeging krijgen om het op te nemen tegen de hoofdverantwoordelijken van de moord op Komoko.Het einde is misschien wat meer een standaard showdown, maar alsnog heb ik me prima vermaakt met Bad Day at Black Rock.

Ondanks de korte speelduur toch een wat taaie zit. Erg interessant of spannend wil het maar niet worden. Het plot blijkt uiteindelijk ook niet zo veel om het lijf te hebben. Spencer Tracy zet wel een zeer behoorlijke rol neer, maar daar blijft het ook wel bij. Wel de nodige bekende gezichten (onder meer Lee Marvin en Ernest Borgnine), maar geen interessante personages of bovengemiddeld acteerwerk. Wel moet nog gezegd worden dat de film op visueel gebied de tand des tijds goed heeft doorstaan. Al met al echter pure middelmaat en een film die ik binnenkort weer ben vergeten.