The Magnificent Seven (1960)

Jammer, The Magnificent Seven kon me niet continu boeien. Met een gevarieerd gezelschap de strijd aangaan tegen een stel bandieten klinkt leuk en dat is het ook wel in het begin. Het karakteristieke westernsfeertje slaat aan en de meeste personages van de zeven worden wel oke uitgediept. Maar in de tweede helft van de film sloeg de verveling bij mij toe. 'Stop maar met dat gezemel, kom maar op met de spectaculaire eindscene!' dacht ik. Daar werd ik gelukkig niet in teleurgesteld. Toch voelt de film niet als een topper aan in het genre.

Is dat eigenljk vaak gedaan? Het omtoveren van een samuraiverhaal in een western? Ken 2 voorbeelden..

De drie vervolgen van deze film hebben zo'n beetje allemaal dezelfde opbouw en verhaal. Dus dat zijn er weer drie meer.

Ah ok .. Nja.. net gezien.. opzicht wel een vermakelijke western.. alleen soms een beetje zoetsappig ofzow.. 3 vervolgen zeg je ?

Jep, Return of the Seven, Guns of the Magnificent Seven en The Magnificent Seven Ride!. Alledrie best aardige film. Deel twee was zelfs goed en vond ik eigenlijk beter dan dit origineel. Al was die erg tegengevallen door (waarschijnlijk) te hoge verwachtingen. Maar de vervolgen zijn dus best het kijken waard.

Prima goed inderhouden western, zeker voor 1960. Ik heb ze heel wat slechter gezien. 4 sterren voor een erg goede western.

Kleine tegenvaller. Vooral omdat ik dit verhaal wel wat meer zag zitten. Het pakt uiteindelijk niet zo fijn uit als ik had gehoopt, maar alsnog zitten er een aantal aspecten in die wel de moeite waard waren.

Zo is de cast meer dan prima en zorgt het vlotte begin en het met actie gevulde einde voor een 'oke' tussendoortje. Helaas ontkomen deze 7 heren er niet aan om regelmatig te gaan vervelen, vooral tijdens de conversaties die zich soms achter elkaar opstapelen en daardoor weinig interesse weten te behouden.

Qua sfeer is het allemaal best luchtig, de soundtrack valt echter niet meteen in de smaak. De film bevat een prima opbouw richting de meer dan aardige climax. De opbouw wordt helaas te vaak gestoord door dode momenten, waardoor ik toch weer moet concluderen dat er een half uur te lang over is gedaan.

Dat is wel lang geleden dat ik deze heb gezien, en ik vond hem over de top ,en ook al heb ik hem in bezit, denk ik niet dat ik hem ooit nog eens afspeel..

Western-remake.

Onderhoudende western-remake van de beroemde Japanse film. Het verhaaltje kent verder weinig uitstapjes ten aanzien van het origineel en de karakters worden ondanks de lange speelduur weinig uitgespit. Verveling begint tegen het einde nogal toe te slaan, iets wat door de matige gevechten alleen maar versterkt wordt.

Redelijk.

Prima western !

Brynner, McQueen, Wallach, Bronson en Coburn zijn prima op dreef in dit geweldig spektakel. Het verhaal is simpel, de personages zijn duidelijk. Toch weten de sterke acteurs te overtuigen en druipt de klasse ervan af.

Klassieker !

Het probleem dat deze film heeft is dat wanneer je hem ziet, je meestal al Shichinin no Samurai hebt gezien.
Niet dat deze film niet onaardig is, maar je hebt het allemaal al gezien, en het gaat eigenlijk allemaal over je heen. Vooral omdat Shichinin no Samurai toch wel een beter is dan deze film.

Maar is deze film daarom slecht? Helemaal niet. Ik ben er zeker van dat je deze film beter kan waarderen als je Shichinin no Samurai nog niet hebt gezien. De ervaring zou helemaal anders zijn.

Sterkhouders in de film zijn natuurlijk de acteurs. Steve McQueen en Charles Bronson als good guys, en Eli Wallach als slechterik. Heerlijke acteur die laatste!

Pluspunt tegenover de originele versie is dat men hier ook dieper probeert in te gaan in sommige personages. Alleen niet diep genoeg, of is het enkel een poging tot.

Verdere pluspuntjes zijn de muziek en de omgeving. Bij Westerns zit het wel vaker goed op dat gebied.


Op zich dus geen slechte film.
3,5*

Ik deel de mening van AGE-411 ook wel, wanneer je Shichinin No Samurai hebt gezien voelt dit toch aan als een soort van light versie van die film.
Niet dat het slecht is, integendeel. De "Magnificent Seven" zijn allemaal erg leuk, veel herkenbare koppies.
De landschappen zijn ook erg mooi en dat western decor kan mij eigenlijk wel bekoren, geeft toch een avontuurlijk gevoel. De vrolijke en aanstekelijke muziek van Bernstein helpt ook voor de kijkervaring. Ondanks dat het geen Morricone is blijft het een erg herkenbaar deuntje.

Waar de film vooral problemen mee heeft is het proberen te evenaren van Shichinin no Samurai, ondanks dat het ook vermeld staat in de opening credits. Een aantal scenes zijn gewoon letterlijk gekopieerd en juist het innovatieve uit de eerder genoemde film mis je toch een beetje in deze film. Ook is de speelduur een stuk korter, waardoor de personages niet echt heel erg tot leven willen komen en de pogingen tot diepgang ook redelijk mislukken.

De manier waarop de zeven heren zich bewapenen en tegen de bandieten vechten is ook veel minder creatief gedaan dan het origineel. Beetje pief, paf, poef en dat was het eigenlijk. De spanning was niet echt terug te vinden in de matig in beeld gebrachte gevechten.

Als je Shichinin no Samurai hebt gezien is dit gewoon een veel mindere versie, als je het origineel niet hebt gezien zal deze film je wel meer bevallen.

Tuurlijk krijgt The Magnificent Seven Nog wel een voldoende.

3*

Waarom geef je dan maar 3 sterren?

Omdat het geen slechte, maar ook geen goede film is.

Als ik voor een aantal vakken op school 12 op 20 haal, is dat al toch zeer goed.

Nee, voldoende.

Degelijke western.

The Magnificent Seven had een betere film geweest, als de speelduur minder was geweest (er staat nochtans 88 minuten op de achterkant van mijn Blu Ray-exemplaar). Nu voelt het allemaal wat lang aan.
Ondanks een goed begin, waarin meteen duidelijk wordt wat het probleem is en hoe het gaat aflopen, zijn er stukken die niet boeien. Zo krijgen we na de eerste confrontatie met Calvera nog een saai stuk, waardoor veel tempo - want dat heeft de film aanvankelijk wel - verloren gaat.
De 'zeven' zijn bijna allemaal interessante personages, de dorpelingen daarentegen. Vooral de drie buddy's van Charles Bronson zijn irritant.

De acteurs om wie het draait - namelijk de 'zeven' en de bad guy - doen het stuk voor stuk goed. Yul Brynner ziet er wat onorthodox uit - zijn kale knikker is wat wennen, om van zijn diepe negerstem nog maar te zwijgen -, maar weet makkelijk stand te houden qua acteren. Zijn sidekicks Steve McQueen, Charles Bronson, James Coburn en co weten allemaal te overtuigen, op eentje na, namelijk die jonge gast.
Eli Wallach's versie van de bad guy is wat cliché qua invulling, maar zeker oké qua acteren.

Het is duidelijk dat regisseur John Sturgess indertijd wist met wat hij bezig was, want de vormgeving ziet er over de ganse lijn wel goed uit. De locaties en het merendeel van de buitenscènes zien er fantastisch uit.
De muziek is m.i. - en ondanks de luchtige sfeer - te speels, en komt hier niet echt tot z'n recht.

3

nee (sorry voor de erg late reactie) maar in je verhaaltje geef je hem 3.5* en in je stem 3* dus vandaar mijn vraag. Het was geen opmerking over je stem maar een opmerking over hoe het met je verhaaltje overeen kwam.

Ik kijk regelmatig eens in mijn stemlijsten. Dan verwijder ik stemmen van films die ik me niet goed meer kan herinneren, of pas ik bij sommige films de stem lichtjes aan.

Kan ook zijn dat ik het bericht getypd heb, en na een nachtje slapen vond dat hij net iets te veel kreeg.

They were seven - And they fought like seven hundred!

Ik had vandaag nog eens enorm veel goesting om een western te zien. The Magnificent Seven sprak me onmiddellijk aan, mede dankzij de aanwezigheid van Eli wallach natuurlijk.

Uiteindelijk is The Magnificent Seven een oerdegelijke westernfilm geworden, maar absoluut geen topper à la creaties van Sergio Leone. De film begint erg goed met de mooie muziek van Bernstein en de kennismaking met de schurk Calvera, gespeeld door Eli wallach. Qua sfeer heeft deze film mij zeker en vast kunnen bekoren. Die typische westernsfeer heeft voor mij altijd al iets magisch gehad en ook in deze film is die sfeer sterk aanwezig. De typische landschappen, de mooie setting van het dorpje en natuurlijk het vaak terugkerend deuntje van Bernstein zorgen voor een prima sfeerschepping. Het verhaal zelf is nogal vrij simpel. Een beroepsschutter die de opdracht krijgt om een dorpje te beschermen en daarbij de hulp inroept van 6 collega’s. Jammer dat de opbouw naar de confrontatie met Calvera me niet altijd even hard wist te boeien, want dat nam toch het grootste deel van de film in beslag. Als de opbouw meer momenten had gehad zoals Britt die iemand met een mes vermoord in een cowboyspel, dan was het eigenlijk perfect geweest. Misschien was ik gewoon veel te ongeduldig voor de confrontatie tussen Calvera’s bende en de Magnificent Seven. Maar mijn geduld werd zeker beloond, want de twee confrontaties waren zeker en vast de moeite waard.

Ik had deze film in de eerste plaats opgenomen omdat Eli wallach hierin meespeelt. Sinds ik hem voor het eerst bezig zag als Tuco in The Good The Bad and The Ugly, heeft hij een soort van heldenstatus van mij gekregen. Voordat ik de film opstartte wist ik niet welke rol hij zou spelen, maar ik had zo’n vermoeden dat hij wel als schurk zou uitgespeeld worden en dat bleek ook zo te zijn. Geweldig hoe hij de rol van Calvera weet in te vullen, maar zo’n rol is dan ook helemaal op zijn lijf geschreven. De openingsscène waar hij in het dorp de oogst komt stelen is al meteen een schot in de roos. Jammer genoeg komt hij daarna een lange tijd niet meer in beeld en wordt er vooral geconcentreerd op de Magnificent seven. Yul Brynner vond ik nu niet meteen een goede prestatie neerzetten. Ik weet niet goed wat ik van hem moet vinden, maar hij kwam vrij emotieloos over en de rol van cowboy leek hem niet erg goed te liggen. Steve Mcqueen vond ik dan weer wel overtuigen als tweede leider van de bende. Wat wel zeer opvallend was en ook een beetje jammer, was dat Horst Buchholz die Chico speelt nogal vrij vaak aan het woord mag komen. De scène in de bar en wanneer hij de boeren toespreekt is hij enorm irritant en dat doet ook wat afbreuk aan de film. De rest van de cast is perfect verwaarloosbaar en dat is nu niet echt een goede zaak. De rollen van Charles Bronson, Vaughn en Coburn waren erg beperkt.

Zoals ik al zei is The Magnificent Seven een oerdegelijke film in zijn genre, maar er waren ook wel minpuntjes die me beletten een hoge score te geven.

3,5*

Een van de problemen is de relatief korte speelduur zodat alle gebeurtenissen er op grove wijze ingepropt moeten worden. Zo waren ze erg veel tijd kwijt met de samenstelling van de zeven leden (wat vrij gemakkelijk ging) en was er weinig ruimte om echte strategie in de verdedeging terug te laten komen terwijl dat bij Shinchin no Samurai juist zo mooi was. Het beschermen van het dorp tegen veertig man leek geen loodzware klus en het niveau van de Japanners wordt niet geëvenaard maar met behulp van de sterke cast en een meer dan degelijke uitvoering is dit is toch een fijne western geworden die lekker wegkijkt.

ARD (The Magnificent Seven, zaterdag 21 april, 23:15 uur)

Leuke film, precies waar ik zin in had. Ondanks wat voorspelbaar wanneer je The Seven Samurai gezien hebt, was dit toch 2 uur topvermaak. Eigenlijk paste zo’n beetje alles goed in het western plaatje en vond ik dit een geslaagde remake. En wat een mega coole cast! McQueen, Coburn, Bronson, Wallach enz., die er - samen met de mooi geschoten beelden - een zeer leuke western van wisten te maken. Het acteerwerk van de boeren was niet altijd even goed, maar daar kijk ik graag doorheen. 4,0*