Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Nee hoor, volgorde maakt niet echt uit. Ben zelf ook met deze begonnen. De delen staan op zichzelf. Fistful of Dollars was zelfs de laatste die ik keek van de drie.

Clint Eastwood 4 Film Collection [DVD]: Amazon.co.uk: Film & TV. Alleen Fistful of Dollars heeft alleen UK Subs. Heb die hier liggen. Destijds voor een paar pond minder gekocht op die site. Maar ook voor dit bedrag het bedrag meer dan waard!

Inderdaad, op zich niet nodig om reden die chevy al noemt.
Maar kwalitatief gaat het in stijgende lijn wanneer je de chronologische volgorde wel respecteert.
Toch aan te bevelen m.i.

Ik las dat Clint Eastwood in de 3 films ( a fistful of dollars, for a few dollars more en the good, the bad and the ugly) dezelfde poncho droeg zonder deze ook maar één keer te wassen.

Yep, klopt, hij hing hem dan ook niet aan de kapstok na afloop van een opnamedag, maar zette hem gewoon in een hoek.

Schitterende film. Ik heb vooral genoten van Tuco. Een echte aanrader, zelfs voor mensen die het niet zo voor Westerns hebben.

Een marathon van 2h en 51 minuten maar die je in 1 vlucht uitkijkt.

Ik zag je quote niet. Je hebt me niet echt goed begrepen. Ik bedoel effecten hier niet letterlijk als special effects. Eerder de actie (beweging) in de film. En hoe alles in beeld werd gebracht. Maar dat was juist leuk aan de film. En ik heb de film dan ook geen slechter punt gegeven vanwege de effecten. Want ik stoorde me er totaal niet aan. En de effecten zoals jij het bedoeld waren inderdaad goed (zoal het voorbeeld wat werd genoemd met de brug). En ik heb zeker gekeken naar jaartal waarin de film gemaakt is. Ik vind het erg knap dat ze in die tijd dit hebben kunnen maken. Het is dan ook een film die ik graag weer wil herzien, nu al weer.

Voor nu een 4* maar dankzij deze film is mijn interesse gewekt in de rest van Sergio Leone's western films. Fantastische personage's en een episch einde.

Het waanzinnig prachtige aan een film als deze is daar er heel veel op het scherm gebeurt, maar tegelijkertijd gebeurt er niets. Emotie is te voelen, terwijl een van de hoofdpersonen een stapje doet. Emotie is te voelen, terwijl meneer Blondie een sigaar aansteekt. In het echte leven zou het me niets boeien, maar Leones stijl is zo waanzinnig prikkelend dat het soms wel eens lijkt alsof je het zweet kunt ruiken.

Dit is ook geen film die ik zal herrineren vanwege het verhaal. Die heeft namelijk niet veel om het lijf. Schatje zoeken is de meest standaard storyline uit de filmgeschiedenis. Gelukkig boeit ook dat me geen flikker. Steeds weer blijf ik hangen bij die ene beweging van ome Clint, Wallach of Van Cleef. Hoe een regisseur ooit voor elkaar heeft gekregen om dat intressant te maken, zal me altijd een raadsel blijven. Maar 't gebeurt. De muziek van Morricone maakt het de ambient van de filmindustrie. Alles gaat langzaam, maar toch zo snel. En terwijl de eindcredits voorbij komen, denk ik terug aan de stopperbaard van Clint.

Mijn all time favorite spaghetti western. Prachtige muziekscore van grootmeester Morricone. Eastwood onnavolgbaar als de man zonder naam, Van Cleef de reancarnatie van de slechte en Wallach op vele momenten hilarisch als de eeuwige pechvogel. "When you got to shoot, shoot, don't talk." Het ultieme duel is het hoogtepunt van deze parel van een film.

Na For a Few Dollars More dacht ik toch echt de western weer in te gaan, ditmaal met een veelbelovende klassieker die ik al lange tijd wilde zien. Ik heb hem dan eindelijk op DVD en eindelijk een vrije dag gevonden om deze 3 uur lange film te bekijken. Ik zie genoeg kwaliteit en het verhaal is vermakelijk maar ik vond vooral het verhaal heel groots terwijl in de andere films er toch wat meer orde of duidelijkheid in zat. Niet dat dit verhaal bijzonder moeilijk is, integendeel, alles is te volgen. Alleen vergeleken bv. FaFDM zijn er toch ook wat zijplotjes of situaties die ik nogal van-tot vond i.p.v. een geheel. Al met al een goede film maar wist me dus niet geheel te boeien. Heb hem nu thuis dus krijgt zeker een herziening, maar voor nu een wat minder goed-overkomend-werkje van Sergio. Ik oordeel op gevoel, en dat avontuurlijke, macho-gedrag en toffe ouderwetse editing maakten mij dit keer niet echt enthousiast. Jammer, aangezien het toch een van de beste films allertijden is. Muziek is dan wel weer echt een meerwaarde en geeft wel genoeg sfeer. Voor nu een afrekende 3,5 ster, maar herziening zal wel beter worden hopelijk.