The Magnificent Seven (1960)

Prima westernfilm en wellicht een van de betere. De opbouw is prima verzorgd de acteurs zijn jonge gasten die later allemaal hun sporen hebben verdiend en ook met de sfeer is niks mis mee. Okay op een gegeven moment had er wel wat meer vaart in gemogen, maar al met al vind ik dat ze een goede balans hebben gekozen. De hoofdrol was eigenlijk voor Anthony Quinn die het zeker ook niet onaardig had gedaan, maar in vervolg op het origineel vond ik Yul Brynner een uitstekende keuze. Ook de nog jonge Steve McQueen heeft een mooie rol in deze film al konden de twee tijdens de opnames het niet altijd vinden. De meesten zijn natuurlijk al overleden. Het meisje Rosenda Montero leeft nog. Wat ook geldt voor de bad guy Eli Wallach (1915) en ik zag dat Robert Vaughn ook nog steeds leeft. Afijn ik vond het een prettige film zonder echt saaie stukken. Niet de beste western aller tijde, maar zeker bovengemiddeld.

Ah kijk.....filmklassiekertje dat ik tot op heden gemist had, vanmiddag bij de Belg in de zondagmiddagmatinee.

Niet helemaal onbekend want feitelijk een herverfilming van "The Seven Samurai".

Dat is dan ook de makke, want echt andere ontwikkelingen dan in de originele film zijn er niet.

Wat krijgen we er wel voor terug?: Technicolor, aangename rollen van Yul Brynner, Charles Bronson, James Coburn en Eli Wallach als de leider van de schurken.

Brynner, McQueen en Bronson maken indruk, maar verder niet echt bijzonder.

De aanloop naar de shoot-out duurt te lang en de actie is schaars.

Gelukkig is einde wel goed.

"Yes. The final supreme idiocy. Coming here to hide. The deserter hiding out in the middle of a battlefield."

Goede western. Gebaseerd op de Japanse-film Shichinin no Samurai en dat is ook een beetje op de film af te lezen. De Mexicaanse boeren zien er nogal Japans uit en die dorpsoudste al helemaal.

Er is erg goed geacteerd. Yul Brynner, Steve McQueen en Ali Wallach waren weer bijzonder goed.

De muziek van Elmer Bernstein was echt geweldig.

Ik ben erg benieuwd naar Return of the Seven omdat er hier maar drie overblijven.

Verhoogd naar 3,5*

Toch wel een goede western, jammer dat het net wat te lang duurt, want het laatste half uur is het toch wachten op het einde.

Maar voor de rest een prima film met een prachige setting, schitterend in beeld gebracht en een mooie mix van actie, plot en karakterontwikkeling. Alhoewel sommige acteurs wel wat weinig te zien zijn.

Na het zien van Shichinin no Samurai (1954) valt de tweede keer dat ik deze film zie toch vies tegen.

Wel netjes eigenlijk dat direct aan het begin duidelijk wordt gemaakt dat de film gebaseerd is op Shichinin no Samurai. Het is toch alom bekend, maar tegenwoordig zijn regisseurs soms nog geneigd er glashard over te liegen. Magnificent Seven is verder een vermakelijke film met leuke, oubollige actie en sympathieke karakters. Zelfs de badguys hebben een interessante, charismatische leider. Een klakkeloze remake is het niet. Deze film duurt iets meer dan de helft van Akira Kurosawa’s meesterwerk en daarmee merk je wel dat er veel minder tijd in de karakterontwikkelingen is gestoken. Ook de finale is minder uitgebreid, maar John Sturges zorgt met het verraad van de boeren zowaar nog voor een onverwachte wending. Het voorkomt alleen niet dat dit een wat onnodige remake is. Leuke film, maar niet zo goed als een andere remake als Fistfull Of Dollars. Wel leuke rollen van Steve McQueen, Charles Bronson, Yul Brynner en Eli Wallach, maar daar staan dan ook veel matige acteerprestaties tegenover. Keurige 3,5 sterren. De film is toch best vermakelijk.

Je ontkomt er bijna niet aan om deze film te vergelijken met Shichin No Samurai. Zeker doordat deze film begint met de aankondigign dat het is gebaseerd op de ander.

Het simpele verhaal komt dan ook overeen, totdat er zich een verrassende wending in het verhaal voordoet. Goede keuze van de makers, moet ik zeggen.

Verder is het veelal hetzelfde, maar dan in een cowboy jasje. Het is een meer recente film, met beter beeld en geluid en betere acteurs. En dat helpt het kijkgenot een flink stuk in de juiste richting moet ik zeggen. Frappant is dat ook sommige details sterk zijn gekopieerd. Voorbeeld is de rol van die jonge cowboy. Die is hier ook springerig, uitsloverig en vervelend, maar gelukkig niet zo storrend en irritatie opwekkend als in het origineel. En ook hier vind weer de obligate maar ook totaal overbodige en oppervlakkige, romance plaats die niets te zoeken heeft in de film. Wat deze film vooral een stuke verder helpt is de swik goede acteurs: Steve McQueen, Yul Brynner, Charles Bronson, Eli Wallach, James Coburn. al met al wint deze film het vooral op kijkvermaak.

Aardig, maar ook niet meer dan dat. Het verhaal is oppervlakkig, de personages tamelijk kleurloos en is de film niet goed in balans. De aanloop is niet interessant genoeg, de eerste confrontatie is voorbij voordat je er goed en wel erg in hebt en de onvermijdelijke climax voelt nogal inspiratieloos aan. De gepeperde cast en overwegend goede cinematografie maken het dat The Magnificent Seven nog iets van klasse herbergt, maar het is uiteindelijk veel te weinig om deze prent tussen andere generatiegenoten te kunnen plaatsen: 2,5*

Vrijdag 28 februari te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik.

Dit was misschien wel de "The Expendables" uitvoering (en dan ook beter) van de jaren 60 met veel grootheden van die tijd met o.a. de veel te vroeg overleden Steve McQueen en misschien ook wel Yul Brynner. De enige ster van destijds welke helaas afwezig is en ik eigenlijk ook wel miste, is John Wayne die juist perfect zou zijn geweest om een rol te vervullen in dit verhaal. Men had dan wel de titel moeten aanpassen naar "The Magnificent Eight"

Ik heb deze film vroeger als klein kind gezien op een Duitse zender en vond hem destijds helemaal te gek. In de jaren 60 en 70 waren Cowboy films zeer populair en zeker als je actie wilde zien op TV. Gisteren zond men hem weer zeer laat uit op een Duitse zender (ARD) en toen heb ik hem gelijk maar weer eens bekeken.

Hoewel het verhaal eigenlijk niet groots is (zeker ook niet slecht), zat de uitvoering wel goed in elkaar en valt er meer dan genoeg te genieten van de fraaie western beelden en natuurlijk de sterren. Het verhaal weet ook te boeien en er zit redelijk wat actie in (zeker op het einde) die nu wel oubollig en flauw/kinderachtig oogt (geen bloed en men sterft in schoonheid). Een goed voorbeeld daarvan is het sterven van Charles Bronson op het einde. Hoewel de film lang duurt verveelde hij me eigenlijk geen moment. De vaart had in het begin wel wat hoger mogen zijn. Maar geen hond die daar om maalt bij het zien van sterren als Yul Brynner, Steve McQueen, Charles Bronson, Eli Wallach en James Coburn.

Al met al is dit gewoon een klassieker en zeker ook één van de betere Cowboy films.

Ik heb vorige maand pas voor de eerste keer "The Seven Samurai" gekeken en vandaag deze oude western weer eens een 2e kijkbeurt gegeven, en toen viel het me pas op dat "The Magnificent Seven" gewoon de Amerikaanse versie van "The Seven Samurai" is

The Magnificent Seven is een leuke western om een keer gezien te hebben.

Wat vooral opvalt aan deze film is het goede acteerwerk. Eli Wallach is briljant als Calvera. Calvera terroriseert met zijn groep een Mexicaans dorpje. Eli Wallach is in deze film echt briljant bezig. Calvera is een gemeen personage. Maar door Wallach word Calvera ook wel een grappig personage.

De dorpelingen willen zich niet langer laten terroriseren door Calvera, ze hoeken huurlingen om hun dorp te beschermen. Ze vinden uiteindelijk 7 huurlingen. Ook die huurlingen worden stuk voor stuk door goede acteurs neergezet. Het zijn ook duidelijk allemaal verschillende personages . Bijna elk personage heeft wel iets speciaals . Het acteer werk in deze film is echt erg sterk

Dit is een film die soms wel wat meer vaart had mogen hebben. Het had soms wat sneller gemogen. Deze film heeft ook redelijk wat humor. Dit compenseert het soms wat langzame tempo van de film.

In deze film krijgen we ook een paar goede schiet scenes. Natuurlijk zien de scenes anno 2014 er wat ouderwets uit, maar hou er rekening mee dat deze film uit 1960 komt. De actie scenes overtuigen zeker in deze film als je rekening houd met de leeftijd van de film. Ik vond de actie scenes die we in deze film voorgeschoteld krijgen eigenlijk erg goed.

Ook erg goed is de muziek van Elmer Bernstein. Zijn muziek draagt bij aan de sfeer van de film.

Ook het camera werk in deze film vond ik goed.

Al met al vond ik The Magnificent Seven een goede film. Deze film is vooral sterk vanwege het acteerwerk van de geweldige cast die geweldige personages spelen. Deze film was nog beter geweest als het tempo wat hoger was. Maar dat neemt niet weg dat ik dit een erg goede film vond

4 sterren voor deze film

Prima western, deze remake van Seven Samurai. Qua plot niet heel verrassend als je het origineel hebt gezien, maar dat doet verder weinig aan de film af. Los van het goede plot kent de film namelijk een uitstekende cast met veel bekende gezichten. Enkele sterke one-liners, vooral van McQueen. Ook de soundtrack is uitstekend, de muziek zorgt voor een fijne sfeertje en past goed bij een western als deze. Zeer vermakelijke en sfeervolle film.

Prima western klassieker met een top cast!

De film is nog altijd leuk om zien. Het is niet de beste western, daarvoor zijn er betere titels, maar langs de andere kant is dit dankzij de sterrencast (later sterren, toen nog quasi nieuwe gezichten), een plezier om kijken. Het meest sfeervolle zal misschien nog wel de begrafenis van de indiaan zijn. De rest is wel bekend als remake van Seven Samurai, maar zelfs dan toch vrij goed gedaan. Enkel de jonge Horst Buchholz (Chico) valt tegen. Hij moet wel de rol van overambitieuze jongeman spelen, maar is zelfs dan nog te druk en te theatraal. Zelfs tussen veel van die acteurs die nog oldscool spelen.

Een langdradige saaie, opvallend ingestudeerde film, met voortdurend herhalingen. Kon me geen enkel ogenblik meebelevend bekoren. Het verhaal was verknipt. Sorry, maar ik heb het origineel niet gezien. Maar je zag dat het een gemoderniseerde oude film was die (gelukkig) gedragen werd door een uitgebreide resem beginnende artiesten die het in de latere jaren wel deden. Zoals een Brynner, McQueen, Vaughn of Bronson. Zelf Buchholz leverde een zielig vertoon tot op het einde.

Spijtig. Met dit verhaal is veel meer mogelijk dan het marionettenspel van uitgedokterde poses van opvallende standen. Nergens word je ingehaakt. Eerder gesust om in te dommelen.

Met zo'n mogelijkheden en waarschijnlijk ook budget kon men een veel spontaner en creatiever verhaal brengen. Dit heeft me echt ontgoocheld en ik begrijp niet de lovende reacties.

Bovendien een remake moet openbloeien van kwaliteit en minstens het origineel evenaren of zelfs verbeteren. Dat geldt ook voor de covers in de muziek. Ofwel breng je, met hetzelfde, heel wat anders, hedendaags...

Als gewone ontspannende kijknamiddag kan ik dit nog net slikken. Maar de ellenlange dialogen kraakten de gedrevenheid, spanning en de soepelheid. Ineens werden dat goud en zilver op een ongepast moment bijgehaald en kon ze nergens in het verhaal thuiswijzen. Mag toch allemaal niet als men naar een topproductie mikt. Je ziet het ook aan het aantal reacties (berichten en meningen) dat de interesse ver weg is. Oppervlakkigheid troef.

Meer dan 2 punten is me deze middag niet waard. Sorry voor de cast waarvan me latere blikvangers nauw aan het hart liggen. Maar dan in andere films. Misschien te jong of gemis aan spontaniteit.

Dit is inderdaad een westernklassieker, de tijd trotserend. Een pleiade aan vedetten in een film met spectaculaire gevechtsscènes (Uitzonderlijk schieten de slechten ook redelijk goed) en mooie natuurbeelden, knappe montage met alleen dat ronselgedoe in de beginne dat toch al te langdradig was. De romantiek is matig gedoseerd.

juist!

Even leuk om die oude garde, Brynner, Bronson enz... nog eens aan het werk te zien.

Heb wel heerlijk kunnen lachen met dat stijf loopje van Brynner die probeert supercool te zijn.

Degelijke western die de beschikking heeft over een sterrencast .Misschien geld dat in 1960 niet voor alle acteurs in deze western. Maar nu zoveel jaar later wel waardoor de film net wat leuker is om zoveel toppers aan het werk te zien.

Het verhaal zelf heeft niet zoveel om het lijf wat niet ongebruikelijk is in westerns maar op zich is dat geen ramp mits het dan maar goed uitgevoerd word.

De uitvoering vond ik op een paar zwakkere scènes na toch nog voldoende om mij te kunnen boeien.

Groot gedeelte van de zwakkere scènes komen op de rekening van Horst Buchholz vooral dat stuk met die stier had voor mij achterwege gelaten kunnen worden.

Ik had dan ook liever gezien dat we Robert Vaughn wat meer in beeld hadden gekregen omdat ik daar nu niet echt een binding mee had en het mij dan ook weinig kon schelen hoe het met hem zou aflopen .

Nog een groot pluspunt vond ik de muziek en ik denk dat dit dan ook wel bij de top gerekend mag worden wat western muziek betreft. Het nummer is niet alleen heel herkenbaar maar blijft ook nog eens in je hoofd hangen.

Hierna zouden nog drie vervolgen komen maar ook een tv serie ( 1998- 2000)

Ook zou er sprake zijn van een remake met o.a. Denzel Washington.

Degelijk is inderdaad een passende term hier, met een sterke cast en geregeld mooie beelden (zoals wel vaker in westerns), maar het kon me toch zelden boeien. Het was mij teveel een rechttoe rechtaan western met duidelijk gedefinieerde good guys, duidelijk gedefinieerde bad guys en naast een paar aardige actiescenes weinig boeiende ontwikkelingen. Het helpt qua voorspelbaarheid ook niet dat ik Seven Samurai in een niet al te lang verleden gezien heb. Nee, dit was niet echt aan mij besteed.

Redelijk western'tje. Dat niet heel bijzonder was.

Kwam erachter dat dit een remake is in het begin van de film. Stiekem kreeg ik toen een beetje spijt. Ik kijk het liefst het origineel. Maargoed, toen ik me later in het origineel ging verdiepen bleek dat dus Seven Samurai te zijn. En nee die ga ik niet snel kijken. Een 3,5 uur lange speelduur en de Japanse taal. Twee afknappers. Laat die voorlopig even links liggen dus.

Over deze dan. Leuk gespeelt. Maar nergens bijzonder. Hele tijd het idee dat ik naar Tuco en Harmonica aan het kijken ben. Die Rus in de hoofdrol was degelijk. Maar kan de Western helden als netgenoemde Harmonica en Eastwood niet doen vergeten.

Muziek nogal bombastisch. Niet echt mijn ding. Het bereikt nergens zn hoogtepunt. Zoals een Ecstacy of gold. Maar eigenlijk mag ik het daar nieteens mee vergelijken.

Nog iets vergeten? Ja, leuk om eens gezien te hebben. Maar oke. Ik vergeef het hem dat ie iets suffer is dan de western toppers. Die toch allemaal iets later zijn gemaakt en zodoende aanzienlijk zijn verbeterd.

Wat mij betreft wel een western topper. Nergens verrassend en de rollen zijn vanaf het begin duidelijk, maar wat mij betreft deert dat niet in dit genre. Wel had het allemaal wat fraaier vormgegeven mogen zijn, een mooi long shot o.i.d. ontbreekt.

Het mooiste vond ik eigenlijk dat in moderne films de helden vaak breed en grofgebekt moeten zijn, terwijl hier weer een ultiem bewijs werd geleverd dat Yul Brynner, Steve McQueen en James Coburn met hun simpele bouw en nauwelijks tekst toch extreem cool en stoer kunnen zijn. Puur op karakter en houding.

Na deze film snap ik ook nog iets meer van de magie die rondom Steve mcQueen hangt, zijn coolness spat van het scherm.

100% mee eens

Geleden sinds mijn jeugdjaren dat ik de film nog eens zag. Nu opnieuw bekeken. Dit is eigenlijk een 'klassieker' in het westerngenre. Toffe film.

Ook na de x-te herziening blijft 'The Magnificent Seven' een dijk van een film.

De opbouw van de film (ik weet het: toen al gekopieerd) werd later in de '80er jaren de basis voor bijna elke actiefilm (misstanden worden getoond, de helden worden geselecteerd op hun capaciteiten en hoe verschillend ze ook zijn: allen met ruwe bolster en blanke pit, tenslotte bijten de slechterikken en een paar van de 'goeien' in het stof) en is vandaag de dag nog steeds maatgevend voor de onbekommerde actietoppers in het genre (met 'The Expendables' als waarschijnlijk beste voorbeeld).

Natuurlijk worden de karakters niet al te diep uitgewerkt, maar daarvoor kijk ik ook geen (amerikaanse) western. Het is juist fijn dat het drama-gehalte niet al te ver opgeschroefd wordt, de beweegredenen om aan de reddingsoperatie deel te nemen en de aanduiding bij enkelen dat er nog onderliggende problemen bestaan (Robert Vaughn), volstaan om deze film tot een prettige kijkervaring te maken. Hier ligt ook het grote verschil met het origineel: om deze te bekijken moet ik in de stemming zijn en dan is hij groots. 'The Magnificent Seven' daarentegen kan ik altijd bekijken, de filmervaring is en blijft goed, en vooral fijn. De muziek van Elmer Bernstein draagt hiertoe aanzienlijk bij.

Uitstekend is ook dat niet alleen aandacht wordt besteed aan de '7', maar dat ook Eli Wallach de tijd krijgt de slechterikken een gezicht te geven. En dat doet hij op perfecte wijze. Met zijn grijns en zijn sarcasme geeft hij juist genoeg diepte om zelfs bij tijd en wijle enige sympathie voor zijn karakter te kweken. Dit kunstje zou hij nog enkele malen succesvol in navolgende spaghetti-westerns toepassen (the good, the bad & the ugly, ace high)

De sfeer die over de gehele film hangt helpt mij tenslotte ook door een of twee wellicht overbodige of langdradige scenes, geen enkel moment slaat de verveling toe. En hoewel er zoveel hoofdrolspelers aanwezig zijn en dientengevolge de screentime voor de enkeling niet al te groot is, leef je met allen mee en wordt het zelfs voor mij emotioneel (anderen noemen het wellicht kitsch) als blijkt dat niet allen het einde van de film halen.

Missie volbracht, ik geniet elke keer weer : 4 dikke sterren

The Magnificent Seven is één van die klassiekers waar ik mijn vader wel meer dan eens over heb horen praten. Op de een of andere manier voel ik me altijd wel min of meer aangetrokken tot, of iig een zekere nieuwsgierigheid naar, de films die hij vroeger zo leuk vond.

Zodoende, na onlangs nog Ben-Hur te hebben gezien, was het nu de beurt aan deze klassieker. Het verhaaltje is best eenvoudig, maar wel zeer vermakelijk. Op basis hiervan kon het speelduur gemakkelijk gevuld worden zonder te vervelen. Wat dat speelduur overigens betreft; hoe prachtig ik die groots opgezette, epische westerns van Leone ook vind, een dergelijke film van iets meer dan twee uurtjes is ook wel eens aangenaam. Mijn favoriete genre zal het immers nooit worden. Toch mag ook deze film zich aansluiten bij het selecte groepje waar ik van kan genieten.

Eén van de sterkere punten van de film is de sublieme cast. Met namen als Steve McQueen, Charles Bronson en Eli Wallach had ik al hoge verwachtingen, en die werden dan ook helemaal waargemaakt. Vooral Wallach krijgt de gelegenheid zich flink uit te leven in zijn rol als slechterik. Ook Robert Vaughn, Yul Brynner en Horst Buchholz vallen in positieve zin op. De ontwikkelingen in de relaties tussen de zeven huurlingen en de dorpsbewoners worden interessant overgebracht; niet te dramatisch en zonder overacting. Er is een beperkte hoeveelheid script voor de acteurs, maar dat is geen gemis. Door de eenvoud is het namelijk altijd duidelijk waar de film heen wil. De actiescènes zijn uiteraard wel wat gedateerd, maar evengoed erg gaaf. Het zijn niet de flitsende beelden van tegenwoordig, maar misschien is dat juist wel wat de actie hier extra realistisch maakt: het voelt meer aan als een registratie.

Al met al kan ik zeggen dat ik me hier prima mee vermaakt heb. Het is leuk om zo'n grote groep iconen uit die tijd samen aan het werk te zien en de film zelf is toch wel cult geworden. Ik vond het verder ook niet echt uitzonderlijk goed, maar het alles behalve een vervelende zit.

3,5*

Een uitstekende vaststelling, waarmee ik het helemaal eens ben.

De film, die ondertussen meer dan 50 jaar oud is, eens opnieuw bekeken, ditmaal op Blu-ray.

Het is en blijft een van mijn favoriete westerns, een genre dat ik toch ook graag zie.

Dit is een van de betere westerns ooit gemaakt en een plezier om hem telkens weer opnieuw te bekijken.