The Magnificent Seven (1960)

Blijft een topper van een western.

Muziek van Bernstein is erg aanstekelijk (Vind `t zelf 1 van de allerbeste theme`s...blijft lekker hangen).

Bijna elk Hollywood-icoon speelt hier top, vooral Brynner in een perfecte rol, die ie later nog zou over doen in Westworld, maar dan als losgeslagen robotische cowboy in bijna hetzelde kostuum.

Hierbij verveelde ik me geen minuut, alhoewel ik sommigen zie die de film een halve ster geven omdat ze liever een filmhuisfilm 5 sterren geven die bij mij nog geen halve ster waard zijn. Vreemde wezens.......mensen.

Ik wil worden vermaakt, en bij deze film kon ik dat weer. Snap ook niet eens waarom ik nu pas een stem uitdeel, had dat veel eerder kunnen doen.

Ja, dit zijn de klassieke films uit de jaren waarin ze nog goeie westerns maakten, en ook nog door Sturges (Ook 1 van de betere regisseurs)

Heel goeie ouderwetse western met een sterrencast! Bronson, McQueen, Coburn, Brynner...maar het is Horst Buchholz die de show steelt, zijn Hollywooddebuut trouwens. De heerlijke muziek maakt het plaatje compleet. Ideaal amusement voor op een druilerige namiddag! Aanrader.

Als kind heb ik deze film meerdere malen gezien op TV.

Nu terug eens bekeken, ik was gelukkig het meeste al vergeten van vroeger en herinnerde me enkel bepaalde scenes nog.

Als kind vond ik het een vd beste westerns ooit, nu valt me op dat het verhaaltje wat eenvoudig is, maar het is nog steeds een goede western met een ruime verzameling aan ster acteurs in hun jonge jaren: : Eli Wallach, Robert Vaughn, Charles Bronson, James Coburn en Steve McQueen, ...

Yul Brynner die de leider speelt van "de goede", speelt erg goed imho.

Ontspanned filmpje.

Ook eindelijk gezien. Mooi geschoten en soepel lopend geheel, maar hier en daar ook wat te braaf en voorspelbaar. Drijft voor een aanzienlijk gedeelte op het charisma van o.a. Brynner en McQueen. Niettemin zeker mee vermaakt. Rosenda Monteros had wat meer screentime verdiend trouwens.

Er zit een traag en ietwat saai middenstuk in, maar de confrontaties zijn schitterend gefilmd en gemonteerd. Wat een spektakelfilm. Het Japanse bronmateriaal heb ik nog niet gezien, maar de remake uit 2016 kreeg dezelfde score als dit gelijknamig origineel.

Zeer beroemde en bekende western met een lading grote acteurs. Een simpel verhaal waarin Mexicaanse boeren huurlingen inhuren om een roversbende te verjagen. De film duurt twee uur en werd her en der opgevuld met de nodige meligheid, zoals de kindjes die achter Bernardo (Charles Bronson) aanlopen of het Mexicaans meisje dat verliefd wordt op Chico (Horst Buchholz). Maar nog het meest storende vond ik dat de roversleider op het einde de wapens gewoon teruggeeft aan de huurlingen al snap ik de redenering wel. Hij rekent er niet op dat ze hun leven zouden riskeren voor een stel boeren. De grote shootout op het einde is om van te smullen. Een leuke western maar haalt het niet bij het mythische origineel van Kurosawa.

"You forget one thing. We took a contract."

"It's sure not the kind any court would enforce."

"That's just the kind you've got to keep."

Als je opzoek bent naar een film om te kijken, kom je wel eens het nodige spul tegen wat je nog niet kent. Maar er komt ook veel spul langs wat je al wel eens hebt gezien, en zo schoot de remake van de week langs, die ik een poos geleden voor het laatst heb gezien, en welke ik nog wel eens graag wou kijken. tijdens het kijken kwam ook dit origineel voorbij, waar ik na het zien van de remake erg in geïnteresseerd was. Maar achteraf durf ik wel te zeggen dat ik de remake een tikkeltje leuker vind.

Toch heb ik me niet verveeld, en kent dit deel echt een totaal andere sfeer. Waar ik misschien wel iets te veel van verwachtte, en dan kom je behoorlijk bedrogen uit. Niet dat het slecht is, integendeel, maar wel een heel stuk rustiger. En opzich is dat wel heel erg fijn hoor, die rust; maar na anderhalf uur was ik daar opzich ook wel een beetje klaar mee.

Maar het verhaal verschilt niet veel en is hier wat dat betreft net zo leuk. Niet te veel poes pas, maar wel direct met waar Sturges heen wilt. Qua actie wordt er na verloop van tijd genoeg energie in gestoken, en komen we uit bij best leuke vuurgevechten. Maar de film wist me niet te overdonderen, was misschien op sommige momenten nogal tam en ik had toch wel iets meer actie verwacht zo nu en dan. Neemt niet weg dat dit gewoon een hele leuke zit was, zeker met deze warme tempraturen!

Deze film dan eindelijk gezien en goed dat ik eerst het legendarische orgineel Seven Samurai heb bekeken een tijdje geleden. Deze Amerikaanse remake van het Japanse meesterwerk heeft natuurlijk een sterrencast, waarvan Yul Brynner het best uit de verf komt, maar ook Charles Bronson en James Coburn doen het uitstekend. Steve McQueen en met name Robert Vaughn vallen wat tegen in deze prent. Deze remake is toch minder dan het orgineel en op momenten komt het verhaal helaas wat onrealistisch over (de bende leider die de 7 zomaar laat gaan nadat eerst velen van zijn bende zijn gedood plus het vervolg). De film kent zeker sterke momenten, maar toch ook momenten van twijfel en wat weinig actie. De movie tagline dat de 7 vechten als 700 is zwaar overdreven. Zoals gezegd ben ik blij dat ik het origineel gezien heb. Op basis daarvan komt deze niet verder dan 3/5 maar dankzij de sterrencast toch de moeite van het bekijken waard.

Het valt niet mee deze Western serieus te nemen. Het is een en al cliché wat de revue passeert. Het enige wat het nog dragelijk maakt zijn de slanke mooie mannen die de magnificent seven spelen. Voor wie er oog voor heeft ontdekt al heel snel de homo-erotische spanning en de verwijzingen zoals deze Over de gladde Yul Brynner gonsden geruchten dat hij van de mannenliefde was. (In mindere mate gingen deze geruchten ook rond over Steve Mcqueen en James Coburn) Horst Buchholz openbaarde op later leeftijd zijn bisexualiteit.