Papillon (1973)

Wat een lange, saaie film. Alle geroemde scènes zijn al veel beter gedaan in het uitgeholde genre en de karakters zijn zo plat als een dubbeltje. Het is me een raadsel waar de klassiekerstatus vandaan komt.

Poeh, wel erg lang deze film, maar het is wel geslaagd mooi gefilmd werk te noemen. Genoeg mooie scenes en het plot zelf is ook boeiend genoeg. Het begin vond ik wel het sterkst overigens.

Met zijn 151minuten is deze film toch niet echt lang?
Hij vliegt dan ook voorbij!

151 minuten is langer dan de gemiddelde film. Daarbij is het niet bepaald een snelle film. Speelduur zegt weinig over het tempo van de film.

Goede film met een prima Dustin Hoffman en Steve McQueen.
Goed scenario dat evenwel op het einde wat té langdradig is.
Het laatste half uur is de film wat saai, het had zeker zonder dit einde beter geweest.
Maar het was leuk om deze film na vele jaren eens opnieuw te zien.
Een van de betere rollen van beide hoofdrolspelers.

Een klassieker, maar zo mooi!

Best aardige film, hoewel het laatste half uur echt een vol punt inlevert wat mij betreft.

Het eerste uur is 'leuk' en goed te volgen. Je leert de personages en de gevangenis kennen en je voelt de verdoemenis en de wanhoop dat ze ooit nog uit de nor geraken. Daarna wordt het een soort fugitive-film wat op zich ook nog wel vermakelijk is. Jammer van het laatste half uur waarin de film instort (als ie aankomt bij dat gedeelte waar hij die vrouw ontmoet).

Eindscene ook wat makkelijk: je ziet hem wegdrijven op die kokosnoten en er wordt vervolgens door een voice-over gezegd dat hij het wel heeft overleefd. Ja, zo kan ik ook wel een slot aan een film breien. Zonde.

Juist heel sterk, dat einde. De gehele film gaat over de ontsnappingsdrang van de hoofdpersoon. Die lijkt aan het einde dan te zijn weg geebt todat.......
Het einde, de daadwerkelijke ontsnapping, daar gaat het helemaal niet om. Meer hoe het karakter van papillon, ondanks de vele tegenslagen, toch sterk genoeg blijft.

Ja ok, als je het zo bekijkt kan ik begrijpen dat mensen het een mooi einde vinden, wellicht ook omdat het een redelijk happy end betreft na zoveel gruwel en drama in de ruim 100 minuten ervoor .
Toch vind ik dit een film waarmee je met je eind meerdere kanten op kunt, en dan vind ik dit misschien wel één van de minste.

Exact, daarom vind ik het ook zo jammer dat op het laatst toch nog even mede gedeeld wordt dat deze ontsnappingspoging gelukt is, dit is compleet overbodig en haalt voor mij een groot deel van de lading weg.

Het mooie is juist dat de hoofdpersoon ongeacht de kans op ontsnappen of überhaupt overleven gewoon geen genoegen neemt met een leven waarin hem regels opgelegd worden. Nog liever vandaag sterven met een minimale kans op vrijheid in plaats van oud worden in een keurslijf. Deze film is een ode aan een karakter dat niet klein te krijgen is en ondanks het wegvallen van alle perspectief gewoon stug door blijft vechten. Schijt hebben aan iedereen die je probeert klein te krijgen, prachtige universele levensles.

Tja, hier ben ik het deels mee eens. Ik vond het enerzijds, als bevrediging van mijn nieuwsgierigheid, prettig om te weten dat hij het daadwerkelijk gehaald heeft. Maar aan de kwaliteit van de film doet het wel afbreuk, ja. In die zin ben ik het met je eens.

Ik heb gisteravond Papillon gezien en ik moet zeggen dat ik het een interessante film vond. De 'gevangenis-films' (The Green Mile, The Shawshank Redemption) scoren toch meestal vrij hoog bij me, ook al geef het onderwerp daar geen garantie op. Deze film, Papillon, is toch weer net wat anders. Dustin Hoffman en Steve McQueen geven beiden zeker een goede prestatie af evanls de rest van de cast. Bij elke poging bleek ik me afvragen of het zou lukken of niet, en als je dan het ene dacht, gebeurde het andere weer. Het stuk waarbij McQueen bij die soort van stam/indianen belandt vond ik iets minder. Maar verder zaten er geen vervelende scenes in en ik vond juist die laatste scenes op het eiland erg goed. Het échte einde gaf me een tevreden gevoel. De film heeft ook de setting en de muziek met zich mee. Ik vond het zeker een spannende en boeiende film die ik vast en zeker nog wel eens vaker zal zien.

4*

Maar ja, da's nog geen reden om het weg te laten. Het is namelijk allemaal waargebeurd.

Nee klopt, ik vond het ook niet echt een 'stomme' scene ofzo. Ik vond hem alleen iets minder interessant dan de rest. Maar hij hoort er wel bij idd.

Tja, dat deel van de film vond ik ook iets minder, aangezien het niet geheel in de film lijkt te passen qua sfeer en thematiek. Maar goed, de parels die Charriere ontvangt van de indianen zijn wel weervan belang, aangezien ze hem door de douane krijgen en ze (mijn interpretatie) de argwaan van de non wekken.

We're the only animals that shove things up their ass for survival

Papilion was alweer zo'n film die ik tijden geleden eens had opgenomen van televisie en sindsdien weer digitaal stof stond te happen. Een kleine maand geleden was ik er al eens aan begonnen maar wegens te moe toen ergens in de helft afgezet met het idee hem de dag erna af te kijken maar dat is er nooit van gekomen. Paar dagen geleden dan toch maar ineens terug opnieuw van begonnen en deze keer wel in een beurt uitgekeken.

Al had ik het wel lastig, dat moet ik toegeven. Papilion is een film met een vrij grote status maar die is in mijn opzicht toch niet geheel verdiend. Het idee is op zich boeiend genoeg en wordt ook redelijk goed maar traag uitgewerkt maar het is het gedeelte nadat ze uit de gevangenis zijn, dat de film bijna echt de strop omdoet. De film werkt op zich goed als gevangenisfilm maar de rest voelt allemaal zo verschrikkelijk overbodig aan. Het is pas ergens helemaal op het einde dat de film ietwat terug aan kracht wint door de geniale performance van McQueen en Hoffman op het eiland maar heel het effect van Papilion die ontsnapt via de zak met kokosnoten wordt simpelweg teniet gedaan door de voice-over. Het had veel beter geweest mocht men gewoon de kijker in het ongewisse gelaten. De film kent op zich wel een aantal sterke stukken maar over het algemeen wordt het mij allemaal te saai gebracht. We zitten uiteindelijk ook naar 3 ontsnappingspogingen te zien en op den duur heb je dat wel allemaal gehad. Ook het feit dat de film zich geheel in het Engels afspeelt is echt wel een enorme afknapper. Oké, een Frans sprekende Steve McQueen was misschien niet zo ideaal geweest maar dit is toch echt wel enorm jammer. Een film over een gevangene met zelfs het Franse woord voor vlinder als naam en die zich afspeelt in een Franse gevangenis maar toch wordt er nergens één woord Frans gesproken. Doet toch ook wel wat afbreuk.

Gelukkig slagen Dustin Hoffman en Steve McQueen er met een geniale performance in om deze ergernis grotendeels naar de achtergrond te dwingen. McQueen is nu niet perse een acteur die ik echt enorm hoog in het vaandel heb (ken hem alleen maar van het genietbare The Blob) maar hier speelt hij wel enorm goed. Vooral de scènes wanneer hij na een x aantal jaren in een isolatiecel te zijn opgesloten zorgen echt voor rillingen. Toch is het voor mij Dustin Hoffman die hier echt de pannen van het dak speelt als de valsemunter Louis Dega. Hoffman was voor mij al legendarisch via All the President's Men maar hier is hij, en dat had ik niet voor mogelijk gehouden, nog een tikkeltje beter. Hij baseerde zijn trekken en manier van doen op Donald Trumbo en dat werkt wonderwel. Hoffman zet de rol van Dega met zoveel overtuiging neer, prachtig om naar te kijken en hij overtreft McQueen werkelijk op elk gebied. Visueel kwam de film eigenlijk maar vrij flets op mij over. Volgens Imdb is er in Spanje, Hawaii en Jamaica gefilmd en dat zijn nu toch wel prachtige landen maar het kwam allemaal maar ontzettend kleurloos op me over. Soms paste het, vooral in de meer donkere scènes in de gevangenis, maar grotendeels zag het er maar wat flauw uit.

Papillion is een film die eigenlijk voornamelijk wordt gered dankzij het acteerwerk van de twee hoofdrollen, Steve McQueen en Dustin Hoffman. Beide zijn enorm goed in hun rol van gevangene en nemen de film mee naar een hoger niveau. Het is dan ook jammer dat het niveau op zich niet zo bijster hoog is met enorm saai middenstuk en een verkloot einde. Voor mij zijn status in ieder geval niet waard.

3*

Deze film heeft me toch niet helemaal kunnen overtuigen van zijn kwaliteiten. Nochtans begint het allemaal zeer goed, met een paar zeer sterke scènes (waaronder de scène in de isoleercel). Dan volgt de "grote ontsnapping", waarna de film toch plots een heel stuk minder boeiend wordt. Voor mijn part had de film dus zeker een half uur korter mogen zijn, nu werd het toch wel een lange zit om uit te kijken. Dan wel weer goed zijn de vertolkingen, met een leuke rol voor de toen nog jonge Hoffman.

Erg mooie film,zo nu en dan een beetje langdradig maar dat mag de pret niet drukken.
Gewoon een mooi gevangenisdrama met prima rollen van Steve McQueen en Dustin Hoffman.
maar er zijn veel betere gemaakt in zn genre.

Twee keer gezien en twee keer heb ik te vaak op de klok gekeken tijdens de film. Het begin is interessant, maar uiteindelijk mist het verhaal de nodige diepgang. Enkele scenes zijn heel sterk, zoals de momenten waarin Steve McQueen in de isoleercel zit. Het is dat ik toevallig laatst nog Das Boot gekeken heb, maar buiten die film is het lang geleden dat ik iemand gezien heb die zo overtuigend een compleet paranoïde en doorgeslagen persoon neerzette. Voor de rest varieërt het van aardig tot saai en voorspelbaar. Er zijn naar mijn idee ook een goed aantal betere films uitgebracht over ontsnappingen uit gevangenissen. Klopjachten, dwangarbeid en het verstoppen van spullen in plaatsen waar het daglicht niet schijnt zijn wel vaker en beter gefilmd. Dustin Hoffman doet hier overigens teveel zijn best om een wat sullige man neer te zetten. Steve McQueen is goed als altijd. Ik zou Papillon met alle plezier een hoger cijfer willen geven, maar ik kan het niet. Daarvoor is het gewoon niet memorabel genoeg en (komt ie) simpelweg te lang.

was in spanje en hij was daar op de tv... grrrrrrrr, geen ondertitels en steve mcqueen spaans aan het kalle. binnenkort maar weer eens even kijken want dat is met gemak alweer 15 jaar geleden

Ontsnappingsvirus.

Deze gevangenisfilm in een exotische setting is niet voor niets een klassieker. Niet eens zo zeer vanwege het betwiste autobiografische verhaal of het beroemde boek, maar ook zeker vanwege deze sterke verfilming over twee gevangenen en hun bijzondere vriendschap.

De massascènes zijn even prachtig om te aanschouwen als het solo-acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. De door het ontsnappingsvirus bezeten McQueen zet een ijzersterke rol neer, evenals zijn collega Hoffman.

Geweldig.