Bin-jip (2004)

Heel goede film.
Ik had hem een beetje impulsief gekocht een tijd geleden, maar had uiteindelijk niet veel zin om hem te bekijken.
Gisteren toch gedaan.

Ik had nooit gedacht dat ik mijn aandacht zo kunnen behouden tot het einde van de film, maar dit was geen probleem. Integendeel! Heel sfeervol verfilmd allemaal.

De scene in de gevangenis, als de jongen zich steeds verstopt voor de bewaker vond ik echt te gek!

Voorlopig een dikke 4*

Dat had ik nou ook, ik heb hem gisteren gezien en ondanks er eigenlijk weinig in gebeurt en het meer een poppenspel is zat ik van het begin tot het eind gehypnotiseerd naar het beeld te kijken, echt fantastisch gefilmd! Deze film hoort in de kunstcategorie thuis. Van mij krijgt ie een 4.5

Gelukkig is deze zo vaak op het filmkanaal. Mooi, die relatie tussen de hoofdpersonen, hun communicatie; de hele stijl van de film beviel me wel. Mooi en zorgvuldig gebracht. In geen enkel opzicht standaard, leuk. 4 sterren

Heb hier eigenlijk geen woorden voor!!

Gewoonweg prachtige film hoewel hij traag is.

Dacht dat hij mij niet ging interesseren, maar het tegendeel is bewezen.

*4.5

In tegenstelling tot de meerderheid was ik niet echt geweldig onder de indruk.

Als een film afwijkt van een standaard -Hollywood-film, is hij direct geweldig. Zo lijkt het althans.

Kan iemand mij nu echt -duidelijk- uitleggen wat er nu zo bijzonder is aan deze film.

Er wordt weinig in gesproken, dat kan, maar dat hoeft toch geen meerwaarde te zijn in een film. De dubbele betekenissen, (zoals hierboven al meerdere malen beschreven) zijn mij ontgaan. Visueel ziet het er best aardig uit.

Na deze negativiteit moet ik eerlijk bekennen dat ik de film toch geboeid heb gevolgd. Maar waarom dat zo is? Ik kan daar helaas geen antwoord op geven.

2,5 (geboeid)

Er zijn ook genoeg niet hollywoodaanse films die slecht scoren hoor en dat jij de film minder vind, tja mischien gewoon je film niet. Ik heb ook wel een paar stemmen die afwijken van de standaard, deze vind ik echter geweldig maar of ik die geweldige dingen ook zou kunnen uitleggen is iets anders. Het raakte me, dat is eigenlijk alles wat ik kan zeggen.

Gewoon onbeschrijfbaar mooi

Jij snapt het!

8 pagina's reacties zijn niet genoeg?

Zoveel is duidelijk

De reacties komen voor mij allemaal een beetje op het zelfde neer: zonder woorden zoveel kunnen zeggen..., een pareltje..., (diverse uitleg over de dubbele betekenis).

Na zoveel uitleg is deze"schoonheid" voor mij nog steeds ver te zoeken. Ik ben dan ook geen criticus of filmkenner (dat zal jullie zeker niet ontgaan zijn).

Dat neemt niet weg dat ik het bekijken van een film als 1 van mijn favo-bezigheden beschouw. Het is dan ook interessant om op een site zoals MM te lezen, wat de meningen e.d. zijn over een bepaalde film.

Ik spreek uiteraard voor mezelf als ik zeg dat ik de ophef over deze film niet begrijp. Dit genre is gewoonweg niet aan mij besteed.

Ik heb die acht pagina's commentaar (nog) niet gelezen, maar hierbij mijn spontane reactie:

Een mooie parabel. Zoals ‘spring, summer, etc.’ over bezitsdrang gaat, zo gaat deze film over agressie, en hoe je daarmee omgaat, vermoed ik. Maar het is vooral een mooi verhaal dat je niet helemaal hoeft te ontleden om het te kunnen waarderen.

Ik heb zelf nogal een zwak voor films waarin weinig wordt gesproken, vaak omdat de ‘beeldtaal’ dan des te veelzeggender is. Meteen al vanaf het begin moest ik denken aan de films van Antonioni uit de jaren zestig en zeventig, waarin ook nogal wat adembenemende stiltes vallen.

Er is volgens mij zelfs een scène bij die letterlijk naar Antonioni verwijst: Op zeker moment (als de film ongeveer een uur bezig is) zit de hoofdrolspeler in de gevangenis en maakt ruzie met zijn celgenoten om een denkbeeldig golfballetje. Maar ook al bestaat dat balletje niet, op het moment dat hij hem zogenaamd op de grond plaatst, hoor je wel degelijk het geluid van zo’n balletje! Dat deed me denken aan de laatste scène uit Blow-Up, een van de beste films die ik ooit gezien heb: pantomimespelers die tennis spelen met een bal die onzichtbaar is, maar die je - in de laatste secondes van de film - wel kunt horen.

Kortom: Ki-Duk Kim kent zijn klassiekers.

Wow.

Amper woorden, en alleen maar gezichtsuitdrukkingen.

Heel, heel mooi gedaan.

4 ster

Wat een schitterende muziek toch (Gafsa van Natacha Atlas)!

Slvian

Eindelijk gezien. Mijn tweede van Ki-duk Kim, en tot dusver mijn favoriet - wat niet heel moeilijk is als je enkel twee films van hem gezien hebt.

Een film waar pas na minutenlang een woord gezegd word - en waar je daarna opnieuw minuten moet wachten tot er een zin te horen valt; en niet eens uit de mond van een belangrijk acteur in de film. Intrigrerend verhaal over een wel heel interessante zwerver.

Ik heb enkele reacties gelezen, - en mensen hebben nogal snel de neiging - zo ook ik, oneindig door te zoeken naar symboliek, betekenissen, en wat al niet. Echter kwam Bin-Jip totaal niet zo op mij over. Erg mooie film waarbij niet het woord ons verteld wat we zien, maar ook de camera verteld ons niet wat het bedoelt; dat is waarvan ik houd, geen eindeloze mysterieuze achterliggende gedachtes; echter wel een mooie mysterieuze sfeer.

Genoemd is het einde, dat ik interessant vond opgebouwd. Ik wil bijna zeggen dat Ki-Duk Kim een mooi oog voor detail heeft in deze film, echter is er weinig gedetailleerd in deze film. Opnieuw, zo ervaar ik veel dingen die ik zie; kijken, ontvangen en vooral genieten.

4,5.

Schitterende film vol met prachtige scènes, muziek en stiltes…

Voorlopig hou ik het op 4.5 sterren, maar ik ben er bijna zeker van dat die bij mijn volgende kijkbeurt de perfecte score krijgt.

Mijn 2e Ki-duk, vanavond gezien. Werkelijk een schitterende film, met een paar prachtige eindshots. Ki-duk: Hulde!

Waarschijnlijk zit er bij een herziening nog wel een hoger cijfer in&een top 10 notering. Klasse wat Ki-duk hier doet, met zo weinig woorden.

Verhoogd met een halfje naar 4, 5 *. Het einde vind ik echt geweldig mooi, na herziening, en het is een mooie film, wat ik gister al zei..

Magische film, waarin de hoofdrolspelers woorden te kort komen, maar dan letterlijk. De lichaamstaal van Tae - Suk spreekt boekdelen. We hebben te maken met een vriendelijke, goedlachse en wereldverbeterende jongen die geen thuis lijkt te hebben. Hij is gek op golf en dat is zijn manier om eens te ontstressen. Het eenvoudige leven van Tae - Suk neemt een onverwachte wending als hij Sun - Hwa ontmoet. Prachtig hoe hard deze 2 elkaar nodig lijken te hebben, ondanks dat het eerst lijkt alsof het vooral Sun - Hwa is, die van hun samenzijn profiteert.

Het uitgangspunt van de film vond ik mooi gekozen. Iedereen wacht in zijn leven op een moment waarop hij/zij wordt meegenomen op een reis waarbij hij alle sleur achter zich kan laten. Bijna iedereen wil wel eens een keertje meegenomen worden op avontuur, zelfs mensen met heimwee. Alleen dan op een wat kleinere schaal, bv. een uitetentje.

De gebeurtenissen aan het einde van de film zijn prachtig en op een luchtige manier dramatisch. Is de ontmoeting tussen Tae - Suk en Sun - Hwa compleet fictie geweest? Gedeeltelijk? Of zouden ze elkaar toch nog gevonden hebben? Dat ik met deze gedachtes bleef zitten geeft wel aan, hoe zeer ik onder de indruk ben van deze wat dromerige film, die enkele grappige momenten kent. Verder vaart deze film wel bij de weer heerlijke dromerige, romantische muziek.

Na net bekomen te zijn van The Bow alweer een klein meesterwerk van de hand van Ki - Duk. 4,5*

"Dit wordt minstens een vier", zo sprak ik tevoren. Nu kom ik uit op 'slechts' vier sterren.

Na Bom Yeoreum was het voor mij even wennen aan de stadsdrukte van Bin-Jip. Veel beelden vond ik niet echt fraai, vooral door de wat viezige kleurstelling. En aangezien Ki-duk het meer moet hebben van zijn decors dan van de cinematografie is het visueel wat teleurstellend na eerdergenoemde film.

Bijzonder boeiend is het verhaal, dat eigenlijk even ingenieus als eenvoudig is te noemen. Naarmate de film vordert en de personages zich ontwikkelen (dus dankzij het script) wint Bin-Jip aan kracht. Vooral het laatste half uur is heel goed. Jammer vond ik echter dat Tae-suk zo ongrijpbaar is en menselijkheid een beetje ontbreekt aan zijn personage (het golfbal-incident lijkt ook niet bepaald een diepgaande invloed te hebben op zijn leven).

Waar het uiteindelijk echter op neer komt is dat ik de magie miste. De magie die zo duidelijk aanwezig is in de welhaast louterende sereniteit van Bom Yeoreum. Alleen de twee schitterende momenten met de melancholische pamfluit muziek raken aan dat gevoel.

Bin-Jip is wel gewoon een hele goede film waarin Ki-duk eens te meer de kracht van het zwijgen expliciet maakt. Ik moet hem maar eens herzien met een wat opener blik. Voor nu 4*.

Een tegenvaller.

Bin-Jip is voor mij een film zoals The Silence of the Lambs, Lord of the Rings, Seven en Mulholland Drive dat waren: overal lovende woorden, maar in mijn ogen totaal niet bijzonder.

Azië is gewoon niet mijn werelddeel qua films, denk ik. Te vaag: kom tot je punt! De dubbele lagen zag ik niet, en ik vond het nogal stom staan dat iedereen staat te zwijgen. 2,5*, en dat is nog erg hoog.

Gewoon 3 toppers in mijn ogen...

BTW is een magische film niets voor jou denk ik, omdat je een realist bent.

OF heb ik dat fout?

De film Hero vind je waarschijnlijk ook niets?

Wel, ik vond bin jip masterlijk.

MAar waarom staat hij nog niet in de top 250? hij is toch al 2 jaar uit?

Ik weet niet hoe het zit met mijn smaak...dat realistische zou inderdaad heel goed kunnen. Maar dan misschien alleen met film: ik heb het idee wanneer ik dit verhaal zou lezen in boekvorm ik het prachtig zou hebben gevonden.

Hero heb ik nog niet gezien.

Hij is inderdaad al 2 jaar oud, maar kwam pas 10 maart 2005 hier in de bios. Nog even geduld dus!

Welke van de vier...?

sorry, ik bedoelde 4 toppers

"De Engelse titel luidt niet voor niets 3-Iron, een ijzer dat slechts zelden uit de dure golftas wordt gehaald. Het is een verwijzing naar de verwaarloosde vrouw in het lege, luxe huis én naar het gereedschap waarmee de zwijgzame man de gewonde vrouw bevrijdt uit de klauwen van haar monsterlijke man.

De Koreaanse titel Bin-jip betekent letterlijk 'leeg huis'; volgens de regisseur is ieder mens een leeg huis, wachtend op iemand die de deur opent en hem of haar bevrijdt, wachtend op iemand die de leegte met warmte vult" (cinema.nl)

Dat wist ik niet, waarom wordt er een nieuwe titel verzonnen in plaats van een vertaling te geven?

Was vandaag geweest met school naar de bios. Film is echt niet slecht, erg mooi gemaakt. Erg opvallend dat de hoofdrolspeler geen ene woord in de film zei. Muziek was zeker niet koreaans, dat wist je direct en ik vroeg het ook aan mijn klasgenoot die arabisch kan spreken, hij zei dat het arabisch was. Toen die hoofdrolspeler in de gevangenis zat dacht iedereen en ik dat hij gek is geworden, maar dat was niet zo verder een goed film

3,5*

erg leuk dat juist deze film op een schooluitje is gekozen.

Ik word niet dolenthousiast van deze film, ik heb verschillende aziatische films gezien, old boy , spring summer..etc, bin jip. (niet de minste volgens mij) Ik vind ze zeker niet slecht, maar vind het ook geen Topfilms!!.Bij

croughing tiger, hidden dragon. house of flying daggers, vind ik de special efffects zeer mooi!!

Maar ik denk dat ik het maar eventjes bij laat met de aziatische film , het is waarschijnlijk niet echt mijn ding.

een 3.5* voor deze film!!

Nog niet heel veel gezien van Aziatische afkomst en wil toch wel wat hooggewaardeerde gaan bekijken. Dit was dan een ervan.

Het was een erg mooie film met een mooi verhaal. Mooie leefwijze die onze hoofdpersoon heeft. Uiteraard gevaarlijk zoals je veel merkt. En hoe ze elkaar vinden en met elkaar omgaan is ook heel mooi gedaan, mooie scènes ontstaan hierdoor. Hij moet het niet hebben van woorden, de hoofdpersoon zegt geen enkel woord in de hele film, maar hij moet het meer van mooie beelden en scènes hebben. Meestal houd ik toch meer van dit soort kunstige films dan aan een stuk door gezeik. En dit doet hij erg goed. De cinematografie was echt briljant en de sets en locaties zagen er erg mooi uit met een mooie mysterieuze sfeer. Met de muziek was ook niet heel veel mis.

Ook een mooie eindquote: Was dit allemaal echt, of was het in feite allemaal een sprookje, droom? Voor nu geef ik deze film 4* . Misschien was iets korter toch wat beter geweest, en nou maar meer films van Aziatische afkomst gaan kijken.

Een ontluikende romance in stilte ontvouwen. Waarom met woorden bederven waar nonverbale expressie toon zet voor een intense verbondenheid? Een moralistische, principiële, maar vooral verkeerd begrepen vagebond en een eenzame, mishandelde vrouw zoeken bij elkaar de rust en liefde die hen tot op heden nog in gebreke lijken gebleven. Helaas brengt hun levensstijl problemen mee in de zoektocht naar rust, gepersonificeerd door rechtmatige eigenaren van de huizen waarin zij bivakkeren, corrupte politieagenten en een jaloerse, abusieve echtgenoot. Deze obstakels in hun toenadering tot elkaar lijken gelukkig niet onoverwinnelijk.

Het in rust en kalmte gefilmde Bin-Jip neemt alle tijd om zijn boodschap uit te dragen. Gewapend met een mat kleurenpalet en statische cameravoering lijkt de film net zo stilzwijgend als de hoofdpersonen. Beeld en geluid zijn op deze wijze sterk op elkaar afgestemd, in zover deze uitspraak gedaan kan worden. Spaarzame muziek geeft daarbij een mooie ondertoon: emotieversterkend wanneer nodig, ondanks de voldoening die de beelden weten over te dragen.

Is de kijkervaring dan alleen maar rozengeur en manenschijn, of zit er ook een luchtje aan Bin-Jip, daar waar het maanlicht niet kan schijnen? Jawel, maar het is vooralsnog voldoende te zeggen dat deze film bijzonder de moeite waard is. Immers, waarom met woorden bederven waar een kijkervaring zoveel moois weet te vertellen?

4*