Land of Plenty (2004)

Vreemde film van dezelfde Wenders die Paris, Texas maakte. In het begin vreesde ik voor een regelrechte anti-Amerika preek. Dat gedeelte, waarbij telkens geswitched wordt tussen Lana en Paul, vond ik ook het minst.
Op een gegeven moment begon ik echter te vermoeden dat het karakter van Paul zo extreem is dat hij niet eens meer een karikatuur genoemd kan worden. De man is geen model voor de overangstige Amerikaan, hij is daarvoor teveel over-the-top, simpelweg gestoord en verknipt. Hoogstens zou je een parallel kunnen zien met het land Amerika als geheel, waarvan dit dan de mini-versie is. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Amerika verknipt is. En nogmaals, misschien zit er wel helemaal niks achter.
Kort en goed: de vreemde acties van Paul zijn best grappig om naar te kijken, zeker in relatie met de lieve Lana. Ook die Arabier is gaaf en eigenlijk vindt daar de ontknoping van de film plaats: de paranoide Paul komt erachter dat zijn terrorismeproject nergens op slaat maar dat hij zonder het te willen een goede daad heeft verricht. Jammer is dat de film dan nog zeker een kwartier doorsukkelt en wederom de pamfletterige kant op gaat. Het gepsychologiseer rond het Vietnam-verleden en het zoetsappige bezoek aan de plek waar de Twin Towers stonden zijn er wat mij betreft flink naast. Duidelijk de Europese visie van Wenders.
Een rare film dus met veel gezichten, waarvan ik me kan voorstellen dat hij door de één heel slecht en door de ander heel goed wordt gevonden. Ik heb me in ieder geval vermaakt en ook geregeld verbaasd. Vraag me wel af wat Wenders hier zelf van vindt. Is dit niet gewoon een grote grap van hem?

Land Of Plenty moet het bepaald niet van subtiliteit hebben,.Een vermakelijke maar nogal doorzichtige en erg simplistische visie op de VS. De film is vooral goed in het intrappen van open deuren. Paul is een karikatuur van het Bush-Amerika, Lana is de tegenpool. Paul ziet dus achter elke boom een terrorist en ziet de binnenlandse problemen van de VS niet terwijl ze voor zijn eigen ogen gebeuren. Lana heeft de wereld gezien en kijkt met een opener blik en oordeelt juist niet meteen. Het middenstuk is het beste in de film. Het begin is vreselijk (zeker de Paul delen) en deed me bijna afhaken. En het einde van de film zorgt al helemaal voor kromme tenen, als we een soort sentimenteel "waarom vullen we elkaar niet gewoon aan"-moraaltje krijgen en het bovendien ook nog de schuld is van Pauls Vietnam-trauma (lees: het Vietnam-trauma van de VS)

Maar waar een Wenders in zeurmodus ook weleens een vrijwel onkijkbare film op kan leveren is Land Of Plenty nog aardig te doen. Williams speelt een mooie lieve rol en weet Lana soms bijna eigenhandig boven het pamfletscript uit te tillen. De film is bovendien vrij licht van toon, soms bijna een komedie en dat zorgt voor genoeg lucht om de film van de ondergang te redden. Echt goed werd het echter nooit.

2.5*

Hmm, ja, één van de leukere dingen tijdens het kijken van de film vond ik het afvragen van waar het allemaal op uit zou draaien. Dat viel dus een beetje tegen.

Maar voor de rest goedkijkbaar, ondanks het moraallesje dat Wenders ons geeft. Misschien voor veel Amerikanen een openbaring, maar het wat mij allemaal wel bekend wat ik hier te zien kreeg.

Wat is Michelle Williams toch een lieverdje en helemaal in deze film!