Bitter Moon (1992)

'k Heb het eigenlijk wel nogal voor Polanski maar deze Bitter Moon behoort in mijn ogen zeker niet tot 's mans beste werk. De film begint nochtans redelijk sfeervol maar na een half uurtje wordt het allemaal behoorlijk karikaturaal. Zowel het verhaal als de acteerprestaties.

Enerzijds vind ik de manier waarop Oscar en Mimi elkaar de loef afsteken buitensporig. Hoewel er op die manier wel eens kan gelachen worden, had een meer realistische spanning binnen het koppel tot een betere film geleid.

Ook de duivelse blik van Coyote en het sullige gedrag van Grant liggen er wat te dik op, hoewel beide acteurs best veel uitstraling hebben.

Redelijk heftige reacties hier, zowel van de voorstanders als van ... Olivier en ik val daar een beetje tussen. Polanski's talent komt bij momenten bovendrijven maar te zelden opdat er wat mij betreft sprake is van een topper.

Vrij eigenaardige film, maar wel met een gouden randje. Erg leuk om naar te kijken. Zet je voordurend op het verkeerde been...nou ja, mij dan. Volgens mij speelt Hugh gewoon zichzelf (zoals wel vaker), da's makkelijk verdienen voor hem. Maar hij doet het wel ok. Niets mis met deze, soms zeer spannende, film.

Deze polanski film voor de 2de keer bekeken.

Langzame opbouw die langzaam maar zeker opbouwt naar een spannend en indrukwekkend einde, zoals we eigenlijk ook wel gewend zijn van Polanski,

Zeker niet zijn beste film, maar ook zeer zeker niet de slechtste, blijft een goed stukje cinema die ook bij een 2de keer nog goed over eind blijft!

Nog steeds 4 sterren!

Stom dat ik nog steeds geen oud werk van Polanski heb gezien. Ik ben 2 jaar geleden begonnen met The Pianist en nu had ik Bitter Moon voor me neus. Een liefdesverhaal dat heel normaal begint (en ook volledig een flashback is van die Oscar) en uiteindelijk toch bizarder word en het omgaat naar SM en leedvermaak. Ja, dat klinkt vergezocht maar toch is dit wel op een hele indrukwekkende wijze gemaakt. De film gaat ook met de tijd mee. Het begint allemaal bloeiend en naarmate die SM gebeuren word de film ook steeds rauwer en onaangenamer. Voor de rest zit er geen verdere verhaal in. Dat stelletje word ook schitterend gespeeld door Steigner en Coyote, die ondertussen ook in het heden dat andere stelletje gebruikt voor allerlij trucjes

Een liefdesverhaal met een bizar, schokkend randje omgeven in meelopende sfeer. Ondanks het dunne verhaal toch een zeer geslaagd filmpje. Op naar het volgende werk van Polanski

4,0*

Kan me herrineren de film een jaar of 5 geleden te hebben gezien en niet goed te weten wat ik hier mee aan moest. Erg vreemd brouwsel maar absoluut entertainend.

Deze film gezien in 1993, was snel in de videotheek te huur. In 2005 nog eens gezien, blijft toch een origineel meester(es)stuk van Roman Polanski.

Emmanuelle Seigner is echt geweldig als meesteres, Hugh Grant ben ik nooit weg van maar in deze film zet hij een geweldig personage neer. Een spannend bizar verhaal wat tot aan het einde weet te boeien. Foto

Mooie en bizarre film met een origineel verhaal, aparte personages.

Fijn dat ik deze film in mijn collectie heb, 4 x gezien inmiddels!

Vreselijke film

Naast dat het verhaal vreselijk langdradig is, is het ook vrij slap.

Het verhaal word verteld met een dodelijke saaie stem met goedkope opening zinnen. Hij is dan ook een failed schrijver maar omdat aan te dragen voor de slechte teksten vind ik wat makkelijk. Helemaal als hij het kennelijk zo goed verteld dat die Grant ermee inpalmt.

De motivatie van Grant is ook gewoon belachelijk net als die van zijn vrouw. Kirsten Tomas net voor het de climax: Ik heb net aangegeven kijkers dat ik altijd beter wraak kan nemen dan mijn man en dat ga ik zo direct illustreren. Dat is gewoon slap geschreven, hier geeft de schrijver even snel een de vrouw een motief. Om het deel dat zij weg gaat met de vrouw te verklaren. Grant is kennelijk ook helemaal verliefd geworden door de zwoele stem van Coyote, waardoor die lekker melodramatisch word op het einde.

Dit soort dingen zijn kut, maar kan je makkelijk verdoezelen door het er een beetje uit te laten zien en sterke montage. Dan kan ik echt wel wat onzinnige dingen hebben. Helaas is dat nog slechter dan het verhaal. Erbarmelijke overgangen, pan van hoofd van Coyote naar de muur, fade, we zijn in Parijs en het verhaal gaat verder. We zien twee mensen vrijen camera pant opzij en we zien een tafeltje nog een beetje schudden. Wat een visuele armoe. Dit was de hele film lang niet te harden. Ben ik echt niet van de keiharde visuele Gestapo. Maar dit soort overgangen zijn zelfs gênant bij Koffietijd.

Muziek was ook van een pijnlijk niveau. Vangelis maakt iets onbeduidend saais. Maar vooral de vreselijke popnummers erdoorheen waren ware moodkillers. Neem nou "I want to break Free" onder een seksscène met melk. Killing.

Pijnlijk acteerwerk ook. Kristin Scott Thomas is duidelijk de enige die wat kan, maar word vreselijk onder gebruikt. Seigner maakte mij niet warm, echt veel verschil maakt haar karakter ook niet door qua acteren. Ze heeft in het begin een gestoorde blik, en diezelfde blik houdt ze ook wanneer ze echt gek aan worden is. Over vreselijk slecht gesproken waarom opeens grijs haar? Coyote was het ergst, gewoon een B-acteur laten we eerlijk zijn. Geen goede stem, en kan niet goed veranderen in spel. Grant was bleekjes maar had ook een vreemde rol.

De bedoeling om een naar liefdes verhaal te vertellen genoteerd, uitwerking beneden elk niveau helaas. Jammer had even de Polanski smaak te pakken maar hoe ouder hoe tergender lijkt het.

0,5*

Mmmmm. Vond het toch een heerlijke sfeervolle thriller, met een erg sterke cast. Vond de machteloosheid van Coyote zelfs voelbaar. Grappig hoe anders jij het ervaren hebt, want ik kan je niet op onwaarheden betrappen, enkel een totaal andere beleving. Maar als je van Seigner niet warm wordt schort er wel iets aan je mannelijkheid.

Valt wel mee, ben ook niet zo van dat debiele dansen wat ze in 1 scene deed. Met je kennelijk onlangs gekregen gevoel voor visuele pracht en praal kan deze je bij een herziening wel eens tegen gaan vallen, erbarmelijk. Inception lijkt vergeleken met dit een visueel meesterwerk, en ik ben visueel nog niet eens zo lyrisch over Inception kun je nagaan.

Polanski is visueel nooit erg interessant geweest, moet het meer hebben van boeiende personages, die heb ik hier wel en in Inception niet aangetroffen.

5 sterren puur voor boeiende karakters? Gulle jongen ben je, boeiend wellicht ooit, uitwerking is nergens boeiend en de cv van Coyote geeft me zonder meer gelijk.

Hij speelt wel in 2 top-10 films van mij

Wat een onzin. Coyote zit in Bitter Moon, da's een meesterwerk.

Daarbij vind ik dit visueel een stuk aantrekkelijker dan heel Inception.

YouTube - Bitter Moon - Mimi's dance

Mocht dit al een meesterwerk (wat het natuurlijk ook niet is) zijn, Coyote sucks erin. Dat is gewoon duidelijk hij veranderd nooit en kijkt bij het neuken, het verhalen vertellen het drinken het eten en typen achter de computer hetzelfde. Matig acteur. Duidelijk. Heeft Dicaprio nog een reden waarom die alsmaar gespannen kijkt, hij probeert een kraak te plegen de gehele film door.

Die clip illustreert toch de crappy nature van deze film. Beweeg ook eens sensueel met de camera mee ofzo. Wat een brakke ellende.

Onzin daar ben ik niet van, dit is weer eens duidelijk de enige echte waarheid over deze film. Olivier liet zich misschien wat gaan, maar de man had zijn punten. Polanski is hier net zo slap als een boeket romannetje daar verdoezeld de brakke S&M en dansen weinig aan. Eigenlijk maakt dat het alleen maar erger, die scenes waren niet eens rode oortjes materiaal zo soft. Wat een drol dit. Genoeg over gehad hoef me niet tien keer te herhalen punt is duidelijk.

Good day sir!

Reinbo en ik zijn het de laatste tijd vaak niet eens... maar hier geef ik hem de hand.

Briljant meesterwerk met een ijzingwekkende Coyote.

Take THAT!

Het is echt veruit zijn meest mislukte film.

Eens met mijn naamgenoot

Ik begrijp de kritiek punten van Macmanus volkomen. Het zijn ook de zaken waar ik nogal mee worstelde bij het zien van deze film. De film wordt min of meer gedragen door het acteren en vertellen van Coyote en deze faalt daarin. of dat is doordat hij gewoon niet goed genoeg is of doordat hij niet goed geinstrueerd werd maakt me niet uit. Het was naar mijn mening armzalig. Sfeer, verhaal op hoofdlijnen en de raamvertelling konden me bekoren, de armoedige uitwerking niet. Uitschieter vond ik Scott thomas die haar rol sterk neerzette. Voor de rest......mwah. Leuk dat eigner geil kan dansen, maar acteren is toch echt iets andersen een femme fatale is ze al helemaal niet.

Komt er dus eigenlijk op neer of je wel of niet gelooft cq meegaat met Coyote. Ik vind 'm namelijk erg sterk spelen. Ik ga juist volledig met hem mee, begrijp zijn obsessie en leef mee. Erg sterke rol juist,

Niet echt. Ik vind het gewoon nu en dan wat onwaarschijnlijk, hoe hij reageert, zijn gezichtsuitdrukking en dan die vervelende stem. Als voice-over leest hij gegwoon een verhaaltje op en legt nu een dan een beetje arty-farty de nadruk net anders dan je verwacht. Tenminste, op mij kwam dat erg sterk zo over.Als je je dan realiseert dat die voice-over een enorme rol in de film speelt, gaat dat nogal ergeren.

Wat ik bijvoorbeeld geloofwaardig vind, is waar op een gegeven moment deschwung uit de relatie is. maar als je dan zijn mimiek bekijkt.......tja......

Erg vreemd trouwens dat zo'n oude, lelijke kerel telkens met zulk gemak zulke vrouwen mee krijgt. Niet jaoezie, maar het maakt het gewoon niet erg waarschijnlijk, allemaal. Maar goed, dat zegt niets over zijn acteertalent maar meer over de casting.

Wat ik in deze film ook totaal niet trek is de enorme discrepantie tussen vorm en inhoud. Twee mensen zijn niet aardig tegen elkaar, klaar, maar dat wordt dan gegoten in een bombastische, loodzware (zie ook lengte) raamvertelling. Doet me ook denken aan Eyes wide shut. Hoop geheimzinnig gedoe over het feit dat er op een plaats wat mensen in jurken staan te kijken naar mensen die sex hebben. Dergelijke opmerking lees je nu ook wel over Inception, en ik begrijp dat wel. Wat een ingewikkeld gedoe voor een relatief kleine roof...

Tja, als dat je conclusie is na het zien van deze film..

De film gaat over je naasten kwetsen op een zo intens persoonlijke wijze dat de personages vroeger of later wel moeten bezwijken aan de tentoongestelde banaliteit. En daarmee rechtvaardigt Polanski volledig de bombastische en loodzware vertelling.

Dit schreeuwt om een raamvertelling, dus... Clint eastwood gebruikt dat ook te pas en te onpas. Gemakzuchtig middel om de film gewichtiger te maken.

Vind dat ook niet het sterkste punt, maar het ging me meer om iets anders eigenlijk...

Vorm en inhiud sluiten kuist zeer goed asn in wat je zegt. Ze hebben een sado masochistische relatie. Dat lijkt me juist loodzwaar. Het is nu niet dat ze het voor de lol doen, ze zijn tot elkaar veroordeeld. En wat je Schrijft overEWS doet me vermoeden dat je de essentie waar het om gaat gemist hebt, want dat wat jij omschrijft is enkel de vorm. EWS met Inception vergelijken slaat ook helemaal nergens op..

Is het de cola in je toetsenbord of raak je inmiddels opgewonden van al je repliek?

Oh god hij weer met zijn hoogdravende toontje. Alleen Reinbo begrijpt films en de rest is te dom...

Wat in EWS opvalt is dat er een hoop mysterieuze poeha is om iets dat lang geheim blijft voor de kijker: dat geheime genootschap. Dat stelt in de praktijk geen fluit voor. Was daar nou die poeha voor nodig, denk ik dan? Ik zeg nergens dat dit de essentie is van deze film. Ik zeg alleen dat de poeha (vorm) waarin het mysterieuze wordt gegoten in geen verhouding staat tot het mysterie zelf (inhoud). Hetzelfde zie je eigenlijk gebeuren in Inception: heel veel poeha, dromen in drie lagen, voor een relatief goedkoop doel: een diefstal. In dat opzicht (EN DUS ALLEEN IN DAT OPZICHT: IK SCHRIJF HET ER MAAR EVEN EXPLICIET BIJ HE, WANT JA HET ZIJN VERDER INDERDAAD HEEL ANDERE FILMS, GOED OPGEMERKT REINBO, HULDE!!) kun je die films met elkaar vergelijken.

En als het Polanski's doel is om zijn kijkers net zo sado-masochistisch te geselen met zijn hoogdravende kul als de hoofdpersonages elkaar geselen met andere middelen, dan is dat zeker gelukt. Zo lust ik er nog wel een paar. Rambo III is expres zo slecht gemaakt want de film wil laten zien hoe slecht de mens is, etcetera....

Ik denk dat het bij Bitter Moon helpt als je je kunt verplaatsen in het gevoel van "elkaar pijn doen... je wilt het niet maar je kunt niet anders". Of je relatie met open ogen in een afgrond storten... gewoon omdat je niet anders kán. Hopelijk in lichtere vorm, maar als dat een snaar van herkenning raakt kijk je heel anders naar deze film en dan vallen bepaalde reacties en situatie op zijn plaats.

Beste Olaf K.

ik maak je niet voor dom uit, ook intelligente mensen kunnen zaken verkeerd of niet interpreteren.

EWS gaat niet over een geheim genootschap maar over trouw, ontrouw en vertrouwen. De spannende en mysterieuze sfeer is er niet omdat het genootschap zo spannend en geheimzinnig is, maar omdat past bij de geestestoestand van een echtgenoot die die in vertwijfeling is en op het punt staat al dan niet vreemd te gaan. Dat geeft de lading aan die scene. De hele film is een allegorie, je benaderd het veel te 1 dimensionaal.

Incepton is gewoon het verhaal wat je ziet, zit niets achter tenzij je in "de regisseur die zijn team samenstelt en een film maakt" vergelijking wil mee gaan, maar daar is dan qua emotie niets mee gedaan. (Dus ik doelde op een ander opzicht.)

Ik neem aan dat iemand met jouw intelligentie dit begrijpt.