Bitter Moon (1992)

Deze film inmiddels 7 keer gezien (periode 1993 - 2006) en hij blijft me boeien. Een 5.0

Fatale liefdesrelaties en seksuele spanning heb ik al vaker gezien in Polanski-films, maar dit is eigenlijk de eerste keer dat hij er een écht goede film van weet te maken, in mijn ogen in ieder geval. Polanksi mixt op briljante wijze drama, onderhuidse spanning en zwarte humor ineen. Daarbij zijn de acteurs in topvorm. Hugh Grant speelt hier misschien wel zijn beste rol en Kristin Scott Thomas irriteerde eens niet. Maar de show word gestolen door de voor mij verder totaal onbekende Coyote. Hij gaat soms een beetje over the top, maar zijn spel pakt je wel. Het hoogtepunt van de film is de hilarische finale waarin Thomas er vandoor gaat met Seigner. De voorspelbare zelfmoord/ moord op het einde vond ik iets minder, maar het hoort erbij.

Ik vond het beeld van de film trouwens wel ontzettend donker. In de donkere scénes was soms nog nauwelijks te zien wat er gebeurde. Volgens mij ligt dit aan de kwaliteit van de dvd. Had iemand anders dit ook?

Ik had hem op tv gezien en kan me niet herrinneren dat dat het geval was.

Een onbevredigende film! Wat voor passionele gevolgen heeft het gebeuren op de relatie van Nigel en Fiona? Consequent is het ergens natuurlijk wel om het kat en muisspelletje met de kijker niet stop te zetten.

In de eerste scène proef je wel gelijk iets van een Polanski-touch. Direct een unheimische spanning in de frisse zeelucht zonder duidelijke aanleiding. Helaas lijkt het verder ontwikkelen van dit persoonlijk montagehandschrift in de loop der jaren stil te hebben gestaan.
De film is ook ouderwets braafjes opgebouwd. Een minder spannende afwisseling tussen stukjes verhaal over het heftige verleden van het ene stel en het weinig florerende heden van het andere.

Last Tango in Paris, Woman in the Dunes, en L’ Empire des Sens geven visies op passionele relaties tussen man en vrouw die heel wat vuriger uitgewerkt zijn dan de wat koele voyeuristische kijk van Bitter Moon. En deze 3 films laten het publiek na afloop ook niet achter met zo'n grote kans op een wat depressieachtig postcinemaïtum zoals de film van Polanski dat wel doet.

Je kan alleen maar genieten van iemand pijn te doen als je van die iemand houdt.

Dit is eigenlijk de kern van het (bizarre) verhaal.

Een wat trage start zet vaag de contouren van deze film. Het wordt pas echt interessant wanneer blijkt dat niet alles is wat het leek. De wat kleurloze karakters blijken op den duur heel wat meer in zich te hebben.

Romanski weet voortdurend de sfeer van onderhuidse spanning op te bouwen. Het scenario is geweldig door pas stap voor stap alles te onthullen en steeds een nieuwe draai te geven aan de onhulde relaties.

Goede film.

3*

Zelden zo'n zieke personages gezien. Maar ja, de liefde hé, ze maakt blind en ziek en wat weet ik niet nog allemaal.

God ja, Bitter Moon, je zou hem bijna vergeten. Heb niks toe te voegen aan wat Olivier hier allemaal al heeft gezegd. Ook ik vind dit een hele valse film. Wás het maar een zaterdagavondfilm, daar duurt ie ook nog eens veel te lang voor...

Sinds wanneer zijn er richtlijnen voor de lengte van een zaterdagavondfilm? Overigens is 138 minuten nou niet bepaald bijzonder.

Een zaterdagavondfilm duurt 90 minuten, met reclames erbij 20 minuten langer. Daarna is iedereen voldoende ingedronken en wordt het pand verlaten. Een film van 138 is drie uur voor de buis en iedereen is door Polanski lamgeslagen en de kroeg lijkt ver weg door die kou en regen. Bitter Moon kan best een film voor op de zaterdagavond zijn, maar het is geen zaterdagavondfilm.

Goh, wat zijn we het weer oneens. 5 dikke steeren voor Polanski's beste. Gaat niets boven valse films.

Ditto

Exact. 5*

Polanski's beste, hoe krijg je het eruit..... Bitter moon beter vinden dan Chinatown. Dat is zoiets als Rambo beter vinden dan Apocalypse now...;-) Nee wacht, het is zoals Cheech & Chong beter vinden dan Repulsion. Vind dat Olivier het knap verwoord heeft hierboven. Dit is spot-on: "Een sm-film voor een bende pseudo-intellectuelen die niets anders wensen dan gewoon een banale seksfilm te zien 'maar dan cultureel verantwoord'. Persoonlijk vind ik het nog veel erger: Bitter Moon heeft de diepgang van een speelgoedbootje verpakt in Veronica-erotiek die ook nog op je lachspieren werkt. Ik moet ook weleens toegeven dat ik van een prul genoten heb, maar ga er dan doorgaans niet meteen een diepgaande karakterstudie in zien. Zat even na te denken welke films met eenzelfde thema wel goed zijn. Kwam effe niet ver maar ik vind War of the Roses nog 3 keer diepzinniger. Scenes uit een Huwelijk van Bergman natuurlijk, laat prachtig zien hoe dicht haat en liefde bij elkaar kunnen liggen. Maar ja, dat is niet "lekker" verfilmd.

Ik vind nochtans dat Apocalypse now ook fel overgewaardeerd wordt.

Maar je hebt wel gelijk dat dit een van de mindere films van Polanski is.

Tja, een film met seks erin (meer en frontaler dan de gemiddelde Hollywood film, wat dit dus niet is) is natuurlijk ook meteen banaal Volgens mij is de seks hier erg functioneel. De film gaat over lust, verlangen, liefde, kwetsen en zoveel meer. Seks is het centrale thema dat deze aspecten verbind. Soms op hilarische- en soms op erotische wijze.

Zou niet weten wat er pretentieus (even een samenvatting van Olaf zijn scheldkanonnade) of banaal aan is (tenzij seks natuurlijk ogenblikkelijk ziek en banaal is).

Thank God het de man geen Roman Jansma heet, anders was het weer "typisch Nederlands" geweest...

Off-topic berichten verwijderd.

Ik was aan het twijfelen of ik deze of "damage" van Louis Malle in mijn top tien zou zetten. Eigenlijk allebei goed. ik zou ze misschien beide een keer terug moeten zien.

Jah, zeg dat wel! Ongeloveloos!

C&C Stukken beter zelfs..... (al ontgaat de keuze voor juist deze vergelijking me)

Het zal dan wel aan mijn arme geest liggen, maar ik herbekeek deze film vanmiddag, heb hem destijds in de bioscoop gezien, en ik vind hem nu nog beter dan toen. Topacteurs, vooral Coyote en Seigner, een sterke plot, neen, ik vind dit geen gratuite seksfilm, er is ocharme buiten een blote borst niets in te zien, alles spreekt wel enorm tot de verbeeelding, vooral de haat-liefdeverhouding tussen de twee hoofdpersonnages en hoe hun relatie zich ontwikkelt tot iets enorm zieks.

Ik vond dit een uitstekende film die geweldig goed in elkaar zit, ik vind het voorlopig Polanski's beste die ik zag.

****1/2

Mm, mooie film over hoe bizar het er in de liefde en erotiek wel kan aan toegaan.

Geen doe het zelver voor thuis, maar leuk om de uit de bocht gegane relatie te volgen...

Goeie acteurs ook. Een prima Polanski !!

Na die dag ervoor die andere polanksi film rosemary's baby weer herkeken te hebben en die geweldig vond besloot ik ook deze film weer eens te herzien aangezien ik er bij mijn eerste kijkbeurt niets mee kon.
Erg boeiend verhaal dat langzamerhand steeds boeiender wordt en waar je op een gegeven moment helmaal in meegezogen wordt, geweldig acteerwerk, schitterende karakterstudie en een erg boeiend in beeld gebrachte haat en liefdesrelatie maken deze film tot een boeiend stukje cinema.
Toch wist deze film niet tot en met het einde te boeien darvoor vond ik doel op het einde dat de film een beetje een erg bittere nasmaak geeft, maar erg toch voor zorgde dat ik het niet helemaal kon plaatsen.
Kortom een erg boeiende aparte en gewaagde film die erg goed in elkaar zit. Heb nu vier polanski films gezien maar snak naar meer, wat een geniaal regisseur zeg
4 sterren

Fascinerend einde, dat zeker.

Polanski is een geweldige regisseur, dus ik wilde de gelegenheid aangrijpen toen Bitter Moon werd uitgezonden op Canvas en heb hem opgenomen. En daar heb ik beslist geen spijt van. De hoge verwachtingen zijn gewoon waargemaakt.

Wat vooral sterk is aan de film is de zeer goede en overtuigende karakter- en relatieontwikkeling. Langzaamaan zie je de twee hoofdpersonages, Oscar en Mimi, totaal veranderen. Vooral Emanuelle Seigner moet als actrice vrij diep gaan, en dat doet ze echt heel overtuigend. Of ze nou het lieve en wat kinderlijke meisje moet spelen, de totaal afhankelijke (huis)vrouw of de femme fatale, het gaat haar eigenlijk allemaal ogenschijnlijk met vrij veel gemak af. Peter Coyote doet het ook niet verkeerd met een zeer interessant, cynisch en een beetje onpeilbaar personage. In feite speelt hij het beste maar ik heb meer waardering voor Seigner omdat ik haar rol als moeilijker inschat.

Hugh Grant heeft nog niet eens zo'n heel grote rol, maar hij speelt de wat stijve en onhandige Engelsman Nigel goed. Een soort rol die hem goed ligt, dat heeft hij in meerdere andere films ook al bewezen. Al is hij in deze film compleet humorloos eigenlijk. Nigels vrouw Fiona wordt door Kristin Scott Thomas ook prima neergezet.

Naast interessante personages en onderlinge verhoudingen bevat Bitter Moon ook nog aardig wat heel leuke dialogen tussen ze. Die zijn soms lekker scherp en zwart. De ene keer is de film cynisch, dan weer sensueel, ontroerend, of emotioneel zelfs even vrij heftig. Maar cynisme voert toch de boventoon, vooral naar het einde toe.

Het plot is simpel maar zeer interessant en de verhaalstructuur maakt dat het allemaal lekker wegkijkt, zelfs voor een film van dik twee uur die een beetje een mindfuck is af en toe, en vooral gaat over (vrij diepe) menselijke emoties. Een film met inhoud zonder dat het zware kost is om naar te kijken. Daarin zie ik de klasse van Polanski.

Iedereen die hem verder nog heeft geholpen bij het maken van de film heeft ook vakwerk afgeleverd trouwens. De soundtrack is sterk en camerawerk en montage zijn dik in orde.

Het einde van de film verraste me. Helemaal inschatten waarop het zou uitlopen kon ik niet, maar dit had ik niet zien aankomen. Toch is het beslist geen einde wat erbij is gesleept, integendeel.

Al met al gewoon een erg sterke film, die mijn al hoge verwachtingen heeft overtroffen. Jammer dat relatief weinig mensen hem hebben gezien. Deze verdient beter. Echt onderschat wil ik hem niet noemen met een mooi cijfer op Moviemeter, maar ik vind het samen met The Ninth Gate toch een film van Polanski die in elk geval meer aandacht verdient. Bitter Moon bevat een hoop sterke punten en zwakke punten zou ik eigenlijk niet eens kunnen noemen. Misschien zou ik de film nog meer waarderen als ik alle symbolische verwijzingen zou herkennen en begrijpen.

Toch wel heel wat anders dan wat ik tot nog toe had gezien van de Polanski. Ik had dan ook verwacht dat de film meer naar thriller zou neigen, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Op zich niet zo'n punt natuurlijk, al lijkt de film wel wat richting te missen

De sterkste delen van de film zijn wat mij betreft toch op het schip. Hugh Grant speelt een sterke rol en Scott Thomas weet ook goed de toon te raken. De hele cast is wel goed trouwens. Vooral Seigner is geweest, Coyote is degelijk, maar mist uiteindelijk toch wat charisma om zo'n rol te perfectioneren.

Ook de flashbacks waarin Oscar het verhaal verteld zijn op zich interessant en weten in het begin ook enorm te boeien. Helaas sleept de film zich op een gegeven moment maar voort. Misschien ook omdat je al weet dat de twee samen op het schip zijn, dat het wel allemaal heel lang duurt voordat je enigszins weet waar je aan toe bent. En dan mag hun relatie en huwelijk nog zo interessant zijn, het weet niet echt te raken en dan duurt het allemaal wel heel lang. Al heb ik wel het idee dat dit wel materiaal is voor herziening, meer dan 3* kan ik er niet aan geven.

Aardige film, in ieder geval stukken beter dan "Frantic" die ik ook deze week gezien heb. De erotische scenes waren best wel mooi en vooral de sensuele dansen die Mimi uitvoerde, vooral de oosterse dans (Zie fragment 14 MovieMeter Contest I).

Emanuelle Seigner is best wel een aantrekkelijke "femme fatale", maar haalt het bij lange niet bij Linda Fiorentina, de "femme fatale" in "The last seduction".

Film vond ik helaas wel wat aan de lange kant.

Waardering: 3,5*

Rustig opbouwende film.. de manier hoe het verhaal wordt verteld zorgt ervoor dat de kijker helemaal in het verhaal wordt mee gezogen.. en als de film eenmaal de aandacht van de kijker heeft gewonnen laat deze pas los bij de aftiteling.

Apart en onvoorspelbaar einde.. maar ook zeker een einde die perfect bij de rest van het verhaal past.. het einde zorgt erbijmij voor dat de3,5 sterren die ik eerst in gedachte had veranderd in 4 sterren omdat het een film is die zeker wel indruk op mij maakte!

4 sterren voor nu.. ben benieuwd wat een 2de kijkbeurt doet over een tijdje

Emmanuelle Seigner is geweldig in deze film over de extreme uitersten van aantrekkingskracht. Behoorlijk aantal schitterende scenes: de ontmoeting in de bus, de eerste dans van Mimi voor Oscar, de scene waar Oscar in het ziekenhuis ligt.

Decadent, trashy, stijlvol. En alle 4 de hoofdrollen zijn zeer sterk.

Roman Polanski heeft zeker sterke films op zijn naam staan maar deze vind ik persoonlijk wat minder dat komt mede door de niet geloofwaardig rol van Hugh Grant. Die de hoofdrol niet kan dragen en elk moment leek uit te breken in een lachpartij. Hoewel Peter Coyote en Emmanuelle Seigner sterk acteren ligt het probleem toch echt bij Grant. Waarom heeft Polanski Hugh Grant gekozen voor de hoofdrol? Verder kon het verhaal me ook al niet bekoren en keek ik afstandelijk toe naar iets wat me geen moment echt boeide. Naar mijn mening toch wel de minste van Polanski die ik gezien heb tot nu toe.