8½ (1963)

Dat doe ik wel hoor. Als ik een film erg goed zou vinden kan ik iets als een slechte synchronisatie wel door de vingers zien. Deze film vond ik alleen erg saai en dan ga je je al sneller aan dingen ergeren.

Ok. Ik nam na je eerste stukje aan dat de nasynchronisatie een belangrijk onderdeel was van je kritiek op de film maar je had al aangegeven dat dat niet zo was.

Bekijk hem een 2e keer, indien je nog niet alles begrijpt zelfs een 3e keer en waarom niet een 4e keer.

Dan pas zal je beginnen beseffen dat deze film briljant is!

Omdat ik de film heel erg saai vind.

Ik betwijfel het.

Echte dubbing is dit toch niet hoor! Fellini had 'alleen' de gewoonte om zijn acteurs cijfers te laten zeggen bij de opnames (ware todracht ervan heb ik nog steeds niet door om eerlijk te zijn). Niet moeilijk dan natuurlijk dat de lippen niet overeen komen met de achteraf ingesproken tekst. Dus ik zou niet stellen dat het 'slecht gedubt' is...

Een van de mooiste films 'ever made'.

Na maanden op de plank te hebben gelegen eindelijk bekeken. Ik vond het een warrige film, maar wel zeer sfeervol. Ik ben benieuwd naar de andere films van Fellini. Ik vraag me af in hoeverre deze vergelijkbaar zijn. ***1/2

Anima:

"A personification of all feminine psychological tendencies in a man's psyche, such as vague feelings and moods, prophetic hunches, receptiveness to the irrational, capacity for personal love, feeling for nature, and -- last but not least -- his relation to the unconscious. It is no mere chance that in olden times priestesses (like the Greek Sibyl) were used to fathom the divine will and to make connection with the gods."

Marie Louise von Franz

Bij herziening verhoogd naar 4,5*. De eerste keer wist ik dat ik een mooie film had gezien, maar ik snapte er verder geen hout van. De tweede keer viel het kwartje pas en werd het mij duidelijk dat de film eigenlijk helemaal niet zo moeilijk te volgen is en op een briljante manier in elkaar steekt. Misschien dat ik hem na de volgende herziening wel naar 5* verhoog. Een belangrijk kenmerk voor een meesterwerk bij mij is dat hoe vaker je hem ziet, hoe meer je van de film gaat houden (Casablanca en Vertigo zijn notoire voorbeelden). En ik denk dat dat precies is wat er met 8 1/2 gaat gebeuren.

Ik heb pas bij de slegte een boek gezien over Otto e Mezzo. Redelijk groot formaat met veel mooie stills.

Prijs was 12,50.

Ik ga hem denk ik kopen als ik binnenkort weer geld heb.

Ik kan die witte ondertiteling niet goed lezen bij een lichte achtergrond.

Doodziek ben ik ervan!

Film is vanwege tempo, lengte, taal en 'vaagheid' niet voor een ieder, maar zit ook vol mooie, onvergetelijke momenten en herbergt een grootse Mastroianni. Deze moet ik ook zeker nog eens herkijken.

3,5*.

Ik denk dat deze film zeker een tweede kijkbeurt nodig heeft om hem volledig te appreciëren.

Ik vond hem vooral op het einde wel sterk, maar er zijn teveel stukken in de film die ik ronduit langdradig vond. Een tweede keer bekijken dringt zich dus op, voorlopig een 3,5*

Een hele bijzondere film. De meesterlijke cinematografie en belichting zorgen voor een droombeleving. Maar bovenal barst Otto e Mezzo van de surreeele en geniale scenes.

De film schijnt parallellen te hebben met Dantes Goddelijke Komedie. Guido (=Fellini) is Dante, de scriptschrijver is Dantes begeleider Vergillius en het kuuroord is de hel.

De al eerder genoemde vergelijking met Lynch viel mij ook op. Guido en de regisseur uit Mulholland Dr. hebben veel dezelfde trekjes (bril!). Daarbij komen natuurlijk het spelen met het concept film in de film en de magisch-realistische droomelementen.

Toch was 8 1/2 soms inderdaad wat saai, het geluid erg schel en werd ik niet echt geraakt. Het gevoel ontbrak soms bij me (met uitzondering van individuele scenes en het laatste half uur).

Al met al 4*.

Bevreemdend mooie, surrealistische film van Fellini, met prachtige muziek en een schitterende acteerprestatie van Mastroianni.
Ook Cardinale en Aimée zetten goede rollen neer.

In tegenstelling tot sommige anderen heb ik totaal geen probleem met het “heden” te onderscheiden van de droom- en kindertijdscènes. Alles vloeit mooi in elkaar over volgens mij.

De memorabele scènes volgen elkaar op: de verstikkingsscène in de wagen, gevolgd door het vrij zijn, zwevend in de lucht als een ballon (subliem wanneer je dan de daaropvolgende “realiteitscène” ziet!), de aanschuifscène aan de bron waar hij terug wegdroomt, de kindertijdscènes met de dansende La Saraghina en het baden in het wijnvat, de terrasscène na de aankomst van zijn vrouw wanneer ze zijn minnares opmerkt, het bezoek aan de “raket/lanceerbasis”, de haremdroom, …

Grandioze cinema die na herziening wellicht de maximum score en een plaatsje in mijn top 10 krijgt.

****1/2-***** Deze wordt zeker op dvd aangeschaft.

bijzonder saaie film, hoewel camerawerk en acteerwerk wel in orde is, kon ik mijn ogen haast niet open houden.

De film kon mij echt niet boeien.

Misschien ben ik te jong voor het allemaal te begrijpen maar ik heb echt naar een saaie film zitten zien, niet dat ik films graag zie waar alleen actie in komt want ik vond la strada prachtig.

Sommige scenes waren wel goed maar de film was echt zo verwarrend dat ik er soms niets van begreep.

Ze acteerde wel goed allemaal, ik kan hier maar een 1,5* voor geven.

Herziening doet wonderen! Geloof me en kijk de film over een paar maanden ofzo nog een keer. Dat zal je mening hopelijk compleet doen omslaan.

Ja denk ik ook wel ga ik zeker doen!

Nou ik niet, heb me zelden zo verveeld tijdens een film! Ben het verder wel eens met bovenstaande posts van laurareijnders en fabbyke.

Toch vreemd dat Europese klassiekers mij absoluut niet liggen (ik denk aan Blow-Up en A Bout de Souffle, welke ik ook bijzonder vervelend vond om naar te kijken), terwijl Amerikaanse klassiekers mij juist zeer zeker wel kunnen bekoren.

Maar zal binnenkort Amarcord eens proberen.

Die moet je inderdaad zeker eens proberen! Echt de moeite waard.

Ik voel mijn post-Mulholland Drive-hoofdpijn weer opkomen.

Pracht van een film. Het laat de werkelijke en droomwereld van een persoon, in dit geval een regisseur, goed zien. Die overgang wordt prachtig verbeeld, de acteerprestaties zijn goed, en het is goed gefilmd.

Prachtig! 4.5*

wat is dit toch ongelooflijk slecht..

niets aan deze film vond ik mooi, boeiend of enige waarde hebben

lege saaie vervelende personages/dialogen, afschuwelijke muziek+dubbing, opeenvolging van enorm vervelende scenes waar ik met intense walging en haat aan terugdenk

0.5

pure marteling

Ah, mister overdrijven en kampioen krachttermen gebruiken is weer terug.

Gezien naar aanleiding van een discussie bij Takeshis'.

Wat betreft het hele "ode aan/film over jezelf als regisseur" gegeven kan ik moeilijk oordelen, aangezien ik verder de stijl van Fellini moeilijk kan definiëren. Pas de tweede film die ik van de man zie. Toch mist deze film de maffe speelsheid die wel in Takeshis verworven zit, en is deze verder verwijderd van wat Kitano in zijn film doet.

Visueel vond ik het weinig. Potentie van zwart/wit fotografie wordt jammer genoeg weer eens links gelaten, het camerawerk en de editing vond ik pover tot ronduit saai. Afgezien van de overlay beelden na een minuutje of zo niks moois gezien.

Storend was het hele geluidsaspect. De hele dubbing discussie bij Italiaanse films is al vaak gevoerd, vaak wordt er vergeten dat je ook goed kan dubben. Dit leek echt helemaal nergens op, zodat ik vaak amper wist welke personages aan het woord waren in de wat drukkere scenes. Muziek vond ik verder onopvallend (terwijl die blijkbaar vaak geprezen is), de opnamekwaliteit is traditiegetrouw niet om aan te horen. Valt voor mij absoluut niet van te genieten.

En verder vond ik de film maar saai, bij momenten irritant (het drukke gedoe met de vele personages waar Guido mee te maken krijgt). Een ander iets wat ondertussen een stokpaardje geworden is, is de befaamde "wrijf eens over je kin als je aan het denken bent" beweging. Samen met enkele "mmmmmm"s (als in, lekker eten) aan het begin van de film zaken die mij overtuigden van het erg matige acteerwerk.

Resten enkel nog wat vervelend opgedragen semi-conversaties om melden, en uiteindelijk heb ik weer een Fellini waar ik totaal niks aanvindt. Het zwart/wit ligt hem wat beter dan het kleurenwerk denk ik, de film is niet erg lelijk, maar daarbij blijft het zo'n beetje.

1*

Ik had het kunnen weten, ook Fellini is niet aan jou besteedt. Nouja ik vind de film geweldig en daar gaat het (bij mij) ook om.

(ben te opgewekt om me erover op te winden)