A Clockwork Orange (1971)

nou neehoor

Singing in the Rain is na het zien van deze film nooit meer als daarvoor. Veel beter eigenlijk.

zekers.

Als ik Singin' in the Rain hoor denk ik altijd: hihihi, iedereen moest mijn zieke geheimpje eens weten....

We zijn er nu wel aan gewend, maar toentertijd kreeg het gigantisch veel aandacht. Dat is ook wel eng eigenlijk: je ziet de meest brute dingen en we laten het lachend achter ons. De abstracte vorm van alles maakt dat ietwat makkelijk, maar dat is misschien ook wel een wezelijk onderdeel. Het is precies als dat filmpje dat Alex te zien krijgt, waarbij hij alles ziet wat hij doet, maar dan door acteurs. Het ziet er nep uit, maar heeft toch iets realistisch en beangstigends. Vreemd, maar wat ik nog steeds zag als Kubrick's minst subtiele en minst interessante film begint steeds meer op gelijke hoogte te komen als de rest van z'n werk. Wat een geniale man is het toch.

Deze film is allesbehalve onsubtiel en oninteressant! Zo abstract, zo visionair! Was het allemaal grof geweld en realistische beelden, dán pas was het een stuk flauwer geweest.

Dat zeg ik net! Jezus, zit ik dat net uit te leggen, haal jij net datgene eruit dat juist niet van belang is. Leg het daarnaast maar eens uit. Wat maakt het voor jou zo visionair? Heeft dat te maken met het door mij net bekeken schokeffect, dat door de abstracte vormgeving een bepaalde betekenis krijgt, of is het voor jou iets heel anders?

even iets anders:

het briljante aan deze film is natuurlijk JUIST dat je op reis wordt meegnomen aan Alex's hand.

En hoe rot hij ook is, hij wordt juist je vriend in de film.

Hij maakt je deelgenoot, hij maakt alles erg persoonlijk ( "Oh mijn broeders en enige vrienden...").

Je kijkt deze film door de ogen van de wolf.

Je leeft ontzettend met Alex mee en aan het eind heb je gewoon medelijden met hem.

Devils Rejects heeft dat ook:

op een duistere briljante manier worden de slechtste onmensen toch de held...

Klopt! Het personage van Alex is zeer indringend! Dat heb ik bijna nog nooit zo meebeleefd als in deze film! Alleen Robert de Niro in Taxi Driver doet bij mij het zelfde, dat is ook zo'n verschrikkelijk indringend personage waar je echt voor meeleeft....! Natuurlijk een heel andere rol

2001: A Space Odyssey niet?

die ook uiteraard.

Kubrick=The Man

Sorry, het was laat, ik moet het een en ander gemist hebben in je relaas Ik ben het dus met je eens.

Ik denk inderdaad dat de mate van afstand en abstractie je een veel helderder beeld krijgt van de mechanismen achter geweld en macht. Zoals abstractie wel vaker goed werkt om iets te doorgronden, denk maar aan de absurdistische humor van Monty Python of Jiskefet, daardoor heb je vaak veel beter door welk een bespottelijke mechanismen schuilgaan achter dagelijkse situaties.

holy shit jij vind ook alle films goed bijna alleen maar 5en geven voor zelfs slechte films

super film en briliant geacteerd.

vele felle kleuren en mooie muziek.

5 sterren

Ja, mooi pluspunt

Waarom zou dat geen pluspunt kunnen zijn?

vertel waarom niet.

ik vind het erg appart de kleuren contrast,

Wow...

Bijblijvertje...!

Voor het eerst gezien op mijn twaalfde, nog eens gezien toen ik 17 was (toen viel alles op z'n plaats) en vervolgens nog een aantal keren. Gelukkig nu deel van mijn privécollectie!

Deze film neemt de felbegeerde eerste plaats in in mijn top 10.

Zowel script, uitwerking, acteerwerk en originaliteit stijgen ver boven het leeuwendeel aan volstrekte baggerfilms uit.

De muziek is heerlijk en meeslepend. Completeert de film volledig.

Niets, maar dan ook niets mis met deze film!

Waar komt de titel a clockwork orange eigenlijk vandaan??

A Clockwork Orange is een anti-utopische (ook wel: dystopische) roman uit 1962 van de Britse schrijver Anthony Burgess. Het vormt de basis voor de gelijknamige filmbewerking uit 1971 door Stanley Kubrick.

(bron. Wikipedia)

Voor meer informatie, klikt u op deze link

De titel slaat op een mechanisch speelgoedaapje - een Orang-Oetan.

Wereldfilm!

A Clockwork Orange: gister weer eens uit mijn collectie gehaald en voor de tweede keer gezien. De eerste keer dat ik deze film zag wist ik dat dit extravagante werk van Kubrick zeker voor herhaling vatbaar moest zijn om meer tot mijzelf door te dringen. Ik ben er achter gekomen dat deze film een van de weinige films is die ik gezien heb die geen slechte punten bevat. De acteerprestaties zijn verschrikkelijk goed, vooral de acteerprestatie van Malcolm McDowell is buitenaards goed. Zijn personage is verschrikkelijk goed neergezet. Je toont je medeleven voor zijn personage gedurende de hele film en dat is erg knap neergezet, want een lievertje was het niet. De manier waarop Alex je meeneemt door de film is gewoon magistraal en je moet daarom wel met hem meeleven om die reis zelf ook zo te beleven denk ik. Het eerste half uur laat zien hoe Alex en ''his friends'' hun vrije tijd 's avonds en 's nachts benutten. Het geweld en de prachtige maar toch absurde humor die gebruikt wordt is zo goed neergezet dat de gebeurtenissen je zeker kunnen shockeren. Daarom is het ook niet vreemd dat veel mensen een afkeer hebben tegen deze film. Hun zien waarschijnlijk alleen maar het verschrikkelijke geweld en gebeurtenissen die toch ook in de ''echte'' wereld gebeuren maar die ze niet willen zien. Misschien is dit ook wel niet het geval, maar ik denk dat veel mensen niet verder kijken dat het geweld dat gebruikt wordt terwijl er wel wat achter zit. Als Alex en ''his three droogs'' de reis in de snelle auto naar het huis maken waar zij op hun manier lol gaan maken ken natuurlijk een geweldige quote: The Durango '95 purred away a real horrowshow. A nice warm vibraty feeling all through your guttiwuts! Geweldig gewoon! De taal die ze gebruiken is onvergetelijk en daarom alleen verdient deze film al enige respect voor mij. De scene in dat huis is evenals vele andere dingen in deze film ook onvergetelijk. Wanneer het nummer ''Singing in the rain'' op de radio is moet je terugkeren naar het shockerende maar toch ook geweldige moment waarin Alex een verkrachtig begaat. Weer knap gedaan van Kubrick! Waneer Alex wordt opgepakt en zijn ''genezingsproces'' begint, stopt voor veel mensen de film! Dan vinden veel mensen er niks meer aan. Maar in feite begint de film dat pas. Je medeleven voor Alex begint vanaf dit moment aan steeds meer te groeien. Het brakende en lijdende gezicht van Alex terwijl hij de filmpjes bekijkt staat op het netvlies gebrand. Je hebt de hele tijd door dat dit een onmenselijke manier is van genezing! Alex wordt door een hel gehaald. En ondanks zijn verleden en de verschrikkelijke dingen die hij heeft gedaan heb je verschrikkelijk medelijden met hem. Je denkt niet eens aan zijn verleden! De terugkeer van hem is natuurlijk verschrikkelijk. Eenmaal terug in de echte wereld groeit je medeleven voor hem nog meer. Dan komt ook een van de betere scenes van de film vind ik: de terugkeer in het huis waar hij eerder is geweest en daar zijn onderkomen vindt na een verschrikkelijke confrontatie met zijn vrienden. De krankzinnigheid bij de ''oude'' man druipt eraf nadat hij erachter komt wie Alex is! En hoe, geweldig gedaan! Ook de sfeer die heerst in het huis is typish '70 en heerlijk weergeven. De sfeer in de hele film is trouwens meesterlijk! Een belangrijk punt in de film is de muziek. Zo prachtig toegepast in het verhaal en zo indrukwekkend hoor je ze maar weinig! De vaak toch simpele deuntjes maken veel indruk en maken veel scenes ook veel indrukwekkender. De tweede kijkbeurt van A Clockwork Orange is mij zeker goed bevallen en een derde keer komt ook nog wel. Misschien wordt alles dan nog duidelijker en indrukwekkender! Ik hoop het! Stem verhoogd van 4 naar jah, je raad het al........

* * * * *

vind je?

ja

Vette soundtrack ook. Erg weird, erg goed.

Hoe kom je daar nou weer bij? Het klopt in ieder geval niet.

Heb ik toch echt van het betrouwbare Wikipedia afgehaald. Ik snap zelf ook niet waar het op slaat, maar het stond er toch echt.

Compleet ridicule uitleg op de Nederlandstalige Wiki-pagina, de Engelstalige Wiki-pagina geeft de juiste uitleg over de titel...

Daarbij is wikipedia niet echt betrouwbaar omdat iedereen informatie kan wijzigen.

deze film is TE geoverwaardeerd en dat geld ook voor The Shining van Kubrick. de muziek is daarentegen wel prachtig. 2,5 ster