Repulsion (1965)

Net weer teruggezien op de belg, dit is gewoon een Lynch-voorloper verdomme! Polanski had de vibe en de sfeer briljant te pakken, heerlijke film in al zijn duisternis. Later nog succesvol nagedaan met Le Locataire door hemzelf. 4,5*!

Ik had hier veel van verwacht en derhalve valt het resultaat misschien wat tegen. Maar eerlijk is eerlijk... ik heb betere Polanski films gezien. In zijn geheel is het wel best een goede film, omdat spanning en sfeer goed bewaard blijft, gedurende de gehele film. 3,5*

P.s.... onzinnige vergelijking naar Lynch in de post hiervoor. Lynch-voorloper... hoe verzin je zoiets?

De film zojuist voor het eerst gezien op Canvas. Een zeer innemende en gevoelige psychologische thriller, waarvan ik het juist een pluspunt vind dat hij in het zwart/wit is. Enkele schrikmomenten en een constant dreigende en benauwende sfeer zorgen ervoor dat de film je geen moment koud laat. Zelden heb ik een film gezien waarin een personage zo realistisch wordt neergezet. Catherine Deneuve is een geweldige actrice, erg overtuigend. Na herzien misschien meer, maar voor nu geef ik hem 4*.

Ik zie hier overigens ook geen David Lynch-achtige film in. Lynch lijkt mij veel meer geinspireerd door iemand als Bunuel.

Onzinnig om hier geen parallel in te zien met Eraserhead, die veel van dezelfde sfeer-elementen kent.

^

Mulholland Dr. eveneens; een jonge dame die al vertoevende in een miezerig apartementje langzaam doordraait.

2de zwart / witte film na schindlers list en moet zeggen erg spannend.

erg goed gebracht door deneuve.

4 sterren

Film komt een beetje traag op gang, maar naarmate de film vordert wordt het best wel een 'goede' horrorfilm. Er wordt sterk, overtuigend geacteerd door het hoofdpersonage. En het feit dat het zwart/wit is stoort dan ook helemaal niet.

Toch wel aangenaam verrast eigenlijk

3.5*

Van de vier polanski films die ik tot nu toe gezien heb is dit toch echt de beste. Prachtig portret van een meisje dat psycholigisch gek wordt na te lang in isoloment geleefd te hebben, een afkeer van mannen heeft, in haar jeugd waarschijlijk verkracht . Prachtige rol van deneuve, goh wat kan dat mens eng en afwezig kijken, zeg gewoon eng. De effecten in de film zijn ook behoorlijk griezelig bv de handen door de muren .
Kortom een geweldige zwart witte psychologische triller met een erg eng sfeertje, en goede rol van deneuve.
4,5 sterren

Goede paranoïa-thriller, die geen moment verveelt. Toch is deze niet zo goed als de andere twee films uit de "apartment trilogy" van Polanski; de hallucinaties zijn veel minder bizar en griezelig en het plot is ook veel voorspelbaarder dan dat van The Tenant en Rosemary's Baby. Mulholland Drive vergelijking is zeker op z'n plaats, maar dan vind ik het subtielere en minimalistisch gefilmde Repulsion beter, omdat het simpelweg meer sfeer heeft. Best aardig van genoten: 3,5*.

hele sterke film met een verstikkende sfeer en een heel sterke deneuve

film komt traag op gang maar vanaf dat ze alleen in het appartement zit krijgt de film een paranoia sfeer die in je hoofd blijft steken

voor mij een klassieker

Holy shit, wat een beklemmende ervaring. Van het weekend draaide deze in de Rialto en wist niet wat mij overkwam. Deze film is een van de engste die ik heb gezien. Het camera werk, de sfeer, die schitterende mooie actrice die puik werk aflevert als schizofrene, maar de echte ster is natuurlijk Polanski. Het eerste schrikmoment in een woord 'Geniaal' om me daarna nog een paar keer rot te schrikken. De rustige opbouw stoorde me niet. De scene met die huisbaas vond ik wel een beetje aan de lange kant, maar voor de rest is dit gewoon een topper vergeleken met al die 'crap' die ze je tegenwoordig door de strot proberen te duwen

De woorden 'beklemmend' en 'hallucinerend' zijn hier al veel gevallen en ik denk dat je de film zo het best kan omschrijven. Maar de manier waarop Polanski tot zo'n beklemmende sfeer en zo'n hallucinerende beelden komt getuigt van groot meesterschap. Op cinematografisch vlak is het om van te smullen: zowel montage, belichting, camerahouding als geluidstechnieken laten je als aan de grond genageld staan! Dit neemt niet weg dat er geen dode momenten te bespeuren zijn, want het gebrek aan dialoog en de niet altijd even sterke uitstraling van het karakter (niets op Deneuves geweldige prestatie aan te merken, het is gewoon haar personage dat niet altijd even boeiend is) kunnen er wel voor zorgen dat het een beetje saai wordt.

Dit vooral in het begin.
Want de film groeit steeds meer naar een onheilspellende climax toe: niet alleen wordt deze levende contradictie in tweeën verscheurd door een gespleten paranoïde geest ( schoonheid, lieflijkheid -dat Frans accent is onweerstaanbaar!!! - versus mannenafkeer, geestesgestoordheid), maar de beelden worden verwarder en gekker, de film krijgt een horrorkantje geborduurd en het isolement wordt claustrofobisch...
Wat een psychologisch verontrustend portret heeft deze man gemaakt! En de directe oorzaken van deze ondergang zijn overal te vinden: de mannenonvriendelijke omgeving waarin ze werkt en de driehoekverhouding zus-minnaar-Carol, waarbij het feit dat de man getrouwd was (amoreel gedrag) haar afkeer nog groter heeft gemaakt, denk ik.

Over de aardappelen en het rottend konijn, ben ik nog niet helemaal uit. Als iemand me kan helpen?

erg goeie film met een beklemmende sfeer, goed gespeeld ook door de hoofdpersoon.

Roman Polanski levert met Repulsion toch wel een erg trage horrorthriller af, die niet lekker uit de verf komt. Op sommige momenten dacht ik gegrepen te worden (figuurlijk dan hè) door de angstaanjagende gekmakerij die Catherine Deneuve overkomt, om helaas een minuutje later te concluderen: "Nah, zo heel bijzonder is het ook weer niet". Al met al genoeg onderhoudend genoeg om net tot een 3,5* te komen.

In Polanski's wereld loopt bij kamertemperatuur een aardappel blijkbaar sneller uit dan dat een gevild konijn bederft

Bizarre film, heel erg beklemmend en benauwd.

En jawel... het werd een 5*

Leuke rol van Deneuve in deze spooky film met z'n momenten. Wat mij betreft net niet rauw genoeg.

Goede film! jammer van de eerste helft.. pas als de hoofd personage alleen is wordt de film boeiender en spannender..

De sfeer zat wel goed in de film! ook de acteurs deden het stuk voor stuk goed..

Maar toch kom ik niet verder dan een 3,5.

Een boeiende film met een boeiend verhaal.. maar ook een verhaal waar meer mee gedaan zou kunnen worden..

Positieve is wel het zwart/wit! geeft in films als deze een hoop meer sfeer!

Misschien ooit nog een 4 na een 2de kijkbeurt

Mooie beklemmende film. Als meisje van ongeveer 14 jaar oud heb ik deze film gezien en bepaalde scenes hebben toen veel indruk op me gemaakt. Al die jaren vroeg ik me af welke film het was om hem nog eens te kunnen bekijken. Bij toeval nu weer gezien. Geweldig!

Als je met zo weinig middelen zo een ongelofelijke nare film kunt maken (nou ja weinig middelen, Catharine Deneuve!!) ben je in mijn ogen een grootmeester.

Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt, sprak de ouwe l*l.

Geweldig trouwens die mannetjes met banjo en lepels.

Vond die stukjes op straat ook erg goed gedaan.

Nu stop ik want ik draaf weer eens door.

P.s. Nu weet ik wel hoe Jello Biafra op het nummer Let's lynch the landlord is gekomen.

Een geweldige filmervaring, deze Repulsion. Polanski leek al heel vroeg de kunde te bezitten om onder je huid te zitten met zijn regiewerk. Repulsion is een voorbeeld van effectiviteit, gehaald uit het audiovisuele. Het vervreemdende camerawerk en de hypnotiserende soundtrack zijn genoeg om de paranoia en angsten van Deneuves personage tot een beangstigend niveau te brengen. De eerste keer dat er een gestalte verschijnt in de draaiende spiegel sprong ik werkelijk van mijn stoel. Ook krijgen telefoons en deuren ineens een beangstigend karakter. Meesterlijk hoe Polanski dagelijkse dingen zo uit context kan halen en er een surreëel tintje aan weet te geven. Deneuves stoicijnse uitstraling is ook een schot in de roos. Prachtige vrouw om te zien, maar vreemd genoeg verandert dit al snel in een gevoel van irritatie. Het meisje spoort niet en Polanski weet haar gemoedstoestand audiovisueel perfect te verwoorden. Een meesterwerk die bij herziening misschien wel de volle mep krijgt.
4,5*

Sterke psychologische thriller, waarbij vooral het knappe acteerwerk van een apathische Deneuve een genot is om naar te kijken, en waarin de ontwikkeling van een geestesziekte mooi verbeeld wordt.

In het begin ergert ze zich vooral aan de levens van de mensen om haar heen, die voornamelijk lijken te draaien om seks en wellust. Naarmate het verhaal vordert komt deze haar ongewone levensstijl echter iets te dichtbij, en draait ze door. De aftakeling begint met het bezoek van haar opdringerige beminnaar, waarop de eerste moord volgt. Dit vond ik sterk gedaan. De tweede moord op de huisbaas vond ik er echter iets te dik bovenop liggen, en een makkelijke manier om nog een moord in de film te stoppen. Deze moord had namelijk iedereen kunnen begaan, vanwege de aanranding, en mist daarom een specifiek motief waaraan Deneuves ziekte ten grondslag ligt. Had er van mij dus uit mogen blijven.

De beelden complementeren de toestand van het hoofdpersonage goed. De mooi belichte close-ups van Deneuves onverschillige gezicht en het duistere appartement visualiseren zo haar innerlijke toestand. Ook haar hallucinaties van een appartement dat langzaamaan instort en de grijpgrage mannenhanden zijn sterk, en voegen een klein horrortintje toe. Tenslotte vind ik het goed dat Polanski, naast enkele aanwijzingen, niet echt uitweidt over de oorzaken van Deneuves conditie. Hierdoor blijft het mysterieuze bewaard en blijft de film gevrijwaard van een moralistische boodschap.

Een intrigerend portret van een labiele vrouw, die zich veel meer thuis zou voelen in een klooster.

Ik kreeg laatst de poster binnen van dit meesterwerk en ik heb steeds weer aan de film moeten denken, hij krijgt van mij nu 5***** wat ie ook waard is.

Walgelijk heerlijke mindfuck film waarbij Catherine Deneuve bruut verkracht wordt door haar eigen verbeelding!

Erg duister, grimmig, onrustig; kortom, wat een meesterwerk van Polanski. Hij heeft deze film zo subtiel neergezet, maar de impact is grandioos. Buiten dat ook sterk acteerwerk van Catherine Deneuve. Zij is één van mijn favoriete actrices; natuurlijk is ze prachtig om te zien en toonbeeld van een klassieke schoonheid, maar zij durft het aan om 'lelijk/misvormd' te zijn in karakter waarbij haar schoonheid eigenlijk totaal naar de achtergrond gedrukt wordt.