Platoon (1986)

” Shut up! Shut up and take the pain! Take the pain! “

Je hebt een viertal Vietnamfilms; Apocalypse Now, the Deer Hunter, Full Metal Jacket en Platoon, die allemaal op hun eigen manier het verhaal van de oorlog vertellen. Ik vind ze ook alle vier bijna net zo goed, maar als ik voor de keuze gesteld zou worden, dan is Platoon toch net de beste. Natuurlijk zijn er nog wel meer films over de oorlog in Vietnam, maar deze springen er voor mij in ieder geval toch wel bovenuit.

Net als Apocalypse Now weet ook Platoon de waanzin van de oorlog op een goede manier aan de kijker over te brengen. Waar die eerste er een soort van surrealistische trip van maakt, daar schetst Platoon een veel realistischer beeld van de oorlog. De waanzin van Platoon zit het vooral in het feit dat hier ziet dat de Amerikanen als grootste tegenstander niet altijd de slimme Vietnamezen hadden, maar vooral ook zichzelf. Langzaam maar zeker komen de gruwelijkheden die dit alles met zich meebrengt hier goed naar voren. Daarnaast toont het eens te meer dat de Vietnam oorlog vooral een erg nutteloze oorlog was, die ook nooit te winnen was voor de Amerikanen.

Het acteerwerk is erg goed. Het zijn veelal bekende acteurs, die destijds nog relatief jong waren, maar ze brengen het er goed vanaf. Charlie Sheen speelt een degelijke hoofdrol en er is geen één andere dramafilm, waarin ik hem zo goed vond acteren. Toch zijn het vooral Tom Berenger en Willem Dafoe, die de meeste indruk weten te maken. Dafoe speelt nog wel eens een aparte rol, maar hier zet hij overtuigend een sergeant neer, die in ieder geval een stukje menselijker is dan zijn collega. Dat weet hij goed over te brengen, en daardoor wist hij ook iedere keer weer mijn sympathie te winnen. De scène, waarbij hij vermoord wordt, vond ik dan ook één van de indrukwekkendste momenten van Platoon. Verder zie je nog aardige bijrolletjes voor o.a. Forest Whitaker en Kevin Dillon.

Oliver Stone slaagt er met zijn sterke regie in, om je op een gegeven moment echt steeds meer mee te slepen. Platoon boeit daardoor enorm en regelmatig zit je ook echt denken wat een totale waanzin die oorlog eigenlijk was. Jonge mannen werden hier in recordtempo volwassen. Platoon is voor mij nog altijd de beste Vietnamfilm ooit gemaakt. Meeslepend, goed geacteerd, een degelijke soundtrack, goed camerawerk en bij vlagen erg indrukwekkend.

4,0*

Oorlog, om wat voor reden dan ook, is altijd waanzin. Het brengt het slechtste van de mens naar boven. En juist dat wordt in Platoon buitengewoon goed in beeld gebracht. Los nog van het feit dat Platoon een uiterst indringende film is die mijns inziens in vrijwel alles subliem is.

Zeer goede film. Goed geacteerd door de gehele cast. Ik denk dat je in deze film een aardig idee krijgt van hoe het geweest moet zijn daar.

Niets aan toe te voegen.

Ok, ik verhoog een halfje. Dit komt ten goede aan de soundtracks en het acteerwerk.

Zeer degelijke vietnam film die de onzinnigheid van oorlog perfect weergeeft. De confrontaties met de vietcong zijn prachtig in beeld gebracht. Het acteerwerk is meer dan verdienstelijk, wat ook van de soundtrack gezegd kan worden. Het grote probleem van de film is echter dat je totaal geen binding met de personages krijgt. Ook de band tussen de karakters van Sheen en Dafoe wordt amper uitgediept. Het einde komt bij mij daarom onnatuurlijk over.

Daarom 4 in plaats van 4.5 sterren.

Thorak schreef:

(quote)

Dan heb je nog een hele hoop goede films te gaan!

Ik vind dit ook de beste en heb ze wel allemaal gezien.

Ik neem mijn woorden heel even terug ik heb Tigerland nog niet gezien.

Sterke Vietnam-prent met verschillende onvergetelijke, pijnlijke momenten.
Stone baseert het verhaal van 'Bravo Platoon' grotendeels op zijn eigen ervaringen in de Vietnamese jungle, iets dat het geheel al direct interessanter maakt. De militair vaktermen, de typetjes en de onnozeligheid van de oorlog in z'n totaliteit worden uiterst duidelijk gemaakt.
De gekte die bij velen ontstond tijdens het vechten tegen de Vietcong wordt subtiel toegelicht door Sheen's voice-over. Het liet me wegdromen over de hele flow die toen in de USA geheerst moet hebben en de onmacht van velen. Wat muzikale ondersteuning betreft viel het me op dat zelfs na 3 of 4 keer Adagio for Strings gehoord te hebben, het mij nog steeds wist te grijpen, dat moet wel een teken zijn van een sterke film.
Verder doet het briljante acteerwerk van het gehele bataljon de rest. Na de dood van Elias wordt er voor mij iets te veel in metaforen gesproken tussen Barnes en de rest, maar de film klimt snel uit dit kleine dal. Met als mooi einde een lichte overwinning van de 'gewone man' op de sergeant (waar eerst niks tegen te doen viel). In krijgssituaties tellen geen regels. Of in ieder geval andere regels. Met gemak 4 *'en.

Mooie oorlogsfilm.

De film weet op een geweldige manier de akeligheid van de Vietnamoorlog neer te zetten. Ook op het gebied van sfeer is deze film erg goed en het is op prachtige locaties opgenomen. Maar hoe mooi ik de film ook vond de film heeft ook zijn minpunten.

Vooral qua tempo heeft de film haar saaie momenten waardoor ik helemaal niet geboeid was. Ook het acteerwerk van Charlie Sheen vond ik vrij weinig aan maar gelukkig wordt dit bijgestaan door acteerwerk van Dafoe en Berenger, die wel goed waren. Ik weet nog niet of Oliver Stone mijn soort regisseur is.

Verder rest een mooie oorlogsfilm van Stone.

4,0

Goeie oorlogsfilm met prima acteurs, leuk om een keertje gezien te hebben.

'Platoon is inmiddels een klassieker en een van de meest belangrijke oorlogsfilms die gemaakt zijn. Ik heb nooit geweten dat deze indrukwekkende en aangrijpende film gebaseerd is op de eigen oorlogservaringen van Oliver Stone. De soldaten en de angst en waanzin waar zij dagelijks mee moeten dealen staan centraal (politieke verwikkelingen spelen op de achtergrond). Hun racisme en drugsgebruik wordt hierbij meegenomen. De strijd tussen goed en kwaad speelt zich af bij de Amerikanen zelf; het goed of fout het is dat zij in Vietnam zijn, speelt geen rol. De onmenselijkheid van oorlog, hoe gruwelijk, smerig en wreed deze is, wordt tot in detail getoond.

Wanneer je 'Platoon' eenmaal gezien hebt, vergeet je hem niet meer.

Geweldige film over de Vietnam Oorlog

De soundtracks vond ik ook zeer goed.

indrukwekkend!! In 1 woord. geweldige verfilming hoe je als idealistische knul terechtkomt tussen een stel frontsoldaten en hoe je geleidelijk (ook) afglijdt naar een bedenkelijk niveau. mooie soundtrack ook.

de inhoud wordt eigenlijk het best verwoord door Goodbye Saigon van Billy Joel, die niet in de soundtrack zit hoor maar wel geweldig had gepast.

Wat een zegen, dat ik deze film mag kijken voor school ! ( profielwerkstuk )

Ik kan wel vervelende studiebezigheden bedenken.

Simpel oorlog filmpje, de eeuwige groentjes, beetje ruzie onderling en wat actie. Op het einde zowaar nog wat filosofie van de koude grond. Nietszeggende film met wat onderhoudend vermogen. Typisch Oliver Stone dus.

Lees hier vergelijkingen met Apocalypse Now, the Deer Hunter en Full Metal Jacket. Deze film kan niet eens in de schaduw staan van deze films. Al helemaal niet in de schaduw van Apocalypse Now en Full Metal Jacket, dát zijn de echte klassiekers en die films laten ook zien wat een geweldige makers daar aan het werk zijn geweest.

Die voice-over van Charlie Sheen in deze film lijkt wel een beetje op dezelfde verhaalstructuur als die van zijn vader Martin Sheen in Apocalypse Now.

Platoon is een indrukwekkende oorlogsfilm over een dieptepunt in de Amerikaanse militaire geschiedenis: hun interventie in Vietnam wordt eerlijk geportretteerd. De idealistische instelling van Oliver Stone zweeft boven zijn zelf gecreëerde meesterwerk : achter bijna alle gebeurtenissen in de film zit een visie, gebaseerd op Stone´s persoonlijke ervaringen als Vietnamveteraan. Waar veel films oorlog romantiseren, en duidelijk onderscheid maken tussen goed en kwaad, is in Platoon niets van dit alles bepalend. Alhoewel de film vanuit Amerikaans oogpunt wordt getoond, is er geenszins sprake van een poging de gruwelen die zij in de film begaan goed te praten. De Amerikanen waren beslist geen lieverdjes; in velen van hen schuilt een dierlijk instinct dat in bepaalde omstandigheden de vrije loop krijgt. De Zuid-Vietnamese bevolking moest het ontgelden, terwijl zij waarschijnlijk onschuldig waren. Op sommige momenten krijg je hierdoor sympathie voor de ´vijand´, terwijl je de acties van de Amerikanen afkeurt. Goed werk, van een kaliber dat enkel de groten van de filmindustrie kunnen leveren. Zijdens de keurige regie, de knappe montage en het veelzijdige camerawerk is het casten van de hoofd-en bijrollen ook een overwinning van Stone. Sheen is overtuigend als de stille, nadenkende jongeman die gedesillusioneerd raakt op zijn eerste dag in Vietnam. Door het voorlezen van passages uit brieven aan zijn grootmoeder, die als enige aan het thuisfront zijn vertrek naar Vietnam begreep , vernemen we zijn gedachtengangen. Zijn sympathie jegens Elias ( William Dafoe ) is voelbaar; Elias is immers de enige die zijn verstand gebruikt en niet meegaat in de onmenselijke acties die leden van het 2e peloton begaan. Ironisch genoeg wordt deze benadering juist ´bestraft´ met de dood: Barnes, een oorlogsbeluste masochist wiens ethische waarden al lang geleden verdwenen zijn, besluit dat Elias zijn doorspekte moordmachine in de weg zit en benut de mogelijkheid om van Elias af te komen. Sheen neemt uiteindelijk wraak, doodt Barnes en herstelt zo de orde. De scène waarin Elias door NVA-troepen wordt opgejaagd en vervolgens sterft, terwijl hij zijn handen richting hemel heft, is mijns inziens het hoogtepunt van de film. De scène waarin Elias door NVA-troepen wordt opgejaagd en vervolgens sterft, terwijl hij zijn handen richting hemel heft, is mijns inziens het hoogtepunt van de film. De dramatische muziek van Samuel Barber doet de waarheid des te harder aankomen Platoon is waardevol, omdat ze eerlijk is: er wordt geen blad voor de mond genomen door aan te tonen dat er zich tussen de Amerikaanse troepen mannen als Barnes bevonden, die puur op eigen belang uitwaren en hierbij geen enkele vorm van ( zinloos ) geweld uit de weg gingen. Ook laat de film zien dat er types waren als luitenant Wolfe : een volstrekt incapabele leidinggevende, die er puur op uit is zijn eigen hachje te redden, en door zijn lafheid ontsprorende ondergeschikten ( lees:sergeant Barnes ) aan te pakken en zijn militaire incompetentie het leven van zijn mede-militairen meerdere malen in gevaar brengt. Stone stelt door de film en het karakter van Charlie Sheen heen een aantal pijnlijke vragen: ´ Hoe kan het dat mensen als Barnes in de jungle hun eigen gang kunnen gaan, en hun eigen regels kunnen opstellen?´. ´Hoe kan het dat we tegen elkaar vechten, in plaats van tegen de vijand?´. Vragen die niet alleen gelden voor de film, maar die ook gegolden hebben in de harde realiteit van de Vietnamoorlog. Deze vragen zijn op te vatten als een anti-oorlog statement; ik zie het meer als een grootse poging de waarheid op tafel te brengen: een vervulde wens van Oliver Stone zijn blik op de oorlog te tonen. Hierin is hij groots geslaagd. Platoon is een epos met eeuwigheidswaarde, en een essentieël onderdeel van ieders perceptie aangaande de Vietnamoorlog. 9*/10.

De film is inmiddels alweer zo'n 28 jaar oud! Natuurlijk al eens gezien en vooral het laatste uur is mij het meest blijven hangen. De film is nowadays niet zo hard als ik had gedacht. Toentertijd vond ik hem behoorlijk hard. Maar de film komt nog steeds goed door en het village moment is zeker een van de sterke punten van deze film. Gelukkig komen daar menselijke trekjes naar boven, anders was deze film behoorlijk koud overgekomen. De strijd tussen het peloton en de 2 kampen spreken mij aan. De film is wel vooral belicht vanuit het Amerikaanse kant. Dat vind ik wel een beetje jammer.

De beste Vietnamfilm? Ik zou zeggen een van de betere. Gek genoeg blijf ik Casualties of war ook nog steeds erg goed vinden. Inmiddels nu ook op blu ray. En die staat er beter op dan Platoon helaas. Geluid is bij Platoon niet denderend en het beeld is redelijk goed, maar zeker niet spectaculair.

Hot Shots! 2 - Charlie Sheen y Martin Sheen - YouTube

Behalve een sterke anti-oorlogsfilm ook een heel gave actiefilm. Al zie je dat eerste soms lastig terug. Het kijkt een heel stuk beter weg dan het saaie hamburger Hill dat ik een paar weken geleden zag en dat ligt niet alleen aan de cast. Oliver Stone kiest hier voor een stel jonge gasten waarvan het grootste deel later nog veel grotere successen zouden behalen.

Toch is de film enigszins ongemakkelijk, omdat de scheidslijn met de echte actiefilms uit die tijd bijzonder dun is. Het voelt aan als een lange, serieuzere aflevering van Tour Of Duty. Ik mistte alleen de Stones nog en bepaalde acteurs. desalniettemin is Platoon een erg gave film die ook de minder graag geziene kant van de Vietnamoorlog laat zien.

Shit zeg wat een film.

Eigenlijk alleen maar positieve punten opgemerkt, de soundtrack, die de ongelofelijke psychologische en fysieke 'madness' heel erg goed ondersteunt is al fantastisch.

Dan nog de cast, subliem. Berenger stak er bovenuit. Gevolgd door Dafoe en Sheen. Mag toch ook van Sheen worden gezegd dat hij het erg goed speelt. De mentale deuken die hij in 'Nam' krijgt te verduren worden ook geuit. Zoals in de scene waarin hij en de andere gek van een soldaat schieten op een gehandicapte jongen. Jemig dat maakte een indruk zeg. En zo zijn er nog veel meer memorabele scenes.
De scene wanneer Dafoe het vollopen Vietcongse bos uit rent. Mag wat mij betreft tot een van de beste uit de geschiedenis gerekend worden. Kippenvel.

Alles bij elkaar, maakt deze film een ongelofelijke beleving. Hij hoort voor mij dan ook zeker in het rijtje: The deer hunter, Apocalypse now en Full metal Jacket thuis.

Maandag 6 oktober, 21.00 op 35mm in EYE, zaal1, tgv voorstelling Hollywood Banker.

Toch maar eens gekeken dit weekend, toch een klassieker. Ondanks dat Sheen de hoofdrol speelt, is het toch een topper. Het geloofwaardige verhaal met goede karakters, gespeeld door fantastische acteurs levert een meesterwerk op. In Sheen heb ik nooit een greintje acteertalent gezien, ook in deze film ontbreekt dat. Toch blijft het geloofwaardig, een compliment voor de regisseur dus.

Opnieuw bekeken, en heb weinig of niets toe te voegen aan mijn eerste commentaar.

Het geluid dat op de DVD staat is afschuwelijk slecht, nog maar eens op drukken, het is de film niet waardig!

Voor mij eigenlijk één van de mindere oorlogfilms. Ik vond vooral die scene waar ze die vader neergeschoten voor de ogen van het kind, die verkrachting scene, en die man die dood werd geslagen in de hut, moeilijk te verteren. Voor mij laat deze film alleen de nare kant van oorlog zien met uiterst onplezierige karakters, en niet de poëtische en symbolische kant. Soldaten als puur oorlogsmachines en niet bevrijders.

Dat is juist het mooie van deze film. Oorlog heeft eigenlijk alleen een nare kant...

A Bridge Too Far (mijn favoriete oorlogsfilm) laat i.i.d meer poëtische en symbolische kanten zien en schilderd de amerikanen af als bevrijders, maar die is dan ook minder historisch correct.

"I think now, looking back, we did not fight the enemy; we fought ourselves. And the enemy was in us. The war is over for me now, but it will always be there, the rest of my days as I'm sure Elias will be, fighting with Barnes for what Rhah called possession of my soul. There are times since, I've felt like the child born of those two fathers. But, be that as it may, those of us who did make it have an obligation to build again, to teach to others what we know, and to try with what's left of our lives to find a goodness and a meaning to this life."

Erg sterke oorlogsfilm van Oliver Stone, die ook echt in Vietnam gevochten heeft. Platoon laat vooral de minder mooie kant van de oorlog zien.

Erg goed geacteerd. Sharley Sheen deed het goed in de hoofdrol en dit is volgens mij zijn beste rol ooit. Alle acteurs moesten voordat het filmen begon een basis-training van een oud-veteraan afleggen. Bovendien werd de film grotendeels chronologisch opgenomen in de Filipijnen en mochten de acteurs pas naar huis als ze waren overleden in de film of de opnames waren afgelopen. Hierdoor is het een stuk geloofwaardiger geworden.

De film heeft een erg goed drama-gehalte. Mede versterkt door de Adagio for Strings-soundtrack. Erg goed vind ik dat de film ook laat zien dat de Amerikanen zich niet altijd even netjes gedragen hebben in Vietnam. Het bloedbad in het Vietnamese dorp vind ik dan ook een van de allersterkste scènes. Des te bijzonder dat Stone dat als Veteraan erin heeft gestopt want je zou zeggen dat die liever niet dat soort zaken zouden aankaarten.

De film is erg serieus van toon maar bevat toch wel typische 80s actie. Ik vond wel dat het er uitzag alsof ze met lasers aan het schieten waren. De film bouwt gelukkig totaal niet op actie.

Al met al een hele sterke oorlogsfilm die iedereen wel een keer gezien moet hebben.

"Aanrader"

Sterke oorlogsfilm. De gehele cast speelt sterk. Word mooi in beeld gebracht wat het doet met een mens en hoe je kan veranderen door een oorlog. Verveelt geen minuut. Soundtrack vond ik trouwens ook prachtig en gaf de film net iets extra. Dikke aanrader. Stone geeft prima werk afgelevert.