Platoon (1986)

Prachtige film die zoals velen al zeggen de waanzin van het oorlog voeren laten zien. Sterke rollen van Berenger en Defoe, Sheen speelde degelijk niet meer dan dat. Het gebruik van Adagio for Strings gebeurde naar mijn mening iets te vaak, maar paste uiteraard erg goed bij de setting. Zeker in de categorie Vietnamfilms 1 van de beste ooit gemaakt.

Na deze relatief korte oorlogsfilm gezien te hebben, weet ik niet zo goed wat ik hier nu van moet vinden.

Zonder enige introductie start de film met het vertrek van een aantal soldaten naar Vietnam, waaronder Chris (gespeeld door Sheen). In het peloton waarin hij belandt speelt zich een interessante machtsstrijd af tussen de sergeanten Elias en Barnes, welke erg goed worden vertolkt door Dafoe en Berenger. Die twee stelen wat mij betreft de show en geven de film een beetje de waanzin-sfeer die een Vietnam-film behoort te hebben, en een film als Apocalypse Now ook zo ontzettend goed maakt.

Politiek gezien blijft het allemaal erg neutraal en wordt er nergens een statement uitgedragen. Het uitgangspunt van de film is ook vooral volgen van een willekeurig peloton in de Vietnamoorlog, zonder de psychologische kant hiervan te belichten.

Op zich speelt Sheen aardige maar vind hem niet helemaal geschikt in zijn rol als soldaat. Misschien dat hij toch z'n vader probeert te evenaren. Alleen richting het einde wordt hij wat overtuigender en merk je dat hij emotioneel gezien wat veranderd. Wat Depp hierin deed was me trouwens helemaal een raadsel, maar hij was dan ook niet meer dan een paar seconden in beeld.

De scenes in de jungle zijn mooi gefilmd en geven je het beklemmende gevoel dat er ongetwijfeld zal heersen. Het is duidelijk dat Stone weet waar hij het over heeft. Ook de spanning wanneer ze bijvoorbeeld in het dorp aankomen wordt goed opgevoerd en verwacht je ieder moment dat er iemand doordraait en een kettingreactie van geweld in gang zal zetten. Toch blijft het allemaal binnen de perken en worden er geen extremen opgezocht.

Ondanks de meesten hier vond ik de muziek juist niet veel bijdragen aan het geheel en soms juist vervelend, met name Adagio for Strings die ieder 'interessant' shot werd ingezet. Ook de keuze voor White Rabbit in de drugsscenes vond ik een beetje te gemakkelijk.

Toch ontbreekt het de film vooral aan diepgang om echt te kunnen raken. Misschien dat dit komt door de vergelijking met AN, die wat mij betreft superieur is aan Platoon en deze op alle fronten overklast en de ultieme oorlogsfilm is.

Goed maar niet geweldig.

3,5*

Soundtrack is ook te horen in The Elephant Man.

Er zijn nog wel een flink aantal andere films waar Adagio for Strings (Barber) ook in zit.

Hopelijk wordt daarin het nummer niet tot in den treuren gespeeld zoals in Platoon het geval is.

Films hebben ook een compleet andere insteek. Waar AN vooral de (surrealistische) waanzin van de oorlog laat zien en het veel meer op filosofisch vlak aankaart, dompelt Platoon je onder in de reële ervaringen van een soldaat die in Vietnam gedumpt wordt, Grotendeels autobiografisch. Ben ook groot fan van AN, maar deze film laat je als geen ander beleven hoe klam, nat en naar het daar in de jungle was.

Het zijn inderdaad 2 totaal verschillende films die beide de hel van de Vietnamoorlog willen laten ervaren. Daar waar AN de psychologische/filosofische kant toont, is Platoon daar meer een registratie van zonder ergens de diepte in te gaan.

Wat betreft het registreren van de oorlog is Stone daar zeer in geslaagd. Er zijn weinig andere films die door de beelden en de geluiden je een klein beetje een idee kunnen geven van hoe het daar aan toe moet zijn gegaan. Toch heb ik het idee dat Stone juist ook het psychologische wil laten zien en vind dat juist zwak uitgewerkt, met name door de hoofdrol van Sheen. Dat is eigenlijk samen met de muziek het enige minpunt aan de film, maar wat wel een belangrijke stempel op het geheel drukt.

Een zeer realistische oorlogsfilm die de nattigheid, ellende, ranzigheid en nutteloosheid van de oorlog in Vietnam dichterbij brengt dan ooit.

Een paar weken geleden zag ik Apocalypse Now, ik kan me geen twee oorlogsfilms bedenken die verder van elkaar afstaan. Apocalypse Now was filmtechnisch gezien beter, maar Platoon laat je echt twee uur lang in Vietnam zijn en laat je meekijken in de wereld van een voetsoldaat. Ik heb de Ultimate Edition liggen thuis en keek even naar ´´the making of´´. Stone heeft werkelijk alles uit de kast getrokken om de film zo realistisch mogelijk te maken. Hij maakte zichzelf bewust gehaat onder de acteurs, liet ze alles verschrikkelijk vaak over doen en zorgde ervoor dat de acteurs niet meer acteerden maar hun rol werden.

De casting is dan ook erg goed, er wordt met overtuiging gespeeld door een cast met relatief weinig ervaring. Er zitten wel wat namen tussen die nu heel groot zijn, maar toen de film gemaakt werd hadden ze nog niet echt veel ervaring. Ik vond met name Dafoe erg sterk spelen. Ook Charlie Sheen speelde erg goed, de teksten die hij insprak werden naar het einde toe steeds interessanter. Je ziet dus echt de ontwikkeling van de hoofdpersoon in de oorlog.

Voor de rest wordt de jungle erg goed in beeld gebracht en heeft de film een mooie soundtrack. Maar toch geef ik deze film niet meer dan vier sterren. Ik mis namelijk een sterk verhaal met de nodige spanning en ook nog wat visuele kracht. Platoon is dan ook in mijn opzicht een film zonder grote tekortkomingen, maar ook geen waarin een bijzondere sfeer hangt. Ik werd niet echt meegetrokken in het verhaal en was niet heel benieuwd naar het einde. Platoon is dus vooral een film die een heel goed beeld van de oorlog geeft maar verder toch niet echt iets heel bijzonders heeft. Dikke 4 sterren.

Iets anders dan de mystieke ervaring van Apocalypse Now maar toch evengoed één van m'n favoriete oorlogsfilms. Surrealisme heeft plaatsgemaakt voor keihard realisme. De oorlogswaanzin wordt door Stone veel meer geserveerd als een stomp in de maag.

Vond de fotografie best geslaagd. Erg jaren '80 maar bij momenten zeer knap en sfeervol. Op sommige momenten lijken de kleuren wel platgebombardeeerd. De muziek en dan zeker het beruchte Adagio for Strings lag mij minder. Niettemin sterke scène, waarbij Elias op de hielen wordt gezeten.

Defoe is dan ook in vorm, net als Berenger. Ook de jongensachtige Sheen doet het wat mij betreft voortreffelijk, waarschijnlijk zelfs zijn beste rol.

4*

Totaal niet pakkend, na apocalypse now grootste teleurstelling wat oorlog\drama betreft.

Totaal niet pakkend wat mij betreft de slechste reactie op deze film

Als je Apocalypse Now niks vindt, vind ik het niet zo vreemd dat je Platoon dan ook weinig aanvindt.

Platoon is zelfs nog een stuk toegankelijker dan AN. Als je zelfs die niet kunt waarderen dan is dit genre niet voor je weggelegd.

Zijn juist totaal verschillende films, tenzij het gehele thema Vietnamoorlog je niet aanstaat.

Tja, ze missen nu eenmaal het makkelijk sentiment en de ongeloofwaardige bravoure waar je top 10 mee vol staat......

ik heb die top 10 ooit volgegooid en kijk er vrijwel nooit meer naar.

en was jij niet degene die the expendables in zijn top 10 heeft.. ( retorisch) over ongeloofwaardige bravoure gesproken.

maar ik snap het dansje, ik vind niets wat jullie geweldig vinden en nu voelen jullie je gekrengt in jullie zielen, jullie handen jeuken bij elke negatieve reactie.

ik wil er ook best een kwartier voor uittrekken om te benamen waarom ik vind wat ik vind, maar daar heb ik geen tijd/zin (voor) in tegenstelling tot veel anderen.

ik vind het niets, jullie wel, nou mooi, klaar, laat het zijn. kom niet met de arrogantie alsof je eigen oordeel wet is en alle anderen '' het licht niet zien''.

want ja Reinbo en anderen, geef toe, daar heb jullie soms een beetje last van

Hier wil ik dan weer wél graag op reageren aangezien deze heren normaal doen.

AN en platoon hebben mijn inziens!! en gelijkenis in sfeer, de gebeurtenissen zelf zijn vrijwel totaal ongerelateerd.

deze sfeer raakt mij op dezelfde wijze als bij het lezen van een (expressionistisch) gedicht, namelijk niet. Dat is nou eenmaal zo, dus ik hoop niet dat ik met het '' bij iedereen komt het anders over'' geneuzel moet komen, want dat weten jullie ook wel

voldoende reactie ?

Je neemt wel de moeite om een account aan te maken en een bericht te plaatsen dat het "een teleurstellende film is", maar even toelichten zodat andere gebruikers er ook iets aan hebben is dan vervolgens te veel gevraagd.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar je motivaties, aangezien dit tenslotte toch een discussieforum is.

Right!

is geen reaktie meer een roep om aandacht wat je nog gelukt is ook!

Reageer dan helemaal niet en stem alleen.

Dat denk ik niet hoor, in Platoon zien we eigenlijk de oorlog van de gewone voetsoldaat gebaseerd op ervaringen van Oliver Stone. AN is een visueel meesterwerkje met een totaal andere sfeer. En als je gaat zeggen ''ze geven allebei de waanzin van de oorlog weer'' dan kun je elke oorlogsfilm wel zo beschouwen. Ik vind het juist zo mooi dat er twee films over de Vietnamoorlog zijn die zo verschillend zijn.

Ik zeg ook nergens dat ik daar niet van houd, enkel dat deze film dat nauwelijks heeft. Sentimenteel, daar heb ik wel weinig mee...

Jammer, zou een interessante en leuke discussie kunnen opleveren.

ik heb die top 10 ooit volgegooid en kijk er vrijwel nooit meer naar.

Right!

Right !!

''

negatieve reactie.

is geen reaktie meer een roep om aandacht wat je nog gelukt is ook! ''

erg benieuwd naar je geheel eigen definitie van reactie...

en aandacht, ja, denk dat ik ook maar in hoofdletters ga typen..

ik wil er ook best een kwartier voor uittrekken om te benamen waarom ik vind wat ik vind, maar daar heb ik geen tijd/zin (voor) in tegenstelling tot veel anderen.

''Reageer dan helemaal niet en stem alleen.''

ik vind zelf de korte reacties het fijnst, heb geen tijd voor lang geleuter, daarom heb ik me aangemeld.

ten 2e zou niemand erop gereageerd hebben als ik ''geweldige film'' had gereageerd, hypocrisie aan uw zijde, want hoe je het ook went of keert, waardeloos en geweldig liggen even ver van neutraliteit.

komt bij dat ik geen toestemming nodig heb van u om te reageren dus dit staat niet ter discussie.

Natuurlijk hebben de soldaten het zwaar en wordt er de andere kant van oorlog getoond, maar het zo goed in beeld brengen van de psychologische breking van de soldaat? Dat heb ik vooralsnog alleen gezien in Platoon en Apocalypse Now.

En wat te denken van Full Metal Jacket... ook een fantastische film.

Vanavond Platoon weer eens gezien na een hele lange tijd, het blijft een zeer aangrijpende film. Vanaf de allereerste tot de laatste seconde wordt je bij je lurven gepakt en keihard geconfronteerd met wat die even vreselijke als hopeloze oorlog in Vietnam betekende voor de gewone front soldaat (vaak laag geschoold en een lage frustratiedrempel), van angst en wanhoop tot mentale desintegratie en psychopatisering. Frustraties worden afgereageerd op de bevolking, het peleton valt uiteen door heftige ruzies en voortdurend zien we op indringende wijze soldaten sneuvelen of gruwelijk verminkt raken. In het begin zijn er nog wel leuke momenten zoals blowen op Jefferson Airplane of dansen op Motown. Maar geleidelijk is het vooral diepe ellende, je gaat steeds beter snappen waarom er toen steeds meer soldaten gingen lijden aan wat nu het post-tramatisch stress syndroom heet. Want de grens wat iemand psychisch aankan wordt hier in Platoon chronisch overschreden en dat is zeer krachtig verbeeld door Oliver Stone, een klassieker!

Klassieker! Al heel vaak gezien en ongetwijfeld zal ik em nog vaak gaan bezien. Als Charlie Sheen hater moet ik zeggen dat ie hier wel te pruimen is, maar Berenger en Dafoe (ondergewaardeerd acteur) stelen de show of course. Ik geloof dat Platoon aardig weergeeft hoe de Vietnam oorlog in elkaar stak, niemand die eigenlijk wist wat ze daar precies deden...

Mr neuteboom raakt de spijker op z'n kop idd.

5 sterren klassiekert voor mij!

Wow wat een film... Heb hem laatst bij Het Laatste Nieuws gekocht en heb hem net bekeken.

Heb nog niet echt veel oorlogsfilms gezien en ik moet nog veel klassiekers, zoals Full Metal Jacket die als volgende staat te wachten, bekijken.

Maar deze was echt wel top. Drama, spanning en echt momenten waarvan je denkt: hmm dit is een periode om snel te vergeten.

Samen met de heel mooie muziek en de geweldige beelden maken dit een topfilm.

Op acteerwerk let ik nooit echt, maar ik kan er wel over zeggen dat elke acteur hier overtuigend overkwam.

Heb er erg van genoten om deze film te bekijken, het standpunt van de jonge Amerikaanse soldaat vind ik geweldig weergegeven.

De onderlinge spanningen tussen de Amerikanen die ontstaan, gepaard met de oorlog tegen de Vietnamezen. Soldaten die helemaal emotieloos worden , angst die ontstaat bij de nieuwelingen... Vond dit allemaal erg mooi in beeld gebracht met vermakelijke dialogen...

Voorlopig geef ik deze gewoon een 5 omdat ik er niets op aan te merken heb.