Tarzan's Secret Treasure (1941)

Met Philip Dorn (alias Frits van Dongen), de eerste Nederlandse acteur die in Hollywood succes had.

Samen met The Ape Man en His Mate de enigste Tarzan films die ik zag met Weismuller en ik zou het de genre liefhebber van harte aanraden. Deze is duidelijk minder dan zijn voorgangers maar ook hier valt nog genoeg te beleven, gewoon een lekker simpel avontuurrijk filmpje die prima wegkeek.

3 sterren

Deel vijf in de Johnny 'Tarzan' Weissmuller reeks. Met een iets oudere en gezettere Tarzan en Jane die net zo dun is als altijd en weer vreselijk nep en ongeïnteresseerd 'acteert' (en niet te vergeten haar vreselijke Tarzankreet). Ik blijf het trouwens wel raar vinden dat Boy Tarzan gewoon bij zijn naam noemt maar Jane wel moeder noemt. Zal wel iets zijn met politieke correctheid denk ik. Cinematografisch niets bijzonders (eerder verouderd natuurlijk) met de standaard versnelde en vertraagde beelden, gerecyclede scènes uit vorige films, de verouderde effecten, ... En verder ook hier weer hetzelfde beproefde recept. Een safari (met weer de goedzak erin en de slechterikken), de stammen, de 'wilde' dieren, een zwemscène, ... Tarzan's Secret Treasure is, zet als de vorige delen, niets hoogstaands, maar dat pretendeert het ook niet te zijn. Gewoon leuk vermaak met natuurlijk de avontuur, maar ook verraad, humor (Cheetah is weer heerlijk vervelend), ...

Dit is een wat futloze bijdrage in de MGM Tarzan reeks.

De Weissmuller films begonnen allemaal op elkaar te lijken, hetgeen vooral te wijten is aan de ongeïnspireerde scriptschrijvers, en de bezuinigings manie van de producenten.

Keer op keer werden dezelfde scènes gebruikt uit eerdere films.

Het bioscooppubliek van vroeger, dat nog geen televisie etc. kende, en de films slechts met grote tussenpozen zag viel dat natuurlijk niet zo erg op.

Maar met de huidige mogelijkheden, zoals video en dvd is het allemaal pijnlijk duidelijk.

Ook hier arriveert er weer een safarigezelschap, op zoek naar fortuin, in Tarzan's deel van de Afrikaanse jungle.

Een van de snoodaards is de Nederlandse, uit Scheveningen afkomstige, acteur Hein van der Niet, die onder de naam Philip Dorn een aardige Hollywood carrière had. (en eerder al bekend werd in Duitsland onder zijn artiestennaam Frits van Dongen)

Verder niet veel nieuws onder de 'Afrikaanse' zon.

De gebruikelijke grappen van chimpansee Cheetah, en de ongehoorzaamheid van Boy, waardoor er problemen ontstaan die Tarzan op moet lossen.

Maureen O'Sullivan, als Jane, verbergt konstant haar duidelijke zwangerschap door haar buikje te camoufleren met al het daarvoor bruikbare (planten, bloemen etc.)

Hierna zou er nog één MGM Tarzan film volgen, 'Tarzan's New York Adventure'.

Merkwaardig genoeg een stuk beter dan 'Secret Treasure', en een redelijk waardige afsluiter van de reeks.

Johnny Sheffield ging later als Bomba in een zelfde soort films spelen. Met het zweet in je handen keek je naar deze films.

Misschien aardig om te weten dat Johnny Sheffield nog in leven is, en redelijk gezond.

Hij reageert zelfs op e-mails van fans (uit Nederland! Haha! ), en is een aardige man.

Wanneer je die 'Bomba the jungle boy' films nu, na zovele jaren, terug ziet dan ervaar je die wel een beetje anders dan het geval was in je jeugdjaren.

De tekortkomingen vallen dan wel erg op.

Maar het nostalgische element maakt dan wel weer veel goed.

Blijft toch leuk.

De vijfde Tarzan film.

Met weer een mooie onderwater scene. O'Sullivan is weer het water niet ingegaan, maar goed ze had watervrees. De naam "Secret Treasure" klinkt al avontuurlijk en dat is het ook. Dit was weer een prima avontuur. 3,5.

De stand-in die de zwemscènes voor Maureen O'Sullivan deed in deze film was Jean Knapp.

Zo, ere wie ere toekomt

En hier zijn twee plaatjes, gemaakt tussen de opnames van de film, in Florida.

Op beide foto's is het dus Jean Knapp i.p.v. Maureen O'Sullivan die je als Jane ziet.

http://img230.imageshack.us/img230/6521/weissmullersheffieldand.jpg

Jeann tijdens de make-up beurt, terwijl Weissmuller en Johnny Sheffield toekijken.

http://img217.imageshack.us/img217/7391/johnnyweissmullerandjea.jpg

Weissmuller en Jean Knapp

Toch wel knap dat casten van Knapp. Zij lijkt heel veel op Maureen. Net zoals bij Tarzan And His Mate etc dacht ik dat zij het was.

Bij 'Tarzan and his mate' was het een andere stand-in voor O'Sullivan, namelijk Josephine McKimm, een Olympisch zwemkampioene.

O oke, Bij elke film hebben ze dus iemand anders gecast. Ik neem aan dat "Boy" (Sheffield) zijn eigen stunts deed of werd daar ook iemand voor gecast ?

Nee, óók stand-ins.

Voor Weissmuller zelf ook heel vaak trouwens.

Hier een foto waarop twee stand-ins voor Johnny Sheffield te zien zijn:

de kleinste is Ernest Daffin, de naam van de andere is mij niet bekend.

Jane is Jean Knapp weer.

N.B.

Voor Brenda Joyce (als Jane) in de latere Tarzan films, werd bijna nooit een stand-in gebruikt.

Zij was een uitstekend zwemster.

http://img191.imageshack.us/img191/3646/ssecrettreasureinflorid.jpg

http://img443.imageshack.us/img443/7206/rc14897weissmullersheff.jpg

Deze film deed het niet voor mij. Buiten het feit van de knappe en erg amusante chemie tussen aap en olifant, kon ik maar weinig mijn volle aandacht er bij houden.

Leuke avonturenfilm die lekker wegkijkt.

Dit vond ik dan het minste deel tot nu toe te veel gerecyclede scenes en het verhaal was blijkbaar ook voor de zoveelste keer gerecycled wat ik wil zeggen met dat laatste isdat Jane weer ontvoerd word door de Jungle bezoekers en die worden dan weer ontvoerd door inboorlingen en dan komt Tarzan de boel weer redden met zijn olifanten en tot slot stuurt ons jungle gezinnetje weer iemand op een olifant de zonsondergang te gemoed EINDE dus was ik ook blij dat de volgende film zich groten deels in new york afspeeld

Too much talk. Tarzan way better

Het was alweer ergens van december vorig jaar geleden dat ik me nog eens aan een Tarzan film had gewaagd. De reeks vond ik tot nu toe op zich wel vermakelijk, maar het echte wauw-gevoel bleef ontbreken. Ik vermoedde dat ik dat ook niet echt in de vele sequels moet gaan zoeken, maar je weet maar nooit natuurlijk. Daardoor gisteren eens gaan zitten voor deel 5 in de Johnny Weismuller reeks.

En dat is uiteraard deze Tarzan's Secret Treasure. Het valt op dat de reeks korter en korter begint te worden (het hierop volgende deel, Tarzan's New York Adventure, duurt alweer 10 minuten minder) en eigenlijk is dat nog niet zo slecht. Het verhaal dat ze tot nu toe weten te brengen heeft niet de draagkracht voor een film van anderhalf uur of meer en er wordt toch ook met de regelmaat van de klok gerecycleerd uit de vorige films. Stoort dat? Goh, ik kan er op zich nog wel mee leven. Wel fijn dat ze met Tarzan Finds a Son nieuw bloed hebben geïntroduceerd in de vorm van Boy en dat die lijn hier verder wordt opgezet. Boy krijgt hier evenveel screentime als zijn ouders en dat zorgt nog voor een nog vermakelijke verhaallijn waar hij vriendschap sluit met een ander jongetje en per ongeluk een paar mannen op het idee brengt om goud te gaan zoeken.

Hetzelfde trio als gewoonlijk dus. Johnny Weismuller blijft een erg leuke Tarzan en weet toch vooral te overtuigen in de scènes waar hij niet veel moet spreken. Die imposante fysiek, die smeulende blik, dat regelmatig kapotslaan van geweren, ... Blijft een erg leuk figuur. Maureen O'Sullivan mag uiteraard ook niet vergeten worden. Ten tijde van deze film kroop ze al bijna 10 jaar in het plunje van Jane en de chemie met Weismuller blijft overeind staan. Nog één film en dan hield ze er mee op, heb er nu al spijt van dat het duo binnenkort ten einde komt. Zoals daarnet al gezegd krijgt Johnny Sheffield een grotere rol en hij is één van de weinige kindsterren die ik niet van de eerste seconde haat in een film. Kudos dus voor Sheffield. Verder nog leuke bijrollen van Reginald Owen, al gaat die wat abrupt uit de film, en Barry Fitzgerald als de Ierse O'Doul.

Vooral de moeite ook voor een aantal erg leuke scènes met onder andere Cheeta en Timba. De volgende in de reeks lijkt me wel eens iets anders te zijn, afgaande op de titel komt onze slingerende vriend in New York terecht, en dat zou wel eens een goede ingreep kunnen zijn. Deze Tarzan's Secret Treasure heeft misschien wat veel herhaling met de voorgaande films, maar er zit een leuke vibe achter.

3.5*

Jungle Happy Familie deel twee. De vijfde Johnny Weissmuller Tarzan-film en de tweede film met Johnny Sheffield's Boy. Binnen slechts één film ging Boy de Tarzan-films domineren. De focus lig daardoor meer op jeugdig publiek. Met veel Jungle Happy Families-zaken; eieren en vis koken in een hete poel, kaviaar op toast en Cheetah die de afwas doet en ondertussen nog even een serieus opvoed-momentje van moeder Jane; "Ga naar huis, zeg je gebeden op en ga naar bed" Voor de rest van de film is het redelijk voorspelbaar met herhaling van de inmiddels gevestigde formule; familie-zwemmen, bijgelovige inboorlingen, hebzuchtige blanke mannen en hergebruik van beeldmateriaal uit de andere Tarzan-films (jawel daar was ie weer de neushoornaanval en ook het gevecht met krokodil was er!) In deze was er ook meer nadruk op de komische daden van Cheetah, die op een gegeven moment zelfs dronken wordt. Desondanks is de climax met de aanvallende dieren, en waar Johnny Weissmuller zijn Olympische zwemkunsten mag demonstreren, best spannend. Hoe dan ook, voor mij had deze net een beetje betere energie en een klein vleugje nieuwheid, zodat ik hier iets meer plezier aan beleefde.