Blood Simple (1984)

Kan wel zijn dat ze hier meer diepgang hebben, al zie ik dat eerlijk gezegd niet, maar ik kijk een Coen film niet voor dit soort saaie personages. Geef mij maar een Jeff Bridges uit The Big Lebowski of Brad Pitt uit Burn After Reading. Het zijn inderdaad typetjes maar vele malen interessanter.

Zal me wel eens wagen aan de rest van hun beginperiode maar als die in het verlengde van dit liggen dan vrees ik ervoor.

Nee, Miller's crossing en Barton Fink liggen niet echt in het verlengde van Blood simple. Meer (zwarte) humor etc. Moet je zeker kijken.

Inderdaad, met Fargo als hoogtepunt hebben ze daarna films van wisselende kwaliteit. Maar het oude peil heb ik nooit meer gezien bij hen.

Hitchcock had het niet beter gekund.

Enig minpuntje, voor mij althans, is het inlassen van scènes die achteraf droom blijken te zijn. Het is zo'n stokoud cliché, maar voor de rest sterk opgemaakt, rustig zou ik bijna zeggen, opdat de kijker ook met de personages kan meedenken hoe de vork in de steel zit.

Goed, origineel camerawerk met pittige vondsten. Puike acteerprestaties. M.Emmet Walsh !!!

De Coens op hun best, vind ik.

Een leuk tussendoortje, maar ook niet meer dan dat. Daarvoor mist de film, ondanks de fijne soundtrack die voor de nodige sfeer zorgt, diepgang en vooral de interessante/unieke karakters zoals bijvoorbeeld The Dude.

Niet wetend dat het van te voren een Coen film is.

Ben ik deze gaan kijken, en het begon geweldig.. maar al snel raak ik favoriete karakters kwijt.

Die ik zo graag de hele film door wil zien. Maar goed het blijft een goede, vreemde, typische

Coen film. Met genoeg spanning.

4 sterrren

Vond hem slaapverwekkend saai en langdradig

Blood Simple zit simpel in elkaar, maar is treffend effectief. Halverwege lijkt het even in te zakken, maar het einde is weergaloos gaaf en maakt de film helemaal af. De tragiek, de humor en de personages vormen met het bizarre verhaal anderhalf uur vermaak. Het is allemaal wel erg jaren tachtig wat je ziet en zeker niet tijdloos, maar voor de rest is het knap in elkaar gezet.

Het debuut van de gebroeders Coen zet de toon van de rest van hun oeuvre. Het heeft awkward karakters, de dialogen tussen hen zijn bij vlagen hilarisch en het speelt zich af in een mistroostige omgeving. Erg leuk dus. Trouwens ook plusputen voor het continue gespeel met schaduw en licht. Dat zag er eveneens sjiek uit.

De Coens hebben een ongelooflijk oog voor kleine details en verrassende camerastandpunten die het geheel kruiden, maar dat neemt niet weg dat Blood Simple. vol saaie personages zit die domme dingen doen (met die loebas van 'n Ray op kop). Nergens beklijft de film echt, nergens leef je echt mee met de personages, waardoor het ook nergens echt spannend wordt en de lotgevallen van de personages je koud laten.

Jaaaaaaaaaaaaaaaa!!

The Criterion Collection has announced that it will add Blood Simple to its Blu-ray catalog in September

Dat was mijn reactie voor de Dekaloog.

Kieslowski kan ik ook geen genoeg van krijgen!

Maar ga je deze wel fysiek aanschaffen dan?

Gun Criterion nou die paar €

Als ik die regiovrije blu-ray speler had staan, zou ik die Dekaloog box absoluut overwegen! Ik gun hen zeker wat centjes. Alleen regiorestricties zitten in de weg.

Die krengen zijn duur ja. Tip: Ik heb iemand uit Amerika eentje laten meenemen in de koffer ( uit de verpakking ) voor $60.

Criterion vs. MGM

Ja, dat wint de Criterion toch.

Je zou het kunnen vergelijken met Rostov - Ajax

Did you just... throw a sports analogy my way?!

BLOOD SIMPLE Storyboards - YouTube

Aardig filmpje, maar weet niet altijd de aandacht even goed vast te houden. Zitten wel wat twists in waardoor ik het nergens echt voorspelbaar vond. Zeker geen slecht debuut voor de Coen broers.

Leuke eerste film van de Coens. In het begin dacht ik dat het een erg simpel verhaal zou worden waar de film het vooral van de altijd aanwezige Coen- sfeer zou hebben. Uiteindelijk bleken er dan toch wat geinige plot twists in te zitten, waardoor de film toch wel een stuk meer body krijgt dan de gemiddelde jaren 80 thriller. Vooral naar het einde toe, als je (als kijker) bijna alles al weet, was ik steeds benieuwd hoe de stukjes uiteindelijk op hun plaats zouden vallen. Niet dat ik helemaal in de personages zat; dat viel eerlijk gezegd een beetje tegen. Voor het grootste gedeelte kwam dit wel door John Getz. Normaal gesproken heb ik niks tegen een zwijgzame stoere gast, maar ik kon niet zo goed in zijn personage komen. Vond hem gewoon saai. Emmet Walsh daarentegen was wel echt sterk, speelde zijn rol grandioos als een smerige 'prive-detective'. Bij zijn personage kon je zeker wel een stukje Coen-humor zien, die in hun latere films veel meer op de voorgrond zou treden. Verder vond ik de film bij vlagen een beetje te traag. Dit komt waarschijnlijk omdat ik dus niet heel erg meeleefde met de personages, maar de film meer als een leuk thriller verhaaltje aan het bekijken was, op zoek naar de over het algemeen geniale Coen-elementen. Zeker leuke film om te kijken, als film op zichzelf maar ook als je de andere films van ze hebt gezien. 3,5*

Low-budget debuut van de filmmakers Joel en Ethan Coen. en tevens het speelfilmdebuut van actrice Frances McDormand. Verder een prima film die al wel alle elementen van de Coens in zich heeft maar de finetuning nog wat mist. Maar de film is ook hard, scherp en zit buitengewoon strak in elkaar. Visueel is het al zeer onderhoudend met donkere schaduwen, aparte camerastandpunten en dubieus gemotiveerde personages. De meest legendarische vertolking in deze film is die van M. Emmet Walsh (‘Blade Runner’, 1982) als de gestoorde privédetective Loren Visser. Aan het begin van de film horen we hem ook de boodschap "In Texas is het ieder voor zich." vertellen. En het duurt niet lang voor je inziet wat hij daarmee bedoelt. Ethan en Joel Coen hebben zich met ‘Blood Simple’ op de kaart gezet en zijn vanaf deze redelijk goede film niet meer weg te denken.

Prachtig debuut van de Coen-bros...

Hier bewijst de man al dat hij een gevoel van stijl en humor heeft... maar het budget hield de boel nog degelijk. De personages waren stuk voor stuk erg leuk neergezet. De jaloerse bar-eigenaar Marty bijvoorbeeld, waarvan je in eerste optiek zou denken aan een man waar je geen ruzie mee zou willen... Maar dat pakt heel anders uit als we de ware aard van de lacherige Sheriff Visser onder ogen zien... die dus niet zo dom lijkt te zijn als dat hij lijkt. Het verhaal: De vrouw van Marty gaat vreemd met een van zijn werknemers waarbij hij Visser inhuurd om de twee uit te schakelen... Dan komen we terecht in een plotwending waarin ik de Coen broeders weer helemaal in herken. De humor is weer lekker onderkoeld, de psychologische stuffjes mogen ook niet uitblijven, bijvoorbeeld wanneer Ray erg vaak last krijgt van zijn geweten en daardoor klunzig wordt wanneer hij Marty dood aantreft en ondertussen wil de film ook nog wel erg spannend en beklemmend worden waar vele nachtscenes een flinke bijdrage aan leveren. Verder ook de vele roadmovie-achtige plaatjes van de wegen van Texas... Blood Simple is wat dat betreft voor een beginnersbudget erg zorgvuldig gemaakt.

Prima!

4,0*

Je merkt wel de stijl die de Coen broers later beter zou doen en nog later zich zelf gingen parodiëren bijna. Iets te veel zoekend nog en de personages komen niet helemaal uit de verf. Het is goed gemaakt, maar kan niet altijd even boeien. Geen memorabele personages en eerder een ode aan film noirs, wat wel meer in de jaren '80 gebeurde. Gelukkig bleven ze bij dat genre niet te lang hangen en gingen ze van film noir naar zwarte humor. Voor een debuut met een wat lager budget zeker niet slecht, maar toch niet echt mijn ding.

Re-release trailer (YouTube)

Zou hij ook hier heruitgebracht worden op afzienbare termijn?

Studio Canal brengt hem binnenkort uit, met de 4K Criterion' master . Nederlandse release lijkt me sterk.

Ik bedoelde in de bios, jij ook?

Veel stilistische kenmerken van de latere films van de gebroeders zijn hier al aanwezig : de precieze dialogen, het bedaarde tempo, de gedetailleerde geluidsband, de lijzige personages, de uitstekende vertolkingen en de usual suspects onder de medewerkers (Frances McDormand, Barry Sonnenfeld, Carter Burwell en "Roderick Jaynes"). Toch is dit voor mij nog niet helemaal vintage Coen, gedeeltelijk omdat mij nergens de gelegenheid wordt geboden om een band met de personages te krijgen, en gedeeltelijk vanwege de cameravoering : voor mijn gevoel zitten er teveel close-ups en medium-shots en te weinig wide-shots in, hetgeen niet alleen (pluspunt) een claustrofobisch en beklemmend effect heeft, maar ook (minpunt 1) de film een bepaalde amateuristische uitstraling geeft, alsof de Coens het verhaal niet via totaalshots of montage durven te vertellen, en bovendien (minpunt 2) krijg ik daardoor ook geen idee van (en geen gevoel voor) de fysieke omgeving, waardoor zowel de personages als de plot een beetje in het luchtledige blijven hangen. Desalniettemin veel te genieten, vooral dankzij M. Emmet Walsh ("that poet of sleaze" zoals Roger Ebert hem noemt), en die slotscène blijft ijzersterk.