Trois Couleurs: Bleu (1993)

Erg mooi, erg bijzonder. Meer heb ik niet te zeggen. 4*

Ik heb er geen woorden voor...

Een hele kunstzinnige film, wat zwaarder te verteren die Rouge, die ik als eerste zag.

Julie is een erg intrigerende vrouw, die een wel heel gedreprimeerde indruk maakt.

Zat eigenlijk de hele tijd te wachten op een eventuele uitbarsting van haar.

Een film die je niet gezellig met een potje bier moet zien.

**1/2

Aha, is dat jouw criterium ?

't zou erg raar zijn als ze stond te feesten na al wat haar overkomen is.

En dat speelde ze uitstekend zelfs! Alleen vind ik de film wat te zwaar en heb ik niet de gehele tijd geboeid gekeken i.t.t. Rouge

Oh

Ach ja. voor mij een van de de beste films ooit gemaakt.

Hoi iedereen,

Ik heb verleden week in't school de 3 films van Trois Couleurs (Bleu - Blanc - Rouge) gezien en gisteren avond een andere film van Kieslowski gezien, namelijk 'La doube vie de Véronique'.

Voor het vak Godsdienst hebben we een taak meegekregen: We moeten trachtten te ontdekken welke elementen Kieslowski uit 'La double vie de Véronique' gehaald heeft om te gebruiken in Blue, Blanc en Rouge. We moeten met andere woorden links zoeken tussen 'La double vie de Véronique' en 'Blue'-'Blanc'-'Rouge'.

Ik weet niet echt of ik op deze filmsite zo'n vraag mag stellen, maar na het lezen van jullie commentaar zag ik dat er toch een paar grote filmkenners op dit forum zitten, en misschien wel iemand die de 3 films van Trois Couleurs en 'La double vie de Véronique' gezien heeft, en mij zou willen helpen door een paar links te geven, vooral naar inhoud en symboliek toe.

Alvast bedankt,

Philippe

Als er iemand mij wilt helpen mag hij altijd mailen naar [email protected]

Over deze trilogie kan ik je wel het één en ander vertellen, maar spijtig voor je heb ik die andere film niet gezien.

Ik had voor de film redelijk hoge verwachtingen, maar het was totaal niet wat ik had verwacht. De regie van Krzysztof Kieslowski is uiterst saai en het verhaal is naar mijn mening zeer slecht uitgewerkt. Kieslowski kon mijn aandacht in ieder geval niet vasthouden. Verder vond ik de meeste personages erg irritant en kon niet meevoelen met Julie.

Kortom, een film die niet aan mij is besteed.

Tja... Ieder zijn meug.

Inderdaad.

Dit zou ik eerder aan jou verwijten dan aan de film, ik geef toe, je moet ervan houden maar als je zegt dat het verhaal slecht is uitgewerkt en de personages irritant zijn kan ik daar absoluut niet mee instemmen. In dat geval is dit gewoon niet jouw genre en kan je beter andere films kijken.

Ieder zijn meug inderdaad. Maar zo'n uitspraak is voor mij totaal onbegrijpelijk.

Diesel: Trois Couleurs Rouge is voor jou dan de meest aangename, aangezien Bleu an Blanc wat zwaarder zijn. Weet zeker, dat je die wel kan bekoren!

Ik weet zeker van niet. Blijf er maar af Diesel, scheelt weer een onvoldoende.

Beetje onzinnig. Ben het gedeeltelijk wel eens met Diesel.

Snap ik dus helemaal niks van...

Dit vond ik ook. Als je een film met een hart wil maken (wat overduidelijk de bedoeling was) moet je niet zo overdreven met metaforen gaan werken, maar gewoon dicht bij het verhaal blijven. Althans, in mijn beleving. daarom vond ik de film maar deels geslaagd. Hij was best mooi, maar het verhaal kwam voor geen meter uit de verf.

Niet conclusies trekken zonder te weten aan wat voor soort films ik de voorkeur geef.

Drama is namelijk mijn favoriete genre maar Blue deed mij gewoon niet veel. Ik ben meer een liefhebber van drama's die geregisseerd zijn door personen die niet te ver afdwalen van het verhaal. Ook ben ik geen liefhebber van regisseurs die zich te vaak laten meevoeren door onnodige details en daar ook nog is teveel aandacht aan besteden waardoor het verhaal veel minder interessant wordt. Verder hoor je in een drama mee te voelen met de hoofdpersonage. In Blue was dat voor mij bijna onmogelijk omdat heilig boontje Julie na de dood van zijn man en dochter bijna meteen het bed induikt met een ander man. Dit is slechts een van de vele dingen waardoor ik een hekel begon te krijgen aan Julie.

Ik ben een grote fan van drama's die iets in je los maken en na het kijken dagen door je hoofd spoken. Blue is leuk geprobeerd maar zeker niet aan mij besteed.

Wow. Personen die af dwalen van een verhaal ? Hoe gaat dat ? Wat bedoel je ? De hoofdpersoon dwaalt geen moment af, zit enkel in diepe smart te wachten totdat ze misschien een keer een leven op gaan bouwen. Ze dwaalt dus echt niet af.

Hoezo ? Wat zijn details, zich mee laten voeren met heilige boontjes. Behoorlijke spoiler ook als je niet met haar verdriet kunt meegaan. Vertel effen welk detail onnodig was ?

dat is zuiver een persoonlijke kwestie.

Niks van de film begrepen dus. Jammer

omdat je hem niet wilde begrijpen, of sommige essentiele punten miste ga jij daar van uit. Tja ...


Ik ook, en dus spookt de film nog steeds naar jaren door mijn hoofd en heb ik er steun bij, bij al het slechte wat me overkomt, zoiets van ; ik sta niet alleen...

Door het commentaar van Diesel realiseer ik me weer eens dat film bijna tegengesteld kan overkomen bij anderen. Ik kan me echt nauwelijks indenken dat hij dezelfde film zag.

Ik heb het over de regisseur.

Dat suikerklontje bijvoorbeeld. Kieslowski verteld bij de extra's dat ze daar erg lang over hebben gedaan. Ik zie het nut er niet van in.

Ik kon me niet vinden in veel dingen die Julie deed en dat heeft niets te maken met het feit dat zij een vrouw is.

Ik wou dat Blue dat gevoel bij mij had achtergelaten maar dat was niet het geval. Jammer voor mij.

Helemaal mee eens.

Da's een gegeven bij alle films die je ziet. Het werk dat er voor gedaan is zie je niet, slechts een glimp daarvan zie je bij de making of.

Logisch toch dat een regisseur op details let. Ik snap je probleem niet.

Tuurlijk is dat logisch maar ik had het gevoel dat hij het verhaal totaal vergat.

Met een half opgehoogd naar 4,5*. Adembenemend mooi.

Je bent aardig bezig met herzien, Yak

Ik heb vaak meer behoefte om een film te herzien die al enigszins was weggezakt, dan het kijken van een film die ik nog niet kende en die dus tegen kan vallen. Raar maar waar.