L.A. Confidential (1997)

Die truuk is wel aardig geslaagd moet ik zeggen. Ik heb het boek niet gelezen, maar we weten allemaal dat het niet simpel is om een boek van 500 pagina's te verfilmen.

Fantastisch plot, stijlvolle muziek en een schitterende cast. Mooie setting, ik hou van films die teruggaat naar de tijd ( Chinatown,The Aviator enzo...)

dikke 4 sterren.

De belangrijkste 2 elementen (naar mijn mening), noodzakelijk voor een topfilm, zijn in deze film aanwezig: een sterk verhaal en een schitterende cast.

Qua verhaal zit het helemaal goed in L.A. Confidential. Het komt goed op gang en bovendien is er een zeer sterke opbouw. Verder is het gewoon een zeer interessant verhaal, zodat de film geen minuut gaat vervelen.

En dan ja… de cast. Eigenlijk moet ik daar niet te veel woorden aan vuil maken: de namen zeggen genoeg! Als je kleppers als Spacey, Crowe, Pearce, Cromwell, …in 1 film dropt, kan dat gewoon niet mislopen wat betreft de vertolkingen.

Leuke film!

Grappig hoe ingewikkeld doch simpel een verhaal kan zijn om tot een goede film te komen.

L.A. Confidential is hier een perfect voorbeeld van.

Er gebeurt van alles, verscheidene theorieën die mogelijk zijn met de nodige gedoseerde actie.

De kijker wordt eigenlijk bij de hand genomen en uiteindelijk wordt alles duidelijk, er blijft geen enkele vraag onbeantwoord.

En om de geweldige sterrencast niet te vergeten, in één woord: meesterlijk.

Dikke 4,0 sterren.

Eindelijk eens bekeken en hij is me heel goed bevallen. Zoals je kunt zien is het een cast om duimen en vingers van af te likken. Vond de hele cast eigenlijk even goed. Tevens was het verhaal zeker ook de moeite om te kijken, dus kan 'k niets anders zeggen dan dat het een aanrader van formaat is. Het genre en de sfeer deed een beetje aan The Untouchables denken.

Wie een goeie politiefilm wil zien met een topcast is hier zeker aan het juiste adres.

Uitstekende misdaadthriller.

Het was al eventjes geleden dat een plot me helemaal wist mee te sleuren. L.A. Confidential beschikt over een meer dan degelijk plot dat goed uitgewerkt is. De film heeft een redelijk lange intro van de personages waarna het eerste deel van de 'Nite Owl'-zaak afgewerkt wordt. Het dreigt dan een paar minuutjes langdradig te worden, maar herpakt zich al snel en schotelt de kijker nog een dik uur topvermaak op. Er wordt heel wat informatie gegeven waardoor je als kijker wel wat moet opletten, maar uiteindelijk bevat L.A. Confidential een gestroomlijnd verhaal, weliswaar met een paar geslaagde plotwendingen. Alleen het einde - ik bedoel die shoot-out dan - had beter gekund.

Het acteerwerk is over de ganse lijn vrij goed. Guy Pearce is zoals altijd: degelijk. Kevin Spacey is briljant. Met Russel Crowe heb ik altijd al moeite gehad. Hier zet hij z'n beste rol neer, maar hij blijft vaak vlak en emotieloos. Grootste verrassing is Kim Basinger. Ik zag haar in Batman, waar ze vooral irritatie opwekt. Hier doet ze het erg geloofwaardig en ingetogen. Andere bijrollen, die van oa James Cromwell en Danny DeVito, zijn eveneens oerdegelijk.

Qua tijdsbeeld had het wat realistischer gekund. Ik heb het gevoel dat de regisseur hier niet alles heeft uitgehaald wat er uit te halen was. Er zit wel ouderwetse muziek in, en het idee van prostituees die omgetoverd worden tot bekende 50s-actrices is niet onaardig, maar toch..

Dikke 2 uur topvermaak.
4

Hush Hush!

L.A. Confidential is een heerlijke neo-noir, zo’n speciale film, die keer op keer uitstekend blijft smaken, opvalt door een erg goed script en fantastische acteerprestaties.

Het sfeertje is in ieder geval fantastisch. Heerlijk die aankleding, de muziek en de stijl, die je echt het gevoel geven dat je jezelf in de jaren vijftig waant. Daarnaast heeft L.A. Confidential zoals gezegd dus een sterk script. Er zitten een hoop op het oog losstaande verhaallijnen in, die op een enorm overtuigende manier aan de kijker worden gepresenteerd. Die verhaallijnen blijken echter veel met elkaar te maken hebben, en regisseur Hanson weet de verschillende touwtjes mooi aan elkaar vast te knopen. In dit genre zijn het vaak de twists die zo’n film beter of minder kunnen maken. Hier zijn de twists niet eens het belangrijkst. Ze zijn er wel, ze zijn ook erg goed, maar ook zonder dat, blijft de film gemakkelijk overeind.

De acteerprestaties zijn echt formidabel. Guy Pearce speelt op de top van zijn kunnen als de trouwe en volhardende politieagent, die niet bij iedereen even geliefd is. Russell Crowe is minstens zo goed als zijn tegenpool. Hij speelt een driftige agent, die door anderen geroemd wordt om zijn kracht, maar wel voor redelijk dom wordt gehouden. Dan is er ook nog Kevin Spacey, die op sublieme wijze een sneaky detective speelt, die er net als Pearce en Crowe op uit in om de moordzaak waar het voornamelijk om draait, op te lossen. De scène waarbij hij wordt vermoord, is echt fantastisch. Tenslotte zijn er nog prima bijrollen voor James Cromwell, Danny DeVito en Kim Basinger.

De cinematografie is erg mooi en er wordt ook goed gebruik gemaakt van schaduwspel. Vooral de scène richting het einde, waarbij Crowe en Pearce zich in een donker huis verstoppen, is op een fantastische manier gefilmd. In ieder geval is de gehele ontknoping erg de moeite waard. Erg spannend, zoals de spanningsboog gedurende de rest van het verhaal, ook vaak behoorlijk hoog is, en tot in de details lijkt alles te kloppen.

Ik kan er na drie kijkbeurten nog steeds geen minpunt aan ontdekken. L.A. Confidential is fantastisch, op elk aspect en bij iedere kijkbeurt weer genieten geblazen.

5,0*

L.A. Noire

Schitterende film met een serie acteerprestaties van heb ik jou daar, een uiterst boeiende verhaallijn, heerlijke muziek en uiteraard een fenomenale setting. Het verloop en de veranderlijke persoonlijkheden van onze drie al dan niet corrupte vrienden is zonder meer intrigerend. Een van de weinige films waarin niet één of twee acteurs met de pluimen weglopen. Iedereen speelt zijn rol met zodanig veel overtuiging dat inlevingsvermogen even vanzelfsprekend is als ademhalen. Veel meer valt er niet te zeggen. Het geheel klopt als een bus.

4,00 (4,25)

Een topcast, een goed uitgewerkt en complex plot, een grimmig 50's sfeertje: meer heb je bijna niet nodig om een film tot klassieker te maken. Bij momenten ben je misschien de draad kwijt, maar op het eind valt de puzzel ineen. Intussen kon je genieten van Spacey, Pearce, Cromwell, e.a. Zoals hierboven gezegd, doet het geheel (dat overigens erg 'sec' is) denken aan "Chinatown", en dat is niets minder dan een compliment. Uitstekende thriller!

My partner stopped to help a damsel in distress. He's got his priorities all screwed up

Ik was helemaal vergeten dat ik L.A. Confidential nog had liggen. Een aantal jaar geleden opgenomen van VT4 (ondertussen is dat Vier geworden) maar toen niet gezien wegens de langere speelduur en daarna zijn de opgenomen films in een kast verzeild geraakt wegens plaatsgebrek. Vandaag trok ik die kast voor het eens sinds jaren nog eens open en vond ik daar een dertigtal opgenomen films waar ik het bestaan al lang van was vergeten. Driewerf hoera en om het te vieren heb ik L.A. Confidential dan maar opgezet.

L.A. Confidential is eigenlijk een film met een vreemde status. De score is hoog, hij heeft een degelijk plaatsje in de top 250 weten te bemachtigen maar toch zijn er van de 200 gebruikers die de film met 5* belonen maar zo'n 130 die de film effectief in hun top 10 hebben staan. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook helemaal niet bekend was met de waardering van de film (van het boek en schrijver James Ellroy in het algemeen wel) maar het is toch een merkwaardig verschijnsel te noemen. Soit, dit is sowieso al wel een vreemde zit te noemen doordat er enorm veel verhaallijnen en personages aan te pas komen. Hierdoor krijg je soms de indruk dat het allemaal wat gefragmenteerd aanvoelt en zeker in de midden krijgt de film een inzakking. Dat komt voornamelijk omdat de relatie tussen White en Lynn me niet echt kon boeien maar daar wordt gelukkig niet al te lang bij stilgestaan. De film krijgt dan opeens een versnelling met de dood van Vincennes en vanaf dan is het afwachten op de ontknoping. Een ontknoping die op zich vrij goed in elkaar zit maar die in mijn opzicht één grote faux-pas heeft, namelijk dat White blijft leven. Geen idee of dat in het boek ook zo is (ik mag hopen van niet of dat het op zijn minst beter is uitgewerkt) maar dit slaagt natuurlijk nergens op. Duddley lijkt hem vanop een halve meter los door zijn hoofd te schieten en wanneer we White terugzien, blijkt hij alleen maar wat aan zijn wang geraakt te zijn. Alsjeblieft zeg, wat een afknapper.

Nu vond ik Russel Crowe sowieso al niet echt geslaagd als White. Ik heb de acteur anders wel redelijk hoog zitten maar hier is hij de zwakste schakel in een sublieme sterrencast. Hij is zeker niet slecht want in het begin is hij als tough guy erg geslaagd maar vanaf het moment dat Basinger op de proppen komt, wordt hij een stuk minder interessant. Degene die dan ook compleet de show weet te stelen is Kevin Spacey. De acteur die sinds het nieuwe millennium niets deftig heeft weten af te leveren is hier subliem als de flamboyante Vincennes. Het zou echter niet eerlijk zijn om alleen maar Spacey te vernoemen want Guy Pearce is misschien wel even briljant bezig als Spacey. Vanaf de eerste momenten krijg je een serieuze hekel aan hem maar langzaamaan weet hij toch een zekere vorm van sympathie op te wekken. Waarom Hanson koste wat het kost Kim Basinger wou casten in de rol van Lynn is mij trouwens een raadsel. Basinger is dan ook vrij inwisselbaar. Voor de rest nog sterke bijrollen van onder andere Danny De Vito en James Cromwell. Alleen jammer dat die laatste zijn accent te pas en te onpas komt opduiken. De ene moment praat hij vrij 'normaal' Engels en dan lijkt hij te veranderen in een Ier die twee dagen in Amerika is.

Heerlijk corruptieverhaal maar de aankleding van de jaren '50 komt niet altijd even goed tot zijn recht. Geen idee waar het juist aan ligt maar ik had nergens de indruk naar een film te kijken die zich in de jaren '50 afspeelt. Gelukkig is er nog een uitmuntende sterrencast onder leiding van Kevin Spacey en Guy Pearce die ervoor zorgen dat het een 4* wordt. Al is het wel erg nipt.

4*

Hele goede film die een perfect beeld geeft van de georganiseerde misdaad in en rond Hollywood. Regisseur Curtis Hanson krijgt het voor elkaar om verschillende losstaande verhalen met elkaar te verweven zonder dat het geforceerd aanvoelt. De film laat, door middel van een gecompliceerd en goed doordacht script, zien dat er achter façade vol glitter en glamour een wereld vol corruptie en onrecht schuilt.

Alle acteurs krijgen het voor elkaar om geloofwaardige karakters neer te zetten, met Kevin Spacey en Kim Basinger als absolute uitblinkers. Het is een briljante vondst om de drie hoofdpersonages qua persoonlijkheid compleet van elkaar te laten verschillen. De ambitieuze Guy Pearce, die alles doet om in de voetsporen van zijn vader te treden. De lakse Kevin Spacey, de man die zich precies weet aan te passen aan het Hollywood leven. Russel Crowe is de domme kracht met een voorliefde voor gekwelde vrouwen. Deze contrasten zorgen voor extra spanning. Oudgediende James Cromwell zet een verassende dubbelrol neer. Kim Basinger won bij mijn inziens terecht een Oscar voor haar prachtige rol als luxe call-girl. De Oscar voor mannelijke bijrol had dat jaar naar Danny deVito moeten gaan, die een geweldige roddeljournalist neer zet.

De Art-Direction geeft een extra dimensie aan de film. De prachtige kostuums en decors geven de tijdsgeest van de jaren '50 perfect weer. Verder is ook de soundtrack prima in orde en sfeerverhogend.

Al met al kan ik maar één minpuntje noemen, en dat is het einde, dat niet al te verhelderend is. Voor de rest was het een zo goed als perfect tijdsdocument en ook nog eens een spannend misdaadverhaal vol goede dialogen en spectaculaire scènes.
vier sterren.

Veel goede verhalen gehoord over L.A. Confidential, maar ik heb nooit echt de drang gehad om 'm daadwerkelijk te gaan kijken. Toch is het er van de week na lange tijd eens van gekomen.

Hetgeen me al nieuwsgierig maakte is ook meteen het meest interessante aan de film: de cast. Wat een namen! Nog leuker als ze hun naam ook allemaal waar maken en dat is zeker het geval. Van de hoofdrollen van Kevin Spacey, Guy Pearce en Russell Crowe tot de bijrollen van Kim Basinger, James Cromwell en Danny DeVito: iedereen presteerde op een zeer goed niveau. Ze gaven hun personages kleur, waardoor ze echt goed tot hun recht kwamen. Je plaatst een ieder in een hokje met zijn of haar kenmerken. In dit geval is dat positief, want het wordt niet al te stereotiep.

En verder.. kreeg ik toch het idee naar een standaard misdaadthriller te kijken. Ik heb me niet verveeld; de film valt gemakkelijk uit te zitten. Het verhaal is best wel interessant, al vond ik het bij vlagen een aardig karweitje om de namen uit elkaar te houden. De sfeer van de jaren '50 wordt goed overgebracht en settings en muziek zijn goed verzorgd. Hierbuiten vond ik het echter niet bepaald veel bijzonders ten opzichte van andere films uit hetzelfde genre. Ik kreeg nergens echt het idee naar een meesterwerk of iets dergelijks te kijken. Is op zich niet erg natuurlijk, want er is niks mis met gewoon een leuke film, maar het hoge gemiddelde en de top 250-notering zullen mijn verwachtingen wel wat hoger hebben gespannen.

Nu lees ik wel dat er meer mensen zijn die niet zozeer zagen wat hier het geniale aan is, maar het bij de herziening wél zo ervaarden als de meesten hier. Wat dat betreft ben ik benieuwd hoe ik er dan over denk. Voor nu vind ik L.A. Confidential een prima film, maar wel eentje waarvan ik het idee heb het geheel in grote lijnen al eerder (en beter) te hebben gezien.

3*

Ik begin de toplijsten als het aankomt op misdaadfilms maar met een korreltje zout te nemen, want met een goede cast lijkt het er toch op dat men met een hoop saaie zooi wegkomt. L.A. Confidential is goed geacteerd, maar ook niet meer dan dat. De plotwendingen zijn aardig, maar nergens schokkend; de actie is aardig, maar nergens imposant en het geheel duurt vele malen te lang. Kim Basinger's rol viel me daarnaast qua lengte ook behoorlijk tegen aan de hand van het feit dat zij (en haar decolleté) altijd zo'n grote rol toebedeeld krijgen op de posters.

Geen fout woord verder over haar acteerwerk, net zoals dat van Pearce, Crowe, Spacey en Cromwell. Het probleem is gewoon dat het nergens echt intens of interessant wordt en vooral blijft hangen in de standaard politieclichées van corruptie, shady journalisten, police brutality en overspeligen. Aardig hoor, maar een aaneenschakeling van zaken die ik al eerder (en beter) gezien heb.

Op een matig begin na (dat gevecht bij de cellen..) een heel degelijke film: camerawerk, plot, soundtrack, personages, hier en daar een verrassinkje in het verhaal, etc. Allemaal weinig op aan te merken maar vind het tegelijkertijd ook weinig bijzonder op al die aspecten, er zal me niet veel van bijblijven.

Herzien op blu-ray. Sublieme moderne klassieker; een film noir-achtige misdaadfilm met een spannend plot, vol verrassende wendingen, veel aktie en een geweldige cast. Regisseur Curtis Hanson werkt hier op de top van zijn kunnen en levert een vrijwel perfecte film af.

Toch zeker een van mijn favoriete noirs.

Een absolute sterrencast tilt deze fantastisch geschreven en geregisseerde film naar een heel hoog niveau. De geloofwaardige situaties, de sterke dialogen, het crime aspect en de verhalen vertelt vanuit het perspectief van DeVito. Alles is geweldig in L.A. Confidential. Prachtige sfeer en geweldige muziek die het L.A. van de jaren 50 doet herleven. Een film die alle lof verdient die het krijgt.

Heerlijke film met een sterrencast waar je u tegen zegt. Helaas was het soms lastig te volgen met al die namen die in het stuk voorkwamen.

Heerlijke politiethriller, die zich afspeelt in de naoorlogse, door corruptie omzoomde publieke sfeer van L.A. De film ademt de verstrengeling van politie en georganiseerde misdaad, en doet dat op een harde, onverbloemde wijze. Op dit gebied deed ze me nog het meest denken aan The Departed (2006). Additioneel bij L.A. Confidential is de inmenging van Hollywood, roddelpers en de porno/escortscene. Het plot is sterk uitgewerkt; als kijker moest ik zeker in het begin even mijn best doen om de verschillende karakters en verhaallijnen bij te benen. Op den duur zat ik er echter helemaal in, en vanaf de meervoudige moord in het café sleepte deze film mij mee richting het bevredigende einde. L.A. Confidential bedient zich van een sterrencast, waarbinnen Pearce en Crowe wat mij betreft superieur zijn als verhitte en gedreven tegenpolen, die steeds verder naar elkaar toegroeien. Spacey was goed maar kan beter, en dat uitgerekend Basinger een Oscar won voor haar rol verbaast mij toch enigszins. Zij moest het toch met name hebben van haar iconische verschijning, die ik direct van de filmposter herkende.
Al met al is L.A. Confidential een intelligente thriller, die door haar sterke opbouw en plot net datgene bezit wat haar boven een gemiddelde goede film uit tilt. 4,5*

“Off the record, on the QT, and very hush-hush."

Wat blijft dit toch een fantastische film. Ik heb L.A. Confidential al vaak gezien maar toch blijf ik mij nog steeds verbazen hoe goed de film in elkaar steekt. De acteerprestaties zijn fantastisch, de cinematografie is prachtig en de jaren 50 sfeer heerlijk maar het is het script wat er bovenuit steekt. Regisseur Curtis Hanson verdient alle credits want dit soort film met verschillende personages en verhaallijnen kan al snel een ontoegankelijke en ondoorgrondelijke brij worden.

Maar L.A. Confidential is duidelijk vakwerk en nergens heb je het gevoel dat het onlogisch of te gecompliceerd is. De film is een echte film noir en die sfeer wordt vanaf het begin op een geweldige manier tot leven gewekt. De voice-over van Danny DeVito helpt daar zeker bij net zoals de jaren 50 sfeer, de cinematografie en de sterke introductie van de personages. Het trio Bud White, Ed Exley en Jack Vincennes wordt door Russell Crowe, Guy Pearce en Kevin Spacey geweldig gespeeld en ieder personage is tot in de perfectie uitgewerkt. Vanaf de moordpartij in The Nite Owl komt er echt vaart in de film en wordt het één groot schimmenspel met corruptie, drugs, seks en excessief geweld als voornaamste ingrediënten. Verschillende verhaallijnen lopen naarmate de film vordert vloeiend in elkaar over en nergens voelt het geforceerd. Ook James Cromwell, Kim Basinger, Ron Rifkin en David Strathairn zijn sterk op dreef en spelen kleurrijke personages met allemaal hun eigen motieven. L.A. Confidential laat zien wat er kan gebeuren als alles zo goed samenkomt in één film. Het script, de acteurs, de montage, de muziek, de cinematografie... Een meesterwerk van Curtis Hanson.

Waanzinnig goede film. Ik heb wel erg lang gewacht om deze te kijken. Ik vond de film op het begin wat langzaam op gang komen, naar mijns inziens is dat ook het enige slechte punt. Spacey en Pearce stelen de show in deze film.

Na een reeksje van matige films had ik dringend nood aan een boost. LA Confidential maar eens opgelegd en dit heb ik me zeker niet beklaagd.

Uitstekende politiethriller die het moet hebben van zijn intriges, machtsspelletjes, verraad en corruptie. Het eerste half uur moest ik een beetje mijn weg zoeken in het verhaal. Verschillende subverhalen van de 3 hoofdpersonages (Spacey, Crowe en Pearce) lopen naast elkaar, maar vloeien in de loop van de film naar elkaar over. De opbouw en spanning is quasi perfect en het verhaal krijgt steeds meer vorm. De sfeerschepping met de jaren 50 was heel sterk, hoewel ik nooit echt het gevoel kreeg dat we in de fifties zaten, de knappe bolides niet te na gesproken.
Het acteerwerk was van een erg hoog niveau. Oh, wat blijft het heerlijk om naar de droge monotone flair van Kevin Spacey te kijken. Ook James Cromwell deed het naast de andere genoemden erg goed. Een ideale rol op zijn lijf geschreven ... of een andere rol als gevangenisdirecteur bijvoorbeeld. Uiteraard mag ik Danny De Vito niet vergeten: zijn voice-over en zijn obscure Hush-Hush waren meesterlijk. Kim Basinger was leuk, maar om daar nu een oscar voor te geven? Andere elementen waren veel sterker om bekroond te worden. Of was dit een compensatie voor slokop Titanic??? Al was de concurrentie niet min met Good will hunting, As good as it gets, Amistad, Men in black...

Ook de actiescenes waren best ok. Een ding stoorde me enorm en dat kostte de film 0,5*. Het einde waarbij Bud White de schietpartij overleeft. Neen, daar boet de film aan geloofwaardigheid in. Hij werd van kortbij in het hoofd neergeschoten. Morsdood moet je dan zijn, ook in Hollywood.
De rol van Ed Exley vond ik fascinerend. Een rechtschapen politieman die de wet hoog in het vaandel draagt (iets té), daarbij zich het hele politiekorps in het harnas jaagt. Een grotere contradictie kon er niet zijn met Bud White of Jack Vincennes. Op het einde zie je ook dat hij gewoon geen andere keuze heeft: niet bij het neerschieten van Smith, niet bij de bekendmaking van het schandaal in de pers. Hij krijgt zijn promotie, maar Smith blijft voor de buitenwereld een voorbeeldfiguur. Ook dat is de realiteit (en daarin moet je als handpop blijven meedraaien, willen of niet).

L.A. Confidential is een uitstekende politiethriller met een aantal typische noirelementen. Wat ik wel een beetje miste, vooral dan door het ietwat saaie politiekantoor, is dat de film wat moet inboeten aan sfeer.
Desondanks zijn er wel andere typische noirelementen aanwezig, zoals de femme fatale die gespeeld wordt door de aangename schoonheid van Kim Basinger. Ze doet het goed, al heb ik wel beter gezien. Een andere typisch noirelement zijn natuurlijk de Venetiaans geblindeerde ramen op het einde.

Over het acteerwerk heb ik niets slechts te melden. De hoofdrolspelers zijn dan ook zeker niet de minste met een Guy Pearce die ik recentelijk nog aan het werk zag in Koolhoven's Brimstone. Hij moest mede door die film wel even af van zijn, door mij althans, gehate karakter dat hij daar speelde. Dat lukte gelukkig vrij snel. Kevin Spacey doet het natuurlijk ook uitstekend en brengt bovendien ook nog wat humor. Hij is op 20 jaar tijd geen haar veranderd, alhoewel, het is juist zijn haar dat veranderd is. Het is wat grijzer geworden maar voor de rest ongelooflijk hoe weinig iemand kan veranderen op 20 jaar tijd. Dan hebben we nog Russell Crowe die de no-bullshit agent speelt en iedereen aftuigt als het hem uitkomt.

Het einde vind ik in tegenstelling tot Fisico heel sterk, al kan ik je wel enigszins begrijpen dat Bud White dood had moeten zijn. Volgens mij werd hij echter door zijn wang geschoten dus ik denk wel dat je dat kan overleven, al is het achteraf geen mooi zicht. Absoluut een aanrader. Nu nog de score vastleggen, ik ga 4.5* geven omdat ik 4* al te laag vind. De film zit namelijk prima in elkaar en is wat mij betreft nagenoeg perfect.

Niet slecht maar verwachtte er waarschijnlijk teveel van. Het acteerwerk is ijzersterk te noemen; zowel Spacey, Pearce als Crowe zetten sterke personages klaar die sterk met elkaar contrasteren. Alleen vond ik het verhaal niet overtuigend over de hele lijn. Dat kwam vooral naar voor op de manier dat het onderzoek vooruit ging. Zo komen de rechercheurs plots tot conclusies waarvan ik me afvroeg hoe ze daar in 's hemelsnaam toe kwamen. Zo kan ik me niet herinneren hoe het komt dat de rechercheurs plots geloven dat die drie zwarten niks met de Night Owl shooting te maken hebben. . Leek me kort door de bocht. De wending waarbij Vincennes het loodje legt zag ik niet afkomen en de verrassing was dan ook van formaat. Ik vond het hoe dan ook een onderhoudende film met een leuke sfeer en een knipoog naar de film noir uit de jaren '50.

Lange film, tikje overgewaardeerd maar bijna alles ademt kwaliteit uit: de sfeer van de donkere kanten van de jaren 50 (politie was een stuk ruiger), de prachtige huizen en auto's (ergens proef je toch het optimisme uit die tijd), de uitstekende acteurs met 3 goed aan elkaar gewaagde en sterk uiteenlopende politieagenten. Vooral Pearce (die kaken!) en Crowe leveren erg fijn acteerwerk en passen perfect in hun rol.

Alleen het script is net te gewoontjes om zich te meten met bijvoorbeeld Chinatown. Wel gebeurt er veel en moet je goed opletten vanwege de vele namen. Al met al een tijdloze en zeer vermakelijke, vakkundige politiefilm.

Vermakelijke film waarbij je wel alles al mijlenver ziet aankomen, je plukt zo de bad guy eruit wanneer hij voor het eerst in beeld verschijnt, en ook de situaties die in scene zijn gezet (zoals de schietpartij in het café, de wapens in het voertuig van de zwarte jongens die men beschuldigt, en hun onschuld) voel je al vrijwel direct aankomen. Enige verrassing voor mij was dat na het ontmaskeren van de schuldige de film nog wel doorgaat, vandaar ook de relatief lange duur. Het behoort volgens mij tot de films die het zo goed doen omdat de kijker zichzelf een schouderklopje geeft omdat ie alles zag aankomen, terwijl ze juist met die opzet zijn gemaakt.

Weinig subtiliteit dus en je hoeft je verstand er niet bij te houden. Maar het script bevat wel een rijk, vrij breed en onderhoudend verhaal wat de film ten goede komt, waardoor het vermakelijk en genietbaar blijft. 3,5*.

Verbazingwekkend goede film, met een goed verhaal, puike acteerprestaties en vooral de sfeer en algehele aankleding die het oog trekt.

Heel dicht blijft de film overigens niet bij het bekende boek van James Ellroy, het boek daarentegen is juist veel grimmiger, duister, en de ontknoping is eerder bijzaak in een nog veel breder verhaal met veel meer achtergrond. Toch is dit niet bezwaarlijk wat de film betreft. De film vaart wonderwel met de bijzondere mooi aankleding, de oude stijl, puike soundtrack en het contrast tussen het glamoureus Hollywood en de 'sleazy' onderwereld, met drugs, prostitutie en tabloids. Even komt de film rommelig over waar in sneltrein vaart kennis gemaakt wordt met de hoofdrolspelers, maar na 'de vechtpartij' en de 'shooting' komt er al snel lijn in het verhaal. Toch volgen de drie gevolgd rechercheurs eerst hun eigen spoor en zaak, iets wat uiteindelijk op ingenieuze wijze in elkaar verbonden is en voor sommigen op fatale wijze in elkaar grijpt met een aantal boeiende scenes tot gevolg. Het verhoor van de drie verdachten, het bevrijden van de Mexicaanse, bijvoorbeeld de shoot out op het eind en het moment dat Dudley Vincennes elimineert.

Nogmaals, de sfeer en aankleding, de introductie met de oude krantenartikelen door Sid Hughens, het is allemaal van grote schoonheid. Zo ook de cast. Zo'n typische film waar iedereen perfect voor zijn rol is uitgezocht en bij wijze van spreke daarna nooit weer zo'n rol neerzette. Crowe is innemend als de lompe maar rechtvaardige White, Pearce geweldig als de betweterig, truttig, arrogante en vaak stuitende Exley, Spacey natuurlijk helemaal in zijn sas in een voor hem schimmige rol, Basinger is prima, maar ik persoonlijk vind bijvoorbeeld Beckel ook goed als de foute en heethoofdige Stensland. De muziek is geweldig, perfecte passende soundtrack voor dat tijdsbeeld, in die zin ademt de film een en al authenticiteit en kwaliteit uit. Een product waar erg veel werk en tijd in is gaan zitten. Zo ook de montage en het scenario waar de film voor in de prijzen viel. Ik persoonlijk vind de montage erg goed, het is snel maar toch wordt het geen moment onoverzichtelijk.

LA Confidential, een uitmuntende film in zijn genre, een lust voor het ook met prima verhaal, altijd al één van mijn favorieten en nog steeds vanwege de geniale sfeer en stijl.

Prachtige film waarin drie totaal verschillende agenten een schietpartij proberen op te lossen. Het Los Angeles van de jaren 50 is mooi en sfeervol in beeld gebracht en vooral prachtig aangekleed. Een goed plot, boeiende personages en absoluut een sterke cast (simpelweg een film waarin alle ingrediënten perfect samen komen).

Leuk.

Had vooraf eigenlijk een soort Scarface verwacht, en qua toon leek het soms ook wel die richting op te gaan. Maar LA Confidential bleek toch wel een beetje anders te zijn, alhoewel er enkele invloeden aan boord lijken te zijn. De infameuze schietpartij richting het einde in het hotel bijvoorbeeld.

LA Confidential had wel even de tijd nodig om me te pakken. De eerste 80 minuten waren niet bepaald mijn favoriete soort film. Corruptie binnen de politie is ook niet meteen het meest originele onderwerp meer. Alhoewel deze film wel een paar slimme twistjes had, kon het me allemaal net niet genoeg boeien.

Het duurde daarnaast ook een tijdje voordat ik de karakters echt leuk begon te vinden. Enkel bij Pearce voelde ik wat, en dat was irritatie. Maar dat had niet met zijn acteren te maken, maar met zijn personage, dus ik neem aan dat de film geslaagd was op dat gebied. Maar personages zoals die van Crowe vielen me later pas op, en personages waarbij ik aanvankelijk dacht dat ze me wel op gingen vallen (Basinger, Spacey etc) deden dat weer niet.

Visueel ook niet heel erg opvallend, al is het sfeertje van LA wel voelbaar. Maar qua camerawerk en spanningsopbouw vond ik het allemaal niet zo denderend. De lompe schietpartijen tussendoor waren dan wel weer leuk, en voelen ook behoorlijk 90's aan. Vond het allemaal trouwens wel grof voor een film die op 12+ staat.

Het is echter pas bij het laatste uur dat de film me echt begon te bekoren. De toon wordt wat woester & agressiever. Zodra dat alles begint, begint de film zelf leuker te worden. Het tempo krijgt een behoorlijke schop, (die lag al relatief hoog) en het gaat richting een prima slotfase. Een hoop twistjes hier en daar die goed genoeg uitgedacht zijn en een verhaal dat toch meer om het lijf heeft dan een gemiddeld corrupt politieverhaal.

Uiteindelijk is het allemaal vermakelijk genoeg, en voornamelijk door het gewelddadige karakter dat de film uitstraalt. Veel drukte & kabaal, maar pas bij het laatste uur begon het echt bij me binnen te komen. Het leek me trouwens vooraf de bedoeling dat Basinger een nogal iconisch plaatje voor moest stellen, maar ik vond haar personage eigenlijk maar zo-zo.

“Go back to Jersey, sonny. This is the City of the Angels, and you haven't got any wings.”

Ik was een beetje filmzoekende, wat ik de laatste tijd wel meer heb. Hoewel ik nog heel veel te kijken heb en nog lang niet uitgekeken ben heb ik vaak wel een beetje moeite met het kiezen van films die ik op sommige avonden wil zien, geen idee hoe het kan. Toen ik ‘Amazon Prime’ een beetje aan het door snuffelen was kwam ik deze misdaadfilm tegen die ik al wel een tijdje op mijn kijklijst had staan en nu wel eens wou zien. Hoewel ik altijd dacht dat dit een ‘gangster’ film was, heeft het verhaal (wat totaal anders is) mij toch echt wel weten te vermaken.

De film kent overigens echt een fantastische cast al zeg ik het zelf, en dat is ook wel iets waardoor ik me aangetrokken voelde bij de film. Met ‘Kevin Spacey’ zit je vaak wel goed, hoe dan ook hij nu we gefilterd is uit de filmwereld en waarschijnlijk niet meer zal schitteren in films zoals dit, of in zijn formaat, ook in ‘L.A. Confidential’ deed hij het erg goed. Maar dat deed hij niet alleen, ‘Spacey’ mag blij zijn met de personen ‘Russell Crowe’ en ‘Guy Pearce’ die ook schitterden in de film, met z’n drieën vormden ze toch wel een sterrencast en een hele sterke band.

Het verhaal was erg leuk, met een paar uiteen schietende personages. ‘Spacey’ mocht de rol vertolken van ‘Jack Vincennes’. Een man die helemaal thuis is in ‘L.A.’ en daar gehuisvest door samen met een plaatselijke krant samen te werken genaamd de ‘Hush-hush’. Deze wordt beheerd door ‘Danny DeVito’ en samen werken ze eraan om criminelen op te pakken in ruil voor een stukje in de krant en daarmee populair worden. Daarnaast volgen we ‘Crowe’ in de rol van ‘Bud White’ die met zijn korte lontje meewerkt aan schandalige politieacties maar wel achter veel dingen komt. En uiteraard ‘Pearce’ in de rol van ‘Ed Exley’, best een nare rol waar ik ook niet bepaald aan kon wennen.

Het verhaal werd verder interessanter nadat er een schietpartij was geweest waar de film ook over gaat en er vooral op het eind veel actie kwam maar ook een interessante plottwist die ik niet zag aankomen. Het concept was aardig en de uitwerking top. Heb me overigens erg vermaakt met het leuke kat en muis spel maar ook het interessante stukje in het verhaal dat je de politieonderzoeken nauwlettend probeert te volgen.

De film kent een erg leuke maar soms ook wat spannender sfeer die erg fijn wordt gebruikt door de acteurs. Ik heb me uitstekend weten te vermaken met alles wat zo’n beetje in de film gebeurt en hoe dit werd gebruikt door ‘Curtis Hanson’. ‘Hanson’ die overigens met een erg goed script te werk gaat want dit soort films kunnen ook ontzettend hard floppen, gelukkig was dit nu niet zo.

4.5*

Dijk van een film. Goede cast, heerlijke sfeer en top geregisseerd. Deze film staat na al die jaren nog als een huis

Sterke film die zeker nog een kijkbeurt verdient over een tijdje.

L.A. Confidential is een moderne film noir met een erg goed plot, boeiende verhaallijnen en een gigantisch goede cast. Guy Pearce en Russell Crowe waren nog grote onbekenden maar schitteren in deze film.

Vooral Pearce schittert, hij is agent Ed Exley, een persoon waar je na een paar seconden al een gruwelijke hekel aan hebt. Toch is Kevin Spacey ongeëvenaard, ook in deze film weer. Wat een ongekend goede acteur.

Toch is niet alleen de cast de oorzaak van het succes van deze film. Regisseur Curtis Hanson weet de ogenschijnlijk op zichzelf staande verhaallijnen overtuigend te presenteren en ze later ook nog eens vloeiend in elkaar over te laten lopen. Jammer dat 'Titanic' dat jaar zo'n beetje met alle prijzen ging lopen en dat deze film daardoor behoorlijk tekort is gedaan.

Voor nu vier sterren, maar het kan niet anders dan dat dit na een herziening de lucht in gaat. Een echte 'must see' voor iedere filmliefhebber..