Rio Bravo (1959)

Dan nu nog His Girl Friday, dragje. Én de rest van Hawks trouwens...

Dit is echt een TOP FILM!

Ben dan ook een echte john Wayne fan, maar wel van zijn latere werk......

Topper, een dikke 5

Westerns zo als ik ze graag zie lekker simpel en envoudig veel actie en als het een beetje kan een kleine verhaallijn.

Heerlijke rolbezettingen wayne (cool as ever), martin, nelson en de mooie dickinson spelen allen erg leuk.

Het verhaaltje stelt natuurlijk niet zoveel voor maar het is vooral de sfeer en heerlijk actiescenes die de film zo cool maakt (heb me dan ook geen seconde verveelt).

Ook heeft de film als inspiratie gediend voor vele navolgers onder andere john carpenter's low budget film assault on precinct 13 en twee sequel's (el dorado en rio lobo) ook door hawks geregisseerd.

Kortom een heerlijke simpele klassieker in het western genre, geweldige rolbezettingen, actie, sfeer en dialogen. 4 sterren

Heerlijke zondagnamiddagfilm. Howard Hawks bewijst dat hij één van de meest begenafigde regisseurs allertijden is.

Tarantino over Rio Bravo

Erg leuk en hij heeft helemaal gelijk. Dit is de ultieme hang-out movie (al kende ik de term nog niet)

Sterke film. M'n eerste western van voor de tijd van de spagheti's. En het was een mooi welkom. Leuke dialogen, goede actie, prachtige rol van Wayne. Wat heeft die man een uitstraling.

Het was natuurlijk een film dat in feite op een geheel andere plek gespeeld had kunnen worden, Het Texaanse Westen dient als decor, maar dat zet wel een bepaalde sfeer neer. Dit zal zeker niet m'n laatste Hawks of Wayne zijn.

Leuk, sla John Ford vooral ook niet over.

Een weetje:

Bij Pulp Fiction heeft Butch het samurai zwaard in handen en zegt tegen Zed:´You want that gun, don´t you Zed? Go ahead and pick it up. I want you to pick it up.´.

Precies deze woorden worden gesproken door Sheriff Chance in deze film (één van Quentins favorieten).

Rio Bravo 2 disc Special Edition is echt een aanrader. Prachtig dat overzicht van het werk van Howard Hawks d.m.v. een perfect karakteristiek interview tijdens de motorcross van zijn zoon....dat is wat je noemt relaxed!! Bijzondere man! Zeer benieuwd naar Red River.

Briljante western. Niet al te bijzonder verhaal maar perfect uitgevoerd met de nodige humor en met een paar hele aardige rollen.

5*

Gekocht omdat The One Ring hem in zijn top tien heeft staan en ik heb er zeker van genoten, maar een meesterwerk is het niet.

Eigenlijk zegt Tarantino het als hij het heeft over de ultieme hang-

out movie. Dat is dan ook gelijk het grootste minpunt. De film is te simpel om meer dan 4 sterren te geven. De personages zijn allemaal typetjes en zijn in gedrag zeer voorspelbaar. Bovendien heeft de film ook niet echt geniale momenten. Nauw ja, eentje dan. De scene waar Martin en Nelson samen zingen is er eentje van ongekende grootheid

Ik hoop morgen de documentaire rond Howard Hawks te kunnen bekijken. Wel moet ik zeggen dat de documentaire rond Rio Bravo zelf me een beetje tegenviel: ik geloof dat het merendeel van de dvd's in mijn kast interessantere begeleidende documentaires heeft. Leuk om te bekijken, maar veel steek je er helaas niet van op.

Voorts is het zeker en vast een heerlijke special edition.

Er zijn weinig westerns (geen één voorlopig?) die me teleurstellen, en Rio Bravo behoort zelfs tot mijn favorieten. Hij is klassieker en voelt iets 'vertrouwder' aan in vergelijking met de spaghettiwesterns van Sergio Leone, die mijn voorkeur nog steeds genieten, maar het blijft wel voor de volle 100% genieten. Rio Bravo is heerlijk Hollywoodamusement zoals ze dat tegenwoordig niet meer (kunnen) maken.

Wanneer ik even makkelijkheidshalve vergeet hoe Howard Hawks vrij vaak dezelfde ingrediënten (geen algemeenheden, maar soms echt gelijkaardige dialogen of handelingen) blijft gebruiken voor zijn films, iets wat ik - ondanks het feit dat er voor het gezegde "why change on a winning horse?" heel wat te zeggen valt - een beetje flauw vind bij momenten, heb ik genoten van alle ingrediënten van de film: het heerlijk éénduidig verhaal (met zijn clichématige personages, maar hey, het is een traditionele genrefilm), de warme technicolorkleuren, de muziek (inclusief het relatief overbodig medleystukje in de gevangenis), de humor (al werd Stumpy soms een tikkeltje irritant), de raak getypeerde personages, de spanning die door middel van de montage gecreërd wordt, de invulling van de shots,...

Een film met genoeg ingrediënten om zowat iedere filmliefhebber te kunnen bekoren, zou ik zo denken. Voorlopig samen met 'Scarface: Shame of a Nation' mijn favoriete Hawksfilm (al moet ik o.a. 'His Girl Friday' en 'Red River' wel nog bekijken).

4*

The One Ring vertelde mij eens dat ik Rio Bravo maar beter kon mijden aangezien westernclichés hier verheerlijkt zouden worden. Natuurlijk kleurt deze film zijn personages erg eenzijdig in en bestaat er geen twijfel over de vraag wie er nou goed en slecht is.Toch moet ik zeggen dat ik deze film op sommige momenten nog geen eens zo heel cliché vond.

Sterkste punt aan deze film is dat we het dagelijkse leven in een wat in slaap gesukkeld western stadje volgen en nauwelijks informatie van buiten het stadje gepresenteerd krijgen. Nadat men een grote vis heeft gevangen, is men zich ervan bewust dat er een dreigende onweerswolk boven hun hoofd hangt. Het is alleen niet duidelijk wanneer deze nou tot ontlading zal komen. Dit gegeven druist toch in tegen de westerns die ik zag waarin wij te zien krijgen hoe de boeven, vaak ergens in de bergen, plannen maken om een bankoverval of wat dan ook te plegen. Als kijker weet je daardoor gewoon al wat er komen gaat. Hier was dat dus niet het geval, omdat de film zich eigenlijk alleen richt op John Wayne of een van zijn werknemers.

Verder vond ik het allemaal ook wel meevallen met het machogedrag. Ik heb absoluut niets met starende mensen die alleen maar zogenaamd stoer uit hun ogen kijken, iets wat totaal niet strookt met hun kinderachtige en prehistorische kleding. Rio Bravo bevat naast enkele originele dingen wel genoeg clichés maar komt er mee weg omdat de film gewoon als puur amusement bedoeld lijkt en vaak een komische noot wist te raken bij mij. Dit laatste komt denk ik omdat de personages toch wel een bepaalde menselijkheid met zich meedroegen. Ik heb genoten van Stumpy `s gemopper als hij een gebrek aan erkenning ervoer en ik heb plezier beleefd aan de momenten waarop men met zijn vieren samengepakt zat en wat muziek maakten. Tevens bevat deze film ook een hoop actie tussen de humor door. Ietwat storend waren de lesjes die Wayne zijn medekompaan ' een vermaarde alcoholist ' wilde leren en de ' dit blijft een aandachtspunt bij westerns ' neppe locaties. De personages kwamen volledig tot leven, de omgeving toch niet helemaal, op enkele mooie shots bij het vallen van de dag na dan.

Oh, ja. En over de al dan niet ontbrekende chemie tussen John Wayne en die vrouw, heb ik zo mijn eigen visie. Een citaat van Oleg' uit Running Scared ' (2006):

Vermakelijke film van Howard Hawks. Een regisseur die in zijn films de nodige humor weet te stoppen. En dat bevalt mij vrij goed. Beste western tot dusver. 4*

Klassieke western met alles wat je maar kan verlangen van een western: een vrijwel verlaten dorp uitsluitend bewoond door ruige cowboys en een aantal verloren gelopen Mexicanen. De hoofdfiguren zijn best interessant om te volgen, waarbij Stumpy vaak grappig uit de hoek komt. Gooi er nog een mondige vrouw tussen en voila, het is compleet.

Alhoewel "Rio Bravo" alle elementen voor een goede western lijkt te hebben, kon de film me maar matig boeien. Het tergend trage tempo, de vaak lang uitgerokken conversaties, de vaak korte actiescènes en het nogal magere verhaaltje geven me achteraf niet het gevoel dat ik een goede film gezien heb. Leuk om eens gezien te hebben, maar tot nu toe heeft het westerngenre me nog niet kunnen verleiden.

Nou is dit niet rot bedoelt, maar dat je dit bijzonder vind ligt toch wel aan gebrekkige westernkennis. In de pre-Leonewesterns krijgen de schurken opvallend weinig aandacht doorgaans. In High Noon en My Darling Clementine verlaten we het dorp bijvoorbeeld ook nooit en in Stagecoach volgen we een postkoets en zijn berijders zonder over te schakelen naar de schurken.

Dit vind ik wel wat vreemd. Rio Bravo is niet minder macho dan enige andere western in mijn ogen. Hij is zelfs min of meer gemaakt omdat High Noon niet macho genoeg zou zijn.

Mee eens dat dit puur amusement is, maar dat geld toch voor bijna alle westerns?

Snap ik niet. Volgens mij zag het wilde westen er wel ongeveer zou uit, of niet soms?

Maar verder ben ik blij dat je er de lol van kon in zien. Had ik echt niet verwacht.

Ik heb inderdaad weinig ervaring met westerns. Maar My Darling Clementine heb ik gezien en ik vond de spanning daar gewoon veel minder om te snijden. Hier leek de hele gemeenschap veel meer op zijn hoede en als men beducht is voor iets kruipt men samen, dat vond ik hier wel mooi uitgebeeld worden. En deze film probeert ook niet poëtisch aan te doen. Iets wat tussen mij en westerns gewoon niet werkt. Vooral vanwege een gebrek aan inlevingsvermogen in de personages.

Kreupele Stumpy, de dronken hulp van de sheriff. Dit waren toch allerminst stoere figuren, eerder een stel bij elkaar opgeraapte losers. John Wayne verdedigd zijn stad dan wel met hand en tand maar dit kwam op mij ook niet echt macho over. Vooral omdat hij anderen niet met oogcontact intimideerde en eerder naar een man met idealistische opvattingen neigde. Die jongeling is nog de grootste macho die er bij liep, maar in hem zag ik dan toch ook wel een enthousiaste en roekeloze jongeling die in crisissituaties snel handelde. En ook dat is inherent aan beelden van naar elkaar starende cowboys die vaak een ego van hier tot Tokio hebben en bij het minste of geringste gekrenkt zijn.

Nou, niet voor mij. Dit is de eerste western waar ik echt constant met plezier naar gekeken heb. Hoofdverantwoordelijke is Hawks die ook al in zijn eerdere films en ook in deze veel humor aan de dag weet te leggen. En laat (geslaagde) humor nou net een aspect zijn waar het in westerns voor mij aan ontbreekt.

Maar dat betekent toch niet dat het er werkelijk zo stoffig uit hoeft te zien? Het leek mij soms teveel op een filmdecor i.p.v. een plaats waar daadwerkelijk geleefd werd. Denk aan een film als Perfume, die brengt de middeleeuwen sfeervol en fantasierijk in beeld. Maar westerns, creativiteit en fantasie in een zin zal waarschijnlijk nooit samengaan. Zeker niet voor mij.

John Wayne komt vaak wat onnatuurlijk op mij over. Het is vaak net alsof hij zijn teksten opleest. Maar door zijn uitstraling, stem en acteren weet hij toch wel zijn rollen goed genoeg in te vullen. Dean Martin stal de show wat mij betreft. Stumpy zorgde voor de nodige humor en deed dat erg leuk.

Een van de mooiste scenes vond ik dat Martin en Wayne de bar in komen om de moordenaar te zoeken. Nadeel van deze film was het liefdesverhaaltje, want zoals hier trouwens meer genoemd is, Wayne doet dat niet erg overtuigend en de aanleiding is vreemd.

Ik prefereer altijd een spaghetti western boven een Amerikaanse. Hoewel de Amerikaanse westerns evenzo geweldig zijn heb ik nog geen echte meesterwerk ertussen gezien.

Rio Bravo is alweder een heerlijke western die vooral door zijn fijne karakterstudie weet te overdonderen. John Wayne weet te overtuigen. niet echt een variërende rol maar dat hoeft ook niet. Zo lang die maar John Wayne is. echter is de romance tussen hem en Dickinson niet geheel boeiend. Hij weet zo niet zijn emoties uit te drukken. Ik las ergens dat ie zelfs nerveus was vanwege zijn scènes tussen hem en Dickinson. Walter Brennan was een persoonlijke favoriet hier. Altijd een leuke bijdrage in western dergelijke humoristische figuranten. (Cheyenne in C'era una volta il West, Tuco in Buono, il brutto, il cattivo, Howard in The Treasure of the Sierra Madre). Verder was die Mexicaan een aardige bijdrage. Over Dean Martin ben ik verder ook te spreken. Enkel wist die Colorado me niet overtuigen. Wat een belabberde acteur zeg. Viel me al vanaf de eerste minuten op.

De film mist verder wat spanningsopbouw. Zo nu en dan paar intens en vurige scènes maar in het algemeen duurt het wat te lang voordat de show begint. De shoot-out aan het einde was een van de betere die ik zag. Vaak vind ik shoot-outs niet volledig tot hun recht komen. Niet scherp of vakkundig gedaan. Komt wellicht omdat veel regisseurs ze te episch proberen te maken en daardoor het te slordig overkomt.

Geweldige western in ieder geval, die spijtig genoeg door gebrek aan spanningsopbouw en niet al te geweldige muziek (wellicht een reden waarom ik die Spaghetti's prefereer) geen meesterwerk voor me is.

Ik geef deels die Hays Code censuur daarvan de schuld; beperkt toch de speelruimte en creativiteit van de regiseur en moraalridderij ligt op de loer. Verhaal wordt dan onrealistischer en krijgt dat zg. "Hollywood' tintje.

Lekker luchtige western. Kijkt ontzettend makkelijk weg. De personages zijn leuk. Dean Martin en Stompy blinken wat mij betreft uit. Het is goed geregisseerd en mooi geschoten. Het is niet echt een spannende film, maar het hele sfeertje is gewoon erg goed. Dat maakt het voor mij een erg goede film. Het verhaal is niet al te bijzonder eigenlijk; er gebeurt in wezen vrij weinig maar dat maakt op een bepaalde manier niets uit.

Westerns.

Rio Bravo is een film met veel niks en gebrekkige actie tussendoor. De scene die mij waarschijnlijk het meest bijblijft is Wayne (achteraf moeten opzoeken wie hij nu eigenlijk was) een schuurtje binnenstuitert om daarna achter een hoop zandzakjes te hinken. Herinner mij bij Scarface al was discussies over neppe actiescenes, maar het verbaast mij dat dit er in '59 noch gewoon mee doorkan. Vond het in ieder geval wel hilarisch.

Net als heel Wayne's optreden uiteindelijk, vreselijke zoutzak. Vond ik Martin geschikter voor z'n rol, al gaat het ook gewoon fout als er verwacht wordt van hem om te acteren (dat hele alcohol gedoe is dan ook gewoon slecht en derderangs).

Verhaaltje is ubergezapig, met geen stokken vooruit te branden en doodgewoon saai. Als men aan het eind dan nog eens vijf minuten uitrekt om twee kutnummers uit te kwelen stond mijn geduldmetertje zwaar in het rood.

Rest vooral dat ook hier de hele western setting mij gestolen kan worden. Lelijk in al zijn details en aspecten, van aankleding, decor, intriges tot filmstijl gewoon butt.

Dat men dit 140 minuten kan rekken. 0.5*

Hier idem-dito.

Film #3 van Hawks en ik moet zeggen, hij is erg constant.

Rio Bravo is bepaald geen slechte film, maar het ontbeert chemie tussen de personages (vooral Wayne en die vrouw). Verder is de muziek vrij irritant. Het verhaal is best redelijk en voor 140 minuten is ie best goed door te komen, maar net als The Big Sleep en His Girl Friday ontbreken er te veel dingen om Rio Bravo tot een goede film te maken. Vandaar voor de derde maal;

2,5*

Lekkere, zoals Tarantino ooit beschreef, hang-out film. Het verhaal heeft niet al te veel om het lijf alhoewel het scenario (vooral dialoogtechnisch) toch wel bijzonder goed is geschreven. De ware magie ligt vooral bij de briljante cast, goede art-direction en de prettige sfeer.

Prima western, met een sterke sfeer en een verhaal dat eigenlijk niet eens zo veel om het lijf heeft, maar toch weet het op de een of andere manier te boeien. De film bevat een aantal aardige personages, waarbij ik vooral de oude man erg grappig en kranig vond overkomen. John Wayne zelf doet het redelijk, al is het liefdesverhaal wel enigszins storend. De scene op zoek naar de moordenaar in de bar en de eindscene, waarin met dynamiet wordt gegooid, zijn wat mij betreft de hoogtepunten van de film. Geen echte topper, maar wel een erg fijne western!

3,5*

RIO BRAVO gisteren herzien.

Nog steeds onbegrijpelijk die hoge IMDB score: een teleurstellende Western, eerder een komedie, mede door de inbreng van Walter Brennan en de liedjes van de zangers Dean Martin en Ricky Nelson.

Wat mij bij blijft:

Totaal geen chemie tussen John Wayne en Angie Dickingson (die maar liefst 25 jaar jaar jonger is dan Wayne...)

Acteerwerk van Dean Martin als alcoholist is weinig overtuigend; vreemd eigenlijk, omdat hij als alcoholist in deze rol een 'thuiswedstrijd' heeft.

Tja, en John Wayne is John Wayne; zie weinig verschillen in zijn vertolkingen, hooguit dat zijn funktie, en ditmaal ook zijn outfit, anders is.

En waar Wayne is zijn ook Ward Bond, Walter Brennan en Hank Worden niet ver. De laatste ontbreekt ditmaal (maar hij geniet misschien nog van zijn 'rocking chair' uit The Searchers ).

Alhoewel Walter Brennan niet mijn fav acteur is, steelt hij, evenals in The Westerner uit 1939, de show met zijn over-the-top-acting.

Claude Akins als de slechterik Joe Burdine is voor mij de enige overtuigende acteur in RIO BRAVO.

En ook in RIO BRAVO doen de Mexicanen weer kruiperig voor de gringo's. (De meeste Mex wonen zelfs in stenen bouwvallen naast de degelijke woningen van de gringo's...)

Het plot vind ik wel erg dun en de filmmuziek was blijkbaar sluitpost.

RIO BRAVO is met recht traag te noemen (en dat woord gebruik ik zelden), is op geen elk moment echt spannend en zelfs van de rancher Nathan Burdette gaat geen echte dreiging uit.

Als iemand deze Western een hoge score geeft, dan heeft ie er nog weinig gezien (dit prachtige genre heeft zoveel meer te bieden); in elk geval aanrader voor comedy-fans.

Groot pluspunt is de beeldkwaliteit, bijna op Blu-ray niveau (ten minste, van de S.E. release), geweldig. En opgenomen in breedbeeld, wat bij te weinig Westerns het geval is. Genre Western leent zich daar ideaal voor met zijn doorgaans wijdse landschappen.

De extra's op de 2e disc nog niet bekeken.

Blijf na herzien bij een IMDB *5/10.

Och, onze westernkenner........

Veel westerns gezien en dit blijft voor mij DE beste Amerikaanse western ooit.

Rare constatering. Ik vind dit juist een heel vlotte en lekker luchtige western. Absoluut niet traag, of je moet de film echt puur gaan beoordelen op plotontwikkeling (terwijl juist de interactie tussen de personages zo veel amusement oplevert). Zet 'm nog regelmatig op als tussendoortje.

Eens. En dan?

Luchtige toon heeft deze film, met veel ruimte voor de personages en hun interacties. Dat de plot geen nagelbijter is neem ik voor lief.

Ik vond deze film een stuk beter te pruimen dan The Searchers (die ik twee dagen geleden zag). Wayne is een stuk minder irritant en de sfeer van de film is aardig. Het plot stelt echter erg weinig voor en om dat ruim twee uur te rekken is wel wat veel van het goede. De karakters hadden wel wat verder uitgediept kunnen worden, als het toch zo lang moet duren, het bleef allemaal wel erg op de vlakte nu.