Rio Bravo (1959)

Rio Bravo is na al die lange Leone's toch een kleine verademing. Ja, ik vond dit beter dan die Leone-westerns al is het allemaal met dezelfde ingrediënten. Hawks maakt dit gewoon veel amusanter.

Rio Bravo zelf mocht ook wel wat korter maar de speelduur is veel leuker ingevuld. De personages (vond ik veel menselijker dan bv. Clint Eastwood) en dialogen maken het allemaal wat dragelijker om door meer dan 2 uur door te komen. Die scène in die bar met dat bloed op het bier illustreert dat: Luchtig met een vleugje spanning. Als ik mag kiezen tussen deze dialogen of Leone's eindeloze close-ups en long shots op die kille landschappen kies ik zonder twijfel dit.

Mja laat ik nu maar even overstappen naar de minpunten want het blijft toch z'n saai boeltje. Alweer weinig te zien de hele 2 uur lang door dat filterdunne verhaal (al zou ik zelf ook niet weten welk verhaal ik moet maken met enkel een paar cowboy's en een lelijk stadje tot m'n beschikking). Ik koos in de alinea hierboven dan ook bewust voor het woord 'dragelijker' want interessant is toch iets anders.

Ochja zit zowat met gemengde gevoelens. Ik zou zelfs misschien nog wel voor het geheel voor een 3,5 kunnen gaan. Maar dan mag daar zeker een half punt of door John Wayne. Je hebt acteurs die een film een niveautje hoger kunnen tillen. Wel, Wayne helpt het naar beneden. Jammer dan weer voor Dean Martin want die was geweldig. With my rifle, my pony and me

***

Eén van de betere westerns, naar mijn idee. Vooral door prima rollen en interactie tussen Dude, Chance en Stumpy. Ook baby-face Colorado beviel me prima en de kleinere rollen leveren een goede bijdrage.

Dickinson was de enige die ik wat minder vond, maar ook niet echt storend.

Zoals vaker in westerns is het plot niet zo ontzettend interessant. Toch blijft het een dikke twee uur zeer plezierig allemaal.

Van Dean Martin ben ik niet zo ondersteboven in andere films, maar ik vond hem hier geweldig. Zelfs de liedjes werken sfeerverhogend, en dat is normaal toch juist een struikelpunt bij mij. Liedjes en liefdesaffaires in westerns zijn voor mij vaak momenten om een pauze in te lassen.

Deze film heeft geen moment op pauze gestaan.

Samen met The Searchers deze film een kleine maand geleden gekocht. Een aangezien ik de eerst genoemde film niet echt super vond, duurde het vrij lang voordat ik me aan deze film waagde. Ik vond The Searchers niet echt slecht maar ik had betere westerns gezien.

Nou, Rio Bravo is veel beter! Hij haalt niet het niveau van sommige Leone westerns (en dan bedoel ik Buono, il Brutto, il Cattivo, Il en C'era una Volta il West ), maar dit is wel een flinke verbetering ten-op-zichte van de andere John Wayne western die ik zag. Deze film heeft me ook zeker over de streep gehaald om nog weer John Wayne westerns te gaan kijken.

Lekker luchtig, met veel humor en de nodige spanning. Een oud western stadje, maar Howard Hawks heeft niet meer nodig, want dit is precies de perfect setting voor zo'n film. De film heeft inderdaad een redelijk dun verhaaltje, maar door de enorm leuke dialogen valt dat niet echt op. Al moet ik wel zeggen dat sommige dingen een beetje raar waren. Zoals inderdaad de relatie tussen Wayne en Angie Dickinson. Waarom zou in godsnaam zo'n leuk meisje op een oude stijve hark als John Wayne vallen. Bovendien is hij ook nog 20 jaar ouder Dat vond ik dan een beetje onlogisch.

Verder was de cast top. Vooral Dean Martin (die al erg vaak is genoemd) vond ik een overtuigende rol spelen. Echt een John Wayne fan ben ik niet. Ik zie niet echt veel variatie in zijn personages. Altijd de norse en chaggie man, die stiekem toch wel iets van een hart heeft. De speelduur was prima, ik heb me eigenlijk geen seconde zitten vervelen.

Leuk western dus, die zeker niet de laatste is met John Wayne die ik zal zien. De muziek, cast, speelduur en dialogen waren allemaal prima.

Hele dikke 4*

Onwijs fijn voortkabbelend filmpje over het wel en wee van de sheriffs en zijn maten. Het nogal simpele plot als ondergrond staat garant voor een aantal prima scènes met de nodige humor. De onderlinge situaties van det drietal (en later kwartet) zijn erg amusant en weten je zo door de 2 en een half uur heen te begeleiden. Deze 2 en een half uur gingen dan ook erg snel voorbij. De wat ongeloofwaardige seksuele prikkelen tussen de 22 jarige schoonheid en een 50 plusser vielen alleen wat buiten de spreekwoordelijke boot.

Dit was naar mijn weten de eerst John Wayne film die ik zag. Er zullen zeker nog velen volgen. Dat het trouwens nog zo lang heeft geduurd mag als wonder aanschouwt worden, doordat ik een tijd geleden met westerns 'begonnen' ben en ik in een hotel heb overnacht waar de beste man zelf ook heeft overnacht, en ik heb geslapen onder een John Wayne poster van 2 bij 2 in dat zelfde hotel. Iedere centimeter in dat hotel was bedekt met foto's van Wayne met het personeel. Het gehele hotel ademde western en Wayne en had die avond besloten dat ik films van hem zou gaan bekijken.

Vijf jaar later is het er dan eindelijk van gekomen.

Komt nu nog steeds genoeg voor. Het publiek heeft kennelijk geen moeite met het kijken naar oudere mannen, maar wel naar oudere vrouwen.

"The Duke" op zijn best.

Ik had er wel wat meer van verwacht van deze populaire western, vooral de setting en het verhaal waren behoorlijk saai.

Het luchtige aspect stond me soms wat tegen, de vele dialogen over niks, het haalt alle spanning eruit en spanning is iets wat ik graag bij westerns voel.

Dean Martin vond ik het trouwens wel prima doen, hoogtepunt van de film samen met de eindscene zorgt dat toch nog voor een voldoende.

Kleine tegenvaller. Rio Bravo komt te traag op gang en weet je pas het laatste halfuur écht in te palmen.

Tevens de eerste keer dat ik Wayne mocht aanschouwen, al komt dat omdat ik Amerikaanse westerns makkelijk en misschien wel bewust uit de weg ga. Hier speelde hij alvast niet slecht. Innemende persoonlijkheid en een overtuigende sheriff. Beste en meest boeiende rol is weliswaar weggelegd voor Stumpy, die niet bepaald hilarisch is te noemen, maar wel een karrenvracht aan charisma te bieden heeft. Mindere rollen zijn 'The Dude', Carlos en de gezochte vrouw. Die eerste slaagt er helemaal niet in een geloofwaardige alcoholist neer te zetten en de tweede doet gewoon te hard zijn best voor zijn bescheiden rolletje. De kleine Spanjaard deed me zelfs aanvankelijk wat denken aan Manuel, van ''Fawlty Towers'. Stuntelig en nerveus mannetje. De vrouw genaamd 'Feathers' is een totaal overbodig zijpersonage. Iedere scène met haar is er één te veel, vooral omdat de relatie met Wayne niet lijkt te werken en haar gesproken tekst niets meer dan saaie monologen voorstelt. Ik snap de bedoeling er niet van. Een vrouwelijke rol als tegenwicht werkt hier niet. Dan had ik véél liever Nathan, de broer van de gevangene, voor de nodige compensatie zien zorgen.

Verder een vrij simpel verhaaltje dat rustig voortsuddert en sporadisch dreigt over te koken. Allemaal aanvaardbaar. Vanaf het moment dat de kleine muzikale onderbreking ophield (twee kutnummers volgens een voorganger ) begon het wat spannender te worden. Knappe shoot-out, die dankzij de haast absurde opkomst van Stumpy en Carlos nog beter te pruimen was.

Enfin, qua regie valt er niets negatief te verkondigen, integendeel. De soundtrack is op zijn beurt wel wat onopvallend en zorgde voor weinig extra sfeer, iets wat bevreemdend aanvoelt in vergelijking met een Italiaanse western.

3,00

Klassieke western uit de jaren 50, met de klassieke ingrediënten : vecht- en schietpartijen, humor om even de spanning er uit te halen, een scheut muziek (twee zangers in de cast, wat wilt ge ?) en een vleugje romantiek.

De onvermijdelijk John Wayne is traditiegetrouw de held en onwenning in de liefde, terwijl Dean Martin, niet zo ver weg van zijn drunky-Rat Pack-figuur, eigenlijk meest de show steelt.

Moet zeggen, heb er nu zon tiental gezien van Wayne.

En vind deze met El Dorado toch een van zijn beste.

Prachtige film die zich weet te onderscheiden door de goede cast en de uitstekende chemie tussen de hoofdrolspelers. Bovendien is de toon opvallend luchtig maar dat werkt erg goed en wordt er goed gebruikt gemaakt van de vrij beperkte setting. Verder zijn de dialogen goed en wordt er erg leuk gebruikt gemaakt van het imago van Wayne, die iedereen de baas is behalve de knappe jonge vrouw; hierdoor is de vergezochte romance geen moment storend. Al met al een bijzonder vermakelijke western met uitstekende vertolkingen.

Moet er nog een paar herzien van John Wayne. Maar op dit moment DE nummer 1 van 'the duke'.

Mede door het sterke spel van collega Dean Martin.

Mooie sfeerwestern, waarbij de diverse karakters de film maken. John Wayne speelt met verve een sheriff. Lichamelijk vond ik hem wat krakkemikkerig, maar zijn karakter blijft uiteraard sterk. Hij wordt bijgestaan door twee hulpjes, waarvan ik Stumpy (een ouwe knar met kraakstem) het grappigst vond. Zijn stemgeluid deed me telkens denken aan Coiley uit de hilarische MST3K-short: Spring Fever. Het verhaal in Rio Bravo is wat aan de magere kant en dat breekt vooral op in de tweede helft van de film. Dan wordt het allemaal wat minder interessant. Uiteindelijk bevat de film meer dan genoeg leuke scenes met hier en daar actie, zodat een goede beoordeling er nog wel in zit .

Als je zoveel westerns op naam heb staan,is er wel eens een bij die best het kijken waard is, deze is er een.

Voor mij geen meesterwerk, kijkt wel heerlijk weg.

Een meer mannelijke vent dan John Wayne, bestaat dat?

Ja : ik.

Rio Bravo mistte naar mijn inzien iets om z'n status helemaal waar te maken. Natuurlijk kent de film een gezellig, relaxed sfeertje en weet Hawks de omgeving sterk te schetsen. Ook de interactie tussen de personages is best aangenaam, zij het nergens diepgaand of treffend.

Naar het einde toe begon ik mij echter vragen te stellen bij de ongewoon lange speelduur. Was het echt nodig dat deze film twee uur en half duurde? Een epische of grootse western is het niet bepaald en elementen als dramatiek en intrige worden genekt door de ongelofelijke gezapigheid die de film uitstraalt. Dat staat ook de algemene opbouw in de weg en de shoot-out op het einde vond ik zelfs een ware sof. Het gaat de helden gewoon net iets te gemakkelijk af: er kan zelfs nog wat gelachen worden terwijl ze de slechteriken zonder enige moeite opblazen. Misschien lever ik hier onterechte kritiek, maar het was bij momenten gewoon onduidelijk welke kant de film precies op wou.

Een laatste kritiekpunt heeft te maken met het bovenmatig gebruik van triviale 'comic relief' personages. Natuurlijk hebben 'Ole Stumpy' en die Manuel uit Fawlty Towers avant la lettre iets charmant, maar ze worden teveel als spilfiguren voorgesteld. Beetje alsof Andy Devine plots in een Ford-western de lakens zou beginnen uitdelen. Maar dit kan wederom vooral met lange speelduur te maken hebben.

High Noon is naar mijn inzien een veel interessantere, eigenzinnigere western. De kritiek van Hawks op Zinneman komt nu des te arroganter over.

Rio bravo ´thats n movie´by Christian Slater! Quote uit True romance.

Leuke Western, ik heb vooral meerdere keren dubbel gelegen om Stumpy (Walter Brennan), wat een held! xD 4,0*

Erg makke western, die in alles zo enorm degelijk is dat de film ontzettend gaat vervelen na verloop van tijd. De moraaltjes, de clichés over verslaving, de verplichte humor in de vorm van de vervelende sidekick, het is allemaal eventjes leuk, maar de lange speelduur en het onbevredigende einde maken het een saaie rit.

2,5*

Lekker luchtig.

Deze westernklassieker dankt zijn status aan vele aspecten, waarvan de beroemde cast er natuurlijk één is. Daar zit hem ook gelijk de kracht van het geheel. De club acteurs heeft overduidelijk chemie met elkaar en zelfs de houterige Wayne komt daardoor bijzonder goed uit de verf. De dialogen zijn dan ook uitstekend en de film kent een prachtig tempo, hetgeen de algehele beleving zeer ten goede komt.

Natuurlijk ligt een en ander er duimendik op en is het tevens wachten op het letterlijk verplichte nummertje van Martin en Nelson, maar soms levert dik hout een aardige steiger op om tegen aan te dobberen. Er hoeft niet altijd te worden doorgezaagd. Het kluchtige shoot-out einde en de bijna komische romance kunnen de pret dan zelfs niet meer drukken. Het sluit mooi aan bij het onderliggende humoristische toontje dat een en ander lekker luchtig houdt.

Zeer goed.

Leuk filmpje, dat meer op mij over kwam als aflevering uit een familieserie. Het tempo vond ik te laag liggen en het plot heeft ook wel erg weinig om handen. Geinig voor tussendoor, maar ik had heir veel meer van verwacht.

Nog maar eens bekeken vanmiddag op VRT (wát...alwéér een western op die zender? Yep!)

(De special edition DVD uitvoering staat ook in mijn kast, maar geen zin om 'm eruit te pakken)

Het was ook eigenlijk niet mijn plan om te kijken, maar bij westerns blijf ik toch al snel "plakken".

Vaak genoeg gezien ook eigenlijk maar toch...

Vooral de cast doet 't 'm voor mij.

En dan heb ik het niet alleen over de hoofdrollen, maar ook aardig wat van de kleinere.

John Russell en Claude Akins, om er een paar te noemen.

Je staat verstomd over wie er allemaal in die kleinere rollen meedoet.

Bekijk de castlist op IMDb maar eens.

Westernliefhebbers zullen daar veel "regulars" tegenkomen.

Zelfs een verdwaalde Antwerpenaar, George Bruggeman.

Die naam zal weinigen iets zeggen, maar mij dus wel, hij was ooit stuntman voor o.a. Johnny Weissmuller, in de Tarzan films) Maar dat is meer een curiositeit geef ik toe.

Dean Martin zie ik meestal graag, zo ook hier, en zelfs zanger Ricky Nelson brengt het er niet slecht vanaf.

Wayne irriteerde mij niet, dat is al meegenomen.

De gezamelijke liedjes storen mij ook absoluut niet.

Het bekendste van de twee songs hoorde ik onlangs Jan Smit nog kwelen op TV (wie? Ja echt waar, en niet eens slecht)

En dan dat 'Deguello', op trompet gespeeld...prachtig (maar iets te weinig uitgebuit)

Of dit nu een grote klassieker is mag iedereen van mij voor zichzelf uitmaken.

Wat mij betreft is het een vermakelijke film, die nog aardiger had kunnen zijn als hij een half uur korter was geweest, en met het schrappen van de helft van de dialogen.

Vooral Dickinson en Brennan hebben er teveel.

Ik zie beiden graag, maar al dat gebabbel is me teveel van het goede.

Ik wil er nog aan toevoegen dat 'Town westerns' niet zo mijn ding zijn (uitzonderingen bevestigen de regel)

Van Wayne heb ik betere gezien, maar ook veel mindere.

Prachtig moment als Stumpy opeens ten tonele verschijnt tijdens het eindgevecht en twee schurken neerknalt.

Een western die wat aan de trage kant is volgens mij, heel traag zelfs.

Er is amper actie in te beleven al is de actie die je dan toch krijg wel goed.

Wel leuke rol van Dean Martin die niet echt veel hoeft te doen om de rol van een alcoholist te vertolken

En Angie Dickinson is wel mooi om zien, mocht men het niet hebben verteld in de credits, ik had niet eens geweten dat zij het was, kende haar alleen van 'Police Woman' en latere films,maar toen was ze al een pak ouder dan hier.

Maar deze klassieker sprak me niet erg aan, wegens het zwakke verhaal.

Lengte is echt veels te lang. Had allemaal wel wat puntiger gemogen.

Verder zitten er best veel infantiele dialogen in, waardoor de film heel gedateerd overkomt.

Desalnietemin kabbelt ie lekker door en de film is vol liefde gemaakt.

Lange tijd heeft de poster die hier op de MovieMeter-site staat me ervan weerhouden de film te gaan kijken. Door de witte achtergrond op de poster verwachtte ik immers een film die zich in de sneeuw zou afspelen, wat me persoonlijk niet echt aansprak.

Grappig hoe het tegendeel waar bleek te zijn, toen ik de film uiteindelijk toch ben gaan kijken. Ik bleek totaal op het verkeerde been te zijn gezet door de poster. De film speelt zich af in een typisch ouderwets western-dorpje. En het is warempel nog mooi weer ook. De droge humor en leuke dialogen zorgen, in combinatie met de warme kleuren, voor een geweldige sfeer. Een fijne sfeer die ik nooit eerder in een film heb ervaren.

Dean Martin en John Wayne stelen de show met hun hoofdrollen. Daarnaast is er echter ook nog ruimte voor andere personages als Carlos en Stumpy. Personages met opvallende karakters die voor de nodige humor zorgen.

Rio Bravo is vooralsnog de beste Amerikaanse western die ik ooit zag met de beide liedjes als absoluut hoogtepunt.

“Just my rifle, my pony and me.”

De film moet het vooral hebben van de personages die gewoon goed zijn. Qua plot stelt deze film die zich voornamelijk afspeelt in het dorpje. En dat is tevens het grootste punt. We zien voor zo'n redelijk lange film te weinig. Middelmatige western die wel verder lekker weg kijkt.

Gemiddelde western, die best aardig wegkijkt. Waarom deze film een klassieker is, ontgaat mij echter. Het verhaal is vrij mager, de personages zijn niet al te interessant en het acteerwerk is ook niet echt speciaal. Dit is mijn eerste film van John Wayne en hij valt mij hier wel een beetje tegen, het komt allemaal nogal houterig en stug over. Zijn romance met dat meisje was totaal niet geloofwaardig, mede door de uitvoering die Wayne er zelf aan geeft. Het blijft wel allemaal aardig om te zien en vervelen gaat het ook niet, maar Rio Bravo stijgt niet echt boven de middelmaat uit.