Ett Hål i Mitt Hjärta (2004)

Ik vond hem dan weer wel interressant. Inderdaad niet Moodysson's beste film maar wel gedurfd en lekker nihilistisch. Misschien iets te lang maar verder heb ik wel geboeid zitten kijken.

Vanavond om 23:30 op ARTE.

Is er ook een cijfer lager dan 0,5?

Dat dit saaie, smerige misbaksel van dezelfde regisseur is als Tilsammans en Liya-4-ever is nauwelijks te bevatten....

Ik had 'm al klaarliggen en ging er zo snel even doorheen kijken. Maar dat het zó ranzig is had ik niet verwacht. Ik heb de film dan ook niet helemaal gezien dus ik geef geen stem.

Wel weet ik dat dit voor mij ietsje te ver gaat.

En zoals vele mensen hier zeggen, dit hadden we niet verwacht van Moodysson.

Ik was niet verbaasd. Lilja 4-ever was niet bepaald zachtzinnig en volgens mij is die documentaire over Terroristen - hoewel ik 'm niet gezien heb - ook niet zo vrolijk als Fucking Amal en Tilsammans. Tilsammans was toch ook al een stuk cynischer dan Fucking Amal. En als je Container eerder had gezien viel A Hole in My Heart nog mee!

Gezellige familiefilm, best mijn ding dit. Weer eens iets anders dan The Green Mile. 3,5*

hahaha Ja echt een leuke film om op vrijdagavond met je kinderen te gaan kijken

Tja, hoe wou je anders een film over de home made pornoindustrie maken? Met nodig naakt?

Best wel een aparte film. Nadat ik van de week reeds Container heb mogen aanschouwen, een film die er toch wel uitzag als een experiment, is dit wederom iets totaal anders. En het het beviel bij momenten best wel moet ik zeggen.

De hoofdrolspelers zijn eigenlijk allemaal echte losers, waarbij er een hoop wordt gedacht en over geil zijn, neuken en dat soort zaken. Was bij vlagen toch best interessant om te zien hoe de realtie tussen de hoofdpersonen zich ontwikkelde, al ging het soms dan weer nergens over. Ik vond de zogenaamde noisegeluiden ook erg goed en die momenten pasten erg goed binnen de film. Daar hadden er wat mij betreft nog wel wat meer van mogen in zitten. Verder bezit de film een unieke sfeer. Alles mag, niets hoeft, soms wat expliciete beelden, maar eigenlijk niet schokkender dan een Lilja-4 Ever.

Aardig experiment dus van Moodysson, die me beter is bevallen dan Container en die wat mij betreft toch zeker wel een voldoende waard is.

3,0*

Een bizarre film ervaring.

Audio/visueel is het een mooie ervaring.De karakters zijn stuk voor stuk tot op een zekere hoogte boeiend.De 2 mannen kon ik zo af en toe helemaal niets mee, en met Eric en Tess des te meer.Ik kreeg op het laatst gewoon medelijden met Tess.Hoe ze zich laat gebruiken en wat de 2 mannen haar aandoen is gewoon erg, en daar leefde ik op de een of andere manier mee met haar.Eric laat zien hoe het er in 'zijn' wereldje aan toe gaat en is eigenlijk een beetje onze gids binnen dit verhaal.

Het verhaal neemt beetje bij beetje steeds meer een bizarre vorm aan.De karakters drijven zo ver door in hun doen en laten.Helaas dat Moodysson af en toe wat terughoud in de scènes die een impact moeten maken, dit deed hij toch wat beter in Lilja 4-ever.Die impact is er wel maar wordt te snel afgebroken, om echt een blijvende indruk achter te laten.Al vond ik het geen pretje om sommige momenten aan te zien, vooral het kots in de mond moment.Helaas gaat het zo af en toe even helemaal nergens over en wordt het gewoon te warrig richting het einde om je aandacht er nog helemaakl bij te houden.

Zoals gezegd is het audio/visueel dik inorde.De rare geluiden passen perfect in de film.Het camerawerk bestaat uit handheld beelden en doen zo heel amateuristisch aan, wat ook perfect past binnen de film.De acteurs doen het goed en komen "echt" over.De catchy popsongs zijn ook een leuke keuze.En ookal is het een bloedserieuze film, is er toch nog wat humor te bespeuren.

Af en toe wat warrig in beeld gebracht, en daadoor verslapte mijn aandacht nog wel eens, en zo af en toe weet je niet waar de film écht naar toe wil.Toch een hele fijne film om eens te aanschouwen.Ook hele mooie laatste woorden worden er gesproken.

3.5*

Otherfool heeft het voor mij perfect verwoord...

Ik kan hier wel een lang verhaal gaan ophangen, maar het komt er gewoon op neer dat ik hier simpelweg niks mee kan. Die zogenaamde aanklacht tegen een consumptiemaatschappij slaan niet alleen de plank zwaar mis, je wordt er ook nog eens behoorlijk onpasselijk van.

1* voor die zoon waar af en toe nog wel wat zinnigs uitkwam, maar voor de rest heb ik hier echt helemaal niks aan gehad.

De grens tussen boring en irriterend is ontzettend dun en daar ging A Hole in My Heart met gemak overheen (ook audiovisueel gezien). Echt ongelooflijk saai. Het acteren is echt barslecht en de personages komen ontzettend nep over. De bedoeling? Moet ik gemist hebben. Een experiment? Moet ik gemist hebben. Shockeren? Moet ik gemist hebben. Diepgang? Moet ik gemist hebben. Zowel letterlijk als figuurlijk. Deprimerend? Moet ik gemist hebben. Een trip? Moet ik gemist hebben. Steriel? Zeerzeker. Fantasieloos? 100%. Observerend? Dat wel enigszins hoewel het jammer is dat het cinematografisch gezien puur bij observeren blijft. Het gebruik van de camera zoals in Offscreen, waar het een onderdeel van de film wordt, is veel beter en had hier ook niet misstaan. Toch grappig om te zien dat er zat mensen zijn die wild worden van wat fantasieloze 'Neo New Age' onzin.

In tegenstelling tot wat lijkt, is A Hole in My Heart absoluut niet slecht. Het is gewoon mindfuckingly boring. Moodysson is echt serieus de weg kwijt!

Ik ben benieuwd wat Container en Mammoth brengen. Hopelijk blijft het bij een eenmalige misser en is Moodysson uit zijn midlife crisis gekropen.

Het blijkt toch dat er leven is na "a hole in my heart". Hij laat in Mammoth zien dat een somber thema ook op een echte aangrijpende manier gemaakt kan worden. Het is dan ook weer minder somber dan Lilja 4-Ever, maar ook niet al te zwaar.

Ik snap nog steeds niet wat hem bezielt heeft de film A hole in my heart te maken. Moodysson is erg maatschappelijk bewogen en wil hiermee iets doen in zijn films. Je boodschap wordt echter beter begrepen in films als Fucking Åmål en Lilja4-ever, dan in A hole in my heart.

Toch een duidelijke misser van Moodysson. Ik heb er overigens weinig problemen mee dat een regisseur af en toe iets anders wil proberen. Dat kan ik eerlijk gezegd alleen maar aanmoedigen.

Qua stijl is deze film vergelijkbaar met Container. Na het zien van deze film heb ik gek genoeg meer respect gekregen voor Container. Die film kan de balans namelijk wel vinden, zowel verhaaltechnisch en visueel.

Het grote probleem met deze film is dat de karakters werkelijk niets uitstralen dat zij mij ook niet enigszins kunnen boeien. Dat maakt de film, ondanks de korte tijdsduur, vrij lang. Wat overblijft, is iets dat af en toe visueel interessant is, maar voor mij wel een mislukt experiment blijft. Hopelijk bevalt zijn nieuwe film mij weer een stuk beter.

Die extra´s

Tof filmpje verder en de karakters waren bizar interessant.

Niet dat ik zo´n type ben, integendeel zelfs, ik kan dat altijd wel waarderen als men helemaal in de knoop zit. Ik voel me altijd lekker positief bij dit soort films omdat ik die neigingen wel begrijp in extreme situaties. Drugs en een slecht onvoltooid verwerkt verleden leiden tot dit soort situatie´s. Bizar om mee te koekeloeren met de gedachte van... Zo ver heb ik het gelukkig nooit laten komen. Vandaar mijn positivisme.

Ijzersterk geacteerd trouwens en tof in elkaar geflanst. Op naar een container en eens kijken wat men hier van vindt.

Kunst of pretentieuze rotzooi? Sja, na het zien van deze film weet ik eigenlijk amper wat ik er nu precies van moet denken, laat staan wat voor cijfer ik moet geven. Ik had Container al gezien, dus was ik al een beetje gewend aan de experimentele stijl van Moodysson maar dit sloeg werkelijk alles, ik kan me dan ook goed voorstellen dat Moodysson fans zich destijds flink bescheten voelde na het zien van dit filmpje, die de ideale opvolger zou moeten worden van zijn vorige drie meesterwerkjes. Ik zelf had nogal moeite om erin te komen, het digitale camerawerk was best aardig maar de contante flitsen, noise geluiden en afleidende voorwerpen in beeld leiden me nogal af, alhoewel deze aparte stijl me aan de andere kant ook best kon intrigeren. Aan het einde had ik echt een serieus WOW moment, ik dacht (zoals altijd) even na over wat ik net gezien had maar kon het niet bepaald bevatten, toch heb ik vanaf het eerste half uur ademloos zitten kijken, naar... Ja naar wat eigenlijk? Ik weet het niet maar ik was er (net als in Container) op de een of andere manier best van onder de indruk. En Moodysson (of hij nu handelt in experimentele stijl of niet) het blijft een koning!

3,5 sterren

Ik heb inmiddels wel gemerkt dat Niethie en ik op één lijn liggen...

Hebben jullie die extra´s bekeken?

Staat me vaag iets van mij, maar weet het niet meer zeker.

Ik nog niet, zal ik vannacht wel eventjes doen. Had gister een nogal vol programma...

Zal het even samenvatten.

Veel getier, ruzie, onbegrip,weglopen en ga zo maar door. Eigenlijk een verlengstuk van de film maar dan real-life op de set.

Duurt helaas maar een kwartier maar ik proefde dat het niet bij dat kwartiertje is gebleven.

De cast wilde heel graag een stuk van de film zien tijdens de opname want zij dachten dat dit een grote puinhoop zou worden, wat het uiteindelijk ook enigszins was. Gelukkig werd er in een strak tempo gemonteerd waardoor het voor de kijker lekker genieten is.

Ik heb wel dat booklet dat bij de DVD zit een paar keer gelezen. Het zou best kunnen dat ik de making-of gezien heb, maar dat is me dan ontschoten. Sowieso staat deze film op mn lijstje van films om weer eens te herzien. Lilja 4-ever ook.

Interessant Erwinner, als ik m terug heb zal ik eens een blik werpen op die extra's (Doe ik normaal zelden). Ook fijn dat ie goed bevallen is.

Deprimerende filmpje over aantal dysfunctionele mensen die bezig zijn met een pornofilm.
Zoonlief sluit zich liever af van de(ze) wereld: Met de gordijnen dicht en een hoofdtelefoon op luisterend naar minimal, noise, electronix ed.
En dat is met name de persoon waarmee ik me kan identificeren.
De rest: would-be-Big-Brother-sterretje, getraumatiseerd vader-figuur en ten dode opgeschreven jongeman.
Aardige poging van Moodysson, geen grootse cinema-ervaring helaas en de enigszins vergelijkbare "docu" Tarnation scoort hoger bij mij.

Lekker apart filmpie. Niet vergeljkbaar met enig ander werk van Moodyson

Het komt zelden voor, maar deze film heb ik niet afgekeken. Sterker nog, verder dan een half uur kwam ik niet. Het is niet eens zozeer het allerslechtste wat ik ooit gezien heb (al zat er zover maximaal een 1,5*), maar ik was totaal niet voor zoiets in de stemming en had geen enkele behoefte om door te zetten, wat ik gewoonlijk wel deed.

Ik vraag me af in wat voor een bui Moodysson was toen hij dit maakte. Een erg depressieve waarschijnlijk. Daar kunnen interessante films uit voort komen, maar ik vond het iets zeurderigs hebben. Het is me al vaker opgevallen, maar het personage van de overdrevengekwelde tiener spreekt mij totaal niet aan en ook met de andere personages kon ik niet veel. En wat zeggen ze oninteressante, contextloze dingen, gemixt met ongepaste filosofieën. Voeg daaraan experimentele beeldtaal toe die geen enkele betrekking lijkt te hebben op de inhoud en veel smerigheden en je test flink mijn geduld. Deze film testte me helaas net op een van die zeldzame dagen dat mijn geduld op zijn laagst was, dus ik laat deze film voor wat het is.

Ik vond Moodysson al gigantisch overroepen, maar nu behoort hij toch echt tot mijn lijstje van vreselijkste regisseurs.

Geen stem.

Van het type mens waar deze film over gaat hoef je denk ik ook niet meer te verwachten. Het is gewoon een sfeer beeld van een bepaalde klasse. Met alle richtingloosheid en domheid die daar bij hoort, zoals bijvoorbeeld Mike Leigh en John Cassavetes ook wel eens laten zien in hun films (heel anders natuurlijk!). De karakters vertellen het verhaal, ik hou er wel van.

Bij mij niet. Integendeel.

Ik vaak ook wel, maar bij bijna compleet karaktergedragen films is het nog eens extra belangrijk dat je interesse moet hebben in de bewuste personages. Waar een Johnny uit Mike Leighs Naked mij zeer interesseert kunnen de personages uit Moodyssons werk mij gestolen worden.