Ett Hål i Mitt Hjärta (2004)

Ik zeg: zéker als de regisseur erbij is. En in andere gevallen: als mensen willen klappen, mogen ze van mij. Maar goed, off-topic. Bericht van sbboy vind ik interessanter, érg interessant zelfs.

Van mij mogen ze ook. Het is een vrij land. Maar begrijpen doe ik het niet. En dat mag gelukkig ook.

Je krijgt hier dadelijk van die typisch zwevende requiem for a dream fans die weer iets achter een film zoeken. Ik voel het nu al aankomen. Ik zal me dan ook niet meer bemoeien met de discussie. Het blijft allemaal smakeloos en inhoudsloos wat deze film laat zien.

Dat is zowat een tegenpool van deze film.

Ik probeer enkel aan te geven dat erg je best doen schijnbaar onbegrijpelijke dingen toch te gaan begrijpen, best leuk kan zijn .

Ach, die mogen best wat tegenwicht bieden aan de ongetwijfeld net zo grote stoot onverbetelijke anti-fans die weer niets achter een film zoekt..

Ja, mijn teleurstelling is erg groot. Na 3 super films te hebben gemaakt, ben ik zeer teleurgesteld in de weg die Lukas Moodysson is ingeslagen. Misschien is de teleurstelling des te groter, omdat ik tot nu toe een groot liefhebber was van de films van Moodysson. Erg jammer.

@SB: En hoe kun je nu zeggen dat Requiem for a dream en deze film tegenpolen zijn? nouja, laat maar!

En ik had nooit kunnen denken dat iemand mij een onverbetelijke anti-fan ging noemen bij de discussie van een Moodysson film. Dan moet de film wel behoorlijk slecht zijn.

We voorspelden enkel allebei de toekomst. Jij had het niet specifiek over mij (ik vind Requiem for a Dream een der meest overgewaardeerde films aller tijden), ik ook niet over jou .

.. ik heb trouwens al een etmaal lang A Hole in My Heart van Extreme in mijn hoofd, gek word ik ervan.

Gezien het stemmenverloop op IMDB tot nu toe en de weglooprate van gisteren, zal je voorspelling denk ik wel uitkomen.

Sydney: OK, er zijn drie overeenkomsten: In beide films wordt drugs gebruik, ze zijn allebei niet bepaald vrolijk en beide films kunnen als schokkend ervaren worden. Maar die drie dingen gelden voor een hele sloot aan films. Maar verder vind ik ze qua stijl, inhoudelijk en wat ik ook maar kan verzinnen echt complete tegenpolen. Ik heb de films echt compleet anders beleefd.

Over schokkend ervaren gesproken. Ik zie het nut er niet van in om te laten zien hoe een man, de mond van een vrouw vol kotst. Het gaat mij allemaal echt te ver.

Syd: Dat is nu precies een van de dingen waar ik me worstel. Ik vind in principe niet een soort scene per definitie te ver gaan, maar toen ik daar naar zat te kijken (en naar nog een hoop andere scenes) had ik zo'n idee van Pfff, Gadver dat kan er ook nog wel bij. En toch heb ik veel aan deze film zitten denken na afloop en merk ik dat het toch als geheel ergens indruk maakte.

Zogenaamde schandaalfilms met schokkende beelden komen bij mij vaak op hoge (Salo, Ken Park, Irreversible) of juist heel erg lage (Baise-Moi, Romance) waarderingen uit. Dit keer zit ik er opvallend genoeg tussenin (en ik begin toch te denken dat die 3 sterren goed zijn).

Heb er geen andere woorden voor maar dit is goedkoop!!

Als we lompe zieke dingen willen zien zijn er vele betere. Zeer teleurgesteld in mister moodysson

Goedkope, kinderachtige en flauwe manier om de pornoindustrie cq 'verharding van het leven' aan de kaak te stellen, of zoiets. Aan de hand van ontzettend platte metaforen zien we wat voor klootzakken mannen zijn en hoe kut liefdeloze sex is. Een ongenuanceerde aanpak die het beoogde doel totaal voorbij schiet, of het moet een ander doel zijn geweest. Film heeft uiteindelijk totaal geen impact, alleen de ergernis vanwege het kinderachtige geprovoceer overheerst.

Goodfella (zet iets van Noé op om te constateren dat het er in dit straatje wel degelijk echt heftig aan toe kan gaan)

Ben ik niet met je eens, maar voor mij wel de definitieve afrader voor deze film.

Omdat iemand anders een weer heel andere film opzet? Opmerkelijk..

Nee, dat niet, wel de vergelijking die getrokken wordt

Ja, dat snap ik, en ik zou jou deze film ook NOOIT aanraden, inmiddels zelfs al ongezien. Wil je nog een paar afraders, wellicht?

Zo, deze reacties had ik zeker niet verwacht! Ben eigenlijk nog steeds heel erg benieuwd naar deze film. Ik vind Lukas normaal echt superfilms maken, en toen hij over lilja4-ever zei "mensen moeten niet verdrietig zijn, maar ontzettend boos worden", toen dacht ik Ja inderdaad meer van dit soort mannen. Stel de problemen maar eens goed aan de kaak, zeg maar. Ik verwacht dat dus eigenlijk ook van deze film. Ik denk echt dat ik dezelfde mening heb als Lukas, over dit soort onderwerpen. Maar als ik de reacties lees denk ik, hmmm kweet niet. Maar goed des te nieuwsgieriger word ik toch ook wel.

Het idee van de film vind ik best goed. Moodysson is een experiment aangegaan, maar het eindresultaat vind ik niet zo geslaagd. De film is een Big Brother variant gemaakt op een gonzo amateurset.
Tot en met het moment dat Tess het huis uit loopt en verdwaasd en wezenloos op straat rondloopt vind ik de film redelijk goed. Dit moment had wat mij betreft het einde van de film moeten zijn. Dan was het een vrij korte film geweest ( 60 minuten schat ik), maar dit onderwerp en deze aanpak blijkt Moodysson niet boeiend te kunnen houden voor 98 minuten.
De film had dus nog enig verhaal en opbouw deze eerste 60 minuten. Daarna toont de film te veel Big Brother verveling en dito geneuzel en valt tot vervelens toe in herhaling. Natuurlijk is verveling een van de hoofdthema's van de film, maar Big Brother keek je toch ook steeds per keer maar een klein half uurtje.
Moodysson probeert het nog wat op te leuken door overdreven montagetrucs, kleine tussenshots en geluidseffecten. Dit allemaal om de magere inhoud te maskeren.
De scenes met de Barbie poppen vind ik geniaal. Tess is ook zo (overdreven) opgemaakt dat ze er als een Barbie uit ziet. De schaamlippenverkleiningsoperatie is trouwens helemaal niet zo'n overdreven element in de film (hoogstens dat daar zeer expliciete beelden van te zien zijn); deze operatie is in Nederland bijvoorbeeld doorgedrongen tot de top 10 van meest voorkomende plastische/cosmetische ingrepen!
Eric, de zoon, krijgt de beste teksten toebedeeld. Er zitten een paar briljante tussen zoals zijn theorie dat de vader en z'n vriend homo zijn omdat ze vrouwen altijd van achteren nemen en niet aan willen kijken tijdens de daad. Helaas zijn dergelijke sterke teksten schaars in deze film.
De 'schokkendheid' van de film is me erg mee gevallen. Net als starbright boy vind ook ik Lilja 4-ever een stuk schokkender.
Er zitten vooral veel vieze scenes in de film: het opdrinken van het glas wc-water, het kotsen in Tess haar gezicht etc.
Op het eind van de film lijkt het net of het voorgaande niet gebeurd is en een bizarre nachtmerrie is geweest van Tess of Eric. Heb ik dit goed gezien, of ben ik in de war gebracht door een flashback ofzo?
Het eerst uur krijgt van mij 3/3,5 sterren, het 'vervolg' 1,5*. Eindoordeel: 2,5 sterren.

Hoe heet deze film eigenlijk?

??

A Hole in my Heart (het staat er nog steeds onder).

DOH!

(Blijft etterig, die originele titels die ik niet ken)

Vooral veel oefenen.

Moodysson gaat inderdaad het experiment aan, en slaagt daar voor mij deels in.

De grootste verrassing voor mij was de schijnbare apathie waarmee Moodysson dit "onderwerp" benaderd heeft. Een absoluut pluspunt, want dat pruilliptrucje dat hij met Lilja-4-Ever uithaalde begon me hoe langer hoe meer te irriteren (heeft de film sinds ik hem gezien heb ook al een volledige ster gekost).

Niet dat de hoofdrolspeelster hier lelijk is, maar er wordt weinig moeite gedaan om medelijden op te wekken met de personages. Het zijn, zoals ze zelf zeggen, een bende losers, een bende varkens. En dat wil ik best een tijdje aanschouwen. Al had het uiteindelijk wel een stukje korter gemogen.

Het audiovisueel experiment is ook maar half geslaagd. Vooral de soundtrack kon ik wel appreciëren (niet de muziek, wel het noize achtig gedoe), maar de bijbehorende beelden zijn weinig in sync. Alsof Moodysson wel wat zag in het geklooi van Noé, Aronofski of Tsukamoto, maar de essentie gemist heeft. Te goedkoop en te weinig beheerst om effectief over te komen.

Maar toch, is me beter bevallen dan Lilja-4-Ever uiteindelijk 3.5* dus. Vond het wel boeiend.

Moodysson gaat een experiment aan dat er helemaal niet is. Moodysson heeft zelf in een interview gezegd dat hij totaal geen motivatie meer had om nieuwe films te maken. Uiteindelijk, na een nacht-praat-sessie met zijn vrouw heeft hij besloten om weer helemaal overnieuw te beginnen en om net te doen alsof hij nog nooit films gemaakt had. Met andere woorden, het moest een soort van korte film worden in een extended uitvoering. In mijn ogen slaat hij totaal de plank mis. Ik respecteer het, dat hij zijn lust in filmmaken verloren heeft, maar om dan maar met een tegendraads product te komen om zijn eigen gemoed te temperen dat gaat mij toch net iets te ver.

Als hij niet meer door wil gaan in de filmindustrie, dan moet hij dat ook doen, net zoals hij in het verleden de poëzie aan de kant schoof, omdat hij er geen zin meer in had.

A hole in my heart is een wanproduct en als sommige mensen daar een experiment in zien, dan wil ik die waan niet doorbreken. Maar "de meester" zelf houdt er andere ideeën op na... Dit laatste voor de goede orde.

En als andere mensen hier een wanproduct in willen zien, dan wil ik die waan niet doorbreken. Sterker nog, ik voel gewoon totaal geen neiging meer tot ook maar enige toelichting (hier).

Wellicht is dat het beste...

Maar ik ben niet te beroerd om wél een toelichting te geven. Het wanproduct wordt min of meer toegegeven door Moodysson zelf. Hij gaf toe dat hij de film voor zijn eigen gemoedstoestand heeft gemaakt. Dat is een verkeerde insteek en daar denken vele mensen zo over. Ik hoef hier de scores niet toe te lichten hoop ik.

Bergman heeft ook films voor zijn eigen gemoedstoestand gemaakt. Als hij Persona niet had gemaakt, was hij volgens eigen zeggen in een gesticht terecht gekomen.

Moodysson wilde back to basics en dat is zijn goed recht. Sinds wanneer mag een regisseur niet meer een slechte(re) film maken en is dat reden om de deur dicht te doen?

Wat is jouw definitie van een experiment dan ?

Klinkt als de ideale auteursfilm als je het zo stelt. Een regisseur die een uiterst persoonlijke film voor zichzelf heeft gemaakt. Help, de filmwereld gaat naar de knoppen.