Avalon (2001)

Dat zoveel mensen struikelen over het verhaaltje zeg! De helft van de film wordt er geen woord gezegd en stukken waarin over het spel wordt gesproken worden constant afgewisseld met rustige stukken die meer sfeerbeelden zijn. Ik heb me dan ook niet helemaal beziggehouden met het uitpluizen van de betekenis en toch had ik verhaalsgewijs een bevredigend gevoel op het einde.

Waarom dan maar een 3,5* zou je denken? Er zitten enkele langdradige stukken in, iets te weinig variatie. De film zit overigens ook dicht tegen de 4* aan. Trouwens nog even een eervolle vermelding voor Malgorzata Foremniak, sterke acteerprestatie.

Waarschijnlijk 2,5*

Maar inderdaad het was niet mijn ding , ik zal binnenkort wel even een recensie neer zetten

Moeilijk te beoordelen deze film....

Ik had zoals velen gezegt iets als de Matrix verwacht, dus veel slo-mo schietpartijen waarbij de betonbrokken in het ronde vlogen enz, maar dat niveau haalde de film niet eens. Er zitten maar twee-drie korte schietpartijen in, wel spectaculair af en toe maar het is jammer dat die personages dan vervagen als ze neergeschoten worden. Maar ok. De sfeer was wel goed. Die gelige beelden in de videogame en het grauwe futuristische Warschau. Vooral dat met die tram vond ik mooi en Malgorzata Foremniak speelde het ook goed. Het was een beetje anders dan verwacht. Er zaten nog wel leuke dingen in en die opera ertussenin was ook goed. Wat ook wel erg wennen is in de film is dat overgang van het gelige beeld naar het gewone kleurenbeeld. Die rol van die zwerver vond ik ook goed.

Ik vind de combinatie van de film wel erg raar, dat een Japanse regiseur vanuit Japan een Poolse film maakt. Zoiets zie je maar weinig. Was die script die Mamoru Oshii nou schreef nou ook in het Pools geschreven?

Toen de film was afgelopen dacht ik, hmm beetje saai ik denk dat ik hem een 2,5 geef maar ik zal er eerst wel een nachtje over slapen.
en uiteindelijk wed het 3,5 sterren.

Altijd even wachten voor je stemt.

Niet mijn ding. Wat ik hier lees van de mensen die er van houden is dat het om de sfeer gaat.

Er zit inderdaad veel sfeer in, maar wel een erg vervelende sfeer, totaal niet interessant om naar te kijken mijns inziens.

Paar interessante losse scenes (kookscene is idd mooi), maar ook erg veel lelijkheid.

De muziek doet me ook echt helemaal niks.

Een 3,13 is veel te laag voor deze film. Ik had al wat belovende recensies gelezen en dus waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Maar goed, ondanks het wat matige begin wordt de film gedurende zijn lengte steeds mysterieuzer en spannender. Persoonlijk houd ik ook wel van spellen en dan is de aanduiding die de regisseur ook te briljant voor woorden, zeker het einde wat ik niet had verwacht gezien ik dacht dat hij nog een stuk verder zou gaan. Overigens is dit de perfectie einde en zelf kan ik momenteel geen betere bedenken. De montage van beelden en muziek zorgen voor een aangrijpende sfeer in de film en versterkt het gevoel dat je in futuristische realiteit en gamewereld bevindt. Acteerprestaties idem dito en vooral het moraal is erg mooi.

5 sterren

De overgang naar de echte bewoonde wereld was echt ijzersterk gedaan. Ik zat al op het puntje van mijn stoel, van wat er ging gebeuren en dit kwam als een verrassing aan. Ook grappig was die hond, die overigens waarschijnlijk dezelfde soort hond in Ghost in the Shell is. Oshii heeft wel iets met koudbloedige vrouwen, lieve hondjes en futuristische thema’s. Overigens heb ik een poging gewaagd om die afgrijselijke c-kwaliteit van een poster te vervangen door een betere.

Brian Eno introduceerde ooit een nieuwe muzieksoort: Ambientmusic....in de volksmond muzak geheten. Maar Eno verhief die achtergrondmuziek tot een intrigerende kunst: het verschil tussen muziek en gewoon geluid werd door hem kleiner gemaakt: hij creeërde een eigen sfeer.

Oshii lijkt het zelfde te willen doen met beeld: het verschil tussen computerspel en speelfilm wordt kleiner. Want het interactieve in een computerspel is ook aan voorwaarden onderhevig: de programmeur stuurt de mogelijkheden. Oshii lijkt meer programmeur dan regisseur.

Alles aan deze film doet aan computerspel denken: het acteren is bewust gestileerd, de mooie kitcherige muziek doet ook aan een computerspel denken en nautuurlijk de magnifiek bewerkte beelden. Ook het verhaal is een spel. En bovenal de herhalingen.......wat het spel extra verslavend maakt.

Mooie ironische spel met de realiteit: Dat wat het meest echt lijkt zijn twee honden die eten: de ene hond eet als een mens: er wordt apart voor hem gekookt. De andere hond is een mens die als een hond eet........
(extra ironisch, over smaak gesproken: is dat dit één van de lievelingsfilms is van Onderhond, die hij terecht met verve verdedigt....maar die andere goeie films......volgens mij dan ..... nogal honds behandelt)

Ook de Ashe krijgt iets ironsch: ze leeft als een Spook, die dan ook in het spel(?), als ware het haar spiegelbeeld, opdoemt.

Wat is spel?

In "Second life" beginnen realiteit en werkelijkheid door elkaar heen te lopen: Oshii doet dat bewust ook in deze intrigerende film. De kijker moet zelf maar uitzoeken wat hij/zij er mee wil.

Maar wat bij de doorslag geeft is de met zorg gemaakte beelden: die volgens mij veel citaten en knipogen bevat: ze zijn een lust voor het oog! Cinematografisch een must voor de visuele liefhebber!

Ik heb deze film nu één keer in z'n geheel gezien: binnenkort weer even kijken.....zeker geen tijdverspilling. 4,5*

Maar een relativerend filmcitaat betreffende het visuele kan altijd van pas komen:
"Ik ben van mening dat een intelligent man een matig schilder oplevert. Voor schilderen is een zekere blindheid nodig. Een weigering om alle mogelijkheden te zien. Een intelligent man weet meer over de afbeelding dan wat hij ziet. Hij zal zich bekneld gaan voelen tussen het weten en het zien. Niet in staat een idee goed uit te werken. Bang dat de mensen die hij wil behagen, vinden dat hij faalt. Tenzij hij niet alleen weergeeft wat hij weet, maar ook wat zij weten".
(de film waaruit dit mooie citaat afkomstig is: legt een connectie tussen film en schilderkunst. Ironie van die film, in vergelijking met deze, is: de intellectuele dialogen, als voertuig van de plot, zijn het interessantst. In "Avalon" is dat juist precies het omgekeerde)

ps: En woorden kunnen ook visueel zijn...........al staat de betekenis soms in de schaduw .

Science Fiction gecombineerd met een sage over King Arthur en het in nevelen verborgen oord, slechts bereikbaar voor diegenen die de magische boot kunnen roepen en het eiland kunnen bereiken (ben zo vrij geweest wikipedia te citeren). Een combinatie die mij wel heeft kunnen bekoren.

Heerlijk hoe realiteit en fictie/"spel" zich vermengen dmv retouchisme (da's nieuw) en een sterk verhaal, tot een surreëel schouwspel waar de kijker goed aan het denken gezet wordt. Dit icm een schitterend gezongen en orkestraal begeleide compositie en verfijnde details en verwijzingen, maakt het tot een pools/japans meesterwerk en een geslaagde eerste kennismaking met Mamoru Oshii. 4,5*

Blijft toch een heerlijke film dit. Een film die sfeer naar een hoogtepunt brengt en gewoon echt af is! Geen onafgewerkte shots of experimenteer gekloot dat (hoewel soms ook erg leuk) de algehele ervaring afremt. Nee!, gewoon een film die je meezuigt in een andere wereld en je daarin de gehele speelduur weet te houden.

Het verhaaltje is pet, paar geinige filosofische vragen als: Maakt het uit of god wel of niet bestaat? Maar dat is toch niet de reden dat ik de film opzet. Het gaat om de sfeer en zoals ik al zei, die is geweldig! De camerastandpunten, sepiatinten, CGI, look en natuurlijk de prachtige soundtrack van Kawai. Ze zorgen alle voor een onvergetelijke ervaring. Bij mij bijna letterlijk want dit is toch een film die vaak langs m'n gedachten schiet.

Oshii zorgt dat de film van hoogtepunt naar hoogtepunt gaat. Van het begin naar het eind komen de meest prachtige dingen voorbij. Met als hoogtepunt de kookscene én de tram die voor een verlicht gebouw rijdt. Zelden zijn er mooiere scenes (of shots) geweest. Ook het design is om van te smullen. De gamehelm van Ash + bijbehorende stoel zou ik toch maar wat graag in m'n kamer neerzetten. Beetje cyberpunkachtige look die goed bij de film past.

Over de muziek van Kawai is al genoeg gezegd maar kan niet vaak genoeg herhaald worden. Het is alsof je je oren naar een kuuroord stuurt. Heb inmiddels ook de CD en ook los van de film weet het te ontroeren. De soundtrack van gits vind ik nog net wat beter maar Kawai heeft ook hier een meesterwerk afgeleverd.

Vooralsnog blijft de film op 4.5 staan. Voornamelijk door de soms ietwat storende kleurcombinatie. Al zou dat kunnen veranderen als ik eens een andere versie dan de a-film release zie. Gits 2, red spectacles, tenshi, ze blijven voor mij toch de betere films. Zal snel eens opzoek gaan naar een betere versie van de film. Wieweet scoort Oshii dan voor de 4e keer de volle mep.

4.5*

Mensen probeer deze film eens zonder verhaal te zien. Probeer eens gewoon van de sfeer te genieten. Misschien dat dan de score van deze film eens omhoog gaat. Mag ook wel eens!

Ik denk niet er veel mensen zijn die de eerste maal niet van de sfeer konden genieten en dat bij een tweede maal wel kunnen.

Zou kunnen, lees echter in de kritieken dat veel mensen het verhaaltje lame vinden. Ook niet de reden (imo) om de film te kijken. De sfeer maar vooral uitwerking van alles viel me juist bij herziening op. Al zal het voor de meeste inderdaad geen wereld van verschil zijn.

Je kunt hier lang of kort over zijn maar voor mij een van de beste films van de laatste jaren.

Herzien,

Beviel toch minder goed dan de 1ste keer. Ik prefereer toch liever een Jeunet boven een filmpje als dit. Vooral qua kleurengebruik vaak net wat te grauw allemaal. Waar meer contrast, door meerdere wat fellere gelere kleuren te gebruiken, mogelijk was geweest. Er blijven wel veel mooie shots in de film zitten. Maar tussen die scènes in, stort het geheel soms als een kaartenhuis in elkaar. En als de magistrale muziek dan ook lang achterwege blijft, wordt het een film die zeker het aankijken waard is, maar wel veel glans heeft verloren. Het concept is namelijk boeiend, maar te simpel vormgegeven richting het einde. Blijft mooi om te zien hoe Ash in de werkelijke wereld terechtkomt, maar wat erna volgde, inclusief concert kon mij nu niet bekoren. Het liet mij volledig koud, daar waar ik de 1ste keer gegrepen werd door het concert in wisselwerking met de omstandigheden buiten. Nu vond ik het allemaal wat te braaf. De film zakt langzamerhand steeds verder weg. Het ontbreken van een spanningsboog breekt de film op. Nog steeds erg genietbaar, vooral de 1ste 30 minuten, dat wel. Typisch zo `n film die steeds zwakker wordt naarmate je hem kijkt, zo lijkt het. 4* Nu.

Grappig, ik vind de film juist steeds beter worden (ook minder traag). Het toevoegen van fel geel lijkt me dan ook een flinke stijlbreuk. De wereld waarin Ash leeft hoort juist consequent grauw te zijn, aangezien ze gemotiveerd moet zijn om naar een virtuele realiteit te ontsnappen.

Ik had het liever wat feller geel gehad. En op zich stoorde ik mij er nog niet heel erg aan, immers veel mooie camerabewegingen. Maar laat de virtuele wereld dan ook echt constant mooi ogen. Veel te karig en gewoontjes nu ( ook qua kleur ). De rode waas in die schouwburg dekt immers niet de lading. Vond het een wat gekunstelde naar het kitcherige neigende wereld ineens. De beelden bevatten voor mij te weinig verbeeldingskracht.

Doorgaans volstaat om gewoon een andere DVD release aan te schaffen dan. Geen idee welke je hebt natuurlijk, maar ik vrees de A-Film release ?

Verder kan ik me wel wat bij de kritiek voorstellen (hoewel de film bij mij kijkbeurt na kijkbeurt overleeft), behalve dan Jeunet ? Geen idee waarom die naam bij een Oshii film genoemd wordt.

Inderdaad de A - Film release. Men had beter wat meer aandacht aan de kleurenuitwerking kunnen besteden dan aan al die extra `s van maar liefst 4,5 uur. Zo `n scène op de hoes van Avalon waarop het spookmeisje donker maar scherp gekadreerd weerkaatst wordt tegen een oranje achtige waas ben ik bv. niet tegengekomen.

Als de kwaliteit zoveel verschilt, wat af valt te leiden uit de verschillende hoesjes op dvdbeaver. Toch maar eens overwegen om achter een andere versie van Avalon aan te gaan.

Ik doel vooral op het kleurengebruik in Jeunet `s Un Long Dimanche de Fiancailles. Ik vond de gele filters daar net wat feller, beeldopvullender en daardoor effectiever en sfeervoller. Denk maar eens aan het begin van de film en de vuurtorenscènes.

Je hebt het nu over het "Level Real"? Die moet natuurlijk zo realistisch (karig, gewoontjes) mogelijk zijn. In dat geval is de stijlbreuk plottechnisch gezien geoorloofd.

Ik heb de Memorial Box. Moet tot mijn schaamte bekennen dat ik die versie nog geeneens gezien heb (deed het voorheen met de Nederlandse 2-Disc).

Ik ben die film eigenlijk ondertussen helemaal vergeten, maar een te "fleurige" look doet Avalon zeker geen goed denk ik. Het sepia mag best hard doorschijnen (en zeker op de A-Film release zijn de kleuren enorm uitgewassen) maar best niet te licht en luchtig

Ik heb nog steeds m'n twee DVDs. De A-Film release voor de extras, mijn HK bootleg voor de film zelf.

staat nog steeds belachelijk vind ik :S

Welke uitgave is nou de beste volgens jou OH?

Vind zelf de Kinowelt versie de mooiste als ik zo naar de plaatjes kijk maar weet niet of dit de juiste kleuren weergeeft?

Mjah, ik heb hem ooit in de bios gezien, en van wat ik er mij van herinner leken de kleuren het meest op die van de Miramax versie. Maar die is dan weer iets té oranje.

Die andere versie lijken iets te veel kleur te hebben, waardoor het contrast met bijv de eetscene wegvalt (zoals op de A-Film DVD).

Heb zelf nog altijd m'n ouwe getrouwe HK bootleg, die doorgaans gebaseerd zijn op de Japanse versie, dus daar hou ik gewoon aan.

En jawel. Film die blijft groeien en bij iedere kijkbeurt beter wordt. Wil talking head nu toch ook wel weer eens herzien.

Avalon is een film die ik altijd al eens heb willen zien. Dit komt niet door een mooie trailer, enkele sfeerscènes of goede recensies, maar puur vanwege het interessante plot. Helaas bleek het interessante plot niet genoeg.

Hoewel het visueel erg origineel is, kon het niet altijd een indruk op mij maken. Er zaten echt een paar prachtige scènes tussen, echter helaas werden deze ook weer afgewisseld met minder goede scènes. Denk hierbij aan enkele scenes met veel regenboog kleuren. Een erg stekelig, vreemd, kleurig effect. (Geen idee hoe ik het goed moet omschrijven) Gewoon ronduit lelijk.

De manier van het dood gaan in het spel vond ik erg simpel en niet best. Ook vond ik de sounds (schieten, tanks etc.) alles behalve indrukwekkend, eerder een beetje goedkoop. De muziek kon geen indruk maken. Ik bleef maar hopen op een harde gothic-metal-rock song, maar helaas bleef het opera gehalte erg hoog. In het begin best mooi, maar dat begint te vervelen. Continue hetzelfde nummer.

Er werd in mijn ogen ook te veel aandacht besteed aan het leven van Ash. Na 15 minuten was het al duidelijk dat ze naast het spel eigenlijk geen sociaal leven had, maar dit moest zogenaamd iedere keer weer worden benadrukt. Helaas, want dit waren zwaar vervelende (voornamelijk saaie) scènes. Op het verdwijnen van de hond na.

Verder kan ik wel positief zijn over de onverwachte twist van de "real-world" op het einde. Ik zag het niet aankomen. Ook blinkt Avalon uit in enkele prachtige locaties en mooie shots van de lucht. Helaas was dit alleen niet genoeg.

1.5*

Ben zelf erg blij dat Oshii dit niet heeft gedaan. Zou een belachelijke vertoning zijn geweest. Dit is 1 pak sfeer en geen mislukte hardcore actieflick. (Kuch...matrix...kuch) De muziek is trouwens vrij afwisselend. Het blijft van dezelfde componist en in het zelfde genre maar afwisseling is er zeker. De lelijke kleuren kunnen trouwens door bepaalde releases veroorzaakt worden.

Maargoed dit is verder wel een film waarbij ik de lage stemmen snap. Zeker de mensen die met een matrix gevoel lopen zullen snel teleurgesteld zijn. Tussen keiharde (mislukte) actie en sfeer zit toch een verschil.

Of deze specifieke sfeer spreekt je gewoon niet aan.

Zou best kunnen ja. Nogmaals ik begrijp de lage stemmen ook wel. Denk alleen dat als je hoopt op een gothic nummer je toch echt aan het verkeerde adres bent.

Ik bedoel natuurlijk geen gothic in de vorm van Within Temptation, maar meer in de vorm van Epica. Epica heeft namelijk prachtige rustige nummers gemaakt die hier met gemak tussen hadden kunnen worden gestopt. Dit had de sfeer absoluut niet afgedaan, alleen maar goed gedaan. De huidige gekozen muziek begint namelijk enorm te irriteren. Het blijft echt, ook al heb je een andere mening, continue hetzelfde nummer. Inspiratieloos, net zoals de lyrics uit het desbetreffende nummer.

Het is echter natuurlijk niet de bedoeling dat ik ga zeggen welke muziek beter had gepast, maar ik wou alleen maar benadrukken dat de muziek zo begon te irriteren dat ik hoopte op wat beters. En Epica is nou eenmaal vele malen beter.

Verder zat ik deze film absoluut niet te vergelijken met het The Matrix gevoel. Ik vind deze film nogal anders. Misschien is het idee van de "real-world" gejat uit The Matrix, maar voor de rest zijn het natuurlijk twee totaal verschillende films. Gelukkig wel.

Ik zei ook verder niet dat jij in het specifiek met the matrix zat te vergelijken hoor. Enkel toen je over gothic begon kwam het in me op. Epica ken ik verder niet dus ik zal het hier maar bij laten.

4de Oshii film die ik op een korte tijd bekeken heb en tot nu toe mijn minst favoriete.

Oshii is zonder twijfel de meester als het aankomt op het creëren van illusionaire werelden! Jammer genoeg lijdt het verhaal van Avalon hieronder! Het is duidelijk dat de sfeer prioriteit heeft gekregen. Het eerste deel, wanneer Ashe nog in klasse A vast zit, vond ik visueel niet mooi. Hoewel alles zeer gedetaileerd en consequent in beeld werd gebracht, vond ik het geheel zelfs gewoonweg 'lelijk'. Dit was, mijn inziens, de bedoeling van Oshii. De omringende omgeving van Ashe is grauw, ééntoning,.. Het is als het ware een reflectie van het afgestompte (en vooral ongelukkige) physische wereldje van dit personage. Wanneer ze dan uiteindelijk de code kraakt en in de 'echte' wereld terecht komt wordt alles zeer kleurrijk en dynamisch, je ziet haar vol verwondering en met schrik in de ogen rondkijken.

Jammer genoeg is er praktisch geen bruikbaar of enigzins belangrijk narratief terug te vinden in Avalon. Alles wat we te zien/horen krijgen wordt op den duur ééntonig waardoor we al snel het verhaal laten voor wat het is en bewust kiezen voor een onderdompeling in de sfeervolle wereld van Avalon... Ergens vind ik dit een minpunt, hoe goed de sfeerschepping ook is, hier had meer in kunnen zitten!

Hoewel ik nog maar een leek ben tov de films van Oshii merkte ik al wel wat intertekstualiteit op met zijn andere films. (uiteraard de hond, het geweer van Ashe = geweer van Batou in gits2? en lag het nu aan mij of lijkt die Ashe verdacht veel op Motoko? mss een beetje teveel stand alone complex gezien de voorbije dagen...)

3.5*

Dat had een totaal andere sfeer gecreëerd. Eentje waar jij misschien meer aan had gehad, maar die de meeste fans hier (ik in ieder geval) waarschijnlijk vreselijk cheesy hadden gevonden.

Ik heb toevallig v/d week nog de score gedraaid. Dat Log In en Log Out enigszins op elkaar lijken, oke... maar verder?

En er zit ook genoeg muziek zonder lyrics in.

Ik ben heel erg blij dat Oshii dat niet met je eens is.