menu

Heart of a Dog (2015)

mijn stem
3,44 (44)
44 stemmen

Verenigde Staten / Frankrijk
Documentaire
75 minuten

geregisseerd door Laurie Anderson
met Evelyn Fleder en Matt Vega

“Heart of a Dog” is een persoonlijk essay dat de thema's liefde, dood en de taal onderzoekt. Laurie Anderson vertelt verhalen over haar hond Lolabelle, haar moeder, jeugdfantasieën en ze behandelt politieke en filosofische theorieën. Ze beschrijft haar beproeving in het ziekenhuis toen ze haar rug brak als een kind en hoe dit verhaal haar manier werd om de relatie tussen gebeurtenissen en gezag te begrijpen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Euzk7AQjo38

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vanaf 25 februari 2016 in de bioscoop (Cinemien)

avatar van MRDammann
2,5
Documentaire van Laurie Anderson, kunstenares en de man van Lou Reed tot aan zijn dood. Het is een soort kunstwerk in de vorm van een documentaire waarbij thema's als taal, dood en liefde voorbijkomen. Het is niet echt een samenhangend verhaal, maar sommige stukjes zijn heel interessant om te zien en daarbij is de film mooi gemaakt. Ook zorgt de stem van Anderson voor een aparte sfeer. Het is niet een film voor iedereen, maar mooi om een keer gezien te hebben.

avatar van Gizzmann
4,0
Kan niet wachten!!

avatar van danuz
Mochizuki Rokuro wist me achteraf te vertellen dat Anderson niet alleen Lou Reed's weduwe is, maar ook een (bekend) artiest. Nou afgaande op deze film kan ik me er maar weinig bij voorstellen. Onsamenhangendheid bij dergelijke experimentele cinema is niet persé negatief, maar wanneer het ook nog eens riekt (en rieken deed het!) naar amateurisme en goedkope poezie, zit er weinig anders op dan wat zuchtend en steunend op de aftiteling wachten.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Gelukkig heb ik je niet gehoord.

Later meer.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Je moet natuurlijk wel onder een steen geleefd hebben haar niet te kennen. Maar toen ik opgroeide met O Superman in de hitlijsten was jij natuurlijk nog onderdeel van de kosmos

avatar van danuz
Nou sorry voor deze hiaat in mijn kennis van de excentrieke avand-gardistische NYC scene

avatar van Biosguru
2,0
Filmisch equivalent van de indiaan en de wolf op de berg, de maan breekt net door.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Laurie Anderson.

Afgaand op danuz’ en beavis’ korte commentaar (mondeling) dat wel wat wegheeft van dat van danuz hier voor is dit wellicht een film voor ingewijden, kenners of wellicht zelfs alleen ‘fans’. Ben ik fan? Denk het wel (dan). De film Heart of a Dog voelt een beetje als een nieuw album, of wellicht een verzamelalbum: Nummers van albums, frasen in de voice-over, bespiegelingen en anecdotes die Anderson aanhaalt zijn al te vinden op eigenlijk al haar albums, liner notes, concerten (die altijd deels gesproken en gezongen zijn), boeken en films.

Zo gaf ze vlak na 9/11 in haar woonplaats New York een aantal (al geplande) concerten waarbij ze zich vragen stelde over wat ze nu eigenlijk deed op dat moment en waarom. De setlist van die concerten, die later op een CD verschenen vertellen een deel van die zoektocht in haar hoofd. Eigenlijk zijn haar concerten van begin Jaren 80 en al haar albums al gebundelde verhalen en anecdotes. Waarheden, observaties, herinneringen en onwaarheden, fantasieen en vergeten of verdraaide memories wisselen elkaar af. Het gaat over relaties, familie, overtuigingen, herinneringen, feiten, fysica (walking & falling!), observaties, eigenaardigheden, medische zaken, taal, verwarring etc etc.

Zijn ze random? Een woord dat danuz na de film op de fim plakte. Klopt ze zijn vaak/altijd zo ook nu weer redelijk random, Anderson is op het eerste gezicht denk ik altijd redelijk random. Maar het toale oeuvre dat ik van voor naar achteren ken is voor mij niet meer willekeurig. Ze is altijd openhartig in haar denken en uitingen, als je ze al lang meemaakt heb je het idee dat Anderson al lang onderdeel uitmaakt van jouw leven of andersom. Als je favoriete tante die je eigenlijk nooit ziet, maar wel heel goed kent. Haar totale oeuvre is een verhalenbundel van die anecdotes en herinneringen die ik in de loop van tijd de tijd steeds meer ben gaan waarderen en ook bewonderen.

Zodra ik in de film een paar noten en zinnen hoor uit World without End of Beautiful Pea Green Boat (beide van het album Bright Red/Tightrope uit 1994) ben ik ín de sfeer en inhoud van dat album, met een aantal unieke songs over communicatie. Die beide nummers horen tot mijn favorieten en het album is ook een van mijn favoriete albums van Laurie. Eigenlijk is elk album van Anderson mij lief. Telkens als ik er een draai denk ik: ja, dit is toch wel mijn favoriete album… Strange Angels, Mister Heartbreak, Homeland, pfff.

De film Heart of a Dog biedt mij als kenner/fan dus tal van herkenningspunten en ankers. Zo begint de film met een viool solo, zoals (al?) haar conerten, ook diegene waar ik zelf bij was, met deze solo beginnen. Ik ging er meteen voor zitten. Zo start ze immers altijd haar verhaal. Ditmaal over herinneringen aan haar moeder, haar hond, haar stad en haar man (hoewel die laatste nog het minst). Ze verloor ze tussen 9/11 in 2001 en 2011 allemaal. En waar ze voor de buitenstaander put uit random fragmenten heb ik een tijdreis door de persoonlijke elementen waar ze al bijna 40 jaar haar oeuvre mee vult gemaakt.

Hoewel het nummer “Born, Never Asked” van haar debuut album Big Science niet letterlijk voorbij komt is die tekst wel tienmaal door mijn hoofd geschoten bij het kijken of van Gravity’s Angel van haar tweede album. Voor de kenners/liefhebbers: dat zijn de nummer over respiectevelijk een geboorte (“achter het gordijn”) en een uitvaartbijeenkomst die gaat over de broodjes, straks bij de koffietafel. En dan kom ik op een ander markant punt, waarvan ik alleen maar kan smullen: Laurie’s dictie. Die typische zinnen, waarvan het laatste woord altijd aan het begin van de volgende zin staat (enjambement dus), die plagerige toon, die vocoder, die ongelofelijk mooi verweven zit in de film, maar vrijwel niet meer als Laurie’s stem herkenbaar is en de emotie vult tijdens de beelden van bomen, luchten en zo.

Maar ik denk bovenal aan één van haar mooiste nummers: The Beginning of Memory van haar laatste album Laurie Anderson - Homeland (2010). In dat lied zit een stuk over een leeuwerik, die een ritueel zoekt om afscheid te nemen van haar overleden dierbare. Ook dat is een verhaal van de tijd toen de aarde nog niet bestond. Een analogie die ze in de film ook weer gebruikt: verhalen van toen en toen. Overlevering, aangedikt en geplaatst in een context die ze pas later herkent als zijnde waardevol. Misschien willen anderen, minder ingewijden, dit nummer nog eens luisteren en kijken of ze dan wat meer gevoel en begrip voor deze bijzonder, anekdotische, random, persoonlijke en amateuristische collage film over rouwverwerking kunnen krijgen. Of niet, het is allemaal typisch Anderson.

Want ook ik had bij het kijken al het idee dat dit nu in de bios is omdat Laurie Anderson beroemd en bekend is. Is dit voor iedereen? Is dit goed? Ik vond het een heel aangename opsomming van haar leven, gedachten en ideeën en levensovertuigingen waar ik een groot deel van mijn leven al mee opgroei, omdat ik haar al lang volg. Lastig voor mij om er een cijfer op te plakken. Echt goed als film vond ik misschien niet, maar als totaal ervaring en als ‘ding’ van Laurie heerlijk om mij in onder te dompelen. En die misschien is het gewoon voor mij een meesterwerk - voor nu dan toch even. Al draai ik liever een album, zoals ik nu ook aan het doen ben. Haar beste (uiteraard) en dan doe ik er straks nog een (die ik dan ook weer het beste vind…. enzovoort).

There's a story in an ancient play about birds called The Birds
And it's a short story from before the world began
From a time when there was no earth, no land.
Only air and birds everywhere.

But the thing was there was no place to land.
Because there was no land.
So they just circled around and around.
Because this was before the world began.
And the sound was deafening. Songbirds were everywhere.
Billions and billions and billions of birds.

And one of these birds was a lark and one day her father died.
And this was a really big problem because what should they do with the body?
There was no place to put the body because there was no earth.

And finally the lark had a solution.
She decided to bury her father in the back if her own head.
And this was the beginning of memory.
Because before this no one could remember a thing.
They were just constantly flying in circles.
Constantly flying in huge circles.

Maar wanhoop niet: ik genoeg mensen die haar aanstellerig vinden en die zijn nog steeds vrienden/vriendinnen van me

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
O ja, er was bij onze voorstelling zelfs applaus aan het einde van de voorstelling (en nee (1) niet omdat het eindelijk afgelopen was en (2) niet van mij)).

Dit is dus wel weer zo'n film die ingewijden zullen omarmen, maar weinig tot geen nieuwe zieltjes zal winnen. Ik zie dat op MusicMeter haar oeuvre maar weinig stemmen heeft, maar wel relatief hoge gemiddelden voor zo'n avant-gardistisch insiders gebeuren. Dus ze in kleine kring bekend en gewaardeerd en verder is dit voor de 'happy few'.

En omdat ik er geen genoeg van kan krijgen: World Without End (over haar overleden vader):
I remember where I came from There were burning buildings and a fiery red sea I remember all my lovers I remember how they held me. World without end remember me. East. The edge of the world. West. Those who came before me. When my father died we put him in the ground. When my father died it was like a whole library Had burned down. World without end remember me.


Ik had me eigenlijk vooraf niet zo'n voorstelling van de film gemaakt. Ik vond m gewoon erg aangenaam, maar ik ben wel tamelijk ingewijd in Laurie's oeuvre. Ik moest ook el vaak aan Jonas Mekas en Guy Maddin denken bij het kijken. Dat is een beetje wat je kunt verwachten.

avatar van Verhoeven
Mochizuki Rokuro schreef:
Ik moest ook el vaak aan Jonas Mekas en Guy Maddin denken bij het kijken. Dat is een beetje wat je kunt verwachten.
Je maakt me nu wel heel nieuwsgierig!

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Derek Jarman?

danuz (en beavis?) zullen vast zeggen dat dat niet zo is, dus stel je er niet teveel van voor.


avatar van McSavah
Nog onbekend met Anderson en nog zo goed als onbekend met Mekas, Maddin en Jarman. Ik denk dat ik Heart of a Dog nu beter kan overslaan.

avatar van Verhoeven
Of juist niet?! Overigens vannacht een paar uurtjes muziek geluisterd van haar. Dit is mijn favoriet momenteel. Erg bijzonder!

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
Ik ben ook zeker niet thuis in Mekas. Ken alleen die lange film met die lange titel. Het moment in de film dat ik aan Mekas dacht was: als Laurie mijmert of haar moeder van haar heeft gehouden, terwijl ze in een sneeuwstorm op de weg zit en je alleen achter- en knipperlichten van een sneeuwschuiver (oid) langs de weg . Tja wat is amateuristisch. Mekaar vind ik in zijn stijl ook amateuristisch en zijn gedichtendwalingen en hoe hij ze uitspreekt, maar ik zie hierin niet echt verschil met Laurie Anderson.

avatar van John Milton
4,5
Ik zit hier ook al maanden op te wachten na de trailer en positieve geluiden. Maar ik ken haar totaal niet, als ik eerlijk ben. Albums? Ik voel me opeens onwetend. Als het past ga ik hem zondag meepakken tijdens dagje Filmhallen. Stemmen lopen nogal uiteen, ben benieuwd.
Verhoeven schreef:
Dit is mijn favoriet momenteel. Erg bijzonder!
Het is natuurlijk anders als je er totaal onvoorbereid invalt, zonder paar uur in die sfeer, maar als je zoals ik net Chet Baker wegklikt om dit even (voor het eerst) te luisteren, dan moet je... even wennen...

Maar slecht is het absoluut niet.

avatar van wibro
Ik ken Laurie Anderson van O Superman een nummer dat je in de begin jaren tachtig regelmatig hoorde op alternatieve muziekzenders. Ik vond het toen en nu nog steeds een vreselijk nummer. Toch ben ik reuze benieuwd naar deze docu die nu draait in Lux Nijmegen. Misschien binnenkort maar eens gaan bekijken.

avatar van Biosguru
2,0
Ik vond het een verschrikkelijke docu, maar zou mensen wel willen aanraden erheen te gaan. Lijkt me zonde om over te slaan omdat niet iedereen het even "leuk" vindt. Misschien val jij net wel in het fan kamp.

avatar van The Eye
4,0
Biosguru schreef:
Ik vond het een verschrikkelijke docu, maar zou mensen wel willen aanraden erheen te gaan. Lijkt me zonde om over te slaan omdat niet iedereen het even "leuk" vindt. Misschien val jij net wel in het fan kamp.


Ik val in het fan kamp. Ik vond 'm subliem

Ik vond haar ook een prettige stem hebben en de muziek was erg mooi. De beelden met de regen op het water, de kerst-cd van de hond en die camerabeelden boven de snelweg werkten erg goed. Eveneens de animaties en het hondenperspectief.

avatar van John Milton
4,5
Subliem is een uitstekend woord. In tegenstelling tot Mochizuki Rokuro heeft Laurie Anderson van mijn 35 jarige leven geen enkel deel uitgemaakt: ik had tot de eerste melding van deze film nog nooit van haar gehoord, tot vorige week wist ik niet dat ze muziek gemaakt had en gisteren kwam ik er pas achter dat ze getrouwd was met Lou Reed. In die zin stapte ik behoorlijk blanco de film in, al had ik naar aanleiding van de trailer en het door Verhoeven gelinkte stukje muziek al wel een idee in welk rijtje ik Laurie Anderson wellicht zou kunnen plaatsen: Experimenteel, avant-garde. Altijd link, want dat is een stroming die ik heel, heel wisselend kan waarderen. Gelukkig kwam alles uitstekend op zijn pootjes terecht.

'Een documentaire over haar dode hond', het doet Heart of a Dog absoluut tekort. In wat we misschien nog het beste als 'audio-visueel uitgewerkte droomlogica' zouden kunnen karakteriseren, geeft Anderson ons een kijkje in haar blik op de wereld, en haar herinneringen aan haar geliefde Rat Terriër Lolabelle. Al snel blijkt dit echter meer een kapstok, want er wordt graag en veelvuldig uitgeweid naar andere zaken: dood, verzoening, liefde, rouw, acceptatie, maatschappelijke verandering, het informatietijdperk, de macht van de staat, filosofie en tal van andere zaken. Van de hak op de tak, zo werd Andersons werkwijze al eerder gekarakteriseerd. MR kon dit plaatsen in context van de filmmakers oeuvre, maar die mogelijkheid had ik niet. Het koste me dan ook even moeite om 'er in te komen'. Na een kwartier kwam het besluit om me simpelweg over te geven aan Anderson, en te zien waar het schip zou stranden. En dat bleek de juiste beslissing.

Want hoewel fragmentarisch, voelt Heart of a Dog wel degelijk als een coherent geheel. Een prachtig mozaïek waarvan de verscheidene kleuren aan weerszijden van de barsten toch goed bij elkaar blijken te passen. En wanneer je van een afstandje kijkt, zijn de patronen vaak wat duidelijker te zien. Dat afstandje gaat nu nog lastig, maar ik kan niet wachten om de film nog een keer te zien. Het is niet vaak dat ik in de bioscoop overspoeld wordt door het gevoel van 'de magie van de cinema', maar tijdens Heart of a Dog had ik dit weer eens: het gevoel naar een unieke stem te luisteren, die het medium aanwendt op een nieuwe manier. Het is niet alleen wat Anderson vertelt, de dromerig filosofische overpeinzingen en realisaties die ze met haar prettige stem via voice-over in je oor fluistert, maar ook de manier waarop dit gebeurt: de film is een lust voor het oog en oor. Anderson is wellicht schatplichtig aan reeds hierboven genoemde filmmakers als Maddin en wellicht Mekas, maar incorporeert dit op zo'n wijze in haar eigen visie, dat het nergens als jatwerk aanvoelt. Dit voelt wel degelijk als haar eigen stem.

Eerlijk is eerlijk, Heart of a Dog is geen film voor iedereen, en ik kan me zo voorstellen dat ook het moment waarop je hem kijkt nog wel eens doorslaggevend zou kunnen zijn voor je kijkervaring. Ik zat in elk geval met open mond en vochtige ogen te kijken, terwijl mijn wederhelft na wat aanvankelijk nerveus gedraai tenslotte de ogen maar had gesloten.

Voor mij het beste wat 2016 tot nog toe te bieden had.

4,5*

avatar van xgogax
Zwakke ( overbodige ) imitatie van het werk van GODard ( & Chris Marker ) . Adieu au Langage (2014) is oneindig veel beter .

Zo denk ik er ook over :

" I got to know the dog in Godard's GOODBYE TO LANGUAGE much better. This had a few interesting ideas that were dropped almost as soon as they were introduced. " - Jonathan Rosenbaum

‎review by Jonathan Rosenbaum


** / *****

avatar van Capablanca
MRDammann schreef:
de man van Lou Reed.


Slordigheidsfoutje, neem ik aan.

avatar van MRDammann
2,5
Capablanca schreef:
(quote)


Slordigheidsfoutje, neem ik aan.


Uiteraard. Waar ik man zei, moet het vrouw zijn. Stop de tijd!

avatar van Banjo
4,0
Hmm ik zat hier op te wachten maar hij kwam niet op tv.
Erg jammer..

En ze vertelde het de dieren, dwaalde in haar zoektocht tussen bomen. Veel bomen. In zwart wit. Uiteindelijk in de sneeuw komt ze aan bij een bevroren meer. Haar stem klinkt als muziek en spreekt aldoor rechtstreeks tot het hart. Waar leven en dood elkaar ontmoeten, krijgt de liefde de mogelijkheid om afscheid te nemen. Ligt onder het ijs na 49 dagen Bardo haar antwoord: Het verre licht, niet te verwarren met 't andere dat zo dichtbij schijnt?

Een schitterend sfeerrijk contemplatief, soms zelf meditatief, beeldverhaal dat op een unieke manier een persoonlijk geschiedenis uiteenzet.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:08 uur

geplaatst: vandaag om 20:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.