Five Easy Pieces (1970)

Aardig filmpje, maar niets bijzonders. Vind al die geprezen scenes ook niet ijzonder sterk 3*

Slechtste film ooit al gezien met Jack Nicholson zo saai allemaal en onintressant. Het enige pluspunt waren de zeer goede acteer prestaties van Nicholson voor de rest trok het op niks. Misschien ben ik er nog te jong voor ik weet het niet.

1*

UItstekend geacteerd, door iedereen. Men weet nooit goed waar het verhaal heengaat en wordt meegesleept in de opeenvolgende gebeurtenissen, radend naar de volgende zet van het hoofdpersonage...
tot het einde toe wist ik niet hoe hij zou beslissen, sterke persoonlijkheid, alsmaar alles durven achterlaten... + speech tegen z'n vader, wow...

Enkele weken geleden was hij weer eens op de Belg, en ik kon niet nalaten om hem op te nemen. Ik was wel benieuwd of ik hem nog steeds zo geweldig vond als een jaar of twintig geleden.

Het antwoord is: ja! Een van de sterkste films die Nicholson ooit gemaakt heeft, en dat in een periode waarin hij een trits meesterwerkjes maakte, zoals One Flew… en The Last Detail.

Alles klopt gewoon aan deze film. Niet alleen Nicholson speelt geweldig, maar eigenlijk iedereen, en zelfs de minder uitgewerkte bijfiguren zijn interessant. En dan die mooie manier waarop de sentimentele countrymuziek van Tammy Wynette (waar ik trouwens niks op tegen heb) wordt gecontrasteerd met de verfijnde klassieke smaak van het gezin waar het personage van Nicholson uit voortkomt.

Als zijn pathetische vriendinnetje aan het eind van de film tegen Nicholson zegt: ‘Ik ben de enige die echt van je houdt’, dan voel je gewoon zijn wanhoop. Want hij weet dat ze gelijk heeft. Ze is voor hem een spiegel waarin hij kan zien hoe erg hij ervoor staat. Met zijn wanhoop en cynisme heeft hij bijna iedereen van zich vervreemd.

Wat ik ook wel sterk vind, is dat zijn karakter niet psychologisch ‘verklaard’ wordt. Er wordt weliswaar verwezen naar zijn jeugd en de (verstoorde) verhouding tot zijn vader, maar omdat die vader alleen nog maar kan zwijgen, komen we daar niet het fijne van te weten. Er wordt niets uitgelegd. Dat maakt de misère van Nicholsons personage alleen nog maar schrijnender om aan te zien.

Topfilm.

Prima rol van Nicholson als de cynische man die zich aan iedereen ergert. Het verhaal is echter wat minder. Nicholson komt op weg naar het ouderlijke huis allerlei mensen tegen en dit leidt tot enkele mooie scenes, maar het is toch telkens meer van hetzelfde. Het einde vond ik dan wel weer sterk.

3*

Teleurstellende film.

Sterk drama, mooi gefilmd en gemonteerd en met een prima rol van Nicholson. Nergens sentimenteel, wel vaak komisch en wrang. Nicholson zet een interessant personage neer, een onsympathieke hufter waarvoor je uiteindelijk toch begrip weet op te brengen. En het einde is inderdaad prachtig.

Five Easy Pieces, niet echt easy om te beoordelen. Vond hem behoorlijk wisselend van kwaliteit.

Begin is erg mooi en sterk. Nicholson is gewoon die gefrustreerde chagarijnige, cynische gast die zichzelf totaal kwijt is. Samen met z'n "trailerpark" maatje vreemd gaan en zuipen en thuis wacht alleen z'n wat onnozelle vriendinnetje en z'n nietzeggende baantje. Dit alles begeleid door mooie plaatjes en zoetsappige countrymuziek.
De film had me aardig in z'n greep tot aan het moment dat ze die rare hippies op weg naar Alaska oppikte. Vanaf hier wordt de film wat rommeliger, fragmentarisch en boeide het me allemaal gelijk een stuk minder. Wel nog een leuk stukje in het restaurant trouwens, met z'n broodje kip
Ook met het bezoek aan het ouderlijk huis komt de film niet terug op het hoge niveau uit het begin. Het geheel kabbelt maar wat aan, hoop verveelde mensen met eigenlijk niet veel boeiends te melden of intressante inbreng. Jammer.
Gelukkig redt het einde nog een flink gedeelte van de film. De monoloog met zijn vader is weer erg mooi evenals de vlucht richting een onbekende koude bestemming. Ik had trouwens soms het idee dat Robert Dupea best eens McMurphy uit One flew... zou kunnen zijn.

Mooi gefilmd, goed begin en einde maar een erg langdradig niet altijd even boeiend middenstuk, hoop verveeldheid somberheid en zwartgalligheid ook. Is niet echt mijn ding eigenlijk. Nicholson is verder wel een rasechte topacteur laat hij hier maar weer eens zien. Hij sleept hoogstpersoonlijk Five Easy Pieces naar een aardige 3*

Erg mooie film die gedragen wordt door Nicholson. Zoveelste topprestatie van deze unieke acteur.

Het verhaal heeft aan de buitenkant niet veel om het lijf maar onderhuids heeft dit eigenlijk erg veel te vertellen.

Bobby Dupea is een personage waar ik me enigszins mee heb kunnen identificeren, reden dat Five Easy Pieces mij behoorlijk heeft kunnen raken. Een man zoekend naar betekenis in het leven. Simpel en uitgekauwd concept maar met erg veel gevoel op film gezet.

De rest van de cast speelt allemaal geweldig, met een opvallend goede rol van Karen Black en de dialogen zijn zo natuurlijk dat je het gevoel krijgt midden in de film te zitten.

Puike film.

4*

Een zeer aardig gegeven over een aan rauwer werkwal geraakte pianotalent. Alleen de manier waarop het verhaal verteld wordt, er zitten in de montage soms van die rauwe sprongen die mij ontzettend tegen staan. Ook de overacting met altijd maar diezelfde drukke maniertjes van Jack Nicholson kan ik niet erg waarderen. Alleen in de film The Last Detail (1973) viel dat avant-ADHD voor mij goed op zijn plaats.

Five Easy Pieces (1970) doet me denken aan A Woman under the Influence (1974) Maar wat een verschil in acteerprestatie in het voordeel van die laatste film met Peter Falk en Gena Rowlands.

Goede film met een sterke Nicholsen. De verschillende relaties die hij heeft of aangaat worden mooi in beeld gebracht. Het personage dat Nicholsen speelt is niet erg sympatiek maar je kan toch moeilijk een hekel aan hem hebben, wat wederom getuigt van een sterke prestatie.

4* Beter dan verwacht.

‘5 Easy Pieces’ is zowat de meest steriele film die ik ooit gezien heb. Bovenhuids valt er weinig te beleven (juist omdat Nicholson zo’n grillig/op het eerste zicht gevoelloos karakter is), en onderhuids zitten al helemaal geen spanningen. De film is op bepaalde momenten verbazend goed geschoten (denk maar aan de tocht over water bij zonsondergang of de discussie tussen Robert en Catherine met de spiegel (met Robert’s reflectie) tussen hen in, als om de machtspositie van Nicholson extra te benadrukken).

Ondanks die momenten van visuele flair kan ‘5 Easy Pieces’ nergens beklijven, laat staan gewoon boeiend zijn. De verhaallijn is zelfs zodanig saai, dat je als kijker in een toestand geraakt die dicht bij slapen aanleunt, en dus geen deftig waarde-oordeel over het verhaal (keuze tussen matig, slecht of zeer slecht) kunt vormen.

Als ik me dan toch aan een optelsom waag van “een saaie film” met “een verbazingwekkend laag niveau” (dialoog met de lifters?) dan geraak ik niet verder dan 1,75* Het zal wel weer aan de leeftijd liggen...

Trouwens, weet iemand welke Chopin Nicholson speelt (want dat was wel goed gedaan )?

Jammer dat de film je niet bevallen is. Wie weet waardeer je hem over een paar jaar wel Ik heb het volgende van de Engelstalige wikipedia geplukt:

The five classical pieces played in the movie are:

Chopin - F Minor Fantasy

Bach - Chromatic Fantasy and Fugue

Mozart - Piano Concerto K271

Mozart - D Minor Fantasia

Chopin - Opus 28, no. 4, Prelude in E Minor

Wellicht helpt dit je.

Dank je, ik ga de beide Chopins eens opzoeken...

Ruw juweeltje. Van het zwaardere kaliber. Inktzwarte sfeer, zeer onterecht hier door sommigen als saai betiteld. Er zitten zeer interessante en magnifieke scenes in. Niet voor iedereen, but than again, dat maakt de klassieker. 4*

Deze film gisteravond voor de derde keer gezien. Wat een juweeltje inderdaad. Jack Nicholson speelt hier werkelijk de sterren van de hemel.

Begon hem vanmiddag te bekijken, was er helemaal klaar voor, maar de dvd niet blijkbaar; Hij is vastgelopen na een kwartier.

Het eerste kwartier was anders veelbelovend; Jammer van het geld van de dvd - hoe goedkoop ook - want ik heb hem al een tijdje in huis en heb geen aankoopbewijs meer. Dààr gaat deze film, één van de weinigen met mijn favoriet die ik nog nooit zag.

Jammer, verdomd jammer.

Ik zal hem opnieuw moeten aanschaffen. Dit is wel de eerste keer en tevens de laatste keer dat ik voor die prijs een aankoop riskeer - box met 2 films Walk of Fame serie : 2 films met eenzelfde acteur voor 5 €, in een kartonnen doosje, de andere was A Few Good Men, ik hoop dat die ook niet vastloopt...

Bah, wat verdomd jammer nou, ik had zo'n zin in deze film !

Nicolson was gewoon weer geweldig en creëert eigenlijk gewoon de sfeer van de film. Ik weet niet of ik nou een 4 of 4,5 moet geven...

Wat een irritante broer had Jack toch eigenlijk in deze film.

Hele sterke film, die je goed in staat stelt het ongenoegen van Nicholson mee te laten voelen. Eigenlijk is hij de hele film maar een beetje een speelbal van de gebeurtenissen en personen rond hem, en is het zijn cynisme enerzijds en apathie anderzijds die de sfeer bepalen.

Tot hij er genoeg van heeft en besluit voor de zoveelste keer zijn leven achter zich te laten. Je krijgt als kijker niet het idee dat het hem vanaf dan beter zal verlopen, zijn karakter zit hem danig dwars.

Het begin van de film vond ik behoorlijk saai, maar de tweede helft werd een stuk interessanter.

Dit is echt een oprecht meesterwerk! zo een mooie film, zulke prachtige personages, en geweldige muziek! Ik heb vanaf het begin tot het eind op het puntje van m'n bank gezeten, en toen de film was afgelopen was ik echt flabbergasted. De manier van filmen, het is allemaal zo mooi

Ik heb daarom ook bij deze besloten om de film op de eerste plaats in mijn top 10 te zetten en zo The Fog van die plaats te stoten, en uiteraard krijgt Five Easy Pieces de volle 5* toegekend

De scene als Nicholson een vergeefs gesprek voert met zijn vader, is echt fenomenaal en zeer ontroerend!

Wat ik hier meerdere keren kan lezen: Nicholson acteert gewoon perfect, met de monoloog naar z'n vader toe als hoogtepunt; maar dat neemt hoe dan ook niet weg dat de film, of in elk geval verschillende passages langdradig zijn... Helaas, helaas...

Is dat het enige dat je er over kwijt wilt?

Anders word ik misschien zelf ook langdradig...

Degelijke film met een goed acterende Jack Nicholson.

Maar op de 1 of andere manier wist deze film mij niet de volle speelduur te boeien.. er zitten erg mooie scenens in op de bowling baan/in het restaurant/ de scene met zijn vader, en natuurlijk de laatste scene die erg orgineel bedacht was!

Maar toch heeft de film mij minder aangegrepen dan ik in het begin had gedacht.. denk toch dathet komt omdat de film soms wat langdradige scenens had en niet iedereen van de cast even indrukwekkend acteerde..

Maar toch geef ik deze film 3,5 sterren.. door het hoge acteer niveau van nicholson de indrukwekkende scenens en natuurlijk de sfeer en het orginele einde!.

Deze film is science-fiction: op de hoes van m'n dvd staat dat:

Five Easy Pieces geeft een realistisch beeld van ontspoorde Amerika in de jaren rond 1975. En hij komt uit '70. Doe dat maar eens na.

Trouwens een prima film, maar wel echt zo'n film die bij herziening beter wordt. Ik zal hem binnenkort nog wel eens bekijken en een cijfer geven.

Ik heb hem nu 2 keer gekeken en ik vind het gewoon een redelijke film. Er zitten goede scenes in maar er wordt helemaal geen verklaring gegeven waarom het personage van Jack Nicholson zich zo gedraagt..

3.5*