Drugstore Cowboy (1989)

Bonafide cultklassieker (alleen niet op deze site blijkbaar). Mooi opgebouwd verhaal en aangrijpend einde. Prachtige film van Gus van Sant.

4.5*

Klinkklare onzin. De enige waarde die deze film heeft, is dat hij het besef brengt hoeveel beter dit soort films dezer dagen gemaakt worden.

De drugscene in het begin van de film zou door Aronofsky kunnen geschoten zijn ... toen hij 6 was en net z'n eerste camera cadeau gekregen had. De trip scene met de objecten die "door de lucht vliegen" (klinkt fancier dan het is) is zo mogelijk nog erger. Vreselijk ergerlijke muziek, oninteressante personages en ongelooflijk povere uitwerking. Van Sant leek tijdens het maken van de film zelf in slaap te vallen, want de film dooft hoe langer hoe meer uit.

Dit soort films is doorheen de jaren zoveel beter gedaan, dat de waarde van dit herleidt wordt tot niks, wat zich vertaalt naar 0.5* op deze site. Achterhaalde film, God bless the year 2004.

Magere film. Vooral het weinig boeiende plot, met nogal wat mankementen en de voorspelbaarheid helpen niet echt. Ik heb anderhalf uur gekeken naar een nogal recht-toe-recht-aan verhaaltje over iemand die drugs steelt en probeert af te kicken, waarin eigenlijk 1 echt plotpunt inzit, die totaal niet sterk wordt uitgewerkt. Matig gedraaid ook.

Helaas Gus.

1,5*

Ik heb de 100e stem geplaatst.

De film heeft veel raakvlakken met My Own Private Idaho.

Doelloze jeugdige personages. Drank en drugs.

My Own Private Idaho is filmisch wat interessanter en heeft een afwisselender verhaal.

Ik heb gewoon erg veel moeite om naar zich vervelende personages te kijken die een oninteressant leven leiden.

Matt Dillon speelt goed, maar wat een naar en onsympathiek persoon speelt hij. En zijn vriendin is een chagrijn.

Wel leuk om een jonge Heather Graham te zien hier.

Een verhaal uit de drugswereld, eenvoudig en zonder al te veel zucht naar sensatie gebracht.

Vond ik best.

Vermakelijke film. Leuk trouwens om een jonge Heather Graham te zien. Matt Dillon acteerde uitstekend.

Drugstore Cowboy is optimistischer dan op het eerste zicht lijkt. Het is een nuchtere kijk op drugsverslaafden, wat hen beweegt en hoe ze denken. De dope maakt hun leven enger, leidt hen verder weg van alles wat inhoud geeft aan een bestaan. Interessant is vooral het personage van Matt Dillon, die door een fase van bewustwording overgaat en daarop een methadonkuur gaat volgen.

Waar de meeste films over drugs de verslaafde uitbeelden als looser, toont Van Sant dat iedereen gelijke kansen heeft om zichzelf eruit te behelpen. Heel mooi om dit te vertellen vond ik. Er zat een doordachte visie in de film.

Ik hou dan weer niet zo erg van die sobere filmstijl, en het was soms wat zuchten en blazen terwijl de lange scènes in het begin de vluchtigheid van het plezier die drugs geeft in de verf willen zetten. Even dacht ik dat het hierbij zou blijven. Gelukkig hernam de regisseur zich.

Saaie drugsfilm.

Het verhaal bood te weinig. Een hele tijd zie je iemand apothekers binnen breken en de drugs innemen. Kan interessant zijn (dat bewijzen andere films) maar dan moet het wel mooi geschoten en weergegeven zijn en net dat ontbrak.

Wat ook veel ontbrak waren de personages die nogal oninteressant waren en mager neergezet zijn door hun acteurs. Van Sant mist deze keer.

**

zeer sobere drugsprent met een weinig verrassend tragisch einde. Van Sant toont af en toe zijn meer experimentelere kunnen, maar het geheel is me iets te sober en droog registrerend. Soundtrack iets te Jazzy, maar past wel binnen het tijdskader en sfeer van de film. De vele overlappende beelden (correcte term ontglipt me even) kunnen volgens mij evengoed beschouwd worden als een toentertijd hip effectje, wat ondertussen wel zeer kitscherig en lelijk te noemen valt. Acteerprestaties, vooral Dillons dan, zijn allen wel zeer intetogen. Burroughs was een leuke verrassing. Geheel is me iets te vlak en te weinig echt beklijvend.

3*

En van Sant stijgt langzaam in mijn aanzien. Hij kruipt omhoog in mijn top 100 regisseurs. Deze film heeft me overtuigd.

Drugstore Cowboy is een film waar ik moeite had om erin te komen, maar toen dat eenmaal het geval was heb ik een uitstekende film gezien. Hoewel de film op bepaalde momenten best realistisch was, was de film dat als geheel niet. Knap vond ik de combinatie tussen grappige momenten de onverwachte sheriffsconventie, de set up van de politieagenten en treurige momenten dood van Graham, het eind (hoewel zelfs die scènes een nonchalante en komische inslag hebben). Maar wat ik vooral knap vond, is dat elke scene precies zo lang duurde als nodig is. Film was spannend in de zin van dat ik constant benieuwd was naar wat er kwam en dat was steeds boeiend.

Matt Dillon was goed, Max Perlich was goed, rest was zo zo. Visueel was de film niet slecht, maar ook niet echt bijzonder. Muziek was aardig. Maar de film als geheel is erg geslaagd. 4 sterren.

Geweldig, ik ken de film al een tijd, herzien, zo'n film die je nooit meer vergeet. Een klassieke drugsfilm uit een ander tijdperk dan Trainspotting, maar als je al wil vergelijken is deze ingetogener en realistischer. Bij tijden spannender ook. Niet beter of slechter. Die Matt Dillon is ook geweldig, een acteur die zich nooit verkocht heeft en ik ben nog steeds een grote fan van m.

Uiterst realistische kijk in het leven van een stel gebruikers. Geloofwaardig gespeeld door de vier hoofdrolspelers. Gus van Sant velt geen oordeel over de gebruikers, en hier zit juist de kracht van de film. Toppertje!

Drugsdrama met een poëtische titel die al jaren in de achterste regionen van mijn geest sluimert. Hij stond al enige tijd op het programma, maar was pas gisteren aan de beurt. De film kent meer dynamiek dan de gemiddelde Van Sant film, maar is langs de andere kant ook weer typerend voor deze regisseur. De fascinatie voor banale mensen en hun banale leventje in de marge van de samenleving staat hier centraal: Bob en zijn vrienden zijn hopeloos afhankelijk van drugs en trekken van stad naar stad om er apotheken te overvallen voor hun "stuff". Soms vroeg ik me af waar die Bob nu het meest verslaafd aan is: de drugs of de kick die hij krijgt bij het overvallen van zo'n apotheek?

Drugstore Cowboy zit vol intrigerende personages en situaties, maar mist slagkracht om zijn publiek écht te ontroeren. Daarnaast is het script net wat te eenvoudig, naïef zelfs. Wel blijft de film hangen omwille van de soms poëtische, dan weer aandoenlijke invulling van de drugproblematiek en de soundtrack die de nervositeit in bepaalde scènes knap vertolkt.

Meer dan geslaagd.

Meest positieve is dat het geen zedenpreek wordt, verder kon het me eigenlijk geen moment boeien. Weinig tot geen flow, wankel van toon, oninteressante en stijf geacteerde personages die teksten aan elkaar harken. Zo komt iets als de drang om te scoren, te stelen en het bijgeloof totaal niet uit de verf.

De warrige muziek is dan al vaak hinderlijk aanwezig en zweverige scènes, zoals die met de vliegende voorwerpen, sorteren allesbehalve een positief effect. Het zit al met al veel te gammel in elkaar om tragisch, grappig, een combinatie van beide of wat dan ook te zijn. Dor en bloedeloos op alle vlakken.

Toch wel ergens potentie, maar uiteindelijk een vervelende film van van Sant.

Een groep junkies / criminelen / dieven die er uit zien als een stel nitwits die van een gegoede familie afkomen. Veel misplaatste dialogen, met een vervelende Dillon als nep-crimineel.

De constante jazzy flow, door de aanwezigheid van de muziek, geeft over het algemeen ook maar een vervelend effect. Er zitten wel wat experimentele zaken in, maar het lijkt alsof van Sant nog een beetje zijn eigen stijl aan het zoeken was in 1989. De tussendoor ingebrachte special effects moeten beetje bij beetje de gekheid van Dillon weergeven, maar dit komt niet geheel niet over, enkel wellicht amateuristisch. Mooi was wel dat Burroughs zijn eigen ideëen laten horen zo leek het. Heerlijk hoe hij smack aanneemt en pontificaal op zijn bijbel plaatst. Mijn eerste onvoldoende voor een van Sant. 1,5*

Een goede misdaad/drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Jonge bekende acteur Matt Dillon ...

Kan niet tegen drugs...

Goed kwaliteit breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Zo, maar weer eens een Gus Van Sant uit 't stof gehaald. 'Drugstore Cowboy' heeft me positief verrast. Fijne film, sfeer, humor gecombineerd met (licht absurd) drama en een prima verhaal dat voldoende vermaakt. Naar het einde toe zakt één en ander wat in, maar zo lang de vier ''vrienden'' samen zijn, roven en andere avonturen beleven zit de spanning, humor en sensatie er goed in. Dikke voldoende dus ook.

Van Sant.

Ergens in deze film, al is het bijna niet op te merken, zit de goede regisseur verscholen die zich later zou ontpoppen tot Van Sant. Drugstore Cowboy casht in op het drugsconcept, wat ook al in de titel zelf te vinden is. Wat een gekke titel was die goed gekozen is, die wordt eigenlijk nauwelijks eer aangedaan met de film zelf.

De scenes waarin Dillon, die op jonge leeftijd bewijst ook al een hele goede rol te kunnen spelen, wat pilletjes heeft geslikt vormen gestileerd de interessantste momenten van de film. Vaak is zo'n scene echter maar een voorwerp zoals een hoed die draaiend door de lucht balanceert. Als dat helaas de visuele hoogtepunten moeten vormen weet je dat de film zelf op dat gebied niet geslaagd is.

Dat is jammer, want het valt moeilijk te ontkennen dat films met drugs in de primaire focus altijd wel wat van een visuele push kunnen gebruiken. Je brengt tenslotte ook de effecten en gevolgen in beeld. Deze film lijkt dat te ontwijken, en dat is jammer. Gelukkig weet het overige verhaal best te boeien en zit de film vol met goed acteerwerk.

Zoals eerdergenoemd doet Dillon het goed, maar ook de rol van Lynch mag er best wezen. Ik vond het prettig dat Van Sant erin slaagt de personages eigenzinnigheid te geven met een persoonlijkheid, zodat je ermee kan meeleven. Niet dat de film verder erg sentimenteel is, maar het is een goed podium om alvast je eerste stappen op te maken.

Het verhaal is intrigerend maar het niets dat aanvoelt alsof je het nog nooit eerder had gezien. Drugstore Cowboy is inhoudelijk geen slechte film, maar blijft verder op andere gebieden ver binnen zijn vaarwater. Voor een soort film waarvan ik van mening ben dat ze de grens moeten opzoeken is dit een behoorlijk veilige film met dik aangezet sentiment. Niet perse slecht, maar ook een film die je niet lang bijblijft.

‘Drugstore Cowboy’ is de tweede film van regisseur Gus van Sant en volgt een kwartet drugsverslaafden dat via overvallen op apotheken in hun behoefte probeert te voorzien. Van Sant maakt er een controversieel, nihilistisch en rauw portret vol paranoia, bijgeloof en zwarte humor van. Geen van de personages roept sympathie op, behalve misschien de verslaafde priester, die wordt gespeeld door schrijver William S. Burroughs, zelf meer dan bekend met het drugsmilieu.