• 15.798 nieuwsartikelen
  • 178.221 films
  • 12.223 series
  • 34.000 seizoenen
  • 647.385 acteurs
  • 199.067 gebruikers
  • 9.375.163 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Last Horror Movie (2003)

Horror / Thriller | 80 minuten
1,89 71 stemmen

Genre: Horror / Thriller

Speelduur: 80 minuten

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Julian Richards

Met onder meer: Kevin Howarth en Mark Stevenson

IMDb beoordeling: 5,5 (4.237)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Last Horror Movie

"Wait until you see the final cut..."

Max Parry is een bruiloft-fotograaf die in Londen de smaak te pakken krijgt van menselijk vlees. Hij gebruikt horror-video's om zijn slachtoffers te lokken. Max wil zelf een film maken over moord en om dat te bereiken vermoordt hij zijn slachtoffers terwijl hij filmt. Hiermee wordt zijn 'snuff' film de laatste horrorfilm die zijn slachtoffers zullen zien.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van John Lee Hooker

John Lee Hooker

  • 14934 berichten
  • 1625 stemmen

Best te pruimen.

Acteurs komen erg naturel over. Realistische filmstijl zorgt ook hier voor directe betrokkenheid zonder poespas. Ook het praten tegen de camera werkt goed en die keuze kan ik wel waarderen.

Max neemt je mee in zijn wereld en laat je zien waarom hij zo gemakkelijk kan moorden. ''Als je het zelf niet slecht vind, waarom zou je het dan niet doen?''
Hij legt ons uit dat de kijker waarschijnlijk 'goed van aard' is en dat hij begrijpt dat we zijn daden verschrikkelijk vinden. Tergelijkertijd probeert hij ons ervan te overtuigen dat je gerust een mening kan vormen over het vermoorden van mensen en dat het niet alleen als slecht ervaren hoeft te worden.

Geniaal dat ze aan tafel mensenvlees aan het eten waren, dat had ik niet verwacht.


Het is zeker niet akelig zoals Queen-Bee hierboven beweert. Spannend, luguber, nagelbijtend, zenuwslopend, eng, gruwelijk of shockerend wordt het nergens. We gaan gewoon op pad met een psychopaat en dat is best interessant.


avatar van joolstein

joolstein

  • 10839 berichten
  • 8927 stemmen

Zeer interessant gegeven, afschuwelijke uitwerking. Ik hoopte op een soort Henry: Portrait of a Serial Killer (1986). Misschien wel juist mijn fout want daardoor mistte ik zowel kwaliteit als gore. Daarvoor in de plaatst krijg je 80 minuten lang de hoofdrolspeler in beeld? Toch heeft deze film 11 prijzen gewonnen voor beste film? Geen idee hoe dat komt?


avatar van Noodless

Noodless

  • 10042 berichten
  • 6178 stemmen

De film begint net als al die andere dertien-in-een-dozijn slasherfilms. Op het moment dat de moordenaar wil toeslaan vervaagt het beeld en wordt er plaats gemaakt voor het goedkope, grove beeld van een camrecorder. We zien een vriendelijke man met een glimlach op de mond en het is hier waar de film eigenlijk begint. De man legt dan vervolgens uit dat de film die hij zojuist heeft gehuurd de zoveelste Hollywoodhorror tienertroep is. Hij heeft de taak opgevat om de avonden door te komen met verhevener beelden. De man neemt de kijker mee op reis door zijn leven en concentreert zich daarbij op zijn macabere vrijetijdsbesteding. De film wordt hierdoor een soort luchtige snuffmovie met doorgesneden kelen, steekpartijen en de kijker zit daarbij op de eerste rij achter de camera. De grens tussen zwarte humor en horror is dun en vaak onduidelijk. Toch wist de film niet echt te boeien. Het is een fictieve documentaire over de psychologie van een ijskoude seriemoordenaar en zijn gruwelijke daden. De film toont wel horror, maar de aanwezige horrorelementen en de manier waarop het gefilmd wordt kon mij niet bekoren. Gevoel van herhaling en saai neemt naarmate de film vordert toe. 4/10