menu

Maniac (1934)

Alternatieve titel: Sex Maniac

mijn stem
1,52 (23)
23 stemmen

Verenigde Staten
Horror
51 minuten

geregisseerd door Dwain Esper
met Bill Woods, Ted Edwards en Horace B. Carpenter

Een krankzinnige misdadiger wordt door de politie gezocht. Hij is assistent van Dokter Meirschultz, die experimenten wil uitvoeren om doden weer tot leven te brengen. Hij vermoordt hem, begraaft zijn lichaam in de kelder en neemt zijn identiteit aan. Maar zijn pogingen om de rol van de arts te vervullen lopen compleet uit de hand.

zoeken in:
2,5
Ik weet nog steeds niet wat ik van dit curieuze werkje moet denken. Ik heb me vermaakt. Verder weet ik het niet, ik kan niet echt iets positiefs verzinnen. Een kat zijn oogbal uitknijpen en dan opeten...now that's entertainment.

avatar van remorz
Vooral als je naam ichi is...

0,5
Duurt te kort

avatar van Poisonthewell
0,5
Ik snap niet waarom Edward Wood's films toch steeds blijven opduiken in lijstjes van slechtste films ooit als er bijvoorbeeld ook van dit soort veel rampzaliger hopeloze puinzooifilms op de markt zijn. 0,5*

avatar van Mac Hammer Fan
1,5
Een krankzinnige assistent vermoordt zijn kwaadaardige dokter en neemt vervolgens diens identiteit aan. Overacting is troef. Een paar hilarische scenes waar katten de hoofdrol opeisen kunnen de film niet redden. Geloof maar niet dat het scenario op Edgar Allan Poe gebaseerd is, één sekwens op het einde uitgezonderd. In een milde bui één ster extra voor de katten.
(heb toch eventjes het plot uitgebreid en de poster gecorrigeerd)

avatar van movie acteurs
2,5
Misschien destijds, toen men nog niks gewent was, zal dit wel zeer schockerend zijn geweest . Komen borsten in voor. Ook een hele rare maar op zich nog wel grappige scene waarbij de gek een kat vermoord, een zwart oogje van de kat floept eruit, gek gooit kat weg, daarna zie je de oogbal op de grond alleen ziet de oogbal er opeens uit als een oogbal van een mens. Dat waren leuke details van de film. Voor de rest slaat dit werkje nergens op. Wat vooral irritant in deze film is bij een van de dames zit een dame met een hoog kinder stemmetje. Belachelijk en slaat gewoon helemaal nergens op.

Qua speelduur keek ik even achter de hoesjes uit de horror box die ik had. Ik zag hier 51 minuten (een kort filmpje dus). Alleen had ik eerder het gevoel dat ik naar een erg lange film zat te kijken. Maar dit is eigenlijk gewoon een waardeloze, irritante bagger film.

1,0.

Ps. Wel aardige muziek.

avatar van movie acteurs
2,5
michellestyl schreef:
Duurt te kort


Fijn, he!

avatar van wendyvortex
3,0
Film uit 1934 die buiten de officiele bioscopen draaide (en yes dat betekent blote borsten!!) en dames in ondergoed.
Werd voornamelijk vertoond op kermissen en in huizen van lichte zeden.
Gaat over de assistent van een soort dokter Frankenstein die zich voordoet als de dokter.
En dat loopt allemaal nogal uit de hand, ook al omdat onze hoofdpersoon ook nog lijdt aan een tiental psychiatrische aandoeningen die via tussentitels worden uitgelegd.
Acteerwerk is van toneelniveau en de hoofdpersoon spreekt ook regelmatig recht in de camera.
Kat wordt oog uitgedrukt en opgegeten (Bunuel verwijzing?) en dames gaan elkaar te lijf met injectiespuiten en honkbalknuppels.
Bizar...officieel staat dit ook te boek als de allereerste splattermovie!!
Hüsker Dü-fans: de tekst van How to Skin a Cat komt bijna letterlijk uit deze film.

avatar van John Milton
1,0
In het kader van de MovieMeter horror challenge die nu loopt heb ik Maniac gekeken:

Loop ik gisteren en vanmorgen een beetje shots met zorgvuldige mise-en-scene uit gerenommeerde klassiekers te fotograferen uit mijn eigen boeken over de stomme film, zie ik opeen een filmposter van een jaren '80 sorority blondje voorbij komen in quite a skimpy thingy. Right. Ook leuk. Dat hebben we ook nog.

Maar valt het te combineren, die twee zaken, terwijl het meetelt voor de challenge? Sex speelde vanaf het begin een rol, maar zijn er ook exploitationfilms uit die tijd, of early talkies? Dus niet pre-code vrijheid of Hays office uitdagende raciness, maar echt campy exploitation? Bestaat dat? Meet Maniac, ook wel bekend als Sex Maniac, uit het jaar 1934. Losjes gebaseerd op Edgar Allan Poe's The Black Cat, volgens Wikipedia. Nu heb ik de tevens uit '34 afkomstige Ulmer verfilming van dat verhaal ook gezien, met Karloff en Lugosi, en ik zie niet het niet zo. En ik kan hier best een lang verhaal van maken, maar doe het niet.

Kijk deze alleen als je echt geïnteresseerd bent of onderzoek moet doen naar dit soort films in die periode, of écht een makkelijke Harry bent. Anders zou ik absoluut die tijd spenderen aan The Black Cat (1934). Precies 4 keer zou goed als deze, in sterren uitgedrukt. Tenzij je graag een ultra low-budget, camp geacteerde film wilt zien over een voormalig vaudeville acteur die assistent wordt van een dokter met Frankenstein aspiraties. "It's Aliiiiiiiiive denk je dan misschien, maar deze film was dat voor mij allerminst. Echt behoorlijk butt. En op het crazy scientist gedeelte na, is er op zich niet heel horror te vinden, hoe vaak de crazy evil plan laugh ook klinkt...

De grootste horror was nog wel dat ik meermaals aan mijn eigen acteerwerk moest denken in de horrorfilmpjes die we als tieners met vriendjes maakten. Vooral die geluiden. Uncanny. En dat is geen schouderklopje voor mezelf, trust me.

1*

avatar van Woland
1,0
In mijn vorige review mopperde ik een beetje over het acteerwerk in Lo Squartatore di New York. Nou, vergeleken met wat sommige mensen hier op het scherm laten zien was dat Oscar-waardig. Maniac is een low-budget draak uit de jaren '30, een verfilming van Poe's The Black Cat, waar het een wedstrijd lijkt wie het meest overdreven kan acteren. De professor en zijn assistent doen een uitstekende poging, maar die miepjes halverwege kunnen er ook wat van, de tering. Qua verhaal moet je ook niet al te veel verwachten. Om het een beetje interessant te laten lijken zien we eens in de zoveel tijd weer een tekstbeschrijving van een psychische stoornis, en verder zien we onze maniak op tenenkrommende wijze acterend boze plannen smeden - al komt er qua uitvoer niet heel veel van terecht. We zien nog wat naakt, dus ik vermoed dat dit pre-code is, maar verder wordt er van die vrijheid weinig gebruik gemaakt. Nee, dit is een goeie toevoeging in de categorie Z-films, en ik heb zelden een persoon slechter zien acteren dan de titelmaniak.

avatar van John Milton
1,0
Woland schreef:
In mijn vorige review mopperde ik een beetje over het acteerwerk in Lo Squartatore di New York.
Dude. Ik had je gewaarschuwd

Of zag je echt dat schrijfsel hierboven pas nadien?

avatar van Woland
1,0
John Milton schreef:
(quote)
Dude. Ik had je gewaarschuwd

Of zag je echt dat schrijfsel hierboven pas nadien?


Ik had deze al tijden liggen, en ik kon me wel herinneren dat jij deze ooit gekeken en afgefakkeld had . Maar toch leek het me om de een of andere reden nog een goed idee om hem zelf ook nog te gaan kijken...

avatar van John Milton
1,0
well...

je hebt natuurlijk een bepaalde affiniteit voor matige cult die ik vooralsnog ontbeer. Dus ik snap de neiging. Maar altijd fijn als ik in het gelijk word gesteld, natuurlijk :-p

avatar van Biosguru
Dwain Esper wordt de vader van de Exploitatiefilm genoemd. Hij heeft in ieder geval Four walling uitgevonden. Heel kort door de bocht, eenmalig of zeer kort een theater of zaaltje huren in een stadje, posters ophangen die waanzinnige dingen beloven op sex, drugs of ander vlak en dan voor de politie of een andere instantie kan ingrijpen.... Wegwezen!

Er is een leuke korte film over het fenomeen Esper.
Dwain Esper: The King of the Celluloid Gypsies on Vimeo

Matinee '93 met John Goodman is een gekuisde ode aan Esper. Film was ooit een rondreizende circusact Ik heb een jaar of twee op een oude "Yahoo" site nog een heel uitgebreid verhaal kunnen lezen over Esper, die site kan ik nu niet meer terug vinden. Dat is ondanks alle Sleaze toch wel een beetje te weinig eer. Voor deze missing link tussen circus en film.

Als dit je verbaasd voor een film uit die tijd, kijk dan bv eens Sign of the Cross uit 1932. Dat is een grote mainstream Hollywoodfilm die op "schok" vlak volgens mij prima mee kan met Esper. Daarin wordt bv een zeer schaarsgeklede dame opgepeuzeld door een crocodil. En dat is nog niet eens het ergste... Wat het miz eigenlijk dubieus maakt of Esper wel de grondlegger is van Sleaze / Exploitatie.

Reefer Madness en Freaks zijn de bekendste films waar Esper mee op pad geweest is. Misschien kennen we die films alleen nog omdat Esper er in het verleden zo mee leurde.

avatar van Woland
1,0
wendyvortex schreef:

Hüsker Dü-fans: de tekst van How to Skin a Cat komt bijna letterlijk uit deze film.


Hüsker Dü-fan hier, en inderdaad, dat viel me ook al op . Al is het schijnbaar een klassiek broodje-aap-verhaal: Cat and Rat Ranch Hoax.

En klopt wel een beetje John Milton, al kijk jij nog wel verdacht veel B-films voor iemand die pretendeert er niet van te houden.

Interessant verhaal Biosguru, erg leuk om wat over de achtergrond van dit soort films te horen. Inderdaad ook een manier om de censuur te ontwijken . Ik zal ook even mijn ogen openhouden voor de films die je noemde, klinkt als iets wat ik wel zou moeten kunnen waarderen.

avatar van Biosguru
Dank je, er is relatief weinig onderzoek of materiaal te vinden over die reizende "Bioscope" tenten, die film voor het grote publiek bekend maakten op kermissen. Jammer is dat, het is leuk om over te lezen. En plaatjes van te zien. Als in een soort van rare "Carnivale" vibe, zie je die Carnival Barker truc's allemaal terug bij Esper. Maar dan veel donkerder.

Klein voorbeeldje van de grote van het fenomeen, zo rond 1900 waren er 70 rondreizende cinema's in de UK. In Europa waren er ook veel. Niet dat die allemaal sleaze draaiden

Voorbeeld van travelling cinema ca 1900

avatar van John Milton
1,0
Ik heb dat nooit gezegd toch, Woland? Een B-filmpje op zijn tijd kan ik best waarderen.
Dat ik relatief laat ontdekte wat MST3K was, maakt me nog niet wereldvreemd :-p

En daar zou ik ook graag een mooi geillustreerd boek van bezitten, Biosguru

avatar van Woland
1,0
Nou ja, zo interpreteerde ik jouw volgende citaat een beetje:
John Milton schreef:
je hebt natuurlijk een bepaalde affiniteit voor matige cult die ik vooralsnog ontbeer.


Maar ik weet wel dat je een beetje cult en B-film wel trekt hoor

avatar van Biosguru
John Milton

Oh, dat zou ik ook erg mooi vinden. Een gedegen onderzocht boek over "early cinemas travelling days". Met voor de helft foto's en voor de helft tekst. Het laatste grote Europese onderzoekproject dat ik kan vinden is uit 2008. Alle foto's die online te vinden zijn, zijn uit de tijd dat bandbreedte een probleem was. Dus klein. Het lijkt net als Esper van het internet af te vallen. Sites worden te oud en gedateerd en zo af en toe gaat de stekker eruit bij een amateur fansite.

Dit is er een uit 1927 Duitse Wanderkino

Ergens jammer, dat de academische wereld enkel in het medium geinteresseerd lijkt te zijn. En niet in de vertoningsomstandigheden, zalen en tenten. Vroeg Circus net zo, misschien is het niet highbrow genoeg.

avatar van mrklm
1,0
Absoluut een gevalletje 'zo slecht dat hij leuk is'. Ultragoedkope horroronzin over doorgedraaide wetenschapper doctor Meirschulz [Horace B Carpenter] die een zijn assistent Don Maxwell [Bill Woods] vraagt om zichzelf dood te schieten zodat de goede dokter hem weer tot leven kan wekken met het kloppende hart dat hij in zijn lab (lees: kelder) bewaart. Maar Don besluit de zaken op een andere manier aan te pakken.
Carpenters groteske acteerwerk (inclusief nimmer aflatend maniakaal gelach) is ronduit hilarisch en in een waanzinnige variant op de transformatiescène uit Dr Jekyll en Mr Hyde door Woods er nog een schepje bovenop. Een hond en een kat gaan elkaar te lijf, Woods eet het hoog van een kat op en er is een volstrekt onzinnige scène waarin een aantal jonge (en schaars geklede) dames hun ontbrekende acteertalenten tentoon mogen stellen ter vulling van de beperkte speeltijd. Om even onduidelijke redenen wordt de film enkele keren onderbroken door een wetenschappelijke uitleg (?!) van de psychologie van de 'maniak', voorzien van een romantisch muziekje dat abrupt wordt afgekapt in deze technische puinhoop. Hilarisch slecht, dus een must voor liefhebbers van de wansmaak.

avatar van Onderhond
1,0
Niet best nee.

Zal vast zijn historisch waarde hebben (terecht of niet laat ik dan in het midden), maar daar schiet nog maar zéér weinig van over. Nu hoef je sowieso geen films uit de jaren '30 te kijken voor shock value, maar een sfeervol horrortje konden ze toen ook al maken. Daar hoort deze zeker niet bij.

Een blote borst, een oogbal en dan heb je het zo ongeveer gehad. Verder vreselijk acteerwerk en wat tekstplaatjes die alles een beetje proberen kaderen. Vreemd, aangezien er verder wel gewoon stemwerk was. Doe dan maar gewoon een voice over, dat vlot toch iets makkelijker.

Het is kort en to the point, maar daar is dan ook alles zo'n beetje mee gezegd. Voer voor liefhebbers van klassiekers met historische waarde, maar verder zie ik niet veel in deze film wat het moderne publiek nog zou kunnen aanspreken. Eentje om snel weer te vergeten.

1.0*

avatar van clubsport
1,5
geplaatst:
tja alles is hierboven al vermeld , behoorlijk slecht en totaal niet boeiend .
gelukkig duurt ie maar 50 minuten .

Gast
geplaatst: vandaag om 23:24 uur

geplaatst: vandaag om 23:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.