The Black Cat (1934)

eerste van de vele samenwerkingen tussen Karloff en Lugosi. Mooie sfeertekening, lekker donker gefilmd. Echte old school horror flick. Leuk detail: als Karloff de hoofdrol speelde in een film dan kwam alleen zijn achternaam in beeld. Alleen in bijrollen gebruikte hij zijn volledige naam. Goh, nu ik erovernadenk is de film al bijna 70 jaar oud. Mijn achting gaat steeds meer omhoog. Allemaal zien!!!

Enge film met super-acteurs Karloff en Lugosi in de hoofdrollen...
Decors zijn opvallend goed.
Griezelig verhaal over twee mannen die een gruwelijk spel spelen.....Een net getrouwd stelletje is daar getuige/slachtoffer van.
De laatste scene's tussen Lugosi en Karloff in de kerker, zal je niet gauw vergeten.
Aanrader!

Heerlijk. Beetje flauw einde, maar vol suspense. Karloff en Lugosi samen is iedere keer weer een belevenis. En wat een geweldige decors.

Een wat statische film met weinig echt memorabele scenes. Het gebeuren met de slaapkamers had bijna iets kluchterigs, gelukkig maken de sinistere blikken en het ijzingwekkende verhaal wel het nodige goed. Had toch meer verwacht van deze team-up van Karloff en Lugosi.

2,5*.

Deze film wordt gemaakt door Karloff en vooral Bela Lugosi. Lugosi's gekwelde blik en zijn dramatische dialogen waren erg overtuigend. Vond ik hem in Dracula een slechte karikatuur, hier geeft hij iets dramatisch aan zijn personage. Hij is volledig geloofwaardig. Misschien wel zijn beste acteerprestatie. Karloff is een indrukwekkende verschijning en hij weet net als Lugosi te overtuigen. Zijn sinistere blik is al genoeg, maar ook zijn dialogen zijn imposant. De twee acteurs samen hebben verreweg de beste scènes in het begin van de film.

De rest van de acteurs waren minder, en vooral het pas getrouwde stel was zwak. Hun hele verliefdheid voelde overgeacteerd aan. De bedienden hadden weinig tekst, maar waren redelijk met hun blikken en lichaamstaal.

Qua sfeer zit het in deze film goed. Het begin met de constante donder en bliksem en de sfeervolle doch minieme sets waren erg mooi. Poelzig's huis was bijna een personage op zichzelf. Het was allemaal erg indrukwekkend met de mooie architectuur en de technische snufjes.

Het verhaal is wat zwak en de film voelt zelfs met de korte speelduur wat gerekt aan. Naar het einde toe wordt het een beetje chaotsich, en de film kent een anticlimactisch einde, hoewel het idee dat Werdegast Poelzig aan het villen is een nare gedachte is, en zeker was in die tijd. Verder heeft het verhaal weinig met een zwarte kat te maken, maar goed.

Eén puntje van kritiek zou zijn dat de muziek soms wat overheersend was. Maar voor de rest is dit een lekker sfeervol werkje dat gedragen wordt door Karloff en Lugosi, 2 legendes binnen het genre.