Beyond the Rocks (1922)

Filmmuseum vindt verloren gewaande Valentino-film - VPRO Cinema Nieuws

Zag het ook gisteren op het NOS-journaal. Wel een leuke vondst toch. Volgens het Journaal gaat Hennie Vrienten een nieuwe filmscore componeren voor deze film. Ben benieuwd hoe ze in het buitenland reageren als ze dit nieuws horen over het terugvinden en restaureren.

Overigens was er vanavond een reportage over het terugvinden van de film te zien in R.A.M. Helaas was ik te laat om het te zien, want zat aan het begin van het programma. Maar zaterdag a.s. is de herhaling van R.A.M.

Bijzondere vondst van het Filmmuseum. Naar een complete kopie van Sam Woods Beyond the Rocks – een klassiek melodrama over onmogelijke liefde – werd al bijna driekwart eeuw gezocht door filmhistorici en -restauratoren. Van de film restte sinds 1976 slechts één minuut, in de collectie van het Filmmuseum. Groot was dan ook de verrassing toen de film onlangs in de nalatenschap van een filmverzamelaar opdook. Beyond the Rocks - of Gouden Boeien, zoals ooit de Nederlandse titel luidde - is de enige film uit de stille-filmperiode (1895-1928) waarin Hollywood-sterren Rudolph Valentino en Gloria Swanson samen te zien zijn. Henny Vrienten componeerde een nieuwe score voor de gerestaureerde versie

Bron: www.filmmuseum.nl

Draait 10 april om 10.30 uur in Pathé Tuschinski, Amsterdam

Een aparte ervaring gisteravond, in de filmzaal met alleen maar bejaarden.

Het verhaaltje van deze historische vondst is vanzelfsprekend mierezoet à la de 'fameuze' Bouquet-reeks-romannetjes.

Valentino spat werkelijk van het doek (een aantal vrouwelijke bejaarden slaakten een opgewonden kreetje bij zijn eerste 'shot'), en Swanson voldoet aan de vrouwelijke schoonheidseisen van destijds, een beetje mollig.

Henny Vrienten componeerde een prachtige soundtrack, maar helaas gooit hij er ook geluidjes in zoals voetstappen, water, deuren, honden, paarden, etc. die irritant beginnen te worden.

Een aantal scenes zijn helaas niet goed behouden gebleven. Zo nu en dan zijn de brandgaten zo groot dat je slechts een paar dingen ziet op het scherm.

Het meest vermakelijke van de film zijn de originele (oud-)Nederlandse tussentitels, die behoorlijk oubollig zijn. "Ik heb U zoo lief". Met een grote glimlach op mijn gelaat heb ik de film bekeken.

Tevens wordt de film ingeleid door Martin Scorcese (die wel heel duidelijk het verhaaltje voorleest m.b.v. de autocue).

Een ideale filmavond, met of zonder je grootmoeder.

Ik heb hem een tijd geleden ook gezien en ik zat helemaal alleen in een grote zaal. Ik was gewoon de enige . Mooie muziek van Henny Vrienten. Geen geweldige film maar het was toch wel leuk om gloria swanson en Rudolph valentino samen te zien in een film.

Weet iemand misschien wanneer deze film op dvd verschijnt?

Dat is niet zijn keuze geweest hoor. Dat heeft met het geluidsontwerp te maken wat er zo nu en dan door heen wordt gegooid. Zelfde geld voor Het Geheim van Delft van Vrienten. Van alle tientallen scores die ik van hem ken is dit sinds hele lange tijd eentje die weer echt de moeite waard is. Nou is het ook een ander soort film met veel meer vrijheden wat dat betreft. Zijn momenten dat er lichtelijke irritatie bij mij was omtrend enkele van zijn stijltruukjes.

Hele charmante film met een sublieme Gloria Swanson. 3 sterren

Ik begreep uit interviews dat dat geluidsontwerp ook van zijn hand was.

Bedoel dat hij als opdracht kreeg om ook het geluidsontwerp te doen, hij had geen keuze om slechts alleen de score te doen.

Zie de DVD op de website van Art-S Home Entertainment.

http://www.art-s.nl/

Heel allercharmantst melodrama. Ondanks dat de film af en toe een beetje stilstaat qua verhaal, is het de moeite waard om deze oude film te zien, al was het alleen maar om de prachtige Oud-Nederlandsche tussentitels. De score van Henny Vrienten was eveneens prettig!

Een romantische melodrama die mij sterk deed denken aan die simpele Bouquetreeks boekjes. Leuk om een keer gezien te hebben, maar verder niets bijzonders.

Grootste minpunt was echter de povere muziekscore welke ervoor zorgt dat de film geen voldoende scoort. Je zou verwachten dat men wel met iets beters kon komen tegenwoordig.

2,5*

Plots gevonden door het filmmuseum deze oude stomme film uit 1922 van Sam Wood. Er wordt meerde malen op bepaalde sites vermeld dat de film compleet gerestaureerd zou zijn. Ik schrok me dan ook een hoedje toen ik het beeldmateriaal zag. Soms niet om aan te zien. Door de film heen zijn wel meer dan 100 Nederlandse tussentitels te lezen. Best grappig om te lezen maar het haalde mij vooral uit de film ik had gehoopt op minder tussentitels. Waarbij het nu leek dat we kant-en-klare cinema voorgezet kregen. Laten de beelden voor zichzelf spreken daarvoor zijn er toch ook acteurs in het leven geroepen.

Kwam zappend bij deze film terecht. Aanvankelijk dacht ik dat het een persiflage op een stomme film was. Vanwege de Nederlandse teksten en de 'look' van de film die niet helemaal authentiek overkwam.

Maar goed, niet dus. Ik vond er geen hol aan overigens. Ook niet helemaal afgekeken, maar dat lijkt me niet noodzakelijk om te weten hoe het verder afliep. 3*

Geen hol aan en toch een voldoende?

Ja, omdat ik deze film niet zozeer inhoudelijk beoordeel maar meer kijk naar de authentieke waarde van de film.

Heb een groot deel gezien (begin gemist), en met bewondering zitten kijken.

Knap dat je ook zonder te praten een boodschap over kunt brengen, vroeg me ook steeds af huidige acteurs dit ook zouden kunnen.

Verhaal overigens niet echt heel spannend...en de kwaliteit was ook wel bedroevend. Ik wist dat het een gerestaureerde film was, maar sommige stukken waren echt alleen gele vlekken! Ze hebben dus blijkbaar niet alles kunnen redden.

Erbarmelijk slecht geluids- en beeldkwaliteit. Het verhaal gaat nog wel maar ook niet over naar huis te schrijven.

Het is mooi dat dit werkje gered is, al zijn sommige stukken onherstelbaar beschadigd. Het verhaaltje is romantisch en voorspelbaar, maar toch onderhoudend, dankzij de acteurs en de afwisseling aan decors.

Gloria Swanson kon een scala aan emoties weergeven met haar mimiek. "We had faces!" zou ze achtentwintig jaar later zeggen. Ze speelt de ingénue, de damsel in distress, die moet kiezen tussen plicht en passie. Grote hoeden en sieraden, donkere lippenstift en een krulletjes geven haar een modieus uiterlijk.

Rudolph Valentino was de adonis van die tijd. Hij speelt de romantische held, die toevallig in de buurt is wanneer haar leven in gevaar is. Hij draagt een keurig pak met pochet, een gouden horlogeketting, een sigarettenhouder en gepommadeerde haren.

Het begint in Engeland, maar reizen naar het buitenland zorgen voor afwisseling. Er is een mooie montage tijdens het bergbeklimmen, een fantasiescène tijdens de pruikentijd in Versailles en een climax in de woestijn. Er zijn kleurfilters en toegevoegde klankeffecten, zoals de wind. De muziek van Henny Vrienten wisselt af tussen walsjes, ragtime, treurige strijkers en plechtige blazers.