D.E.B.S. (2004)

leuk voor een keertje

Tuurlijk het haalt het noch qua film noch qua dames bij Charlie's Angels. Ook is er geen echte actie, en geen echte komedie(!)

Maar voor hersenloos wegkijken een keertje best te doen.

Niet te veel van verwachten, niet kritisch kijken, dan is ie best vermakelijk

Tsjonge tsjonge, dit leek me op een of andere manier wel grappig. Iets wat in de buurt kon komen van Charlie's Angels en D.O.A. Blijkbaar is dat de makers niet gelukt, en werd het niet meer dan een zeer slechte kopie van Totally Spies, maar dan lesbisch.

De regie is zeer slecht, de actrices hebben totaal geen screen presence (vooral Devon Aoki, die ik normaal wel leuk vindt, is verschrikkelijk met haar nep Franse accent), en de green screen die gebruikt wordt doet pijn aan mijn ogen.

Is er dan nog wel iets goed aan deze film? Ja hoor! De soundtrack is erg lekker, en het was tof om Another Girl, Another Planet weer eens in een film te horen. En ja, de korte rokjes van de meiden zien er ook erg lekker uit. Maar behalve dat is de film tenenkrommend slecht.

1*

D.E.B.S. zijn crime-fighting hotties in schooluniformpjes. Een grote neppe Charlie's Angels-aftreksel, zowaar een gay-film met lesbische sensuele actie, voor wat het waard is, want het blijft bij een teder mondkusje en betrapt worden onder de lakens.

Eerlijk waar dit is zo bijzonder slecht. Rommel. De symboliek van de schooluniformpjes beperkt zich tot de wellust van pubers, Devon Aoki speelt met een Frans accent dat te nep is alsof ze het met een walnoot in haar mond uitspreekt, het vriendje laat over zich heen lopen alsof het een voetveeg is, de wapens komen van de 50%-magazijndump van Bart Smit, de gesprekken gaan langs elkaar heen (vooral in een beginscene in de auto en ze elkaar 2, 3x geeneens verstaan), het publiek wordt voor aap gezien als niets onderbouwd wordt, bijvoorbeeld als Lucy Diamond besluit Australië te laten zinken (,,Because I just hate 'em" is de motivatie) met een nepkanon dat voor een goedkoop kermisdecor door moet gaan, martial arts ontbreken, glasstukjes zijn diamanten met een sfx-glans, een plan 'ingewikkeld' noemen maar dan door de voordeur heenlopen, een huis 'scannen' op zijn structuur gebaseerd op…niets.., de voornaamste kwaliteit van de D.E.B.S. zijn de pruillippen voor orale bevrediging, plothole: als ze ternauwernood onder een booby-trap komen in een dichte kluis lopen ze door een Hans Klok-act de eerstvolgende scene vrij rond, de 'zebra-pad' alarm-signalering in de D.E.B.S. tuin is ronduit belachelijk als Lucy met een simpele hink-stap-sprong eroverheen komt.

Werkelijk waar de lijst van missers, blunders en alles wat afbraak doet aan het fenomeen film is eindeloos. En ermee wegkomen dat het satire en parodie is. Nonens. Te vermijden ten aller tijden. Absoluut de slechtste film aller tijden, voer voor vieze oude mannetjes en een verdwaalde puber die dit nog leuk vindt. Als er in Hollywood groen licht wordt gegeven voor het uitzenden van deze rommel dan trekt zelfs mijn basisschoolviering 'Flodder' bekijks. De VHS kunnen ze verwachten.

3,5 lijkt ontzettend veel voor dit hersenloos filmpje.

Toegegeven, hij is bij momenten zooo flauw dat ie grappig wordt (en dat ik ook bijgevolg strijk lig ) en de zogenaamde 'actie' is zo nep als wat. Toch kijkt hij snel weg en hou ik er een goed gevoel aan over.

Ik moet wel toegeven dat ik een zwak heb voor Jordana Brewster, maar ik denk niet dat ik de enige ben. Bovendien is het een verademing om eens een lesbische film te zien met een happy end aangezien de meesten de neiging hebben dramatisch af te lopen.

Ik denk dat de makers de film zelf ook niet serieus namen, dus doe ik dat zeker niet

Ok, het is een hoge score. 't Zal mijn guilty pleasure zijn...

D.E.B.S. was zo'n film die bleef integreren en het werd dus tijd om deze nog eens te zien. De vergelijking met Charlie's Angels zie ik hier veel voorkomen, maar die films zijn gewoon niet leuk en missen de nodige stijl. Deze D.E.B.S. pakt het wat cartoonesk aan en durft op de juiste momenten overdrijven. Moeilijk om uit te leggen, maar het leek wel Charlie's Angels meets Glee meets Spy Kids. Maar dan met de juiste elementen.

D.E.B.S. was eindelijk nog eens een komedie waar ik om moest lachen. Het lijkt een kinderachtige film, maar het bevat wel elementen (denk aan de lesbische relatie, de personages die roken, enkele vloekwoorden, ...) waarbij de gemiddelde Amerikaanse film bij zou verbleken. Het is allemaal vrij licht opgevat, maar nergens zijn echt irritante personages te zien, waar veel komedies in dreigen te verdrinken.

Mooi volk, cinematografisch mooi gemaakt, getimede humor en een leuk gezellig verhaaltje zonder enige pretentie. De film doet wat hij moet doen en dat amuseert gewoon geweldig. Veel zullen deze afschieten, maar ik heb er toch maar van genoten.

Hier heb ik niet veel meer aan toe te voegen eigenlijk. Het is een leuke feel-good movie met een beetje actie, humor, romantiek en bovenal een lesbisch thema dat niet het gebruikelijke over the top drama is. De vergelijking met Charlie's Angels gaat volgens mij niet op. De Angels is een pure (en vrij domme) actiefilm die niet grappig is, en de Angels zijn lang niet zo knap als de DEBS. Ook heel interessant is dat de regisseur Angela Robinson lesbisch is dus die input dat maakt dat de romance tussen Amy en Lucy wel geloofwaardig over komt. Misschien een veel te hoge score maar het is gewoon uniek en ik heb nog steeds geen gelijke gevonden met al deze ingrediënten.

Ach.

Een soort engeltjes van Charlie kloon met minder actie en minder editing. Het is dat ik die films eigenlijk al niet geweldig vond dat de voorafgaande verwachtingen van deze film niet hoopvoller maakte. D.E.B.S. is eigenlijk een soort van de vergeten kloon van eerdergenoemde voorbeeld, maar niettemin van hetzelfde niveau.

Wel met wat minder budget, waardoor Robinson de focus toch om heeft gegooid naar een wat meer romantisch gebeuren. Het spionnengebeuren is nog altijd prominent aanwezig, maar het blijft toch duidelijk dat de dames zelf in de schijnwerpers staan. Waar zit dan eigenlijk het probleem? Bij de dames uiteraard, omdat er geen enkele memorabel weet te blijven.

Kon na afloop van de film geen enkele naam meer opnoemen in ieder geval, maar de speelduur is niet te lang en het verloop redelijk vlot. Het is dan ook geen vermoeiende film om doorheen te komen, wel een film die te lang blijft ouwehoeren zonder echt iets zinnigs te zeggen. Enkele korte sequenties op het vlak van actie zijn vermakelijk, verder ben je een film als deze binnen minuten weer vergeten.