Mean Creek (2004)

Wow, positief verrast door dit aangrijpende filmpje. Geen standaard wraakfilm, zoals je van tevoren zou kunnen denken. Zeer realistisch in beeld gebracht en sterk geacteerd door allen. Deze film verdient echt meer waardering. Enige minpunt is het einde, dit had wat mij betreft wat uitgebreider afgerond mogen worden.

Een fijne film die meteen op gang komt en de speelduur goed benut. Hoewel het een rustig verlopend drama is heeft het qua ontwikkeling ook wat weg van een thriller, qua scenario had het zelfs de horrorkant op gekund, al heeft de regie daar niet voor gekozen. Het is combinatie waar ik wel van hou, en ook met de sfeer zit het in deze film wel goed. Een groepje jongeren besluit wraak te nemen op een pestkop, daarbij belanden ze echter onbedoeld letterlijk en figuurlijk in rustig vaarwater, alhoewel rustig...

De film oogt heel naturel, mede dankzij het acteerspel, en gaat ongemerkt dieper in op de menselijke handelingen en gevoelens, zoals woede, wraak, medeleven, vriendschap, spijt, schuld, enz. Dat levert een hele fraaie film op, een ruime 3,5*.

Prachtige en sfeervolle, doch rauwe coming of age film.

Stelling: een pestkop... Nouja, pestkop... iemand die de weg kwijt is en dat vaak uit in agressie. Sam is daar het slachtoffer van. Zijn oudere broer ziet dat en beraamd hier een sneaky plannetje... Samen met zijn vrienden, en Sam's vriendinnetje Millie een boottocht houden en de zekere George uitnodigen... Voor George lijkt dit een openbaring... Hij wordt erkend.

Het lijkt daarbij een avontuur te worden waarbij je als kijker ergens wel hoop dat de boel uiteindelijk met een sisser afloopt. Maar helaas... Sam, Millie en de vrienden van Rocky beginnen zo langzamerhand op deze manier de goede kanten van George te zien... maar Rocky, die houdt zich nog steeds vast aan zijn duivelse plan. Dit brengt enkele botsingen te weeg... met uiteindelijk een fataal resultaat..

Wat me erg bijgebleven is is de intensieve doch realistische manier van acteren, en de vele mooie sfeervolle rurale en beboste plaatjes... George komt bij mij niet echt heel erg over als een pester, zoals ik het al zei... dus ik vind de plot ergens niet helemaal kloppen. Hij schoot slechts uit zijn slof wanneer Sam aan zijn camera zat... en daar was het ook een beetje bij gebleven... Dat de jongen zelf meer problemen heeft en eigenlijk zelf het eeuwige pispaaltje/buitenbeentje is komt meer aan bod... Zijn brutaliteit lijkt mij meer een vorm van verdediging of zelfbescherming... Ik heb ergere pestkoppen in films gekend.

Het einde... tsja... Snoeihard.

Nee, dit was echt een pareltje van een film. Realistisch, rauw, sfeervol... met hier en daar de nodige Clark/Van Sant-elementen. Hier wil ik veel en veel meer van.

5,0*

Vond deze pak beter dan zijn recentste film Don't Let Go (2019) Nog eens eens een fijn drama, oké klinkt nogal paradoxaal, bedoel een drama dat er goed door kwam, beetje die rauwheid en typisch sfeertje doorheen de film. Vrij eenvoudig uitgangspunt, maar wel top uitgewerkt. Je leeft als kijker mee met eerst Sam, dan groeit er enige sympathie voor George, komt Marty over als de asshole en dan wisselt het weer. Vond ik wel fijne beleving. Ik hou wel van dit soort drama's.

Fijne film die me wat aan Deliverance (1972) deed denken. Plot uiteraard niet geheel gelijklopend, maar qua sfeer en setting zitten we toch in de buurt. Op zich altijd wel vermakelijk om een film te zien die draait rond (avontuurlijke) jongeren. Is vaak luchtig, niet nodeloos complex en heeft bovendien vaak iets heldhaftigs of idyllisch, al was het maar de fijne setting steeds uit de jaren 80 of 90. E.T., The Goonies, Stranger things, The summer of 84 ...

Fijin uitgangspunt ook ... totdat er daadwerkelijk iets fout loopt en het dilemma boven water komt met "Wat nu?". Ik zat "in" de film en leefde mee met de personages. Al bij al was er op zich niet zo heel veel gebeurd en was het echt wel een ongeval. Mede door de goede karakters en het goede acteren was de film meeslepend. Spannend en avontuurlijk ook. Je leeft toe naar de climax en ook dan wordt het niveau aangehouden.

Knap einde ook dat ik minder evident vond binnen de Hollywoodnormen. Zeker fijn om eens mee te pikken als je kan.

Dromerig vormgegeven arthousefilm met pesten in het achterhoofd, ook al zijn het de persoonlijke demonen die voornamelijk in het zonnetje worden gezet. De opzet en de daaropvolgende escalatie zijn in ieder geval zeer interessant om te volgen en zorgen voor een boeiende aanloop. Josh Peck zet zijn figuur perfect neer, maar ook de overige leden zoals Carly Schroeder acteren erg naar behoren. Regisseur Jacob Estes kiest op visueel vlak voor een kunstzinnige benadering met veel focus op de omliggende natuur, dus kijkers met een meer directe benadering als voorkeur kunnen hun hoop met deze film laten schieten. Tot aan de helft van Mean Creek loopt de film als een trein en beheerst de onderhuidse spanning goed, maar halverwege wordt er voor een kanteling gekozen waarna het tempo nodeloos vertraagd. Daar blijkt ook dat de stilering zelf niet zozeer boeiend is, maar vooral het inhoudelijke verhaal. Het is jammer dat er uiteindelijk voor zo'n korte uitspatting wordt gekozen, want juist daar worden de sterkste elementen van de film optimaal benut.

Ik had deze Mean Creek zonder grootse verwachtingen opgezet, maar het is uiteindelijk toch een tamelijk indrukwekkend filmpje geworden. De opzet is nochtans vrij basic waarbij een groepje tieners wraak wil nemen op een pestkop, maar Jacob Estes weet het wel erg sterk uit te werken. Vanaf het moment dat de groep vertrekt, is er meteen een heerlijke onderhuidse spanning aanwezig waarbij je voelt dat het wel eens erg fout kan aflopen. Ik moest regelmatig aan Deliverance denken, maar ik denk dat ik dat bij iedere film heb waar ze een rivier afvaren.

De pestkop George weet gedurende de trip toch wat sympathie op te wekken, want het blijkt dat hij toch niet de slechtste persoon is en dat begint ook bij sommige andere jongens te dagen. Oké hij is best grof en zijn grappen kan je moeilijk geslaagd noemen, maar hij probeert vooral stoerder over te komen dan hij werkelijk is. In ieder geval slaagt hij er wel in om het plan om hem naakt van de boot te duwen af te lassen.

De scène op de boot waar het uiteindelijk fout afloopt, is zo’ typische scène die ik erg graag zie. Het is een lang uitgesponnen scène waar het aanvankelijk nog ontspannen aan toe gaat met een spelletje truth or dare, maar langzaamaan beginnen er toch barsten in het pact te komen en vooral Marty krijgt er genoeg van.

Qua verloop is het niet vernieuwend of verrassend en na het ongeluk komt het onvermijdelijke dilemma ‘wat gaan we doen met het lijk’, maar Estes weet het wel goed aan te pakken. Het komt voor mij wel geloofwaardig over dat de groep schuldgevoelens krijgt over een beslissing dat ze overhaast en in alle emoties genomen hebben. Wat mij betreft is dit wel een geslaagd einde.

Indrukwekkend filmpje in ieder geval en ook de jonge cast doet het erg goed. Enkel Rory Culkin vond ik uit de toon vallen, maar dat is maar een kleine smet op deze sterke film.

4*