The Killing (1956)

Meesterwerk! 4.5*

Vandaag deze 'klassieker' op groot scherm gezien, 50 jaar na de datum van makelij. En nog steeds komt een deel van 'The Killing' geniaal over. Dat Tarantino hier inspiratie heeft opgedaan wil ik erg graag geloven, want naast de vertelperspectieven is er ook het suggestieve einde dat beide films een tikkeltje bijzonder maakt (al is Reservoir Dogs veel beter)... Daarnaast zitten in 'The Killing' ook visuele wondertjes, bv. de discussie tussen Fay en George - wanneer deze het niet meer ziet zitten. De camera zwenkt van links naar rechts (achter een spiegel), simpelweg wonderbaarlijk.
Maar goed, toch blijft 'The Killing' een kind van zijn tijd. Psychologie is er niet zoveel als in (weeral) Reservoir Dogs, en de humor weet slechts af en toe eens te verbazen ("Mike was shot at 2.13, he died at 4.34" ofzo... ). Een goeie film, jawel, die toch stukken meer had kunnen zijn; en dat ook is geworden, dankzij de Heer Tarantino. Kubrick doet genialiteit vermoeden, meer dan in 'Spartacus'...
3,25*

Geweldige vroege Kubrick-klassieker! Zeer speciaal en inderdaad duidelijk te zien waar Tarantino zijn idee vandaan haalde. Ook een van de "leukste" filmeindes. Het deed me een beetje denken aan het einde van Treasure of the Sierra Madre
4,5*

The Killing

Wat kun je nou van een 50 jaar oude film verwachten? In die tijd werd weinig ge-eperimenteerd en vooral in het Film-Noir genre werd veel gekopieerd en werd cliché na cliché gemaakt. Normaal gesproken ook nog eens houterig acteerwerk...

Dat is The Killing dus niet

Ik voel duidelijk dat Tarantino hierdoor geinspireerd is. Kubrick begint zijn film redelijk klassiek. De introductie van de hoofdpersoon die in het verhaal de grote slag gaat slaan. Hij verzamelt wat mensen om zich heen en huurt sommige mensen afzonderlijk in voor hun eigen veiligheid. De voorbereiding is een genot om naar te kijken. Veel sigaretten rook, kleine hotelkamertjes en café's zorgen voor de perfecte Film-Noir sfeer! met goed overtuigend acteerwerk wat verdomme niet houterig is . Maar ook in dit verhaal zit de Femme Fatale. Een van de heren die meehelpt ( echt zo'n sulletje waarvan je denkt dat hij de misdaad nog niet haalt door zijn onzekere gestuntel) zit bij zijn vrouw onder de plak ( je verwacht dat deze vrouw het hele plan in de war gaat schoppen en er uiteindelijk met de buit vandoor gaat ). De introductie begint al geweldig, met overigens vaak leuke cameravoering, al helemaal voor die tijd.

De misdaad. Kubrick laat telkens stukjes van het verhaal zien uit het perspectief van iedereen die meewerkt. Zodra hij het ene stukje heeft verteld, spoelt hij terug om weer bij het begin van de misdaad verder te gaan met vertellen maar dan hoe een ander het aanpakte. Ik vind dit een heel erg coole en orgineele aanpak, waarmee toch zeker spanning word opgebouwt. Uit telkens hetzelfde tijdstip in de film word meerdere malen spanning gehaald. Het plan verloopt gladjes en het is cool om te zien hoe alles perfect op elkaar aansluit als een puzzel.

Ik vond het echt geweldig dat het einde tegen alle verwachtingen in afliep . De scene waarin die vriend van die Femme Fatale binnenkomt is echt cool en onverwachts . Een heel kort schotensalvo van meerdere personen en alleen die sul heeft het overleeft
Een geweldig shot als je ziet dat hij trillerig overeind komt en de situatie overziet, die shakerige camera die rond kijkt.
Je denkt, yes hij gaat die vrouw nu ook flink onder handen nemen, maar dat die onzekere gast zijn vrouw gewoon zou doodschieten was ook een zeer coole wending. En dan ook nog eens dat einde "What does it matter?"

Wat mij overigens ook opviel was dat de kwaliteit van het beeld en geluid zo ongeloofelijk goed waren! 50 jaar oud en nog zo helder (Ik heb hem uit die 3 DVD box "The Stanley Kubrick Collection")
Geweldige film, erg sterke sfeer, behoorlijk gaaf verhaal,
een echte klassieker.

4,5 sterren!

In de begindagen van film werd er juist veel meer geexperimenteerd dan nu.

Sowieso noemt DAJA nogal een aantal idiote vooroordelen op over oudere films.

Hm...

Dat is mij niet opgevallen, maar als dat wel zo is zal ik mijn jaren '50 kennis even flink bijschaven.

Welke films kun je me aanraden?

Trouwens Wouter...

Wat voor'n vooroordelen heb ik het over?

- The Killers

- Gun Crazy

- The Asphalt Jungle

- Tough of Evil

- Pick-up on South Street

- Crime Wave

- The big Heat

- Sunset Blvd

- Kansas City Confidential

- The big Combo

- Night and the City

Zoeken op jaartal?: ff 't PDF-bestand op deze site downloaden: Timeline.

Teveel om op te noemen. Een kleine selectie;

Rashoman

Seven Samurai

the Seventh Seal

Some Like it Hot

Paths of Glory

Rear Window

Verigo

North by Norhwest

On the Waterfront

All About Eve

Pickpocket

La strada

Singin' in the Rain

12 Angry Man

En dan noem ik nog niet eens de genrefilms.

Da's natuurlijk niet waar. Tegenwoordig kan iedereen met z'n telefoon filmpjes maken. Het aantal experimenten is daarom al veel groter. "t is wel zo dat het meer in de korte film gebeurd en minder bij speelfilms. Al betwijfel ik ook daar of het waar is wat je zegt. Simpel vanwege het feit dat er veel meer mensen films maken dan vroeger.

Ik zeg niet dat er nu niet geexperimenteerd wordt natuurlijk. Maar in de begindagen moest echt alles nog uitgevonden worden wat we nu filmisch als vanzelfsprekend beschouwen. Zo zag ik het filmpje Sick Kitten (George Albert Schmidt, 1903) waarin de eerste close up te zien was. Revolutie! Nu proberen we ook onze filmtaal te verleggen, maar het lijkt moeilijker om tot echt grootse veranderingen te komen. Dat er nu meer mensen aan het experimenteren zijn is een feit natuurlijk, dus ik had 't eigenlijk anders moeten stellen.

Spannende film!

De typetjes zijn allemaal perfect gecast. Met name de [ongewild] evil vrouwen in deze film waren top. Al had ik nog iets meer evilness verwacht van de vrouw van de kassamedewerker . Maar toch, opmerkelijk veel humoristische momenten in deze film.

De beelden van het paardenrennen ogen mooi en de manier waarop de voorbereidingen voor de overval getroffen worden ogen ook aardig. De vele vergelijkingen met Reservoir Dogs vind ik wat vreemd omdat die film zich vooral afspeelt in een ruimte. Naast het infiltreren van een agent in die bende dan. De voorbereidingen daar zijn miniem. Terwijl er hier veel aandacht aan wordt besteedt.

De schietpartij zelf oogt wat amateuristisch. Ik had zeker niet het idee dat er een shoot -out had plaatsgevonden. Maar verder vond ik de film absoluut nergens gedateerd aandoen.

De muziek is wel op een fijne manier aanwezig. Een goede vroege film van Kubrick! 4*

Zeer aangename Noir van Kubrick (ook al ben ik geen fan van het genre) waarbij je hier en daar merkt waar Tarantino z'n inspiratie is gaan halen voor z'n Reservoir Dogs.

De film verloopt zeer vlot zodat je jezelf nooit echt gaat vervelen, ook al had het iets korter gemogen. Sommige stukken zijn nogal, bij mijn insziens, amateuristisch gemaakt vind ik ook; denk maar aan de shoutout of aan de hier en daar wat lompe montage.

Verder scheelt er niets aan deze film: knap geacteerd, pienter verhaaltje en een zeer mooi einde.
3.5*

Marie Windsor en de eeuwige looser Elisha Cook Jr. spelen ook geweldig.

4.5* (IMDB 9/10)

Sterlin Hayden moet toch één van de snelst pratende akteurs zijn denk ik!

Voor de rest is dit wel een TOPfilm!

Wat een gelikte film is dit. Het verhaal zit van het begin tot het eind goed in elkaar. Het camerawerk is goed en de spanning in de film is om te snijden. Dat het een oudje is?? Ach, ik lees op deze pagina iemand die beweert, dat wanneer een film uit de jaren '50 komt, je er niet teveel van moet verwachten. Nou, jongeman of jongedame, laat ik het je zo zegggen: In die tijd werden er betere films gemaakt dan al die computerrotzooi die ze tegenwoordig maken. Dat wil niet zeggen dat er altijd goede film uit blijven komen. Maar deze film is een klassieker en krijgt van mij 4 *.

Heerlijk filmpje dit! Enige nadeel: geen bloedmooie vrouw erin.

Erg origineel verhaal. Moest af en toe wel lachen om die verteller. Vond de eindshot ook wel geniaal eigenlijk.

Toppertje van Kubrick. Een bakermat voor de uitgewerkte misdaadfilms. Waar ken ik die Timothy Carey toch van, met die lekkere rotkop? Kon er op IMDb niet achter komen.

4,5

* En mbt Timothy Carey: http://tinyurl.com/22fr57

(Ace in the Hole, Crime Wave, The Killing, Revolt in the big House, etc.)

Coleen Grey mocht er wezen inderdaad, maar kwam maar twee keer in beeld.

Ik vind die Windsor echt niet knap.

(En voor die tijd met haar 1,75 m. een reus tussen al die 1,61-1,65 m. actrices).

Timothy Carey kende ik natuurlijk van The Killing Of A Chinese Bookie

Let vooral op Sterling's laatste zin in deze Noir.

Een van de mooiste shots vond ik die waar het geld wegwaait, alleen deed me dat shot dan weer aan hetzelfde soort shot, met dezelfde filosofie erachter, uit the treasure of the sierra madre denken... Is Kubrick dan toch niet zo orgineel in deze film als wordt beweerd?

Een van de minst bekeken Kubricks weliswaar, maar zonder twijfel één van de sterkste. Na meer dan 50 jaar heeft deze gangsterfilm nog niks van zijn spanning verloren. Geweldige acteurs (die sul!), de geweldige verhaalstructuur en het geweldige einde (Je regelt alles tot in de puntjes en uiteindelijk mislukt alles door een poedel ) maken dit terecht een klassieker. Het enige wat mij eigenlijk van de volle 5* houdt, is de wel erg korte duur.

Naar huidige standaarden eenvoudige misdaadfilm.

Al zie je inderdaad wel veel films die elementen uit The Killing hebben overgenomen. De schietpartij deed wat denken aan Lock, Stock, Tarantino spookte ook een aantal keer door m'n hoofd maar uiteindelijk was het de Oceans film(s?) die mij het meest bijstonden. Toch vind ik dat elk van de hiervoor genoemde een serieuze verbetering zijn op The Killing.

Visueel vond ik het niks, net zoals de soundtrack die helemaal niks voorstelde. Sfeer moet dan komen van de acteurs, maar buiten dat nerveuze ventje vond ik dat ook niet al te veel soeps.

De vertelstructuur kan dan origineel zijn (maar is het die ook ?), ik vond, zeker naar het einde toe, tegen de film werken. In het begin is het gespring nog wel grappig, maar hoe dichter naar het einde toe hoe meer dezelfde scenes herhaald worden. Elke keer er weer van de climax weggesprongen werd, werd de film saaier.

Einde is daarbij ook een stevige teleurstelling, zowel de schietpartij als het stuk op het vliegveld.

Gewone misdaadfilm waar ik niks in kon herkennen waar ik blij van zou moeten worden.

1.5*

Het is inderdaad logisch, maar dan is mijn score ook redelijk logisch. En voor mij blijft het audiovisuele nog steeds erg belangrijk voor de sfeerschepping, en daar gaat het uiteindelijk toch steeds wel (deels) om.

Waarom zou dat logisch zijn?