Apocalypse Now (1979)

Weer zo'n onvermijdelijke mastodont in de filmgeschiedenis. En dat is ie waard. De beste film die Francis Ford Coppola ooit gemaakt heeft, een prachtige vertolking van Martin Sheen, Marlon Brando zit erin, en een van de tofste buitenbeentjes Dennis Hopper is ook aanwezig. Tevens zijn er bijrolletjes van Harrison Ford en Lawrence Fishburne en als dat nog niet was, ook nog eens een hilarische rol voor Robert Duvall. Wat valt er verder nog te zeggen, het is gewoon een groot modern epos over de oorlog in Vietnam. Niet zo persoonlijk als The Deer Hunter, maar desondanks een niet te missen horde voor iedere filmfan!

Gistermiddag na lange tijd de ''redux'' weer eens gezien. Prachtig, fenomenaal, ongelovelijk. Dit is pure genialiteit. Ik vind het moeilijk om hier echt een (lange) recensie over te gaan schrijven, misschien komt die nog wel eens, maar bij het zien van deze film ben ik gewoon dik drie uur van de wereld.

Een niet-te-evenaren, surrealistische roadtrip, die op een geniale manier de waanzin van de oorlog laat zien. De prachtig dreigende soundtrack, de doorgedraaide karakters, het fenomenale camerawerk, de één na de andere bizar prachtige shot en o.a. ''The End'' van The Doors zorgen ervoor dat dit één van de allerbeste films ooit gemaakt is voor mij. Had 'm gister al verhoogd in m'n top tien, maar ik kan er persoonlijk niet omheen om 'm nog een paar plaatsen hoger te zetten.

Beklemmend, walgelijk, hilarisch, geniaal. De eerste scéne wanneer ''The End'' begint te spelen (naast Expecting to Fly van Buffalo Springfield het beste nummer ooit) zorgt direct voor kippenvel. De helicopter aanval is walgelijk én prachtig, het doorgedraaide karakter van Killgore is geweldig en hilarisch (zorgt ook voor de één na de andere geniale scéne, zoals die waterfles scéne met die Jap, of alle bommen die neervallen en hij rustig blijft staan. ). De trip over de rivier is prachtig gefilmd, meeslepend en bevat weer die buitenaardse en onovertroffen sfeer. Helemaal weg van de realiteit, prachtig. Het diepgaande einde met Brando is fascinerend, Sheen is geniaal, prachtige voice-over, Hopper is fantastisch ("do you know that 'if' is the middle word in life?''), de scéne met bijv. die koe is weer walgelijk, maar tegelijkertijd zó prachtig en beklemmend, vooral ook weer dankzij de geniaal getimede herintrede van The End. Dit en nog zoveel meer. Het is veel te veel om op te noemen allemaal.

Waanzin, waanzin en nog eens waanzin. Van het begin tot het eind zitten genieten van alles, maar dan ook écht alles in deze film. Geen enkel zwak moment. De scénes met de Fransen, Bunny's vond ik ook geweldig i.t.t. velen. Ik kan me daarom ook niet voorstellen dat de originele versie mij beter zal gaan bevallen dan deze fenomenale redux. Eén van de allerbeste films ooit gemaakt. Ik krijg al tranen in m'n ogen én bulten kippenvel als ik er alleen al aan denk hoe geniaal dit wel niet is. Damn!

Waanzin, verschrikking whatever maar weinig scenes komen op mij sterk over.

De helikopter scene in het begindeel vind ik wel goed.

De muziek: Ik doel meer op de zoem melodietjes niet specifiek de muziek van The Doors die ik doorgaans ook niet verkeerd vind.

Ik had wel reactie verwacht gezien de hoge notering.

Maar juist omdat ik dat in mijn visie zo vreemd vind en me min of meer vandaar erover verbaas dat de film op mij geen indruk maakt.

Vind ik het nodig om juist ook dan een mening te plaatsen.

Gisteren eindelijk de redux versie gekeken. Ook meteen de eerste keer dat ik deze film heb gezien, ik heb dus geen idee of de 'echte' film nu beter is of niet. Het was inderdaad een lange zit, maar op de momenten dat mijn aandacht wat weg begon te zakken, kwamen er toch weer enkele prachtige scenes voorbij.

De opening in Saigon, allereerst, zet perfect de juiste sfeer neer die de gehele film onaangetast blijft. Ook het begin van de actie, de helikopteraanval, wordt prachtig in beeld gebracht. Maar zoals ik al zei, volgen er ook een aantal scenes die niet veel indruk op mij maakten.

De gecrashte bunny's vond ik allereerst weinig toevoegen aan de film. De eerdere show was geniaal om naar te kijken, maar van mijn part hadden ze daarna naar Amerika terug mogen vliegen om niet weer terug te komen. Het nut van deze scenes is mij namelijk wat ontgaan. Was de nadruk gelegd op de krankzinnigheid van de soldaten (een middagje plezier boven de middelen om te kunnen blijven overleven) of op de zielige verhalen van de bunny's zelf, terwijl de soldaten totaal niet luisterden? Ik weet het niet.

Ook het verhaal met de Fransen vond ik niet geweldig. De film draaide bij mij voornamelijk om de verhoudingen tussen de personen op de boot en hoe hun moraal alsmaar meer werd aangetast (of al volledig was aangetast). Die Fransen voegden niet echt iets toe, daar zou je in principe een film apart over kunnen maken.

Het waren voor mij steeds kleine onderbrekingen naar het einde van de film, waar ik veel van had verwacht. Gelukkig werd ik hierin niet teleurgesteld, want het laatste half uur (?) stak echt geniaal in elkaar. Het is net of je ineens een totaal andere wereld instapt, bijna een andere film zelfs. Toch past het precies in het geheel. Kolonel Kurtz wordt erg goed gespeeld door Brando en is echt een geniaal personage. Ik zat echt met open mond te kijken en zijn woorden waren bijna filosofisch goed.

Verder nog een speciale vermelding voor de muziek, die voor mij wel een meerwaarde was. Uiteindelijk zal deze film mij vooral bijblijven door het sterke begin en het nog sterkere einde. Het middengedeelte was helaas wat minder imo. Zonder de andere acteurs tekort te doen, Brando stal toch wel een beetje de show, ondanks zijn korte voorkomen.

4*

De Redux versie .

Poe toch een lang zit. Iets te lang ?... ik denk van wel.


Is Apocalypse Now een ervaring of een film ?

Het is zondermeer een fraai werkje van Francis Ford Coppola,aleen ja er zit een stuk die wel overbodig is, en dat is met die fransen. ( Het is wel geschiedenis correct,aleen het gaat te ver door ) Verder zitten er legendariese scenes in ( Voor mij dan) De playmate show. De soldaten die onder de drugs zitten of gestoord zijn geworden en als zombies door het water lopen. . En zo natuurlijk het eerste gevecht in de helicopter. Maar ondanks dit allemaal ging mijn intresse factor wat afnemen naar het einde toe wat overigens de film compleete. Ik was ook wel blij dat de film af was gelopen die had zeker niet langer moeten duren, maar 10 minuten later toch het gevoel wat een ervaring 3,80 > 4 sterren

Lieutenant Colonel Bill Kilgore wat een personage legendaries !!

( sorry voor mijn slechte Nederlands )

Prachtige film over de waanzin en de verschrikking van de Vietnamoorlog. Naar mijn mening vele malen beter dan ''The Deer Hunter''. Eigenlijk een schande dat ik deze nog nooit had gezien, wat een pareltje.

De muziek paste goed bij de film en de acteurs doen hun werk zeer goed. Daarnaast moest ik toch wel een paar keer slikken om hoe het er daar aan toeging, wat een waanzin. Prachtig in beeld gebracht met een zeer mooie setting.

Zal van het weekend de volledige versie op DVD nog is bekijken.

4,5 sterren voor deze film.

Ik had niet zozeer veel actie verwacht. Maar vond hem lang draderig en vond somige dingen nergens op slaan. Zoals dat ze gingen surfen.

Positief vond ik dat het allemaal erg mooi is gefilmd, zeker voor die tijd

Heb er toch wel een dubbel gevoel bij.

Enerzijds is dit als surrealistische (road)trip en sfeerschets zeer geslaagd. De prachtige beelden van de omgeving, het mooie kleurenpalet en het camerawerk zorgen daar wel voor. Interessant ook hoe de look van de film verandert richting het einde.

Maar aan de andere kant is de film soms wat langdradig, is diepgang ver te zoeken en is er totaal geen binding met de personages. Ook viel de climax me behoorlijk tegen. De hele film wordt het personage Kurtz gemythologiseerd om uiteindelijk wat simpele monologen vol clichés op te dreunen. Snap niet hoe dat pretentieuze gelul over 'the horror' intelligent of filosofisch opgevat kan worden. Erg makkelijk ook om dan nog even een voorbeeld op te halen over 1 van de gruwelijke dingen die hij meegemaakt heeft als soldaat daar.

Marlon Brando doet het goed, erg goed zelfs maar zijn teksten hadden veel beter gemoeten. Gelukkig herpakt de film zich daarna nog met de sterf-scène van Kurtz, die fantastisch geschoten en gemonteerd is.

Weet eigenlijk niet wat voor beoordeling hierbij hoort. Als sfeerschets ongekend mooi maar toch heeft de film wat gebreken. Hou het nu op een 3.5* voor de mooie plaatjes, en haal de dvd wel een keer in huis met de redux versie.

Echt een kranzinnige film, de totale waanzin van de Vietnamoorlog word heel mooi weergegeven. Iedereen is compleet doorgeslagen daar, en hoe verder ze de jungle in komen hoe gestoorder het wordt. Al snap ik de spirituele boodschap niet van Kurtz maar desalniettemin heb ik ook erg genoten van die scene. De muziek is ook mooi gedaan, vooral de helicopter scene met de klassieke muziek is erg goed.Erg mooi gedaan, een 4!

Vreemde film die het eerste tweeënhalf uur bij wijlen aardige oorlogstaferelen in beeld brengt, maar er helaas niet in slaagt voldoende suspense te creëren. Het is een typische queeste, waarbij de hoofdpersonages in tussentijd een en ander meemaken dat onrechtstreeks aan het einddoel gekoppeld wordt.

De illusie dat er een dikke, vadsige moraal zit te wachten aan het einde van die rivier dringt zich al gauw op. Er wordt geprobeerd een zo vaag en mysterieus mogelijk beeld op te stellen van ene Kurtz, maar hoe hard kapitein Willard ook zijn best doet bij het voorlezen van de bestaande informatie over deze man, het kan me werkelijk geen ene moer schelen. De poging je 160 minuten lang op het puntje van je stoel te laten zitten is in mijn geval op niets uitgedraaid. Ik had meer dan genoeg aan de schitterende landschappen, sfeervol gebruik van licht, af en toe knetterende acteerprestaties en strakke regie tout court. De zoektocht was interessanter dan de ontknoping.

Deze reis naar Cambodja is zeer lang uitgerekt. Net in die mate dat de maker alle aspecten van de oorlog kan vastleggen. Soms grijpen beelden je bij de keel, en soms laten ze je steenkoud. Scènes zoals het Franse onderonsje en dat gedoe omtrent die 'playmates' kunnen makkelijk weggeknipt worden. Ik heb nochtans weinig op de tijd gelet en zelfs tijdens deze vrijwel overbodige momenten bleef ik geboeid. Ik snap alleen niet waarom ze aan de ene kant proberen zoveel mogelijk paranoia op te roepen, om daarna te pas en te onpas de zeepbel te doorprikken. Rationaliteit afwisselen met waanzin, zo simpel gaat dat niet.

Sommige locaties die de gekke bende op hun tocht tegenkomt zijn werkelijk fenomenaal weergegeven. Denk aan die brug die dient als laatste stronghold. Vuurpijlen, wanhopige soldaten, chaos. Onheilspellend en grimmig. Waarschijnlijk de beste scène uit de hele film.

Het einde is op z'n minst teleurstellend. Het enige zinnige dat uit Kurtz' mond komt is dat je de gruwel die je in periode van oorlog om je heen ziet, moet kunnen omarmen. Je moet moralistisch zijn en daar tegelijk met een vingerknip afstand van kunnen doen. Het is me een raadsel waarom zijn schuilhol krioelt van de lijken. Is dat zijn manier om zijn theorieën te bolwerken? De man ziet niet in dat alles uiteindelijk om liefde gaat, iets waarover hij totaal geen kennis heeft. Hij zet gewoon zijn verstand op nul en zwaait met een machete in het rond. De armpjes die werden afgehakt, net na die inenting, waren allen bewijzen van een enorme liefde tussen ouder en kind. Kurtz heeft alles verkeerd geïnterpreteerd en gelukkig ziet Willard dit in.

Enfin, laten we het maar over iets anders hebben. Sheen komt, net zoals zijn zoon in 'Platoon', weinig overtuigend over. Het grootste deel van de tijd heeft hij waarschijnlijk in een opnamestudio doorgebracht, alwaar hij de voice-overs moest inspreken. Zijn rol zweeft ergens tussen matig en goed. Brando speelt voortreffelijk, net als Hopper en Duvall. Die drie steken met kop en schouders boven de rest van de cast uit.

Een besluit is moeilijk te formuleren. Laat ik stellen dat het een middelmatige oorlogsfilm is, die hoge pieken afwisselt met overtollige tussenstukjes. Beelden gaan af en toe gepaard met schitterende muziek en laten zeker een afdruk achter op het netvlies. Het einde viel niet tegen, maar voldoet alleszins niet aan de hemelhoge verwachtingen. Over het algemeen verdient Apocalypse Now zonder twijfel meer dan een voldoende, maar een top (2)50 notering is vooralsnog onterecht.

3,50

Het was alweer een flinke tijd geleden dat ik Apocalypse Now had gezien, dus was het gisteravond weer eens tijd voor een herziening. En mijn mening blijft staan. Want wat een wereldfilm is dit toch!

Een meesterlijke surrealistische trip, dat is het. Een grote waanzin, vol met prachtige beelden. Fantastische acteerprestaties en top muziek. De eerste scene is meteen al geweldig. De perfecte timing van de bossen die in de brand vliegen, en het nummer The End van The Doors. Magristraal en de film kon op geen betere manier beginnen.

Vervolgens maken we kennis met Captain Benjamin L. Willard, gespeeld door Martin Sheen. Hij laat hier een staaltje acteerkunst zien van hoog niveau. Met zijn zware stem spreekt hij een fantastische voice-over in. Daarna krijgen we de scenes met Robert Duvall's personage. Een geweldige vent met een obsessie voor surfen.

De ''trip'' die volgt is fascinerend en bovenal, zwaar meesterlijk. Ik heb een keer of vijf de ''redux'' gezien, nooit de originele versie. Maar die wil ik ook nooit zien. De scenes met de bunny's met met de fransen mogen van mij absoluut niet ontbreken.

De uiteindelijke ontknoping is geniaal. Dennis Hopper en Marlen Brando. Vooral die laatste doet het geweldig. Kurtz is een vreselijk angstangjagend personage, wat hij fantastisch neerzet.

De sfeer is ook zo ijzersterk is deze film. Een beklemmende, bijna walgelijke sfeer. Maar dat maakt de film zo geniaal. De bijrollen waren ook stuk voor stuk geweldig. Chef, Lance, Clean (gespeeld door de nog erg jonge Laurence Fishburne) Chief. En ook Colonel Lucas die wordt gespeeld door Harrisson Ford zijn geweldig.

Hoe dichter ze uiteindelijk bij Kurtz komen, hoe spannender en beklemmder de film wordt. Het einde met de slachting van bijvoorbeeld de koe is walgelijk, maar ijzersterk. Coppola heeft er een geweldige film van gemaakt, met prachtige beelden, en een briljante sfeer, en niet te evenaren acteerprestaties. Al die dingen maken Apocalypse Now tot een geweldige ervaring. En bovendien mijn favoriete film.

5,0*

De redux versie maar weer eens opgezet. De originele versie nooit gezien, wat jammer is, want de film duurde gewoon te lang. Het lijkt alsof alleen de redux versie nog te downloaden valt, maar die heb ik al op dvd en ik heb daarom ook geen zin om extra geld voor een originele versie neer te leggen.

De scenes met de bunny's, de Fransen en de brug waren in mijn ogen overbodig. Op zich geen slechte scenes, maar ze voegen ook niet veel toe en dan kunnen ze maar beter gedropt worden vanwege de lengte.

De scene met Duvall leek op een uit de hand gelopen The A-Team aflevering, zo over the top het was. Leuk met Wagner, sowieso hou ik wel van klassiek en de manier waarop het hier werd gebruikt was hilarisch. Ik lag soms echt dubbel, hetgeen me niet helemaal de bedoeling lijkt. Daarna was het een groot gedeelte standaard oorlogsfilm, waarbij ik me behoorlijk heb lopen ergeren aan bepaalde figuren in de boot. Behoorlijke overacting van de betreffende acteurs daar.

Over het algemeen was het audiovisueel redelijk in orde, niet echt geweldig, maar ook niet echt slecht, op een paar beelden met lens flares na. Prima middel om een bepaalde sfeer op te roepen, maar als het zonder reden midden tijdens een dialoog gebeurt is het gewoon amateuristisch.

Audiovisueel werd het pas echt mooi op het domein van Kurtz. Vooral de lichtval was soms erg bijzonder, met name op het gezicht van Sheen als hij Brando voor het eerst ontmoet. De sfeer gaat er ook een stuk op vooruit, want een stuk beklemmender en surrealistischer. Dit hele stuk had wat mij betreft langer gemogen, ten koste van het standaard oorlogsgedeelte. Hoogtepunt was wat mij betreft de scene met de koe. Gek dat ik me daar overigens niet veel meer van kon herinneren van de laatste kijkbeurt. Daarvan is alleen maar Brando's "the horror" bijgebleven, wat nu enigszins suf overkwam.

Uiteindelijk is dit een vreemde mix tussen komedie, oorlog en suspense, waarbij vooral het eerste element maakt dat de film onevenwichtig wordt, omdat de film zichzelf uiteindelijk behoorlijk serieus neemt. 3,5*.

Eén van de beste oorlogfilms ooit gemaakt.

Goed verhaal, mooi gefilmd en schitterend geacteerd.

Niets op aan te merken!

Een beetje een domper.

Apocalypse Now stond al heel lang om mijn to-see lijstje en vanochtend was de tijd aangebroken dat ik hem ging kijken. Ik heb de redux versie gezien want ik wilde ook echt 'alles' zien. Misschien dat dit mee speelt in mijn beoordeling, echter de lange speelduur was voor mij geen probleem. Dit maakt het juist ook moeilijk om te beoordelen.

Ik heb elk moment van de film vrijwel boeiend zitten kijken, het werd eigenlijk geen moment saai. Ook, voor mij nietzeggende scenes als de 'bunnies' en 'de Fransen', verveelden helemaal niet. De leukste scene vond ik misschien wel 'bommenwerpen op Wagner'.

Het verhaal, allicht een beetje vreemd, zit erg goed in elkaar. Er wordt wat mij betreft top geacteerd en er zijn een aantal boeiende en leuke personages bij. Natuurlijk de mysterieuze Kurtz, de surfgekke Kilgore en een maffe Dennis Hopper. Vooral naar die eerste (Kurtz) was ik uiterst benieuwd. Hoe gek was deze man nou geworden? Wat spookt hij daar allemaal uit in die jungle?

Grote probleem is dat het me allemaal zou weinig deed. Natuurlijk ik was geboeid en nieuwsgierig, maar de gruwelen onderweg, de overleden soldaten en zelfs het slachten van de koe deden me vrij weinig. Terwijl ik in het begin nog wel een verandering op mijn gelaat opmerkte, was dit gaandeweg niet meer het geval. Het leek wel of ik op een gegeven moment op de automatische piloot zat te kijken. Zou de lange speelduur dan toch parten hebben gespeeld? Het lijkt of ik me zelf tegenspreek, maar ik kan het niet anders uitleggen. Sowieso ga ik het nog even laten bezinken en Ik vind het wel genoodzaakt om de kortere versie ook eens te gaan kijken.

Voor nu: ruim 3*.

Deze film viel mij enorm tegen, ik had er namelijk nogal grote verwachtigingen van. Met moeite heb ik deze film af gekeken en ook de eindscene boeide mij niet. In mijn ogen een onintressante en langdradige film.

Even voor de duidelijkheid, ik heb de redux-versie gezien.

Mooie film die de krankzinnigheid van oorlog goed in beeld brengt. De film begint goed met het prachtige nummer ‘The End’ van The Doors. De scene met Robert Duval die wilt surfen terwijl er overal kogels rondvliegen is geweldig. Ik vond dit ook de beste scene van de film.

De scenes die volgen zijn aardig maar konden mij niet echt boeien. Het deel met de Fransen vond ik zeer matig en het koste mij erg veel moeite om er met mijn aandacht bij te blijven. Het einde van de film viel erg tegen, het enige lichtpuntje was Dennis Hopper.

Het acteerwerk is prima, maar de film duur bij mijn inziens te lang. Ik denk dat ik snel de kortere versie ga kijken, misschien bevalt die beter.

Na een jaar nog eens herzien. En het was een fantastische kijkervaring.
3 uren gefascineerd staren naar het scherm, de ongeloofelijk prachtige shots met het erg mooi kleurgebruik paste perfect. De personages zijn allemaal zo intressant, alleen vond ik die journalist (Hopper) nogal vrij irritant. Maar toch allemaal stuk voor stuk zeer goede acteurs.
De eerste ontmoeting met Kurtz deed mij even denken aan Stalker, vooral om het kleurebruik en de sfeer. Qua sfeer is de hele film gewoon perfect. De scéne met de Franse die veel mensen saai vinden vind ik juist intressant. Dus de Redux versie is zeker inorde.

De mooiste scéne blijft de moord op Kurtz. De muziek, het kleurgebruik, de blik in zijn gezicht,...

Ik kan alleen maar positieve dingen zeggen over deze film. Oorlog is zeker niet men favoriete genre maar deze film is dan ook niet alleen oorlog. Het bied veel meer dan alleen een hoop kogels en doden. Bereid je maar voor op een beangstigende trip door Vietnam.

5* verdiend dit gewoon! Meesterwerk!
Ben zelfs aan het denken voor deze een plaats te geven in de top 10.

Gekeken omdat hij op 1 stond in Reinbo's top tien en hij toch wel een van de meest actieve users is met veel kijk ervaring.

Ik heb redelijk wat oorlogs films gezien, maar ik was echt even stil aan het eind van deze film. Ik wist ook niet goed wat ik moest denken en wat ik ervan kan zeggen. 1 ding weet ik wel het is een top film, een meesterwerk van de hoogste klas.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen. De oorlog en de zoektocht naar Brando, en dan als hij dan bij Brando aankomt veranderd de film helemaal, en geeft het een goed moraal mee en een boodschap waar je over na kan denken en wat ik ook zeker even heb gedaan.

De film valt onder de categorie oorlogsfilm, maar het is zoveel meer en ik heb er dan ook met volle intresse echt van genoten. Het acteerwerk was ook uitstekend van zowat iedere acteur. Wel grappig dat vader en zoon Sheen alle twee een kanon van een vietnam film op hun naam hebben staan.

Kortom een film die je moet zien en jullie horen het goed de eerste film die ik sinds lange tijd echt top 250 waardig vind, de volle 5 sterren van mij. (degene die mijn reacties lezen zullen zien dat ik er recentelijk nogal over aan het klagen ben over top 250 films ) Ik zou je wel aanraden om niks over deze film te lezen als je hem nog niet hebt gezien, dan ben je nog meer overblufd denk ik.

Heel moeilijk om hier een concreet oordeel over te vellen.

Deze een aantal weken geleden gekocht, en gisteren dan maar bekeken. Dit is niet een oorlogsfilm zoals je die zou verwachten. Integendeel, het is een sterk iets wat een ontzettend goede psychologische waarde heeft.

Acteerwerk is erg goed. Vooral Duvall die wil gaan surfen terwijl het regent aan kogels is geniaal. Sheen doet het ook erg goed met een prima voice-over. Brando zet een duister personage neer waar je maar geen vinger op kan leggen. Wat was die gehele schaduw die over hem rustte tijdens het gesprek goed gedaan. Op die manier komt hij over als een duister personage.

De rit naar Kurtz is erg vermakelijk en laat je de gruwelijkheden van daar in Vietnam zien. Als Sheen dan zogezegd bij Brando aankomt slaat de film over en krijgt een zwaar psychologisch gehalte. Het dialoog tussen de 2 personen deed niets specifieks met me, maar zette me erg aan het denken over de beste man.

Nadat de film is aflopen was ik een beetje beduusd en wist ik wel een ding zeker: dit is zeker een zeer sterke film.

Het weer was druilerig, de regen tikte tegen het raam: ideaal moment om weer 'even' de ruim 200 minuten durende Redux versie van Apocalypse Now op te zetten.

Vanaf minuut 1 zit je al compleet in de film. De helikopter die overvliegt, het natuurgeweld en vervolgens de orgels van The Doors die weerklinken. Wat een opening!

In het vervolg van de film worden we wederom meegenomen door door de natuur. Als ik me niet vergis is het allemaal gefilmd op de Filipijnen, wel weet ik dat dit voor schitterende locaties zorgt. De peperdure sets, met kapotte vliegtuigen en brandende helikopters, zorgen voor een indrukkwekkende oorlogssfeer.

Maar het zijn vooral de characters die de film zo groots maken. Geen enkele film kan de gekte en psyche zo goed bevatten als Apocalypse Now. Het is natuurlijk duidelijk een anti-oorlogs film, en dat komt in vele stukken terug. Heel mooi was de scene bij de plantage, aan tafel bij de Fransozen. Vrijwel alle waarden waarom Amerika daar toendertijd in Vietnam zat, worden de grond in geboord door Coppola. Ben blij dat dit dus in de Redux zat! Totaal niet langdradig (ok, op die vrouw na dan).

De scene's met de muziek van Wagner, de napalmaanvallen en de scene op het strand, zomaar wat genomen om te laten zien dat deze film verder gaat dan andere oorlogsfilms.

Op het einde toe wordt de film toch iets te langdradig, met een filosofische Brando die mij niet echt aanspreekt. Dit houdt de film toch van een 5 sterren recensie.

Voor de tweede keer m'n Redux dvd'tje bekeken, na eerst de gewone cut te hebben gezien. De Redux lijkt me toch wat uitleggeriger (já, die comparatieven gaan hier een eigen leven leiden). Dit zorgt dan wel voor meer duidelijkheid, maar misschien geef ik toch de voorkeur aan de meer bevreemdende versie.

Niettemin blijft Apocalypse Now (subliéme titel) een pareltje. De waanzin van de oorlog in Vietnam lijkt me nergens beter te zijn getroffen. De hele sfeer in deze film is zo uniek. De fraaie cinematografie (uiteraard geholpen door de onwezenlijke natuur), de muziek,... Het smelt allemaal samen tot een ervaring. Om nog maar te zwijgen van de acteurs. Martin Sheen is geweldig als zwijgzame, zweetparels op het hoofd dragende, sigaretten rokende Captain Willard, die lang de enige rationele stem lijkt te midden van de oorlogschaos. En dan Brando... Da's geen acteur meer, da's een aanwezigheid. Een wandelend fenomeen.

Een van de weinige megalomane projecten die mij echt kunnen bekoren. Er hangt een aura rond Apocalypse Now: de omstandigheden waarin de film werd gemaakt, de staat waarin sommige acteurs zich bevonden... 4,5*

Gisteren dan eindelijk gekeken, de redux versie

waarom dan niet meteen de lange versie.

Had vroeger alleen het begin en het einde gezien

en was altijd wel benieuwd naar de film in het geheel.

Het begint sowieso geweldig met jawel wat al zo vaak is aangekaart hier met The End van The Doors, geweldig nummer maar past ook zo goed bij deze film.

De helikopter scene met de muziek van Wagner wat geniaal vind ik dit. Maar ook dat stuk met het surfen, maar wat ik vooral grappig vond was met officier Kilgore op het strand, overal granaten en explosies iedereen gaat op de grond liggen en Kilgore blijft gewoon staan lullen en knippert niet eens.

Wat een ontzettend grappig figuur.

Maar waar ik vooral over te spreken ben zijn de ontzettend prachtige beelden die vastgelegd worden en het surrealistisch sfeertje wat steeds broeieriger wordt. Met als hoogtepunt toch wel toen Lance die acid dropt en dat ze in de loopgraven naar een CO zoeken. Die gasten die daar waren, waren echt compleet doorgedraaid door de oorlog.

Het stuk met de Fransen was misschien wel onnodig, maar het zag er wel prachtig uit. Alleen die Fransen zelf waren wel echt irritante figuren.

Het einde was redelijk alleen wou ik weten waarom heel die stam hem nou aanbad, ze spreken niet eens dezelfde taal. Het waren woestelingen of hoe je zo ook noemt en Marlon Brando wordt daar koning te rijk. Maarja boeit ook niet zo heel erg.

Nog een pluspunt was dat ik na de film ook het gevoel had dat ik min of meer zelf op dat bootje had gezeten en een tocht door de jungle had meegemaakt. Na een uur had ik zoiets van nou dat gaat toch een lange zit worden en toen de film afgelopen was mocht ie gerust langer duren.

4.5

Snap de hele film voor geen meter! Wat een *** film zeg. Wat is hier nu zo geweldig aan???? Heb zojuist de Redux versie op luray zitten kijken. Had zeer hoge verwachtingen door het hoge cijfer hier en omdat het een film is van Coppola/Brando.

Ik zie het niet. Man word gevraagd om een officier te zoeken en te vermoorden, gaat de jungle in en vind de beste man. Maar het word gewoon echt nergens spannend.

De film begint wat mij betreft ijzersterk met the Doors, en de scene met die helicopters is ook nog te pruimen maar daarna heb ik echt moeite gehad om de blurayspeler uit te zetten.

Heb eerder het idee dat het een cult film is omdat er tijdends het draaien bijna net zoveel drugs is gebruikt als op de gemmidelde love parade ipv dat het inhoudelijk nou zo''n goede film is.

Heb deze 1 x gezien maar ga nog eens de normale versie herzien. Mischien dat ik er dan anders over ga denken maar tot nu toe is dit de film die met het meest heeft teleurgesteld tot nu toe. Mischien was mn verwachting dan ook te hoog!

Om de een of andere reden heb ik heel lang uitgesteld de originele versie te kijken. Laatste wilde ik deze versie gaan kijken met een minimarathon, maar toen zijn we voor The Thing gegaan (ook allesbehalve verkeerd). Vandaag had ik het rijk voor mij alleen...

Apocalypse Now heeft waarschijnlijk de beste opening. De helikopter i.c.m. The Doors: . The End, onlosmakelijk verbonden met Apocalypse Now en Apocalypse Now onlosmakelijk verbonden met The End. En terecht, waarschijnlijk het bestgekozen stukje muziek dat niet speciaal voor de film gemaakt is. Ik vind het jammer dat niet het hele nummer gedraaid wordt. Wellicht is het zelfs een misser te noemen dat de film niet eindigt met The End (en dan ook het echte einde).

Je zou Apocalypse Now in twee delen kunnen splitsen. Allereerst het "normale" deel, waarin het nog niet al te zwaar en psychologisch wordt. Retevermakelijk, dat zeker, maar het valt zeker niet zo zwaar als het einde. Uiteraard dan even de scène in de (hotel?)kamer buiten beschouwing gelaten. Ook hier weer een prachtig stukje cinema. Het shot van de helikopters (van de zijkant) met Wagner op de achtergrond is werkelijk waar één van mooiste shots ooit. Ik ben echt niet iemand die speciaal gaat letten op composities, editing en dat soort dingen, maar dat dit mij speciaal opvalt, zegt eigenlijk al genoeg. De een zeker half uur durende aanval is gewoon een genot om naar te kijken (hoe fout dat ook klinkt...) en is wat mij betreft nog steeds onovertroffen.

Daarna is er een beetje een overgangsdeel. Het wordt steeds intensiever en de omstandigheden worden steeds belabberder. Wat ook resulteert in een veel actievere kijkhouding. Wat mij vooral opviel was de score in dit stukje. Echt subliem gewoon. Vooral dat stukje waarbij om de paar seconden een basrifje gespeeld werd. Dat deed me denken aan de score van The Thing (Morricone). Ik kan hem niet terugvinden op de score van Apocalypse Now staat. Bijna schandelijk als ze dat soort dingen daar niet opzetten. Dit deel is bij vlagen echt superspannend. Wat Coppola perfect doet, is het beperken van het beeld van de kijker. Als kijker voel je je precies als de soldaten en dat maakt deze film zo menselijk en weergaloos.

Die bovengenoemde actievere kijkhouding is Iets wat je op het einde wel opbreekt, omdat je fysiek toch wel wat moet inleveren bij het kijken van deze film. Zeker de sfeer tegen het einde aan is zeker geen vrolijke sfeer. Ik weet niet hoe Coppola het doet, maar hij doet iets met je. Maar wat dat "iets" precies is? Ik denk dat niemand het echt kan uitleggen. De donkere poëzie? De grauwe sfeer? De erbarmelijke omstandigheden? Ik weet het niet. Het laatste deel is een prachtig psychologisch spelletje waarbij alles tot in de perfectie geregeld is. Het is ook een stuk waarbij zo'n beetje elke emotie langskomt. Maar zoals ik al zei, dit breekt je fysiek wel een beetje op.

Ik zou vanwege het laatste deel minimaal een 5,0* moeten geven. Echter zijn er ook een paar stukjes geweest waarbij ik heb gedacht: "Tja, dit is wel goed, maar geen 5,0* waard." Iemand die mij kan overtuigen?

Terechte klassieker die nog steeds niets aan kracht heeft ingeboet, met een aantal memorabele scenes, zoals de spectaculaire helicopter-scenes. Prachtig camerawerk ook, en een uitstekende montage (die al begint bij de mooie openingssequentie begeleid door muziek van The Doors). Geweldige rollen van Martin Sheen, Marlon Brando en vooral Robert Duvall.

Ik heb zojuist de Redux versie nog eens bekeken, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de kortere, originele versie. En dat heeft toch vooral met het tempo te maken. Dus 5* voor de originele en 4.5* voor Redux.

Gisteren was het dan zover, ik heb Apocalypse Now voor het eerst mogen aanschouwen op Blu-Ray. Dé film waarbij ik het meest uitkeek naar een Blu-Ray release. Ik heb speciaal gewacht tot de omstandigheden goed waren om volop van deze surrealistische ervaring te mogen genieten. Zo was ik gisteren eens een avond alleen thuis zodat ik niet gestoord zou worden, was het regenachtig buiten, heb ik net een grotere Full HD - televisie gekocht met een 5.1 surround setje en was het alweer bijna twee jaar geleden dat ik de Redux-versie voor het laatst zag. Ik heb in tussentijd alleen de bioscoopversie nog twee keer gezien, één keer op VHS en een andere keer in de bioscoop (Cinematek in Brussel).

Maar voor ik begon aan mijn herziening van deze film, heb ik ook nog de film The Doors gezien van Oliver Stone. Reden daarvoor is dat Jim Morrison's leven wel paste bij deze film. Morrison maakte met zijn band The Doors psychedelische blues/rockmuziek in een tijd dat de Vietnamoorlog al enkele jaren bezig was en dat de meningen van de Amerikaanse bevolking erover verdeeld geraakte. Mensen begonnen in te zien dat het voeren van een oorlog op een voor hun totaal onbekend terrein totale waanzin was. Verder waren The Doors (net als The Rolling Stones en Jimi Hendrickx) ook populair bij de Amerikaanse soldaten die vochten in de V'namoorlog. Er bestaat ook geen muziek die beter de wanorde van deze oorlog beschrijft dan die van The Doors. Francis Ford Coppola heeft dit natuurlijk goed opgemerkt en dan ook enkele van hun bekendere hits gebruikt om de absurde sfeer in de film sterk te benadrukken. Iets anders wat Morrison's leven en deze film gemeen hebben is het poëtische. Morrison heeft niet alleen sterke, surreële lyrics geschreven voor de muziek van The Doors, hij heeft ook enkele gedichtenbundels uitgebracht. Daarnaast was Morrison ook geniaal in het improviseren van gedichten en het spelen met taal. Het poëtische in Apocalypse Now zit 'm in het personage dat Marlon Brando speelt, namelijk Kolonel Walter E. Kurtz. Een fictief personage dat op vlak van oorlogvoering veel betekent heeft voor zijn land en daarvoor ook veel decoraties gekregen heeft, maar de Vietnamoorlog heeft van hem een andere mens gemaakt. Kurtz verandert in een persoon die zijn dagen doorbrengt met het vertellen van waanzinnige verhalen en gedichten die zeer filosofisch getint zijn, op een plek diep in de jungle nabij Cambodia waar hij vele volgelingen heeft uit de lokale bevolking.

Na het zien van The Doors heb ik mezelf een glas whiskey ingeschonken en de Blu-Ray opgezet om te genieten van één van men favoriete films in high definition. Apocalypse Now begint met de psychedelische plaat The End en het geluid van overvliegende helikopters. Tijdens die intro zie je vanop een kleine afstand de wouden van Vietnam in slow-motion gebombardeerd worden zonder dat de camera beweegt. Die eerste drie minuten van de film zijn dan ook zo sfeergevend dat je al meteen in de film gezogen wordt. Wat volgt is de overgang naar het centrale personage in het verhaal, Captain Benjamin Willard, gespeeld door Martin Sheen die zich tijdens R&R in een goedkoop hotelletje in Saigon bevind. Al snel wordt duidelijk gemaakt dat Willard iemand is die vanalles al meegemaakt heeft in de oorlog. De scène waarin hij overmatig cognac drinkt in de hotelkamer schijnt (volgens de docu: Hearts of Darkness) niet gespeeld te zijn, Martin Sheen scheen echt stomdronken te zijn. Na deze introductie wordt Captain Willard meegenomen door twee soldaten naar Nha Trang waar hij een missie voorgeschoteld krijgt, een ongebruikelijke missie zo blijkt al snel. Willard krijgt namelijk opdracht om een Amerikaanse kolonel uit te schakelen die niet meer bij zijn gezond verstand is. Wat daarna volgt is een surrealistische trip langs de Nung-rivier naar het hart van de jungle, waar Kurtz zich zou schuilhouden. Captain Willard maakt die trip niet alleen, hij krijgt daarbij de hulp van een paar soldaten: Lance, Clean, Chef en Chief. Tijdens hun trip komen ze langs een aantal locaties die de waanzin van de Vietnamoorlog alleen maar benadrukken, het hoogtepunt is wel de laatste Amerikaanse post on de Nung-rivier waar er complete chaos en er geen commanding officer is.

Eén van mijn favoriete scène's begint nochtans voor dat de missie echt van start gaat, namelijk de ontmoeting tussen Captain Willard en Kolonel Bill Kilgore en de daarop volgende helikopteraanval. Bill Kilgore is één van de meest memorabele personages uit de film, hij heeft een obsessie voor surfen en deinst er niet voor terug om tijdens een luchtaanval op een door 'Charlie' (Vietcong) ingenomen dorp zijn soldaten te laten surfen. Hij heeft bij de ontmoeting met Willard dan ook meer oog voor Lance aangezien Lance een bekende surfer is uit Californië. Verder is Kilgore typisch zo'n personage dat zeer zelfverzekerd overkomt en waarbij je weet dat er hem niets zal overkomen. De helikopteraanval is voor mij wel één van de hoogtepunten van deze film. De muziek die je op de achtergrond hoort met een oranje gekleurde lucht dat klinkt als een luchtalarm dat heel langzaam afgaat is bijzonder sfeervol. Wanneer de helikopters het kustdorpje bereiken gaat de muziek over naar de Walkürenrit (Ride of the Valkyries) van Wagner. De helikopters lijken daarbij de valkyries uit Wagners muziek te symboliseren. Eén van de bekendste one-liners uit de filmgeschiedenis bevind zich in de scènes waarin Willard, Kilgore en Lance geland zijn met hun helikopter en Kilgore op een gegeven moment zegt: Napalm, son. Nothing else in the world smells like that... I love the smell of napalm in the morning..

De film heeft dus het meeste weg van een surrealistische roadtrip met de Vietnamoorlog als setting. Het is een beetje zoals Willard op een gegeven moment zelf zegt in een voice-over: I was going to the worst place in the world and I didn't even know it yet. Weeks away and hundreds of miles up a river that snaked through the war like a main circuit cable plugged straight into Kurtz.. De film laat ook zien hoe de Amerikaanse soldaten ontsnapte aan de heimwee naar het thuisfront en de waanzin van de oorlog, zo zegt Lance op een gegeven moment dat hij acid genomen heeft en zie je hoe ze een joint delen met elkaar. Ook proberen ze zich zo goed mogelijk thuis te voelen door bijvoorbeeld het geven van een strand-barbecue. Een indrukwekkende surrealistische scène is wanneer Clean naar een tape luistert van het thuisfront, waarop te horen is dat zijn moeder en de rest van de familie, trots op hem zijn. Tijdens het luisteren naar de boodschap wordt Clean zonder genade doodgeschoten..

De cameravoering is prachtig, zo zijn de helikopterscène's enorm fraai in beeld gebracht en is de aanval op het Vietcongdorpje zeer overzichtelijk. Ook het camerawerk tijdens de dialogen en die op de Nung-rivier is zeer goed, Coppola heeft duidelijk oog voor hoe hij een bepaalde scène in beeld wil krijgen. Ook ben ik nog steeds onder de indruk van het kleurgebruik (dat vooral in de Blu-Ray goed te merken was) en het schaduwspel tijdens het meer filosofische gedeelte met Kurtz. Verder ben ik ook vol lof over het acteerwerk, met name Martin Sheen zet voor mij een uitstekende prestatie neer. Zijn rol van iemand die al een aantal zaken meegemaakt heeft en daardoor zelf niet meer zo stabiel overkomt is schitterend gespeeld. De voice-overs waren ook wel schitterend, ik ben sowieso wel te vinden voor voice-overs die een beetje cynisch klinken (doet me ook wat denken aan het film-noir genre waar dit soort voice-overs vaak in voorkomt). Marlon Brando was ook heel goed als Kolonel Kurtz, veel van wat hij zegt schijnt trouwens geïmproviseerd te zijn. Indrukwekkend vond ik vooral het verhaal over de afgehakte armen van kinderen die ingeënt waren. Droevig verhaal, maar ook de poëtische, filosofische monologen waren bij momenten indrukwekkend. Robert Duvall bewees verder ook waarom hij een uitstekend acteur is. Hetzelfde kan gezegd worden over de vele bijrollen: de genietbare rollen van Frederic Forrest en Sam Bottoms als resp. Chef en Lance. Laurence Fishburne, Harrison Ford en Dennis Hopper zijn ook nog het vermelden waard.

Apocalypse Now is een ervaring, een film die met elke herziening alleen maar beter lijkt te worden. Ook heb ik me nu in de 'Redux'-versie minder gestoord aan de toegevoegde scène's met de Playboy-bunnies en de Franse plantage. In tegendeel zelfs, ik vond het een goede toevoeging, de scène's met de Franse plantage liet ook goed zien wat de mening van buitenstaanders was op de oorlog. Verder ben ik ook van mening dat je deze film in goede omstandigheden moet zien (dus best niet op tv met om de 15 minuten een reclameblok).

5.0 sterren

Verwacht geen keiharde actiefilm, meer een gedicht met mooie teksten en prachtige sfeerbeelden.

Eigenlijk toch een tegenvaller, dat komt vooral door die tenenkrommende laatste 30 minuten, bij de intro van Marlon Brando.

Tot dat moment vind ik Apocalypse Now echt een toppertje. De film ziet er visueel echt wonderbaarlijk mooi uit en de zwoele muziek helpt daar ook bij. Daarnaast zijn de personages kleurrijk en duidelijk. Wat ik daarmee bedoel is dat je iedereen goed uit elkaar kunt houden. Vaak heb je in oorlogsfilm zoveel personages dat je ze niet meer uit elkaar kunt halen. Apocalypse Now heeft daar gelukkig geen last van.

De acteurs in deze film zijn in vorm, heb persoonlijk toch wel het meest genoten van de surf-freak Duvall. Dat zorgt voor wat luchtigheid in een film met een nogal zwaar onderwerp. Ook de playmates vond ik dan ook zeer te pruimen.
Ik had het eigenlijk al door kunnen hebben, want de voice-over van Sheen's personage probeert gedurende de film de gedachtengang achter Brando's acties te komen.

Snap de toegevoegde waarde hiervan eigenlijk niet helemaal. Ik bedoel, what's the big question? Waarom is Kuntz zo leip geworden in Vietnam? Daar hoef je natuurlijk geen dokter Anders voor te heten om te begrijpen waarom iemand doordraait in de jungle. Hier gaat de film dan ook de laatste 30 minuten finaal de mist in voor mij. Ondanks dat de belichting en de mysterieusheid van Kuntz(Brando) erg fraai is wordt je dat saaie geneuzel van hem na 10 minuten meer dan spuugzat. Totaal oninteressant gedoe en een oorzaak die we allemaal wel kennen. Een die is doordrenkt met bloed.
Het gevolg is dat je ellenlange minuten moet luisteren naar het gemekker van zijn verleden, iets wat me eigenlijk totaal niet interesseert.

De hele aanloop naar het einde is best spannend en sfeervol, maar die wordt compleet teniet gedaan door dit slome gelul. Je kan er iets meesterlijks in zien, ik vind het maar slaapverwekkend saai. Dan vind ik het einde van Full Metal Jacket bijvoorbeeld meer impact hebben.

Niet de topper die ik heb verwacht, dankzij de laatste 30 minuten haal ik er een vol punt vanaf., zat eerst aan 4 of 4,5 sterren te denken na een kleine 2 uur speelduur.

Dikke 3*

Apocalypse now: Na eindelijk de 1e keer gezien te hebben totaal overdonderd!

Ik besloot gisteren dan toch maar om deze film eindelijk, eindelijk aan te zetten. Het was lekker rustig om me heen en ging er dan ook goed voor zitten.
Niet de gewone versie, maar de Redux: 3 uur en 13 minuten film..
Het begin is zoo mooi, het pakt je meteen en ik durf nu al te stellen dan het tot de mooiste openingsscenes in de filmgeschiedenis behoort naar mijn mening.

We maken kennis met Captain Willard die de opdracht krijgt kolonel Kurtz te vermoorden.
Niet zomaar een opdracht want het betreft hier een Amerikaanse kolonel die behoorlijk doorgedraait schijnt te zijn.
Je volgt de boot met Willard en zijn 4 compagnons gedurende 2 uur lang, omgeven door schitterende natuurbeelden, vreselijke en indrukwekkende gebeurtenissen en je proeft steeds meer de angst die de mannen omkneld, hoe langer hoe meer. Hoe verder ze gaan, hoe erger het wordt.
Dit leidt ertoe dat de mannen zich vaak laten gaan, zoals de scene waarin de boot met Vietnamezen doorzeefd wordt met kogels.

Dan volgt er een soort omslagpunt in de film. Na de Fransen wordt het duisterder, psychologischer, mentaal zwaarder..
Je verwacht een hels gevecht op leven en dood, schreeuwende en tierende soldaten, koelbloedige moordaanslagen, prachtige duels en dat alles omgeven door bombastische muziek.
Maar niks van dat alles. Nee, wat volgt is eigenlijk veel beter en mooier dan hierbovenstaande ingeving.
Het einde van Apocalypse Now is wat deze film beter maakt dan andere (Vietnam)oorlogsfilms.

Na het zien van deze film kon ik eigenlijk niets neerschrijven.
Ik moest er eerst over slapen want het doet heel veel met je. Bepaalde scenes spelen zich door en door af in je hoofd en je laat het absoluut niet los.

Ik zet Apocalypse Now op nummer 3 in mijn top 10, maar het vormt absoluut een bedreiging voor 'Scarface' en 'Inception', respectievelijk nummer 1 en nummer 2 van mijn top 10.
Deze film moet en wil ik snel weer zien, en nog eens en nog eens..

Ja, Apocalypse Now is 'horrible, horrible' goed!!

Apocalypse Now vind ik echt een meesterlijke film. Het is heel gaaf gedaan hoe de film naarmate het verhaal vordert steeds bizarrer wordt, niet alleen de gebeurtenissen, maar ook de dialogen. De Vietnam oorlog is heel duidelijk een vieze oorlog met ongedisciplineerde Amerikaanse soldaten en dit wordt heel mooi duidelijk gemaakt, onder andere bij de slag waar Cpt. Willard Lt.Kilgore tegenkomt. De beste periode in deze (lange) film zijn alle scenes waarin Lt.Kilgore een rol speelt. Zijn legendarische quotes, gelul over surfen en het feit dat hij nooit dekking zoekt waren heerlijk luchtig. Er zitten veel memorabele momenten in Apocalypse Now - ik ga ze niet allemaal noemen- die vaak vooral ook positief opvallen door het geweldige acteerwerk, zelfs door acteurs met een kleine rol.

Het einde is ongelofelijk bizar en langer dan had gehoeven, zelfs in de normale versie.

Maar dat is het enige minpunt, heerlijke film is dit!

Edit: Ik heb volgens mij een 'nóg kortere versie, op mijn cover staat 144 minuten, niet 153