Alfie (2004)

Hmmmmm, de remake van Alfie bevat niet de (schokkende) scene waar iedereen over viel in 1966, waardoor ik me afvraag wat het nut was van de remake...

De remake is niets anders dan een uitermate luchtige komedie met hippe muziekjes en shots en edit-truukjes. Maar daardoor ook zeer voorspelbaar en zelfs langdradig. De maatschappij-kritische komedie van de jaren 60 probeert maatschappij-kritisch te zijn in de nieuwe eeuw maar verdrinkt daarin doordat Alfie een jongeman is met een goedbetaalde baan en eigenlijk niet eens zo'n kutleven heeft. Tja, geen medeleven wekt dat op bij de kijker in Alfie's zoektocht naar 'geluk'.

Hoognodig eens het origineel opsnorren.

Leuke film. In het begin had ik een beetje mijn twijfels bij het feit dat de hoofdrolspeler zijn verhaal direct aan de kijker aan het vertellen was. Maar ik heb me er niet aan geergerd en het maakte de film toch iets meer bijzonder.

Het is gewoon een leuke, frisse, vlotte film. Het kakt nergens in. Maar ik kan eigenlijk geen scene eruit pikken die ik werkelijk geweldig en bijzonder vond, en ik kan geen scene herinneren die ik wat minder vond. Het bleef allemaal wat vlak en in het midden.

En het open einde ... ik hou daar meestal toch een onbevredigend gevoel van over maar als ze bij deze film hadden gekozen om hem toch met iemand te laten eindigen in een relatie, dan had ik de film toch iets minder bijzonder gevonden.

Verrassend leuke film. Jude Law speelt de sterren van de hemel als Alfie en behoort langzaam maar zeker ook een beetje tot mijn favoriete acteurs. De rest van de cast doet het ook prima en vooral Sienna Miller spat van het scherm. Niet dat ze het nu zo super doet, maar omdat ze gewoon een beeldschone vrouw is. Daarom past ze ook prima in het plaatje wat mij betreft.

De film kijkt heerlijk weg en de montage is lekker snel. Leuke muziek, lekker luchtig sfeertje, leuke humor en een misschien wat mager verhaal, maar wel één die behoorlijk leuk is uitgewerkt. Vind het altijd erg leuk om dit soort films te zien, waarin mannen met een cool uiterlijk, mooie kleren en een prima uitsraling het leven doorgaan. Jude Law is daar de aangewezen persoon voor. Zo, nu ga ik eerst mijn Gucci overhemd uit de kast halen, Prada schoentjes oppoetsen en een pak sigaretten en een fles drank kopen om vervolgens lekker het beest uit te hangen in een leuke club...

* * *

Vrouwen zijn Alfie's lust en leven, Hell yeah!

Fris en vlot filmpje met ´n paar originele vondsten. Het origineel nooit gezien, ben dat ook niet van plan. Deze remake is nou eenmaal hoe het hoort te zijn. Visueel een genoot, lekker veel jump cuts, mooie belichting [Pool-scène], leuke shots, prachtige fotografie van Mainhattan en een uitstekende soundtrack, en zo ben je voortdurend anderhalf uur in de ban van een verrukkelijk sfeertje.

Het is moeilijk om zo'n typische jaren '70-film te vertalen naar het hier en nu, maar toch zijn ze er, wat mij betreft, wel in geslaagd. Jude Law is een best charismatische Alfie, ook al is het beslist geen Michael Caine.

Geweldige film. Leuk personage die Elfie. Begin Jude Law steeds beter te vinden. Heb het origineel niet gezien, dus ben benieuwd hoeveel de remake verschilt van het origineel. En wat is die Sienna Miller toch mooi!

Opvallend aan deze is film, dat bijna alles is gefilmd in de UK en niet in New York.

Mensen die dit een leuke film vonden raad ik aan om Spread (2009) te kijken. Een soort gelijke film.

Aan allen die deze film onderwaarderen,

ik vrees dat dit komt door een gebrek aan inzicht..

De film is schitterend door zijn dialogen, geschreven door iemand die zijn woorden met ervaringen streelt..

De vrouw als broos mysterie, doch voor enkele mannen, zoals 'alfie', een oase van verleiding, spel en genot..

Kortom een film waar alle mannen, jong en oud, wel wat van kunnen opsteken.

Peaz

Had deze al eens gezien, maar veel was er niet van blijven hangen. Tijdens de eerste helft is Alfie nochtans een leuk filmpje: de vrouwen, de kleren,... Kortom: de levensstijl van Alfie. Het bevalt me wel. Jude Law is dan ook spot-on als nonchalante charmeur. Jammer genoeg is de "ommekeer" daar al veel te vlug en verzandt deze prent in sentimentele langdradigheid. Visueel hier en daar wel eens een leuk shot, maar over het algemeen allemaal wat te afgelikt. Rest er natuurlijk het vrouwelijk schoon om je aan te vergapen (Sienna Miller!), maar hier zat naar mijn gevoel toch meer in.

3 sterretjes

Ik heb de film gisteren gezien, en vond hem eigenlijk best wel goed! Hoewel hij niet bij mijn favorieten aller tijden zou kunnen staan, klassieker of niet... In ieder geval wél goed genoeg om nog eens een tweede keer te bekijken, denk ik.

Voor de rest zal ik maar even een opsomming gebruiken om mijn bedenkingen weer te geven:

* Stuk voor stuk knappe acteurs, in letterlijke zin! Qua acteerprestaties ook niet slecht, maar heb al beter gezien. In ieder geval kan ik wel blijven kijken naar Jude Law, alleen al daarom zou ik de film een tweede keer willen zien! Haha.

* Het verhaal op zich? Wua, echt bijster veel gebeurt er nu ook weer niet hé. Maar er zijn gewoon veel scènes die leuk zijn om te zien.

* Dat gegeven van tegen de camera praten: I like it! Soms komt dat wel nogal onrealistische over natuurlijk, alsof de anderen totaal niet kunnen horen wat hij zegt.. Maar dat stoort mij niet. (:

* Ten slotte wil ik gewoon zeggen dat de film vlot te volgen is; waar er inhoudelijk niet veel gebeurt, heb je wel nog altijd mooie beelden. "Hij kijkt lekker weg" voor wie die uitdrukking per se weer eens wil hebben.. (:

Alleen kon ik op het moment met die baby niet echt meer volgen (ik hoop dat ik hiermee nog niet te veel verklap). Is het nu zoals ze vreesden of niet? Ja hé, maar waarom zegt Lonette dan.. Ach ja, laat maar (:

Alfie een aanrader? Je moet hem toch eens gezien hebben, vind ik wel!

Wie trouwens wat dieper bij het geheel nadenkt, zal merken dat de film eigenlijk ook een beetje een moraal met zich meedraagt. Alfie heeft misschien het leven dat veel mannen wel zouden willen, maar uiteindelijk zie je dat die jongeman toch niet echt veel bereikt in zijn leven.. op geen enkel vlak. En dat maakt hem toch niet erg gelukkig, nee. Ook al probeert hij een masker van onverschilligheid op te zetten.. (:

De remake is eigenlijk niet zo slecht. Jude Law komt dicht in de buurt van de prestatie van Michael Caine. De rol zit hem als gegoten. De update heeft de film wel goed gedaan. Eén van de pijnpunten van de originele film was dat die toch wat gedateerd was. Het is wat moderner en flitsender geworden. Maar op zich blijft het natuurlijk een romantische komedie met een moraliserende wijsvinger. Leuk sfeertje, bijpassende muziek, maar meer ook niet. En deze film heeft Marisa Tomei. Geen topactrice, maar ik zie haar desondanks altijd graag in een film verschijnen.

Matige remake over de vrouwenverslinder Alfie, die zich niet laat binden. De flitsende montage en het constant doorbreken van de vierde wand gaat op een gegeven moment vervelen. Ook valt het verhaal soms wat in de herhaling. De casting van zowel Jude Law als zijn vrouwelijke tegenspeelsters is dik in orde.

Degelijke tragikomedie.

Het begint allemaal redelijk hip en aan een goed tempo. De kennismaking met Alfie is lekker luchtig, alsook zijn toch wel niet onaardig vrijgezellenbestaan.

Helaas keert de film al na een dik half uur van genre en krijgen we meer drama, met te veel moraallessen en ongelukkige mensen.

Jude Law als Alfie is niet slecht gecast, maar wanneer het einde nadert, verliezen z'n cameramonologen aan kracht. Het voelt allemaal iets te lang.

Law's vrouwelijke tegenspeelsters doen het allemaal redelijk goed.

Een groot pluspunt aan deze prent is de vormgeving. De montage is zo nu en dan net wat té hip, maar het kleurengebruik is tamelijk fraai en maakt het aangenaam kijken.

3

Dit soort flauwe, slappe en cliché Komedie / Drama (ook nog met een romantisch tintje) films, zijn niet echt aan mij besteedt. Te lachen valt er eigenlijk niets, maar het verhaal (zeker het eerste gedeelte ervan) wordt wel luchtig verteld (helaas dat laatste woord letterlijk).

Net zoals "jippie2010" (en ook anderen) ben ik ook geen voorstander van iemand (in dit geval Jude Law) die vrijwel continue in de camera praat met flauw en cliché gelul. Ik voelde me ook totaal niet aangesproken met zijn cliché monologen. Visueel mocht de film er wel wezen en hetzelfde geldt voor het grote aantal vrouwelijke schoon, met misschien wel als hoogtepunt Sienna Miller die ook nog eventjes topless is te bewonderen.

Judge Law als "Alfie" vond ik maar een irritant persoon in deze film en de vrouwelijke tegenspelers vond ik nog het beste en leukste acteren, zoals de veteranen Susan Sarandon (die Alfie overigens geweldig te kak zet), Marisa Tomei en Jane Krakowski. De film duurt met circa 95 minuten niet echt lang, maar op een gegeven moment wordt het wel een langdradige, saaie en cliché bedoeling en ben je blij als het einde nadert. Het einde is behoorlijk leeg, althans voor Alfie, maar dat verdiende hij ook wel.

Nee, deze film was duidelijk niet aan mij besteedt en ik hoef hem ook niet meer voor een tweede keer te zien.

What's it all about?

Op voorhand had ik niet bepaald verwacht dat Alfie de vraag over waar het leven nu eigenlijk om zou moeten draaien zou beantwoorden en hoewel de vraagstelling wel wordt verkend, blijft een bevredigend antwoord dan ook uit. Op de fun factor scoort Alfie helaas ook matig en bewandeld deze titel grotendeels hetzelfde weggetje als de in 2013 uitgekomen Don Jon. Toch is Alfie overall toch echt een paar tandjes minder dan die film omdat de luchtige toon waarmee de film aanvangt al na een half uur verdwenen is, terwijl deze bij Don Jon wat langer behouden bleef. Deze film bevatte over het algemeen ook leukere personages en ik vond Joseph Gordon-Levitt ook nét een wat betere Playboy dan Law is.

Een ding hebben de heren in ieder geval gemeen en dat is hun vreemde keuze voor de wat rijpere dames. Dit zou nog geloofwaardig kunnen zijn geweest als er voor echt mooie dames zou worden gekozen zoals Selma Hayek, Jennifer Aniston of Jennifer Lopez die toch echt van ongeveer dezelfde leeftijd als Jane Krakowski zijn. Want hoewel deze dame wel klasse uitstraalt, kan ik me niet voorstellen dat je hier als jongeman sexueel opgewonden van raakt. Ditzelfde gold in Don Jon voor Julianne Moore ook al, maar laten we het maar op een kwestie van persoonlijke smaak houden.

Alfie laat uiteindelijk overall een beetje een onbevredigend gevoel achter. Misschien heb ik de boodschap zelf wel niet helemaal begrepen, maar in mijn ogen was deze een beetje magertjes. De film had ervoor moeten kiezen om of de luchtige toon uit het eerste half uur wat meer uit te breiden, of meer de diepte in te gaan door bijvoorbeeld dieper op de oorsprong van de bindingsangst van Law in te gaan. Nu zweeft het verhaal te veel aan de oppervlakte om echt interessant te worden, en is er veel te weinig humor aanwezig om het allemaal nog enigszins vermakelijk te houden.

2,5*

“You're lucky you know. I rarely allow anyone into my flat.”

Swingende film die door de speelse regie en het sterke acteren lang vermakelijk blijft. Jammer genoeg krijgen de dramatiek en de moraliserende boodschap steeds meer de overhand, en dat is zeker niet het sterkste punt van Alfie. Jude Law doet het goed als Alfie en wordt bijgestaan door een sterk rijtje acteurs. En vooral het eerste uur is leuk met genoeg luchtigheid, flair en humor (vooral met Jude Law die rechtstreek in de camera kijkt en tegen de kijker praat). Het einde is gelukkig gespeend van sentiment en lekker ambigu.

Een leuke tragikomedie over vrouwenversierder Alfie. De rol is Jude Law op het lijf geschreven. Hij is niet mijn favo acteur, maar de dialogen recht in de camera kijkend zijn geweldig. Hij spreekt daarmee eigenlijk alle mannen aan en geeft tips over what to do and not to do. Vrouwen opletten geblazen dan kun je het herkennen! Er volgen hilarische momenten en af iets serieuzere scenes. Aan het eind komt boontje om zijn loontje, de versierder komt er maar bekaaid vanaf, want de liefde wil nog steeds niet slagen......

Middelmatige romantiekfilm over een man die vooral zichzelf in de problemen werkt. Regisseur Shyer doet erg z'n best om van het onsympathieke figuur van Jude Law een echt persoon te maken. Toegegeven, dat lukt hem best aardig, maar na het inzinken van de film vond ik vooral dat alles wat hem overkomt wel degelijk een beetje aan hemzelf te wijten is. Zo kan je de film dus afschilderen als een soort levensles en daarmee is het meeste dan ook weer gezegd. Film puur op de boodschap gericht en daardoor regelmatig ook erg lang in dramatiek blijft hangen. De indruk bleef echter niet hangen, ik denk dat dit soort films niet onderscheidend genoeg zijn om echt bij te blijven. Alfie verzandt daarom in middelmatigheid, maar vergeleken met een hoop ander werk is zeker niet slecht. Wellicht dat de film extra goed aanslaat als je er in de juiste, soortgelijke situatie voor zit. Het enige verrassende was misschien het bittere einde, maar als je met een realistisch oog naar de film kijkt was dat ook te verwachten. Niettemin krijgt de film daarvoor wel punten.