Fargo (1996)

Als ik de poster zie, ben ik alweer om, maar één blik op de sneeuwlandschappen, het horen van de accenten of even sfeersnuiven bij een willekeurige scène (het overhead shot op de parkeerplaats mag wel genoemd worden) is ook ruim voldoende. En anders is er nog een fenomenale William H. Macy, die met elke plooi in z'n gezicht zo'n sukkelaar neerzet, dat wat voor smerige plannetjes hij ook heeft, je van start tot finish toch met 'm te doen hebt.

De overdreven vriendelijkheid die McDormand en haar omgeving meedragen, contrasteert natuurlijk geweldig met de kille manier waarop Stormare tekeer gaat en de toenemende drift bij Buscemi. De laatste heeft dan ook een paar prijsscènes te pakken, maar ik kan net zo goed genieten van de manier waarop Marge en Lou de plaats delict inspecteren. Haar man is ook al geweldig. En echt. Fargo is al met al een magistrale mix van tragiek, misdaad en komedie. Yah.

Gisteren herzien en ik moet helaas bekennen dat ik het na mijn eerste kijkbeurt volledig mis heb gehad. Misschien dat het kwam doordat ik nu wist wat ik kon verwachten, want werkelijk alles viel gisteren op zijn plaats, daarom een resolute verhoging van 1.5 sterren.

Wat ik enorm prettig vind aan Fargo, is dat de film veel aandacht aan uitwerking van personages besteedt. De klunzige man die met een plan komt om zijn eigen vrouw te laten ontvoeren, de hoogzwangere politieagente die ook nog eens van veel en vet eten houdt, haar schilderende echtgenoot, die zijn best doet om een werk van hem op een postzegel gedrukt te krijgen, zelfs een bijfiguur als Scotty wordt extra uitgewerkt door de kijker verschillende hints te geven dat dit een jongen is die accordeon speelt en hoewel dat voor het verhaal verder geen snars uitmaakt, geeft dit wel aan met hoeveel zorg de personages zijn opgebouwd.

De setting waar al deze rare figuren zich in begeven is de sfeervolle in sneeuw ondergedompelde omgeving van Brainerd. Deze omgeving blijkt gevuld te zijn met een iets te vriendelijke bevolking die stuk voor stuk een niet kwalijk te nemen simpelheid bezitten. Elke scene komt dit soms subtiel, soms minder subtiel weer naar voren.

Volledig in contrast met de omgeving zijn daar de twee criminelen, eentje 'kinda funny looking' de ander een veelzeggende niets-zegger. Wat volgt zijn een pak ijzersterke scenes opgebouwd rondom een flinterdun verhaal, een manische aziaat en een oude man die op een decimeter afstand slechts een schampschot weet af te vuren. Het verhaal is daarin voor mij echt een kapstok waaraan de losse scenes zijn opgehangen. De lijzige achtergrondmuziek slaat de spijker hard op zijn kop en maakt het plaatje voor mij compleet.

mwah vond het toch een beetje tegenvallen, de humor zag ik er niet zo in

en ik moest mijn best doen om mijn niet te irriteren aan de agente (jaaa)

de scene met haar en de oude schoolvriend in het restaurant is overbodig

liever had ik meer gezien van de criminelen in het huis

geen slechte film dat niet maar ik had er meer van verwacht

de vergelijking met a simple plan zie ik niet

2,5 kogels

Herkeken, omdat ik hem vorig jaar helemaal niks vond en hem nog eens een kans wilde geven.

Het begon leuker dan ik had verwacht, het personage van William H. Macy is leuk gedaan en ook Steve Buscemi is zeker een aanwinst voor de film. Alleen na de helft vind ik het gewoon totaal niet interessant meer, weet niet waar het aan ligt.

Ik vind nog steeds dat de humor te wensen overlaat, of ik begrijp het gewoon niet. Of nou ja, ik begrijp wel dat het knullige sfeertje rondom het oplossen van de misdaad en de hele setting van het kleine noordelijke stadje vermakelijk is, maar daar blijft het ook bij.

Nee, het pakt me niet. Wel halfje erbij, het was ook weer niet zó stom als de eerste keer kijken.

2,5*

Yeah

Leuke film. Moest behoorlijk glimlachen om de grappige en interessante personages met hun aparte accenten. De film speelt zich in het mooie, maar saaie North Dakota af, wat zorgt voor prachtige en sneeuwige beelden.

Had echt geen flauw idee waar de film over ging voordat ik begon met kijken, leuke verassing dus.

3.5*

Een klassiek en echt thiller verhaal. Althans dat is het op papier wellicht geweest.

Maar de hele cast, niemand uitgezonderd kon me boeien, raken, of me maar een beetje overtuigen. Ze irriteerden me allemaal door hun zwakke acteerprestatie; de humor was al helemaal van een halfbakken soort.

Erg jammer ook dat er geen enkel plot of verrassende wending in het verhaal zat; het is zo plat en clishe als wat!

De film gaat geheel langs je heen en beklijft op geen enkele wijze... en dat vind ik jammer en een gemiste kans.

Voor mij een 2 voor het idee!

Wat een slaapverwekkende film. Ik heb me al lang niet meer zo verveeld.

Begrijp echt niet dat zoiets hier een 3,8 krijgt. Het lijkt wel of er allemaal debielen in Minnesota wonen, en dan die conversaties.....

Vreemd dat ik deze film nog steeds niet had gezien. Deed me qua setting en verhaal lichtjes aan The Big White denken, maar dan had deze film toch overduidelijk de hand van de Coen broertjes die het qua dialogen naar een hoger niveau tilt. Sterke rollen van Macy, Buscemi, McDormand en mijnheer 'het lijkt er alleen maar op alsof ik in Rammstein speel' Stormare en een aantal hilarische dialogen zorgen in ieder geval voor een fijne zit richting het einde.

En precies bij de ontknoping ging het voor mij eigenlijk fout. De hele film door heb ik toch vooral het idee naar een zwarte komedie te kijken, om vervolgens bij de ontknoping ineens in een vrij treurige en bijna belerende situatie terecht te komen waardoor ik toch een flink stuk van de lol ineens weer kwijt was. Vreemde keuze van de Coens om dit zo door te zetten, helemaal als je jezelf beseft dat de film helemaal niet op een waargebeurd verhaal gebaseerd is. Alles bij elkaar zeker een leuke film die met een iets gevattere ontknoping helemaal fantastisch was geweest.

Fargo was toch wel een must-see die nog ontbrak op mijn lijstje. Erg bekende film onder de filmliefhebbers. Daarnaast is dit mijn derde Coen film, na het leuke O Brother, Where Art Thou? en het geweldige The Big Lebowski.

Fargo is een vrij aparte film. Wat me vooral beviel was de sfeer die de film kent. De winterse landschappen zien er erg mooi uit. Qua aankleding is het prima verzorgd. Het acteerwerk kwam ook goed uit de verf. Frances McDormand is overtuigend als de ietwat saaie, maar bekwame speurder. Steve Buscemi is natuurlijk geknipt voor dit soort rollen. Hij speelde met veel overtuiging. Overige bijrollen waren ook vrij degelijk tot goed. De film maakt gebruik van een behoorlijk interessant verhaal, en weet dit ook op een juiste manier naar voren te brengen. Bij vlagen erg rauw, en bij vlagen zwarte humor.

Toch wist Fargo niet volledig aan mijn verwachtingen te voldoen. Ik weet verder niet echt hoe hoog die verwachtingen precies waren, maar ik had het wel nog wat indrukwekkender ingeschat allemaal. Ik kan zien dat het bijzondere film is getuige sfeer, verhaal en uitwerking, maar ik had nergens het gevoel dat het ook daadwerkelijk geniaal of iets dergelijks was.

Uiteindelijk vind ik het een vlotte thriller van vrij hoog niveau. De film is best spannend en de plotwendingen zijn vaak verrassend. Toch zijn het vooral de goed uitgewerkte personages die de film voor mij naar een hoger niveau tillen en het memorabeler maken. Wederom een geslaagde Coen film.

3,5*

Goeie film. Zeker geen komedie, vind het nogal een serieus onderwerp en het is ook een waargebeurd verhaal.

Heb wel een paar keer kunnen lachen om Buscemi, goeie acteur blijft dat. Maar ook de andere acteurs in de film waren goed.

De film is apart en uniek. Goed verhaal. De conversaties tussen de karakters zijn soms zo simpel.. bijv tussen de hoeren en de agente. Ook mooie plaatjes van North Dakota soms. Ook harde film met stormare die buscemi versnipperd als voorbeeld.
Ja ik vond dit een goeie film.

Heerlijke film, aantal keren gezien ondertussen. Voor mij staat deze film op gelijke hoogte met Big Lebowski als de beste Coens film. Geweldig verhaal, geweldige muziek, goeie humor en de acteurs doen geweldig hun werk. TOP FILM!

Wat een goeie film zeg! Dialogen zijn geniaal, de humor is briljant en de spanning is om te snijden. Om over het acteerspel nog maar te zwijgen.

Het verhaal is geweldig, maar het begint pas echt op stoom te komen in het tweede deel van de film. Dan komt naar mijn mening het prachtige landschap nog wat beter tot zijn recht. Dat is ook erg goed, de plaatjes zijn stuk voor stuk prachtig om te zien.

Een echte klassieker, die blijft boeien, hoe vaak je hem ook ziet.

Goede film met een degelijk en boeiend plot en lekkere droge humor. Vooral het acteerwerk van McDormand met haar altijd ontspannen houding wist me te overtuigen, de meeste andere personages werden allemaal ietwat overdreven neergezet. Als de film eenmaal op gang is gekomen gebeurt er wel een hoop en zitten er een flink aantal noemenswaardige scenes in. Prima film.

Moeilijk, moeilijk... een 3,5* of een 4*. Ik neigde naar het eerste omdat ik van de week No Country for Old Men zag en die net iets beter vind dan deze. Of toch niet?

No Country heeft een betere bad guy... maar die van Fargo zijn grappiger, hmmmm

Fargo heeft een lekkere warme wintersfeer... maar No Country een prachtige woestijnsfeer, hmmm

In No Country worden honden doodgeschoten... maar Fargo heeft een mooiere poster, hmmm

Moeilijk, moeilijk... ze hebben allebei een vaag einde. Fuck it. Kut review. Allebei top films. Allebei 4*

Boeiende Coen, al hebben ze betere gemaakt. Ook mindere trouwens. Zoals vaak hebben de heren ook dit keer weer voor fantastische acteurs gezorgd, of in ieder geval ze uitstekend laten acteren. William H Macy en Buscemi zijn bijzonder sterk. Ik miste wat spanning, wat humor of de sfeer van hun andere films, maar het plotje is op de een of andere manier wel degelijk boeiend genoeg. Tevens is een en ander vrij verassend te noemen.

3,5*

Tijden terug eens gezien, tijd voor een herziening waarbij ik hoopte (en ook wel verwachtte) deze beduidend beter te vinden. Maar dat viel tegen. Fargo is een fijne film, maar niet wat sommigen erin zien.

Allicht is het dat de film geen echte drama is en ook geen echte thriller, maar nog het meeste een komedie. Gitzwart, maar een komedie niettemin. En ja, af en toe moest ik lachen, maar over het algemeen niet heel hard terwijl de film ook niet helemaal overtuigt op andere punten. Ja, er is sfeer, ja het camerawerk is best aardig met mooie fotografie en dankbaar gebruik van de sneeuwwitte omgevingen, met veel lange statische shots die de film iets onecht meegeven, alsof het allemaal sketches zijn, en de muziek vooral is fraai. Maar nergens wilde het echt doordringen. Het bleef allemaal te veel op de oppervlakte.

De film kijkt daarnaast makkelijk weg en verveelt eigenlijk niet. Tevens heerlijk spel van veel personages - het lijken allemaal losers en retards in deze wereld van de Coen-broers. Buscemi is heerlijk scherp, maar vooral Macy overtuigt als zielig figuur. Al zorgt ook dit ervoor dat je nooit helemaal erin meegaat en je er te bewust van bent naar een film te kijken (en dat moet een film - behoudens uitzonderingen- juist niet doen).

Al met al een film die heel veel goed doet, maar allemaal niet op 100 procent. Hoogstens op 75. 3,5*.

Briljant.

Het verhaal en de geweldscènes zijn huiveringwekkend en soms onweerstaanbaar grappig tegelijk. Ook de dialogen zijn messcherp.

De scenes volgen elkaar snel op en de waanzinnige details tuimelen over elkaar heen. Ik zal deze film zeker nog meerdere keren bekijken. Terechte Oscars.

Fargo is een redelijk film die helaas regelmatig niet weet te boeien. Ik begrijp de ophef over deze film eigenlijk niet. Ik heb nergens iets uitzonderlijks weten te bespeuren. Het is zeker geen slechte film, dat ook niet. Het mag dan niet al te spannend en komisch zijn, maar de film weet in zijn geheel toch wel te boeien. Grappig dat deze film een komedie wordt genoemd. De komedie is ver te zoeken en de gebeurtenissen die grappig moesten zijn, waren niet grappig. Ik begrijp de achterliggende gitzwarte komische noot wel, maar ik vond het weinig effect hebben. De locatie is sfeervol: de sneeuwrijke omgeving van Minnesota zorgt voor leuke beelden en is naar mijn mening een van de sterkte elementen van de film.

Steve Buscemi speelt altijd fijn en stelt hier dan ook niet teleur. Helaas is het geen overtuigende prestatie van Buscemi en dat is jammer. Hij speelt een leuk personage, maar net zoals zijn medespelers komt hij niet helemaal tot uiting. Peter Stormare speelt het leukste personage en komt het beste uit de verf. Zijn kracht ligt in zijn bescheiden vocabulaire, zijn staar en de eeuwige peuk in de mond. William H. Macy kan mij niet bekoren en dat heeft hij eigenlijk zelden kunnen doen (Boogie Nights als uitzondering). Hij speelt niet bijzonder genoeg om op te vallen tussen Buscemi en Stormare. Frances McDormand speelt een vervelend en dom personage. Ik weet niet of het zo bedoeld is of niet, maar het zag er niet al best uit. Ik kan me niet voorstellen dat het een waargetrouw beeld is van de persoon waarop haar rol is gebaseerd.

Alhoewel Fargo mij niet in het bijzonder heeft weten te interesseren, heb ik me er toch wel mee vermaakt. Het acteren van duo Buscemi en Stormare zorgt voor enkele grappige scènes. Ik kan niet zien wat andere mensen nou zo geweldig vinden aan Fargo, maar ik ga de film ook niet in het bijzonder afkraken omdat ik het niet zie. Toch weer een film waar ik wat over heb kunnen schrijven.

3*

Niet al te veel van verwacht na The Big Lebowski, maar hij beviel me wel.

Gelukkig is het lompe, ''coole'' gescheld en de flauwe onderbroekenlol uit The Big Lebowski niet zo vertegenwoordigd in deze film, al een hele opluchting. In plaats daarvan is de humor in Fargo een pak droger, en bij vlagen zelfs wat (licht) zwartgallig. Het ligt mij in ieder geval veel beter. Acteurs als Macy en Buscemi zijn uiteraard perfect gecast, aangezien ze zo'n beetje de ultieme kop hebben voor dit soort droge, komische rollen.

Het is over het algemeen wel nog wat braaf allemaal, had best nog een tandje hoger gemogen van mij, maar gelukkig maken enkele scenés en de goede acteerprestaties dit wel goed. Visueel is het verder niet bepaald indrukwekkend, maar toch merk je wel dat er een bepaalde stijl aanwezig is. Een beetje leeg en kaal allemaal, wat eigenlijk juist wel bij het droge sfeertje past.

Helemaal niet verkeerd dus, 3,5*.

Op komisch vlak vind ik de film niet altijd even sterk. Ten eerste is het niet helemaal gebasseerd op een waar gebeurd verhaal (maar op verschillende incidenten) en zijn er scenes toegevoegd om het grappig te maken, zoals de vele Yah, Yah dialogen, waarmee de Coen broeders op een humoristische wijze wilde benadrukken dat er zoveel Zweden wonen ( bron interview). Heel grappig vond ik dat overigens niet. Ook het neerzetten van de Minnesota inwoners als randdebielen, vind ik ook niet bepaald humor. Sterker nog, ik verneem dat de lokale bevolking niet erg blij was, met hoe dom ze werden afgeschilderd . Gelukkig zaten in de de film wel nog andere komische stukjes, maar dat was te weinig om het als gelaagde komedie te beschouwen.

Wel vond ik het camerawerk zeer sterk en ook vond ik Macey voortreffelijk spelen, waardoor samen met het plot de film als geheel toch redelijk overeind weet te blijven,

"You're darn tootin'!"

Mijn eerste film van de gebroeders Coen.

Fargo is een sterke combinatie van zwarte humor en drama.

Een autoverkoper zit diep in de schulden en besluit zijn vrouw te laten kidnappen en dan zijn rijke schoonvader het losgeld laten betalen. Helaas gaat niet alles als geplant, de twee mannen die hij heeft ingehuurd schieten onderweg drie mensen neer en dan zijn de poppen aan het dansen...

William H. Macy had een goede hoofdrol en had een paar sterke momenten als het Jerry Lundegaard niet helemaal naar zijn zin ging. Verder vond ik ook Steve Buscemi en Peter Stormare ook geniaal als de twee schurken. Het acteerwerk was helemaal in orde. Geniaal hoe sommige enorm ordinaire Amerikaanse types werden neergezet, moest steeds denken aan Ned Flanders uit de Simpsons.

De film had naar mijn idee maar weinig soundtrack, maar de muziek die er was vond ik erg goed. Bij Pulp Fiction vond ik het gebrek aan soundtrack storend maar hier viel dat eigenlijk wel mee, waarschijnlijk omdat de film wat korter is en wat vlotter in elkaar zit.

De film is mooi opgenomen en heeft goede beelden van het uiterste noorden van Amerika. Moest ook een beetje denken aan Twin Peaks, die serie had een beetje het zelfde karakter als Fargo alleen dan veel minder humor en meer surrealisme/mystery. Grappige namen hebben de personages in deze film eigenlijk, klinkt in mijn oren allemaal erg Scandinavisch/Nederlands.

Fargo vond ik een goede film, zal binnenkort ook eens de tv-serie gaan kijken die op Netflix loopt. De film kijkt lekker weg, vond het eerlijk gezegd een beetje snel gaan zelfs.

Aanrader.

Na twee keer The Big Lebowski en nu ook Fargo een serieuze kans te hebben gegeven mag ik nu toch wel met zekerheid concluderen dat mijn humor mijlen ver ligt van die van de broertjes Coen. Ik heb me de gehele film zitten verplaatsen in iedereen voor wie er bijna niets grappiger bestaat als dit. Helaas zonder veel succes. Wellicht dat ik het licht zal zien met hun serieuzere oeuvre, als ik daar ooit nog de moeite voor ga nemen.

Wel grappig, maar verder niets bijzonders. Apart sfeertje, maar geen bijzonder verhaal.

Vrij degelijke film over een kidnapping die volledig uit de hand loopt. De luchtige sfeer en vlotte verloop doen Fargo goed, want het plot is redelijk dunnetjes en het acteerwerk van types als Marge Gunderson (Frances McDormand) is mij hier en daar te karikaturaal. Een Peter Stormare daarentegen vond ik weer erg sterk.

Erg enthousiast was ik over de prachtige settings en enkele daaraan gelieerde shots; een misdaadfilm in de sneeuw doet het al snel goed bij mij (deed me een beetje denken aan Deadfall (2012).) Het is echter niet genoeg om hierin het meesterwerk van de Coen Brothers te zien dat velen in Fargo herkennen. Daarvoor was deze film me uiteindelijk toch te rechttoe-rechtaan. Dit is m'n vijfde Coen als ik het goed heb, en ik vond No Country for Old Men dan toch al een stuk beter.

3,5*

Ik vind Fargo toch ook wel minder dan ik had verwacht. De humor van de Coens is zeker apart, heel soms vind ik is iets grappigs, hier zo goed als niets. Ik heb een paar afleveringen van de serie gezien en dan vond ik dat toch wel een stuk beter. Ik stoorde me wel aan de overacting van sommigen, ook de dialogen trekken soms op niet veel vond ik. Het verhaal op zich is redelijk origineel maar eveneens vrij voorspelbaar. Het is een beetje zoals wat de sheriff zei op het einde: en dat allemaal voor een beetje geld. Het lijkt wel of ze zelf teleurgesteld is wat het motief betreft, net als ik in de film.. Ja, dit is niet het beste werk van de Coens, dat blijft voor mij veruit No Country For Old Men en Barton Fink.

Tijd voor herziening. Dit was zo'n klassieker die ik wel kon appreciëren, maar ook niet meer dan dat. De Coen-broertjes zijn volgens mij vooral sterk in hun scripts en de combinatie van een passende cast. Visueel is het wisselvallig. Ook deze Fargo is visueel niet bijzonder. Deze zag ik niet lang na Miller's Crossing, dat toch mooier is. Fargo heeft zo'n aparte humor die je wat moet liggen, maar mij soms te geforceerd over komt. Ik kan er wel de ironie in zien en de film heeft wel z'n momenten. Het verhaal is genoeg onderhouden om te kunnen genieten van de film. Zeker geen slechte film dus. En ik kan me wel wat voorstellen dat dit door velen geliefd is.

Ondanks de status die deze Fargo heeft, kon het me niet geheel vermaken. De film heeft een te eenvoudig verhaal over een ontvoering en even makkelijk geld cashen om je schulden te kunnen ontlopen. Hoe dan ook, het verhaal kort samengevat, vind ik het niet bepaald sterk. De film mixt misdaad en humor met een flink vleugje drama, maar wordt naar mijn mening nergens echt interessant. De humor is helaas niet mijn ding, gezien het feit dat ik hier totaal niet om heb kunnen lachen en ik had dan ook wat meer spanning verwacht en vooral erop gehoopt. De film heeft een prima setting en de vele besneeuwde locaties zorgen voor een aantal mooie shots. Het geweld dat maar beperkt aanwezig was, was gelukkig bij vlagen rauw en hard. Van Steve Buscemi en William H. Macy ben ik nooit echt een liefhebber geweest ondanks dat ze beide geregeld goed tot prima acteren, en gelukkig is dat in Fargo ook niet anders. Peter Stormare daarentegen speelde zijn rol prima en behoorde wat mij betreft tot de uitblinkers. Hoe dan ook, Fargo is mij tegengevallen. Had meer verwacht van deze film, maar wellicht bevalt het werk en/of de humor van de gebroeders Coen me een stuk minder dan gedacht.

“I'm not sure I agree with you a hundred percent on your police work, there, Lou.”

Niet alle films van Joel Coen zijn mijn cup of tea, maar saai zijn ze nooit. Coen weet altijd wel een wereld te creëren vol met absurde en kleurrijke figuren, spitsvondige dialogen, aparte humor en een verhaal dat soms alle kanten opgaat. Fargo heeft een simpel verhaal en Coen zorgt ervoor dat de acteurs, personages, dialogen en de setting kunnen excelleren.

Jerry Lundegaard (Macy) creëert eigenhandig zijn eigen Wet van Murphy en vanaf het moment dat hij besluit om zijn vrouw te laten ontvoeren voor losgeld gaat alles mis. Buscemi, Stormare, Presnell en Lynch zijn allemaal voortreffelijk, maar McDormand is toch wel het beste op dreef als zwangere politieagente die zich vastbijt in de zaak. Dat accent alleen al zorgde ervoor dat ik vaak met een glimlach op me gezicht zat. Het geweld is bruut en expliciet, maar de (zwarte) humor is nooit ver weg. Complimenten ook voor de schitterende cinematografie met een aantal fraaie shots van besneeuwde landschappen. Vooral een nachtelijke autoachtervolging springt eruit. Fargo is een bizarre mix van extreem geweld, zwarte humor en absurde figuren die je niet snel vergeet. Zoals alleen Coen dat kan.

Fargo

Het is al een poos geleden dat ik de serie (tenminste seizoen 1 daarvan) ‘Fargo’ heb gezien. Wat was die serie onwijs genieten, en ik wist dat ik eens Fargo moest bekijken omdat hij steengoed bleek te zijn, van de serie had ik zelf nog nooit gehoord. Toch heeft de serie meer effect gehad en was hij ook velen maler leuker om te bekijken, wat dat betreft viel deze film echt ontzettend tegen. Ik denk dat door het zien van de serie je een heel ander beeld krijgt over de film als zowel het concept. Toch deed (in een ietwat ander jasje gestoken) de film het qua tempo redelijk maar, toch blijft de serie in mijn ogen sterker.

Om het toch even aan te halen: de serie verteld een verhaal van meneer Lester Nygaard die een bepaalde man ontmoet die hem verteld niet weg te lopen voor zijn problemen en deze aan te pakken, vermoord gewoon de gene die je op een moment lastig is. Lester vermoord daarna zijn vrouw en probeert er mee weg te komen door middel van de andere man af te schudden en een nieuw vrouwtje te nemen, maar problemen komen toch weer opzetten. In de film gaat het iets anders. Jerry Lundegaard zit in de geld problemen en laat zijn vrouw Jean Lundegaard ontvoeren (met een heel uitgestippeld plan, die je later volgens mij ook weer in een houtversnipperaar ziet hangen).

Hoewel de serie en de film misschien niet veel mee elkaar te maken zullen hebben, wel een totaal ander beeld, was de film nog steeds niet het geweldigste om naar te kijken, dit komt ook mee omdat de serie je in een heel ander concept weet te slepen (zoals eerder aangegeven) waar je dan ook naar verlangt in de film en wat dan maar niet komt.

In de film volgen we Jerry Lundegaard (gespeeld door William H. Macy) die in de schulden zit maar, een bepaald plan heeft opgezet. Hij laat zijn vrouw Jean ontvoeren door twee ontvoerders om zo een flink pak geld aan zijn schoonvader te kunnen eisen (die wel wat miljoenen heeft) om zo zijn eigen haggie te redden. Het gaat alleen allemaal niet goed waarna ze bij een controle de ‘state trooper’ doodschieten om zo weer verder te vluchten. Zijn vrouw en schoonvader gaan uiteindelijk dood en de film werd nogal afgekapt afgesloten.

Aangezien ik een weekend met vakantie ben geweest in Drenthe heb ik niet zoveel zin om nog dieper in de film te duiken. Het concept was redelijk maar het verhaal was toch echt wel te dun. Ook de komedie laat zich tenwensen over terwijl 'The Big Lebowski (1998)' toch wel vermakelijk was. Ik heb me minder vermaakt dan de serie en ben helemaal niet te spreken laat staan: enthousiast over ‘Fargo’.

2.0*

Sterke film die ik na lange tijd nog eens teruggezien heb. In de eerste plaats een leuk en verleidelijk uitgangspunt: de ontvoering van je vrouw in scène zetten om je schoonvader een financiële kloot af te trekken. Het zou een mens zomaar op ideëen brengen ...

Wat me vooral beviel was de erg sterke cast met Macy, Buscemi en Stormare. Macy speelt een sullige autoverkoper die vooral denkt slim te zijn, maar bij elke stap die hij zet steeds verder in zijn leugenachtig moeras wegzakt. Zijn dialogen en expressie aan de telefoon om die fax te sturen of de gesprekken met de politieagente over die verdwenen auto, hilarisch!

Ook de meer doortrapte bad guys waren goed. Buscemi is en blijft een steengoede acteur, vooral een rol als gek of crimineel, al dan niet ontoerekeningsvatbaar, is op zijn lijf geschreven. Stormare is ook uitstekend gecast, eveneens een gek in de film, maar in tegenstelling tot het simpele personage van Buscemi, speelt Stormare if needs be een gewetenloze nietsonziende moordenaar. De schoonvader deed het ook goed. Alleen de politieagente en haar man vond ik een domper.

Het verhaal zelf is eenvoudig, maar werd goed gebracht. Ook de sfeer zat goed met de uitstekende cinematografie en prachtige sfeerlandschappen in de sneeuw. Leuke onderhoudende film, goed dialogen, een aantal fijne scènes (achtervolgingsscène, versnipperaar, de volgreffer met Macy,...) maar zeker geen toppertje. Gewoon goed en de uitstekende casting tilt hem voor mij net iets hoger: 4,0* dus!