Fargo (1996)

Wat mij betreft de leukste en beste Coen-brothers film.

De film was voor m'n gevoel snel afgelopen. Nou ja, time flies when you're having fun...

William H. Macy en Steve Buscemi hebben erg komische rollen. Zeer vermakelijk.

Deze film vind ik de meest volwassen film van de Coen-Brothers. De personages zijn allemaal nog net geen karikaturen, maar echte personages, met een herkenbare persoonlijkheid, hoewel er bij iedereen wel een steekje los zit.

Jerry Lundegaard is het meest komische personage dat ik ken. Die scene dat hij het telefoongesprek met zijn schoonvader instudeert om hem te berichten dat zijn dochter (Jerry's vrouw) is gekidnapt vond ik ultieme klasse. Of het hele personage Mike Yanagita of ... Norm, de vriendelijke postzegelontwerpende echtgenoot etc etc Dat zijn allemaal fantastische personages!!

Fargo saai? Dan heb je geen gevoel voor subtiliteit en dan is het voor je te hopen dat je dat later in je leven nog ontwikkelt.

Met alle respect, maar The Big Lebowski verbleekt bij deze grootse film.

De Coen broers zijn best talentrijk ... alleen maken ze matige films

Prachtige acteerprestaties van Macy als loser/prick (een rol die hij wel meer speelt) en Buscemi. Een hele gare aan leuke typetjes en heerlijk droge humor.

Maar ergens blijft het voor mij hangen ... buiten één of twee mooie shots (Macy vanbovenuit gezien die terug naar z'n auto loopt) is het een stylistische leegte. Het past misschien wel in het plaatje wat de Coen broers willen ophangen, maar mij boeide het allemaal niet. Ook dat kidnapverhaaltje verveelde al zeer snel (en was nogal understated voor een dark comedy).

Hun talent blijkt voor mij uit het feit dat ze hier nog een 3* film van hebben kunnen maken, waar het bij andere regisseurs waarschijnlijk een fiasco geworden was. Meer is het voor mij niet echt. Geen film die ik snel weer zal zien (is wel al de tweede keer dat ik hem bekijk).

3*

Ik zag deze bij toeval in de videotheek liggen vanavond en aangezien ik me nog vaag kon herinneren dat deze erg hoog in de toplijst stond, dacht ik: Laat ik hem maar eens proberen.En ik heb er geen seconde spijt van gehad. Wat een heerlijke film was dit! Ik heb me werkelijk geen enkele seconde verveeld, het was echt genieten geblazen met dit meesterwerkje.

Een erg vermakelijk verhaal, geweldige acteerprestaties (McDormand doet 't erg goed, Macy en Buscemi zijn geweldig en zeer hilarisch en Stormare zorgt ook voor heel wat leuke scenes), schitterende muziek en prachtige beelden en bijzonder vakkundig in elkaar gezet. Over het aantal sterren dat ik deze film ga geven hoef ik niet lang na te denken.

5 sterren, zonder twijfel!

Opvallende film met personages die om de één of andere reden zo anders zijn dan in alle andere films. Hier en daar lees ik karikaturaal, maar ik vond ze juist opvallend realistisch. De dialogen, mimiek en handelswijze in de complexe situaties waarin ze belanden, alles is erg menselijk en zeer herkenbaar.

Zoals de scène waarin Jerry gelaten in zijn kantoor afwacht totdat de agente met hem komt praten, en intussen een heel kunstwerk van abstracte tekeningetjes heeft gemaakt. Ik kan me het gevoel wat hij had precies voorstellen, maar ook weer niet omschrijven. En zo waren er nog veel meer scènes. En daarbij is de film vaak ook nog eens ontzettend grappig, maar dan op een hele subtiele manier. Een keer wat anders dan dijenkletsers.

Ik kan me voorstellen dat sommigen 'm saai vinden, maar als je ervoor gaat zitten valt er veel te zien. 3,5 sterren

En over het al dan niet waargebeurd zijn: het kan best zijn dat de makers dat expres hebben toegevoegd terwijl het dus niet waar is. Je gaat zo'n film dan toch anders kijken, het beïnvloedt je wel. Sterker nog, op mij kwam daardoor de film realistischer over dan hij misschien daadwerkelijk was. Leuk bedacht.

Lachen met die Buscemi, wat een kop heeft die gozer en wat een mooie gek speelde hij weer

Verder zijn de droogkomische oppervlakkigheidjes leuk, maar mist de film voor mij iets voor een echte topfilm

Wel mooie beelden en mooie muziek

3,5 sterren

goede thriller met uitstekende vertolkingen, maar zo geweldig humoristisch als die hierboven vond ik hem wel niet.

4*

De uitspraak dat je alle Coen-films moet herzien om ze volledig op waarde te kunnen schatten blijkt, na eerder succes bij The Big Lebowski, ook door Fargo waar te zijn. Bij deze tweede kijkbeurt schrok ik haast van de 4 sterren die ik gegeven had. Fargo is meer waard.

De kracht van de films van de Coen brothers zit hem meestal vooral in de personages. Niemand lijkt beter te zijn in het maken van de gekste, maar ook weer charmante figuren als de Coens. Fargo is hier ook weer een bewijs van. Neem Jerry Lundegaard bijvoorbeeld. De casting van William H. Macy is alleen als is geniaal. Hij zet een geweldig personage neer, die eigenlijk heel vriendelijk en zielig over komt en waarvoor je eigenlijk haast uit pure logica sympathie voelt, maar wie eigenlijk een akelige man is. Vooral die paar korte frustratie-uitbarstingen van hem zijn erg leuk. Steve Buscemi doet niet aan Macy onder en speelt een typische rol van snel-pratende ietwat slijmerige gangster. Helaas blijkt zijn personage totaal geen grip te kunnen houden op de hele situatie, wat haast melijwekkende, komische situaties oplevert. En dan is daar nog Peter Stormare. Zijn Geaer Grimsrud was me de eerste keer nauwelijks opgevallen. Ik wist wat hij deed in de film, maar zijn karaktertrekjes was ik vergeten. Onterecht, want Stormare maakt er iets heel moois van. Hij speelt voornamelijk een zwijgende killer, maar op de meest onverwachte momenten komt zijn menselijke kant naar voren. Het moment waarop hij licht geschokt naar een soap zit te kijken waarop een vrouw zegt dat ze zwanger is, is misschien wel de meest geslaagde grap in de film. Prachtmoment. Tussen al dit tuig en tussen het ijskoude landschap van de film door straalt ook nog wat warmte. Deze warmte heet Marge Gunderson en wordt perfect vertolkt door Frances McDormand. Zonder ook maar een keer in de buurt te komen van Sound of Music-zoetigheid speelt ze hier een mooi voorbeeld van een erg vriendelijke vrouw. Ook is het een type die veel slimmer is dan je aanvankelijk denkt en McDormand zet haar gewoon schitterend neer. Hulde aan de Coens voor deze personages en hulde aan de acteurs die ze zo uitstekend vertolken

Ook leuk is de extra op de dvd genaamd Minnesota Nice. Ik dacht eigenlijk dat die vriendelijkheid van die bevolking overdreven was, maar tot mijn verbazing was dat niet zo.

Dit is weer zo'n film die nog vaak in mijn dvd-speler zal verdwijnen. Ik twijfel nog of ik de film gewoon naar de volle 5 sterren zal verhogen of naar 4,5. Ik hou het voorlopig op dat laatste.

Gisteren een Coen-avondje gehad, met O brother en Fargo achter elkaar. En dat viel niet mee.

In tegenstelling tot The Big Lebowski is Fargo niet grappig. Alleen het personage van die politieagente vond ik wel redelijk leuk. Wat me echter het meest tegenstond is het gebruik van wreedheid als humorstijl. Erg grappig dat uiteindelijk iedereen met het grootste gemak wordt omgelegd. En dan die houtversnipperaar, hilarisch!

Als je de lol niet kan inzien van Fargo blijft er van het dunne verhaal erg weinig over.

2*

Meest geprezen Coen is zondermeer grappig, maar kan bij mij niet in de schaduw van Hudsucker staan. Is intussen een tijdje geleden dat ik hem zag dus hij komt op mijn te herzien lijstje.

Voorlopig 3,5*.

Deze prachtige, in een wit idealistisch landschap verpakte, film eindelijk eens herzien.

Mijn conclusie is dat deze film gewoon een meesterwerk is, vanaf het begin leek het gewoon alsof ik zelf deel uitmaakte van de sneeuw die daar lag, zodat ik het verhaal vanaf de 1ste rang kon volgen. Geweldige opening met sterke muziek en een heerlijke sinistere 1ste kennismaking in dat restaurant.

Jerry Lundegaard is een loser bij uitstek die zelfs nog geen eens de door hem bedachte ontvoering van zijn geliefde vrouw in de hand kan houden. Overal waar Jerry komt lijkt hij te mislukken. Met name de scènes waarin je ziet hoe Jerry met zijn klanten omgaat, geven niet de indruk dat je met een aalgladde sluwe verkoper te maken hebt. De mensen lijken hem niet te accepteren omdat Jerry geen passie voor zijn werk uitstraalt en geen gelukkige indruk maakt, daardoor bewandeld hij teveel de automatische piloot. Waardoor hij menig maal in het nauw gedreven wordt. Zijn uitingen van frustraties zijn geweldig om te aanschouwen. Echt, een man die alles opkropt.

Ook de rest van de cast blinkt uit in deze zeldzaam sfeervolle witte film. Steve Buscemi is hilarisch als opgewonden standje en Frances Mc Dormand straalt nog wat warms uit. Echt een type dat krijgt wat ze wilt en waar iedereen het nog van accepteert ook.

Ook de personages die toevallig de revue passeren zijn leuk, omdat ze uitblinken in nuchterheid, domheid of hardleersheid. Zij, maken van Fargo eigenlijk een ware culturele tocht door Minnesotsa en North Dakota.

De cinematografie blijft voor mij echter oogverblindend mooi. Ik kreeg gewoon zin in kerstmis of op zijn minst in een lange wandeling door het landschap aldaar. Deze film flirtte al eens met een 5* Maar is de grens van het flirten inmiddels allang gepasseerd. 5*

Leuk filmpje dat om zeep wordt geholpen door McDormand. Vreselijk vervelende rol. Hoe kun je met dom kijken en 'jaa' zeggen in hemelsnaam een oscar winnen..

3*

Gister weer herzien na 5 jaar en hij krijgt een stemverhoging naar 5*. Een meesterwerk gewoon. En Steve Buscemi was een van de beste. Coole en grappige gast is dat met zijn hakkelige accentje.

Voor de rest: topklasse.

Na No Country for Old Men kreeg ik ineens weer zin om Fargo weer even in de DVD speler te stoppen en deze herziening is mij zeer goed bevallen en daarom mijn stem verhoogd naar 4.5*.

Fargo is echt een super leuke film,het bizarre misdaad verhaal wordt gemengd met leuke humor waar de Coens erg goed in zijn.

De setting is zeer mooi en geeft je echt het gevoel van een afgelegen locatie en een stel dorps bewoners die elkaar allemaal kennen(erg herkenbaar voor mij)en vooral de accenten zijn erg leuk gedaan, iets wat de Groningers onder ons waarschijnlijk ook erg kunnen waarderen aangezien wij ook achter elke zin "ja" zeggen .Acteer prestaties zijn erg goed waarbij het lijkt ofdat niemand zichzelf echt serieus neemt,vooral Buscemi,Stormare en William H. Macy vond ik er echt uitspringen.

Jaah Fargo is echt een super goede film die je meerdere keren kan bekijken zonder dat het gaat vervelen,het blijft leuk.wie komt hij ooit uit op 5*

Stem verhoogd van 4* naar 4.5*

Zeer aparte film die een zeer mooi is weergegeven in winterse omstandigheden. Het verhaal was zeer goed en boeiend en ook zeer grappig. Steve Buscemi en William H. Macy vond ik zeer goed. Ook Peter Stormare als slechterik vond ik geweldig. De scene waarbij hij zijn kameraad (Steve Buscemi) door de boomstammen versnipperaar haalt is gewoon geweldig.

Fargo is inmiddels wat gedateerd maar blijft toch nog redelijk sterk overeind staan. Komische misdaad á la de Coen's. Goed.

Ik mis het toch allemaal zo een beetje bij deze film, vooral de humor, dingen als Het been dat niet door de zaag wilt zou hilarisch moeten overkomen, dat effect had het toch niet op mij. enkel dan met 'Chill out man, smoke a fucking peacepipe.' heb ik wel even strijk gelegen

Het verhaal vond ik verder maar dun, aan het einde dacht ik: Is dit nu de moeite om verfilmd te worden? Het is opzich wel een interessant nieuwsfeit maar voor een film is dit veel te dun imo alhoewel het leuk is gefilmd door de regisseur.

Soit, Fargo bleef dus een beetje onder de verwachting maar al bij al geen spijt van hem gezien te hebben.

***

Erg vermakelijke film. Een beetje absurd verhaal maar erg spannend en boeiend. Had opzich nog best langer mogen duren. Leuke karakters en met name door de acteurs. Met name William H. Macy en Steve Buscemi vond ik goed. Twee zeer goede acteurs, die toch wat ondergewaardeerd worden door velen, heb ik het gevoel.

Ook de muziek vond ik erg goed, en natuurlijk de sfeer beviel me zeer.

4*

Fargo is best wel geniaal hoor, en dat is vooral te danken aan de Coens.

Ieder personage is zo leuk en goed geschreven dat de film alleen daarom al beklijft. Wat mij opviel: ieder personage waarvan je aanvankelijk denkt dat hij wel wat voorstelt, blijkt een ontzettende loser te zijn, en iedereen die ogenschijnlijk een loser is, blijkt toch wel wat in zijn mars te hebben. Fargo is dan ook geniaal geschreven, ook vanwege de luchtigheid die gepaard gaat met de redelijk ingewikkelde plot.

Maar de (vaak absurde) humor is het echte kloppende hart van Fargo. Grappig is dat iedere scène óf essentieel is voor de plot, en grappig, óf gewoon grappig is. Er valt hoe dan ook altijd wel iets te zien om je over te bescheuren: Jerry's zoveelste uiting van zijn loserigheid, Marge's subtiel sarcastische reacties op de mensen om haar heen, Marge's wanten, de conversaties tussen Buscemi en Stormare - het is teveel om op te noemen! Ik heb dan ook genoten. Van het acteerwerk en van het fantastische script (terecht een oscar) vooral. Die Chinees die erbij kwam kijken en ongeveer 5 minuten schermtijd heeft; zoiets kunnen alleen de Coens verzinnen.

Deze film moet je trouwens absoluut níet gaan kijken als je op het punt staat iets te doen wat eigenlijk niet helemaal conform de wet is en waar ietwat duistere types bij komen kijken. Meer nog dan welk ander verhaal ook wordt uit Fargo duidelijk hoeveel er allemaal fout kan gaan, hoe geniaal een plan ook lijkt ...

4*

Deel van Filmnacht 2008

(Lachen: gasten op de filmnacht: "Waargebeurd, hè hè, even bijkomen" na Funny Games origineel (FG was 1e prent vd filmnacht).

Fargo is gewoonweg geweldig!

Ik meen echt dat iedere scène in deze Coen meer dan de moeite waard is. Gezien zaterdag jl., maandag extra's gaan bekijken en werd weer zo enthousiast dat ik de film andermaal opgezet heb. Kijk, dat zegt veel over een film!

Jerry Lundegaard (en dus Macy) is meesterlijk, evenals Marge. Marge moet een van de leukste, heerlijkste vrouwen zijn ooit neergezet op het witte doek. Zo onnoemelijk sterk!

Zeer eervole vermeldingen voor Buscemi en Stormare.

Genieten! Yah

Bijna alle films van ''the Coens'' worden hier met veel gejubel ontvangen. Naar mijn mening is dat in sommige gevallen overtrokken (en soms ook niet ). Ik heb nog geen film van ze gezien die echt slecht is, maar wel een aantal middelmatige.

Zo ook deze film. De film doet in de verte een beetje denken aan Reservoir Dogs, en dat is niet alleen vanwege Buscemi. Het is een beetje hetzelfde concept; simpel maar goed en met humor uitgewerkt. Het acteerwerk is in deze film van een meestal zeer hoog niveau, en dat is iets waar de films van de Coentjes vaker in uit blinken.

Het plot is best grappig, maar niet meer dan dat. Veel meer kan ik over deze film eigenlijk niet kwijt, en dat zegt eigenlijk genoeg. De film is best goed, er zitten genoeg vermakelijke scenes in, maar het is nooit echt bijzonder. Waar Reservoir Dogs bijv. uitblinkt in de humor, acteerwerk, soundtrack en sfeer blinkt deze film op het acteerwerk na nergens echt in uit.

Leuk maar niet bijzonder.

Jammer genoeg zijn mijn verwachtingen niet helemaal ingelost. Wat ik precies verwachtte weet ik eigenlijk niet maar helemaal tevreden ben ik niet. Er wordt sterk geacteerd en er hangt een goede misdaadsfeer. De film kijkt heel snel weg en ik vind het jammer dat de film zo kort is, maar dit is juist de kracht van de film. Het verhaal had misschien nog wat uitgebreider gemogen. De scene met "Mike" was voor mij niet nodig. Het voegt weinig toe aan het verhaal. De scenes met Marge en Norm waren wel heel leuk! Al met al een goede film, maar niet speciaal genoeg.

Schitterende sfeervolle film met gave personages!

Gisteravond deze film voor de derde keer herzien en het blijft van begin tot eind genieten geblazen.

Wat een sfeer heeft Fargo alleen al door het witte landschap en de prima bijpassende muziek. Het verhaal is uiterst leuk bedacht en het feit dat de Coens aan het begin aangeven dat het allemaal zogenaamd gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, doet je al glimlachen.Een film kan slagen of falen door de acteurs cq personages die zij vertolken, maar ik ken eigenlijk geen een film waarin de personages zo geniaal worden vertolkt als in Fargo.

Allereerst is er natuurlijk William H. Macy, eigenlijk altijd goed en hier zet hij op geniale wijze het personage Jerry Lundegaard neer. Eigenlijk is het maar een louche autoverkoper, die het liefst zo veel mogelijk aan een auto verdiend en niet altijd eerlijk is. Toch weet hij sympathie op te wekken, door zijn gestuntel en onzekerheid en op een bepaalde manier komt hij af en toe toch ook erg vriendelijk over. Dan heb je natuurlijk Buscemi en Stormare, die op haast net zo geniale wijze hun rol neerzetten. Buscemi als de drukke veelpratende crimineel,die zichzelf nogal eens overschat en Stormare als het keiharde zwijgende type, die erg koelbloedig oogt en handelt.Leukste scene is als Stormare televisie zit te kijken, haast emotioneel wordt van een of andere soap en Buscemi met een enorm bebloed gezicht binnenkomt en zegt: "You should have seen the other guy". In een woord fantastisch!
Tenslotte is er nog Marge, ook al zo fantastisch ingevuld door Frances McDormand. Ze komt enorm aardig en liefdevol over als agente en oogt op het eerste gezicht ietwat sullig, maar is toch een heel stuk slimmer en doordachtzamer dan je zou vermoeden.
Daarnaast zijn de dialogen vaak subliem en krijgt de film door het Zweedse accent, (Jaah!) dat iedereen in de besneeuwde dorpjes daar lijkt te hebben, bedoeld of onbedoeld nog een stukje grappiger over.

Vaak heb ik op dit moment van het jaar alweer veel zin in de zomer. Dat gevoel is er nog steeds, maar Fargo deed me stiekem toch ook verlangen naar een winters landschap, omdat de mooie cinematografie van de film mij liet zien, dat dit ook erg mooi kan zijn. Blijft alleen jammer van de kou

Vijf sterren blijven makkelijk staan en de film klimt zelfs weer een plekje in mijn top 10!

5,0*

Een zeer orginele en bizarre film, gebaseerd op ware gebeurtenissen. Macy speelt een goede rol als autohandelaar met geldproblemen. Omdat z'n zeikerige schoonvader hem geen geld leent, laat hij zijn vrouw ontvoeren door twee criminelen om zelf het losgeld op te strijken. De zaak loopt echter uit de hand, en het plan mondt uit in een moord. Geweldige bijrol voor Buscemi als schofterige crimineel, een een Oscar-winnende rol voor McDormand als zwangere politieagente. Regie is van de altijd bizarre broertjes Coen.

3.5*

You stay away from me, man! Hey, smoke a fuckin' peace pipe!

De laatste tijd ben ik nogal bezig om de door mij hoog gewaardeerde films te herzien, vooral omdat ik benieuwd ben of de hoge score bij herziening nog terecht is, of dat deze zelfs nog hoger kan. Vandaag kwam ik dankzij een paar dingen bij deze Fargo terecht. Het was al weer een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film zag, maar ik kon me nog herinneren dat ik het een geweldige film vond. Vandaag vond ik 'm nog veel beter dan alleen geweldig.

De prachtige shots van North Dakota, helemaal ondergesneeuwd zorgen voor een ijzersterk fundament. Prachtige uitgerekte landschappen die de film zoveel sfeer meegeven dat je bijna denkt (of wilt) dat het bij jou thuis ook hartje winter wordt. Natuurlijk heb je met Roger Deakins achter de camera iemand in huis die ervoor zorgt dat het op dit gebied al niet meer mis kan gaan. Daarnaast ondersteund de prachtige score van Carter Burwell alles uitstekend, wat zorgt voor een meesterlijk geheel.

Tsjah, en dat is dat nog maar. Want eigenlijk zit het naast die punten op alle fronten perfect met deze film. De regie, het briljante script, maar ook de fantastische personages. William H. Macy en Frances McDormand zetten beide oscarwaardige prestaties neer (McDormand won er één) en Steve Buscemi en Peter Stormare zijn ook geweldig als de schurken. Beide weten dankzij hun vele quotes, handelingen en eigenlijk alleen hun kop al hilarisch te zijn. Voor de rest zit het ook goed met de bijrollen, veelal ook erg grappig, zoals die twee hoeren of die Chinees. Het accent is ook heerlijk met de O yaa? Yaa's Geweldig allemaal.

Deze herziening is me dus erg goed bevallen. Van het begin tot het einde genoten van een staaltje perfectie. De film verhoog ik daarom ook naar de volle vijf sterren. De beste film van de Coen's wat mij betreft.

Wat een teleurstelling zeg.

Ondanks de relatief korte speelduur moest ik halverwege 'n adempauze nemen aangezien ik het gewoon benauwd kreeg van onvrede.

Eerst maar eens beginnen met iets positiefs; de cameravoering. Zoals Harm Jan al aangaf levert cameraman Deakins ons indrukwekkende shots af van het besneeuwde landschap van North Dakota. Muziek en landschap creëren sfeer en doen sommige momenten sterker naarvoren komen, zoals het moment waarbij Lundegaard verslagen en gefrustreerd zijn autoruit ijsvrij aan 't krabben is nadat hij een onbevredigend gesprek heeft gehad met z'n schoonvader; de verlaten, ondergesneeuwde parkeerplaats is typerend.

Er was echter één aspect wat voor mij doorslaggevend was voor de film; het dialect. Ik vond de meeste personages ronduit irritant; dat constante O yaa? Yaa van Lundegaard en de rest van de inheemsen, in combinatie met dat afgrijselijke Noord-Centraal Amerikaans Engelse dialect, deed geregeld m'n tenen krullen. Heel erg jammer, aangezien de acteerprestaties erg overtuigend waren. Ik snap dat Coen deze mensen een ander dialect heeft gegeven dan de boeven, maar als ze net als Buscemi en Stormare praatten (of in ieder geval niet dat KUTdialect), had ik de film zeker hoger gewaardeerd. Dit aspect heeft eigenlijk de hele film voor me verpest. Ik kón me er gewoon niet overheen zetten, aangezien er ook ellenlang gezever plaatsvond tussen de inwoners. En ik ben een groot fan van gezever (niet voor niets The Big Lebowski en Pulp Fiction zo hoog aangeschreven).

2/5 voor de sterke scenes met Buscemi en Stormare, en die briljante schoonpa van Lundegaard.

A lot can happen in the middle of nowhere.

Weer een fascinerende film van de Coen’s!

Na het spannende No Country for Old Men en het grappige Burn After Reading, besliste ik om nog meer films te zien van de Coen’s, toen ik deze film zag liggen heb ik niet getwijfeld en maar meteen meegenomen. Ze doen me soms een klein beetje denken aan Tarantino omdat ze ook altijd van die absurde, bizarre films maken met hilarische situaties in.

Weer heel knappe acteerprestaties, soms deed Peter Stormare me een beetje denken aan Javier Bardem de killer uit No Country for Old Men. Beide zetten ze hun rol als zware jongens die voor niets terug deinzen ijzersterk neer. Dit was men eerste keer dat ik Steve Buscemi in een film van de Coen’s zag, ook hij deed het prachtig! Inderdaad een gitzwarte film zoals hier al wordt aangegeven. De zwarte komedie moet je wel weten te pruimen. Vooral Steve Buscemi zorgde daarvoor met zijn Memorable quote als Is it, Jerry? Why don't you ask those three poor souls in Brainerd if a deal's a deal. Go ahead, ask them! De film heeft echt een paar schitterende scènes mede door het knap camerawerk vermengd met de prachtige locacties, ook de muziek mag er best wezen!

Misdaad / komedie. Komedie lijkt me een beetje overtrokken, er zit zeker humor in deze film, maar dan eerder zwarte humor. Neemt natuurlijk niet weg dat je er hartelijk om kunt lachen, maar dit is uiteindelijk wel geen lachfilm. Ik vond het zelfs eerder naar drama neigen. Maar goed. De film dan.

Prachtig gewoonweg. De gebroeders Coen slagen erin om een eenvoudige politiefilm om te zetten in een hartverwarmend, beklijvend verhaal vol met gewone mensen, die, toegegeven, elk hun eigen vreemde trekjes hebben, maar geldt dat niet voor eenieder onder ons?

Waarom moet een politie-inspecteur in de film per definitie stoer en macho zijn? Het kan evengoed een zwangere vrouw zijn. Of wat te denken van de schlemielige autoverkoper die besloten heeft z'n vrouw te laten kidnappen om uit z'n financiële put te raken. Niks geen held, niks geen zware jongen, gewoon een zielige loser die op een verkeerd moment in z'n leven een verkeerde keuze maakt...Hoeveel mensen zouden er op onze aardkloot niet rondlopen die een dergelijk iets hebben meegemaakt? (misschien wel niet zo extreem natuurlijk, het is en blijft film)

Frances McDormand als Maggie Gunderson en William H. Macy als Jerry Lundegaard spelen werkelijk de pannen van het dak. Steve Buscemi en Peter Stormare als "professionele" kidnappers zijn de minder sympathieke personages in de film en als dusdanig zetten ze een goede prestatie neer. Maar het is toch vooral William

H. Macy die in mijn ogen de show steelt. Hij doet zo hard zijn best om zijn leven op de rails te krijgen en de stempel van eeuwige loser van zich af te schudden dat het haast meelijwekkend wordt. Hij laat dan wel zijn vrouw kidnappen, hij is niet door-en doorslecht, gewoon een sukkel die de verkeerde optie heeft gekozen . Kan gebeuren, helaas.

Dit is voor mij samen met The Big Lebowski en No Country for Old Men een van de beste films van de gebroeders Coen. Een aanrader voor al wie niet van platgetreden (film)paden houdt.

I guess you think you're... you know, like an authority figure, with that stupid fuckin' uniform, huh buddy? King clip-on-tie there, big fuckin' man, huh? You know these are the limits of your life, man. The rule of your little fuckin' gate here. Here's your four dollars, you pathetic piece of shit

Fargo is een actiefilm zoals een actiefilm hoort te zijn. Het verhaal blinkt uit in zijn eenvoud en is heel makkelijk te volgen, typisch zo'n film waar je gewoon je verstand op nul kunt zetten en genieten. De personages in dat perfect actieverhaaltje zijn goed uitgewerkt en worden prima vertolkt door een zeer goede cast aan zorgvuldig uitgekozen acteurs. Daarbij steelt niet alleen Steve Buscemi de show als de praatzieke dief Carl, maar ook William Macy als de loser Jerry en Frances McDormand als de politievrouw Marge Gunderson.

De sfeer in deze film is adembenemend, de winterse sfeer met prachtige witte landschappen is haast voelbaar. Ook wel datgene waar de film het hardst mee uitblinkt, want zonder die sfeer zou de film behoorlijk wat slechter scoren. Het camerawerk is soms bijzonder origineel, het mooiste shot vind ik ongetwijfeld dat vanuit de lucht, loodrecht op een parking, waar je het personage naar zijn wagen ziet wandelen.

4.0 sterren

Schitterende film waarin akelige dingen gebeuren, maar toch een rustieke sfeer overheerst met een morbide en subtiele humor. Die sfeer komt o.a. door het landschap, een paar prachtige shots zoals op het parkeerdek (wanneer Buscemi wegrijdt) en de ijzige leegte als hij de koffer begraaft, en uiteraard de personages.

De film verweeft het boeiende verhaal van de ontvoering perfect met alledaagse beslommeringen zoals wat te eten en het weerfront dat op komst is. Vooral het burgerlijke leventje van de agente is een contrast, en de kalmte die ze uitsraalt en de rustige manier van praten. De film wordt dan ook voor de helft door Francis McDormand gedragen, geheel terecht een Oscar voor gewonnen.

Ik zie Buscemi sowieso graag (typisch een rol voor hem), maar Macy valt ook op als de ogenschijnlijk koele gast, die steeds meer in de problemen raakt en het neurotische niet meer onder controle kan houden. Heerlijke film