Fargo (1996)

Schitterende, gortdroge film, met inderdaad heerlijke humor. De dialogen vind ik geweldig, met dat grappige accent! Heb het laatst pas voor de eerste keer gezien, en heb toch het vermoeden dat mijn waardering nog hoger uit zal vallen bij een 2e of 3e keer kijken.. Dat ik dan nog meer oor zal hebben voor het detail in de gesprekken, waar ik nu misschien nog het een en ander gemist heb. Maar ook nu deed Fargo me lachen, gruwelen en genieten.

4*

Boeiende film.

Je weet waaraan je je kan verwachten bij de Coen broertjes:

Uitstekende typecasting en vertolkingen

Mooie plaatjes

Een verhaal dat er meestal net niet op of onder is

Een dosis geslaagde (droge) humor

Passende soundtrack

De prent blijft boeien tot het eind, maar verbaast nergens echt.

Het is jammer dat de heren Coen me maar met één film echt hebben kunnen overtuigen van hun geniale filmische eigenschappen.

Waarom mist Fargo alweer dat tikkeltje meer, dat kleine beetje schittering dat leidt tot de afscheiding van de middenmoot?

Ach, blijkbaar denkt niet iedereen er zo over.

Toffe film, net weer gezien!

De regie in deze film is klasse, denk qua keuze van scenes de betere Coen. De casting is ook echt sterk, Peter Stormare en Steve Buscemi als een soort idioot boevenduo: geniaal! Echt gelachen om die gasten .

Ook Macy speelt erg goed als een soort wanhopige echtgenoot. Ik vraag me alleen af waarvoor die het geld nodig had?

Anyway, itt vele users, ik begrijp McDormand als Marge niet echt, het lijkt net alsof Fargo/Brainerd uit alleen maar debielen bestaat. Domme echtgenoot, loser collega, verschrikkelijk stomme hoertjes. Ik snap dat niet, maar ik kon er wel om lachen. Weet niet zo goed wat ik daar van moet denken.

Dat het waargebeurd is blijft inderdaad een fabeltje, alle events apart zijn wel ooit gebeurd geloof ik. De film is echter fictie. Wat echter wél waar is: in 2001 is er een Japanse vrouw overleden in de bossen van Fargo.. Men zegt dat ze op zoek was naar de 9,2 ton losgeld...

De grote attractie van Fargo: Frances McDormand die de hele tijd zo raar praat . Meer mensen uit Minnesota schijnen zo lijzig accent er op na te houden. Verder erg leuke setting, toffe Coenpersonages (Buscemi niet vergeten!) as usual en je hebt een bovengemiddeld leuke film.

Toch niet helemaal wat ik verwacht had, toch wel enigszins tegengevallen. 6e Coen en de 4e van deze maand.

De cast doet het gewoon goed met als uitschieter Francis McDormand. Het loopje, het accent en de manier waarop ze alles opneemt is uitstekend gedaan. Ook Buscemi, Stormare en Macy doen het goed. Wat hebben die Coen’s toch altijd een geweldige acteurs. Na het zien van de 2 klassiekers van de Coen’s en hun recentere werk, kan ik zeggen dat ik wel een beetje een fan van ze ben geworden. Ze maken films die makkelijk wegkijken, met goede thema’s en leuke humor.

Toch beviel me deze wat minder. Volgens velen de beste van de Coen’s maar ik vind persoonlijk “The Big Lebowski” toch sterker. Het ging hier allemaal wel zijn gangetje. Al waren er wel een paar hele mooie shots. De setting is sowieso eentje om van te smullen. Deze week ook al “The big White”gezien wat toch een soort van parodie is op deze. Maar toch kwam ik niet echt lekker in de film. Wat ik wel had bij “The Big Lebowski”. Misschien komt dat door de muziek, ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Het terugkerende deuntje was wel leuk.

Met de humor was het oke, de dialogen tussen Carl en Gaear waren lachwekkend, hetzelfde geld voor de dialogen tussen Jerry en zijn zoon. Maar echt een sterke komedie, neen.

De film was leuk maar geen uitschieter. Ik had gedacht dat dit net zoals “The Big Lebowski” geweldig zou zijn. Maar het tegendeel bewees. De film verveelt nooit door zijn speelduur, en is leuk voor tussendoor. Het meesterwerk bleef uit.

3.5*

Goede film. Na het zien van The Big Lebowski had ik er toch wat meer van verwacht, maar het is hoe dan ook nog steeds een goede film.

Het verhaal werd heel goed gebracht en dat samen met het acteerwerk maakte het een goede film. Verder vond ik de grappen ook wel goed.

4*

De reclame-blokken vielen reuze mee, vond ik.

Vanacht gekeken, Fargo was voor mij geen vernieuwende film. Er zijn tal van dit soort films. Het was erg simpel, geen bijzonder script, overweldigende acteerprestaties en de beelden waren ''normaal'' geschoten.

Maar toch:

Hoe simpel een film kan zijn, hoe simpel hij is gemaakt en bedacht: hij hoeft niet perse slecht te zijn. Fargo bewijst dit maar eventjes. Het is een zeer goede film, die weet je te pakken van begin tot eind (zelfs midden in de nacht).

Natuurlijk is het niet makkelijk om een film als deze te maken, er zal vast erg veel inspanning en met zorg aan gewerkt zijn (is dit een goede NL zin :S?), maar toch had ik een ''simpel-gevoel'' erbij. Ik kan het niet erg uitleggen, misschien omdat het thema wel meerdere keren is gebruikt, of dat er geen geweldige spectaculaire climax in zat. Gewoon een simpele film, die erg goed is.

Leuke cast, en best shockerend wanneer je leest dat dit waargebeurd is.

4 sterren =)

Eén van de leukere films van de Coen. Vreemde crossover van zwarte komedie en misdaad. Weer iets totaal aparts zoals ze dat vaak doen. Dat de humor iets fijner in elkaar zit betekent nog niet dat er geen humor is. Het hoeft niet altijd pipi-kaka te zijn. De humor is hier terug te vinden in de manier waarop al die personages met elkaar omgaan, zoals de onderdanige Jerry en zijn schoonvader, die hem diep minacht. Of hoe agente Margie en haar saaie, kleurloze vent toch een gelukkig koppeltje zijn. En dan die scène met die Japanner. Als dat geen humor is... Macy en Buscemi zorgen voor de toprollen en de toon van het verhaal is gelukkig veel grauwer dan je zou denken, vooral naar het einde toe. De moorden gebeuren in koelen bloede en het einde is bijna onwerkelijk.

Dit was mijn tweede kijkbeurt van Fargo, en nog steeds heeft die nog niet aan kwaliteit ingeboet... Vind ik tot nu toe ook de beste film van de broers... moet wel the Big Lebowski nog zien, waar iedereen zo vol lof over is. Benieuwd.

3e film van de Coens die ik heb gezien.

Erg goed neergezet verhaal/script met briljante personage's die elk hun eigen invulling aan het verhaal geven. Daarnaast bevat deze film ook erg mooie shots en de (nogal) zwarte humor.

"YA!"

De eerste keer een echt 'Ya!'-gevoel bij een film van de Coens. Burn After Reading was fijn, maar daar had nog veel meer ingezeten, Barton Fink heb ik nooit afgekeken (die film lag me gewoon niet), The Big Lebowski was te eentonig en de humor vond ik niet altijd even grappig (ja, gast, ik weet nu onderhand al wel dat ze op uw tapijt gepist hebben!) en No Country for Old Men was een klassewerk, maar het tempo was iets te traag, waardoor die me niet heel de tijd boeide.

Maar na het zien van Fargo ben ik dus echt enthousiast. Een klassiek film noir-verhaaltje, maar dan op een grandioze manier uitgewerkt. William H. Macy speelt fantastisch, Frances McDormand, Steve Buscemi en Peter Stormare zijn geweldig, de kurkdroge, dikwijls zwarte humor is erg goed (die scène waarin Stormare naar die soap zit te kijken...) en de eeuwige sneeuw voegt nog net iets extra toe aan het geheel. Bijzonder goede film dus,met een prima verhaal en uitstekende acteerprestaties.

PS: Dat muziekje dat men in Man Bijt Hond steeds gebruikte in die rubriek waarin ze de E40 afreisden richting Kazachstan, komt dus oorspronkelijk uit deze film.

Dit is nu mijn 4e Coen en het is nog steeds niet de geniale regisseur die hij voor zo velen is. Zijn/hun films zijn niet van slechte kwaliteit hoor, maar ze zijn nergens echt hoogstaand. Ik word niet overdonderd of overwelmd door emoties. Ook Fargo is zo'n film. Een lekkere, luchtige film, met wat strakke scènes, maar meer dan een leuk tussendoortje is het niet. Wat ik wel knap vind aan Fargo is dat hij het én spannend én leuk kan maken. Zo heb je de stille, maar geweldige Gaear en de nuchtere Marge. De eindscène is daar het beste voorbeeld van. Zij heeft net een zeer koelbloedige moordenaar gepakt, maar zij besteden hun tijd liever met het kletsen over een postzegel.
Buscemi was overigens een redelijke miscast. Hij is en blíjft gewoon Mr. Pink. Daar zal hij niks aan veranderen. Zeker als hij dan nog een redelijk vergelijkbaar karakter speelt, komt dat niet ten goede aan de geloofwaardigheid. Het blijft een leuk personage, maar hij deed me teveel denken aan Mr. Pink.
Mooie begin- en eindmuziek, dat wel. Dat wordt echter een beetje overschaduwt wordt door de prachtige score van Horner (The Boy in the Striped Pyjamas), welke ik vandaag ook gekeken heb.
Oh ja, het punt waar ik me echt aan geërgerd heb, de taal. Allemaal Engels met een erbarmelijk accent en veel te veel herhaling (bv. jeez en ya).

Een degelijke film en leuk voor tussendoor, maar niet veel meer dan dat.
3,5*

Fargo is al jarenlang een van mijn favoriete films. Het was dan ook alweer een flinke tijd geleden dat is hem voor het laatst zag. Was echt zeer benieuwd of ik de film nog steeds zo vreselijk goed zou vinden. Nou, een briljante film is Fargo zeker, maar toch ga ik er wel een halfje vanaf halen en ook de top tien plek is verleden tijd vrees ik.

Maar goed, ondanks dat ik hem bij deze herziening ietsje minder vond, blijft het natuurlijk wel een zwaar geniale film. Elke keer weer genieten. De sfeer in echt onovertroffen in deze film. Het is een genot om naar de prachtige sneeuwsettings te kijken. Voeg daarbij ook nog de hilarische personages aan toe. William H. Macy speelt zijn zoveelste briljante rol als de stuntelige Jerry Lundegaard. Wat leren we weer bij deze film: laat nooit je vrouw kidnappen

Zo, dan hebben we William H. Macy gehad, maar ik moet nog beginnen over Steve Buscemi en Peter Stormare. Pure genialiteit! Buscemi zet hier absoluut zijn beste rol neer, maar ook Peter Stormare is geweldig. Elke scene met die twee is briljant. Oja, dan hebben we ook nog de geweldige Frances McDormand, die zeer verdient haar oscar won. Heerlijk, vooral met dat Jahh de hele tijd.

De kracht van de film ligt dan ook zeker in de personage. Verhaal was dan ook zeer vermakelijk en de film kent dan ook een aantal zeer memorabele dialogen.

Carl Showalter: Who the fuck are you?

[Wade doesn't answer]

Carl Showalter: WHO THE FUCK ARE YOU?

Wade Gustafson: I got your damn money; now where's my daughter?

Carl Showalter: I am through fuckin' around here. Drop that fuckin' briefcase!

Wade Gustafson: Where's my daughter?

Carl Showalter: Fuck you, man! Where's Jerry? I gave simple fuckin' instructions.

Wade Gustafson: Where's my damn daughter? No Jean, no money!

Carl Showalter: Drop that fuckin' money!

Wade Gustafson: No Jean, no money!

Carl Showalter: Is this a fuckin' joke here?

[shoots Wade]

Wade Gustafson: [as he sinks to his knees and falls back] Aww, Jeez.

Carl Showalter: Happy now, asshole? What's with you people? Ya fuckin' imbeciles!

Carl Showalter: [as Carl reaches for the briefcase, Wade shoots him in the face]

Carl Showalter: Ah! You fuckin' shot me!

[shoots Wade 6 more times]

Carl Showalter: [screams, then kicks Wade twice] You fuck!

[takes briefcase]

Verder heb ik dus weer ouderwets genoten van Fargo. Moeilijk om uit te leggen waarom ik er een halfje vanaf haal. Soms zakte de film een klein beetje in waardoor ik af en toe wat uit de film was. Maar goed, de tientallen hoogtepunten laten de mindere dingen absoluut verbleken, maar zorgen er toch wel voor dat ik de film wel uit mijn top tien haal. De Coen broers zijn dan ook absoluut een van mijn favoriete regisseurs. Hun personages is films zijn . Echt fantastisch, al kan Buscemi´s personage tot een van mijn favoriete personages uitgroeien. Maar in ieder geval zwaar genoten. Moet wel nog even kijken voor welke film Fargo mijn top tien moet verlaten, maar het zou zomaar kunnen zijn dat de film er bij de volgende herziening weer in gaat.

4,5*

Yah. Fargo moet het duidelijk hebben van dat ene woordje "yah". Okee, het is best grappig, maar het is onvoldoende om de film te dragen. Visueel gebeurt er weinig, de soundtrack heeft ook weinig toe te voegen (al moet worden toegegeven dat de soundtrack ook niet stoort zoals bij Burn after Reading). Pas de derde Coen die ik heb gezien, maar het is wel duidelijk geworden dat hun films het moeten hebben van de typetjes, die hier toch te kort schieten. 2,5*.

Geen fan van de Coen brothers, en ook Fargo kan mij niet bekoren. De eventueel aanwezige humor ontgaat mij en verder is het ook geen plezier om naar te kijken. McDormand en Macy irriteren mij alleen maar.

1,0*

Niet elke film van de gebroeders Coen kan mij bekoren, maar deze film vond ik zeker vermakelijk!

Hoop komische momenten door de wijze waarop Coen de simpele zielen uit de film neerzet, wat direct ook zorgt voor een aantal hilarische omstandigheden. Een idioot die twee andere idioten een nóg idioter plan laat uitvoeren.. het kan gewoon niet goed gaan.

Ik heb me vermaakt.

7,7/10

4*

Niet mijn film.

De gebroeders Coen scoren wisselvallig bij mij. Soms valt een film goed uit, soms minder. Fargo was dus duidelijk een mindere. Bij de Big Lebowski kon ik hartelijk lachen om de humor en verschillende typetjes. Deze film slaagde daarin minder. Het wist mij gewoon niet te boeien. Op een paar zeer geestige scenes na vond ik de film weinig bijzonders. Het wist mij gewoon niet te pakken. Ook het dialect vond ik lichtelijk storend, soms bijna irritant. Sommigen mensen houden hier juist van, van mij hoeft het niet.

Positief ben ik over het camerawerk. We krijgen een aantal mooie shots te zien de film door. Buscemi kon me zoals altijd eigenlijk wel bekoren. Vanwege de vele lovende recensies ga ik deze film in de toekomst nog wel een kans geven. Eens zien of de film dan beter uitpakt.

2,5*

De beste van de Coen-brothers!
Dit is zo typisch Coen, en dat moet je wel liggen. Aan mij is het wel besteedt in ieder geval!
Kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit helemaal niks vinden. Heb deze film herzien vandaag en verhoog mijn stem met een halfje maar het is goed mogelijk dat deze bij de volgende herziening de volle score binnenhaalt.

De fantastische humor en enorm geestige personages maken de film voor mij haast een meesterwerk.
Persoonlijk vind ik dat William H. Macy en Steve Buscemi de beste en grappigste rollen neerzetten, gevolgd door Peter Stormare en Frances McDormand.

Sommige scenes zijn onvergetelijk waaronder de scene met de beruchte versnipperaar natuurlijk. Maar ook de manier waarop de vrouw van Lundegaard ontvoerd wordt en de daaropvolgende achtbaan aan gebeurtenissen werken gigantisch op de lachspieren.

Ik heb weer anderhalf uur genoten en kan eigenlijk niet wachten tot ik deze weer ga kijken!

Kan deze film tippen aan het niveau van No Country for Old Men ? Al kwam het er in de buurt zou ik al tevreden zijn,maar het gaat er zelfs overheen !

De film is uitstekend uitgebalanceerd dat is uitstekend werk van zowel de geroemde Ethan Coen en Joel Coen noch de heele producktie. Ik zal stiekem zeggen dat ik bang was dat het een geforceerde film zou worden als Burn after Reading (2008) ,maar dat is absoluut niet ! De film wisselt fenomenale dialogen af wat in zwarte humor is overgoten af met sfeervolle thriller momenten,dat gepaart gaat met een waargebeurt scenario

Er zijn momenten in de film die je niet snel zal vergeten. Dat zal varieeren van vrij schokkende scenes De versnipperaar tot gesprekken met die man die aan het vegen is. Ik heb nog nooit zo gelachen in een film ! Hij vertelde zoveel,maar gelijk helemaal niks briljant gesprek, genieten !!!. Zo zijn er tal van momenten,ik moet erbij zeggen dat het zwarte humor is, als je dat niet ' ziet' dan kan de film wat minder zijn. Maar dan heb je nog altijd het spannende scenario, en zeer intense karakters over. Dan doel ik vooral op de wat
ondergewaarde Peter Stormare ! . Wat zet die man een rol neer.... ! Je voelt hem gewoon naar de climax gaan, en die er zeker komt ! Die dreiging in iedere scene is fenomenaal. Ochja ik kan over iedere personage wel een heele recentie overgaan tikken,maar ik denk op dit moment . ''Kijk die film en geniet van dit cinematografies werk,je zal gewoon genieten''

Joel Coen brengt dit scenario gedoseert en voelt de film uitstekend aan.

Detail !!!

Ja? Ja. Jaá? Jaa. Wat een vreemde politieagenten.


Fargo. Ik had 'm ooit al gezien, maar toen niet op gestemd.

De Coen brothers laten weer zien wat voor aparte humor ze hebben. Soms vind ik het grappig maar soms ook niet.

Camerawerk is wel oké en is iets anders dan de doorsnee Amerikaanse film. Er zitten af en toe aparte shots tussen. Bijvoorbeeld een rijdende auto op 1/10 van het beeld, de rest is lucht. Ook dat shot in het huis van Marge en haar man was gaaf: je zag die vent eten en aan de andere kant van de muur liep zij door de gang naar de auto.

Er wordt lekker luchtig met geweld omgegaan. Echt schokkend komt het niet over en ik denk dat die aparte humor daar schuldig aan is, je kunt het soms niet meer sirieus nemen. Maar opzich is dit wel een fijn mixje.

Steve Buscemi en Peter Stormare doen het geweldig.
William speelt ook aardig, maar het personage Jerry is zo'n slappe zak... dus daar ben ik niet super enthousiast over ofzo.


Apart filmpje, niet te zwaar op de maag.

Tsjah, heb de film net gezien en dit is wat mij betreft de meest overschatte Coen Brothers film ik tot nu toe heb gezien.

Aan de aankleding ligt het niet, dat is tot op de puntjes verzorgd. De film wordt met name gedragen door de leuke acteurs, stuk voor stuk leuke typetjes die zoals altijd weer een Coen film bewandelen. Vooral al die bewoners die een soort van Scandinavisch praten met hun "Ja/Yaah" de hele tijd deed me toch constant een glimlach op mijn gezicht toveren.

Ook het gekibbel van Buscemi met zijn partner in crime Stormare is behoorlijk af en toe wel geinig. Macy hoeft niet veel te doen en teert zoals altijd op zijn sympathieke uitstraling. Dan blijft nog over de politiekorps onder aanvoering van McDormand, erg grappig hoe zij zo droog kunnen reageren en het over koetjes en kalfjes hebben de ganze tijd bij al die moorden. Op het eerste gezicht niet zo grappig, maar behoorlijk dom, debiel en droog als je er eventjes bij stil staat.

Wat mij betreft krijgt de cast dan ook de volledige credits, al zitten er soms ook wel een paar visuele vernuftjes tussen.

Wat me vooral tegenstaat is het algehele gevoel na de film. Heb nergens het idee naar een echte topper hebben zitten te kijken. Op de gekke typetjes na is de film behoorlijk basic en heb ik dit soort verhaaltjes al veel vaker gezien. Vooral na Miller's Crossing en Barton Fink gezien te hebben afgelopen week is Fargo eigenlijk maar een zwakkere/simpele broeder van die 2. Waar de Coens in hun oudere werkjes vooral hebben gescoord met slimme scripts lijkt dit eerder een commercieel werkje. Ben bang dat deze niet lang blijft hangen.

Nog drie werkjes te gaan en dan heb ik op elke Coen gestemd.

3*

In ieder geval een amusante film om te bekijken. Het leukste aan de film zijn de verschillende personages, die allemaal wel een vreemd kantje hebben. Zo is het personage dat Macy speelt een beetje de man die maar niets kan bereiken in zijn leven (zeg maar een loser). Dan heb je de 2 mannen die de vrouw moeten ontvoeren, waarvan er 1 in het algemeen een rare snuiter is (het personage van Steve Buscemi) terwijl de ander een beenharde crimineel is. Verder heb je nog de vader die denkt dat hij de grote man is en ten slotte heb je de agente die door haar zwangerschap aan niets anders dan eten lijkt te denken. Stuk voor stuk leuke personages dus, die leuke taferelen opleveren in de film. Het humorgehalte zat dus wel goed in de film.

Het verhaal is ook wel goed gevonden, maar echt ingenieus is het natuurlijk allemaal niet. Het mocht voor mij allemaal nog dat tikkeltje spectaculairder worden. Na de film had ik zo het gevoel dat ik wel een goede film had gezien, maar dat hij na een paar dagen toch al weer voor een groot deel zal vergeten zijn.

In de herziening.

Volgens mij de eerste keer na de bioscoopvertoning destijds.

Was even een gokje van deze leek altijd even iets achter te blijven bij The Big Lebowski, maar zie aan...gewoon net zo geweldig met name door de geweldige William H. Macy die zich inlaat met de louche Steve Buscemi.

Alle simpele schemes lopen hier al net zo falikant mis als bij Lebowski.

Coen-brothers zaten rond deze tijd behoorlijk aan hun top!!

Meesterwerkje!

Ik had er veel meer van vewacht, maar de film lijkt (met terugziende blik) een beetje een voorstudie voor The Big Lebowski, maar dan zonder diens rake karakters, knotsgekke scènes en af en toe ècht drama. Dit was me iets te veel een paf-paf film, niet één die je aan het denken zet. Het leukste zijn nog de dialogen, vooral de telefoongesprekken waarin je nu eens niet hoort wat er aan de andere kant gezegd wordt... vul zelf de stiltes maar in tussen de op zichzelf nietszeggende reacties (Yah...)!

Knappe film waar ik met plezier naar gekeken heb.

Simpele zielen die opvallend rustig blijven bij de moorden die ineens plaatsvinden in hun ondergesneeuwde plaatsje in the middle of nowhere, dat is een beetje de rode draad doorheen de film en vond ik goed bedacht.

Steve Buscemi in een glansrol zoals altijd, met scherpe teksten en een toch wel erg grappige scene waarin hij volgens mij het grootste pak slaag in de filmgeschiedenis krijgt

Het personage van de agente wekte sympathie bij me op (de actrice kreeg een oscar voor deze rol)

Zeker een aanrader deze film.

4,5 sterren

Heb hem deze avond nog eens vanonder het stof gehaald, want het was weer een behoorlijke tijd geleden dat ik deze film heb gezien. Het enige dat ik me nog kon herinneren waren de besneeuwde vlaktes.

Fargo straalt een geweldige sfeer uit, wat volgens mij het sterkste punt is van de film. Het geeft echt een geweldig gevoel wanneer je ’s avonds vanuit je luie zetel naar die prachtige besneeuwde vlaktes van North Dakota zit te kijken. Je begint zelfs spontaan te dromen dat het plots begint te sneeuwen. Wat mij betreft is Fargo één van de mooiste sfeerfilms ooit. Het verhaal is simpel, maar het werkt wel duidelijk en verveelt bovendien geen minuut.

Steve Buscemi vond ik een geweldige vertolking neerzetten als Carl Showalter, een halve gare gangster. De momenten dat hij wat zit te lullen tegen zijn maat die geen woord zegt, zijn echt heerlijk. Ook William H. Macy zet op een knappe wijze zijn personage Jerry Lundegaard neer. In het begin leek hij een echte sukkel, maar naargelang hij dieper in de problemen raakte, kreeg ik toch wat meer sympathie voor hem.

De gebroeders Coen hebben van Fargo een zeer mooie sfeerfilm gemaakt, die van mij 4.5* krijgt.

Redelijk goede film.

Het verhaal begint erg sterk, een geniaal concept voor een film natuurlijk. Ik heb geregeld krom gelegen van de sulligheid van de twee ontvoerders. Het was allemaal erg goed uitgewerkt alleen vanaf het punt dat die detective erbij komt gaat de film de mist in. Het komt allemaal niet meer ze grappig over en de situaties worden meer misdaad en minder komedie.

Het acteerwerk in deze film was erg goed. Vooral Macy en Buscemi acteerden erg goed.

Prachtig gefilmd.

Toch miste de film iets.

De hoeveelheid Joaaahh die in deze film gezegd wordt met zo'n zeurderige toon is echt niet normaal meer. Ben ik de enige die dat is opgevallen?

3*

Laatst nog eens gezien, en ik blijf bij mijn score van 3.5*

Er wordt voortreffelijk geacteerd, maar de film weet me nooit echt 100% te overtuigen, hetgeen nodig is om een 'topper' te zijn imo. Nochtans ligt het ook niet aan de setting of het verhaal, laat staan het regiewerk. Of dien ik deze film nog een 3de keer te zien?

Blijft een erg sterke en komische prent, deze Fargo. Macy en McDormand zijn geweldig maar het is voor mij Buscemi die weer met de film aan de haal gaat. Wat een acteur toch. Verder ook sfeervol in beeld gebracht.

Af en toe wel iets te flauw (die man van McDormand bv.) maar bij momenten echt een hilarisch gebeuren. Misschien wel de allerbeste van de Coens.

Dikke 4*

Deze film is een aanrader, ook omdat er heel wat bekende acteurs (William H. Macy, Steve Buscemi, ...) meedoen en voor het verhaal natuurlijk. Het verhaal is trouwens gebaseerd op waar gebeurde feiten.

Wat je toch allemaal met een houtversnipperaar kunt doen

Als misdaadkomedie misschien wel de beste in zijn soort met een absolute droomrol van Frances McDormand en fraai camerawerk van Roger Deakins. Vanwege het overvloedige bloed niet helemaal een kolfje naar mijn hand, maar niettemin een erg goede film.