The Woods (2006)

Ik vond dit echt helemaal niks.

Verhaal sprak me niet aan, was totaal niet eng of iets.

Personages vond ik niks, en het acteren zelf was ook niet veel.

Nee ik werd hier erg slaperig van.

0,5*

Zorgvuldig opgebouwde, sfeervolle horrorfilm. Wanneer de special effects losbarsten in de finale gaat het een beetje mis met de spanning en de frisse aanpak van het op zich weinig verrassende verhaal, maar tot die tijd is de film zeer onderhoudend. Mooi camerawerk ook en een goede cast.

Mooie horrorfilm die eigenlijk best wel meevalt. Je kan het wat vergelijken met The Faculty of Disturbing Behaviour maar dan in de jaren '60. Uiteraard geen topper in z'n genre, maar voor liefhebbers van horrorfilms is deze film toch de moeite volgens mij.

Plot: Het is 1965, Joe Fasulo is samen met zijn vrouw Alice en tienerdochter Heather met de wagen onderweg. Na een lange rit dwars door de bossen komen ze aan bij de kostschool "Falburn Academy".

Hier komen ze hun dochter dumpen, er is met haar geen huis meer te houden.
Constant rebelleert ze tegen haar dominante moeder en is zelfs zover gegaan dat ze't ouderlijke huis in de fik heeft gestoken.

Al snel maakt Heather kennis met de pestkoppen van dienst.
's Nachts droomt ze over fluisterende stemmen afkomstig uit het donkere woud rond de school.
"Verlos ons" lijken ze te fluisteren...

Wat is er aan de hand op deze kostschool....?
Welke rol speelt Heather in dit alles....?


Na een goeie, sfeervolle start verwatert deze film vrij snel tot een middelmatig, vrij saai occult Thrillertje dat nergens meer goed wordt.

Halfverwege de film heb'k mij uit miserie enkele biertjes uit de ijskast gehaald en vakkundig geledigd om de pijn te verzachten die gepaard ging met het bekijken van deze rommel.

4/10.
Buiten enkele knappe effecten (bewegende takken) en hier en daar een spannende scène is dit een héél middelmatig tot slecht filmpje. Absoluut te mijden !

Filmsite : The Woods from MGM.com - thewoodsmovie.net

Wat een mooie klassieke stijl: knappe meiden op een spookachtige privé-school, een mysterieus bos en oude, botte leraressen. Suspiria druipt er eigenlijk aan alle kanten vanaf. Het plot is dan ook traditiegetrouw niet bijzonder, maar er is wel een hoop sfeer.

Alles wordt ingezet op een spooky mysterie zoals fluisterstemmen en de mist (hoewel mysterie een groot woord is). Rustig camerawerk en wat me vooral bevalt is de jaren zestig soundtrack, zoals hier verwerkt in de radioscene, gaaf gecombineerd met gezang , of het meisjeskoor.

Mooie meid ook die Agnes Bruckner, en dat Bruce Campbell meespeelt lijkt me puur ter promotie want zijn rol is nogal klein. De verwijzing naar Evil Dead2 is wel geinig - in de finale verschijnen met een bijl i.p.v. kettingzaag.

Uiteindelijk dus geen gore of platte spanning, maar mij ligt het wel en het blijft ook lekker hangen. Enige minpunten zijn dat het in de tweede helft een beetje rommelig wordt, en dat haar vader uiteindelijk als redder optreedt ; past niet in de lijn van het verhaal waar alleen meisjes en vrouwen een grote rol spelen.

McKee's horrors zijn totaal verschillend qua thema, maar hij drukt er wel iedere keer een unieke eigen stempel op (sfeer, relaties tussen mensen en een geweldig gevoel voor een bijpassende soundtrack). Toch wel een van m'n favoriete horror-regisseurs, en ondergewaardeerd wat mij betreft.

Suspira Light.

Het verhaal is een beetje aan de rommelige, vage kant, maar de sfeer zit goed. Dat onderbuikgevoel dat er elk moment iets vreemds kan gebeuren hield m'n aandacht er zeker bij. Het verhaal van een meisje dat zich niet thuis voelt op een nieuwe school en te maken krijgt me pestkoppen werkt nog steeds bij mij, ook al ben ik al... ehm, wat ouder.

De acteerprestaties zijn sterk, en Bruce Campbell in een film mag bij mij altijd een pluspunt heten, hoewel hij hier wat weinig te doen krijgt en meer een handig plot-element is. Bruckner is knap en speelt goed haar 'little girl lost' rol, en de rest van de cast is sympathiek of aan de andere kant lekker gemeen en beangstigend.

Het verhaal kent ene redelijk standaard verloop met een plaagstootje hier en een schrikmoment daar, en de special effects zijn over het algemeen sterk, met overwegend praktische effecten. Op het laatst vloeit er nog was bloed en worden we getrakteerd op een paar lekkere vage scènes, hoewel McKee het spoor hier een beetje bijster was en het een beetje tè vreemd werd.

Leuke verrassing op Halloween.

Zeer degelijk.

McKee moet het vooral van de sfeer hebben. Zeer kundig aangekleed, Clarkson speelt goed en ook het visuele is mooi afgewerkt. Het maakt een fijn thriller/horrortje van wat verder een aaneenschakeling van clichés is.

Campbell is een opvallende verschijning, kon me moeilijk aan de indruk ontdoen dat McKee bewust de link naar Evil Dead wou leggen, vooral omdat tijdens de climax de levende takken een erg grote rol spelen. Veel meer stelt z'n rol niet voor.

Sfeer in de kostschool wordt fijn neergezet, tot in de puntjes afgewerkt. De "scares" zijn wat tam, ook de horror is niet bepaald van de bovenste plank, maar toch zit er best wat spanning in de film. Einde is eerder stijlvol dan eng, maar ook daar komt deze film best mee weg.

McKee is een goed regisseur, zoveel is duidelijk. Niet z'n beste, maar goed horrorvoer voor hongerige fans.

3.0*

Hoogstaand is het allemaal niet en echt iets verrassends zit er ook niet in maar slecht is deze vrij onbekende horrorfilm zeker niet (gezien op MGM). De uitvoering is best fraai (lekker jaren 60 sfeertje en uitstraling en dito muziek) en hier en daar zitten er wat aardige horrormomentjes in. Ook weet het verhaal wel te boeien hoewel het nergens spannend wordt. De cast doet het redelijk en dan met name Patricia Clarkson. Dat mister Evil Dead Bruce Campbell hierin ook meespeelt is natuurlijk wel geinig. Al met al is dit best een leuke horror die zich lekker wegkijkt en nergens echt vervelend wordt.

Lekker sfeervol en mysterieus, maar McKee weet vaak niet welke kant op te gaan. Enerzijds is dat juist de kracht van de film, maar ik kwam er daardoor nooit echt helemaal goed in. Visueel is dit verder een genot en ook Bruce Campbell is altijd wel leuk, al is zijn rol wel erg klein.

3*

Regisseur Lucky McKee mocht het, naar zijn verrassende, en tamelijk briljante, culthit "MAY" proberen om voor een studio ( Sony Pictures) een film te maken. Het eerste wat me opviel; de film was meer gepolijster en schuurt meer tegen ander werk, dan zijn vorige film. Daarnaast kon hij bekende namen aantrekken; zoals Patricia Clarkson en natuurlijk de grote held van B-horrorfilms, Bruce Campbell. In 1965, New England, een opstandige pubermeisje moet van haar wanhopige ouders naar een geïsoleerde meisjesschool middenin de bossen, algauw vinden er mysterieuze gebeurtenissen plaats.

Afgezien van een meisjesschool en vreemde gebeurtenissen maar ook de manier van het filmen met Technicolor effect doet denken dat er een referentie is naar Dario Argento's meesterwerk "Suspiria" En McKee doet ook wat hij kan om erbij in buurt te komen maar met zijn kleine budget is dat natuurlijk lastig. Het andere onderwerp (moorddadige bomen) is vrij uniek. De enige die ik zo weet is het minder goede The Guardian (1990) Maar het beste van deze film is het verhaal dat wordt vertelt als een klassieke Val Lewton-film uit de jaren 1940, waarbij de nadruk lag op het zonder veel ophef vertellen van een goed verhaal en dat binnen een korte tijdspannen. Deze is net iets langer en met het einde (de toverij-mumbo jumbo) lijkt het er een beetje op; of dat de studio gedeeltelijk blij werd gemaakt.

Hoewel het dus niet de oogstrelende stijl van Argento is, laat McKee in verschillende mooie scènes zijn vakmanschap zien. Vooral in de paar slow-motion scenes met op de achtergrond Lesley Gore’s “You Don’t Own Me” zijn prachtig! Duidelijk werd ook dat McKee (na drie films te hebben gezien) een voorkeur heb voor bijzondere actrices. Want ook bij Agnes Bruckner (na Angela Bettis) haalt hij het beste naar boven en ook zij is iets anders dan andere Hollywood-actrices. Maar wat hem zo ​​interessant filmmaker maakt, is dat hij ons ook nieuwsgierig kan maken. En ik vind dat niets anders dan een talent.

Van regisseur Lucky McKee zag ik eerder zijn debuut May (2002). Fijn debuut. Vervolgens bekeek ik met hoge verwachtingen van hem The Woman (2011), die wat tegenviel. Dus, spannend wat een derde film aan waardering zou gaan opleveren. Na het kijken is er goed nieuws. Het is een prima film.
De verteltrant is rustig. De dramatische beleving van het hoofdpersonage staat evenals in ‘May’ centraal. In ‘May’ gebeurde dat om het karakter van May en haar ontwikkeling te verduidelijken. In deze film dient het drama veel meer om de onheilspellende sfeer die er vrijwel meteen hangt nog meer sinistere diepte te geven.
Bij het aanschouwen van de eerste scènes lijkt de film een beetje de esoterische kant op te gaan. Schijn bedriegt. Nou ja, niet helemaal want mystiek speelt wel degelijk een rol in de film, maar de film ontpopt zich vooral als een ouderwetse griezelfilm met veel aandacht voor sfeerschepping. De entourage van een oud schoolgebouw met omringend fluisterend bos, alsmede de personages, van wie de meeste eigenaardig gedrag vertonen, spelen daarin een belangrijke rol. De vele bruine kleuraccenten die de film gebruikt, maken het fantastische sfeertje helemaal af.
Fijn acteerwerk ook. Patricia Clarkson is als eigenaardig schoolhoofd en kille heks heel plezierig om gade te slaan. En dat geldt ook voor de bloedmooie rossige Agnes Bruckner. Zij speelt een verrukkelijk recalcitrant schoolmeisje dat niet op haar mondje is gevallen. De overige personages acteren eveneens op goed niveau en zijn als personage meestal nog interessant ook. Zelfs Bruce Campbell doet het heel behoorlijk als vader van Bruckner.
In de eindfase ontspoort de film een beetje. Het pad van de sfeer en de rust wordt verlaten. Het bos dat tot dan toe een sinistere achtergrond vormt en op die subtiele manier heel doeltreffend angst aanjaagt, wordt met computeranimatie tot een minder heimelijk en meer gepersonifieerd gevaar gemaakt. Op zich leuk gedaan, maar de sfeer is er niet mee gediend. De indringende tendens van de film kantelt vanaf dit punt en de film neemt een sensationelere loop.
De uiteindelijke confrontatie tussen goed en kwaad verloopt vervolgens tamelijk simplistisch. Hier gaat de film eigenlijk sfeerloos ten onder in een veel te slordig, hobbelig en ietwat zoetig einde. Zonde hoor. De haastige slotakkoorden die zo haaks staan op de prettige rustige cadans van het voorafgaande, zijn een kleine afknapper op een verder hele fijne film.

McKee.

The Woods vormt voor hem één van zijn vroegere horrorwerkjes. Hij had al gedebuteerd en enkele kortere horrorfilms geregisseerd, maar toch was The Woods voor zijn doen een vroeger werkje. Dat valt dan ook wel te merken, want perfect is deze film niet. Toch waren er wel enkele attributen aanwezig die verraden dat hij genoeg indruk heeft gemaakt.

Zelf vind ik McKee een wisselvallige regisseur. In zijn wat hardere, gestoordere projecten kan hij sterk uitpakken, maar in zijn wat subtielere en gedramatiseerde films is hij wat zwakker. The Woods mag dan een soort combinatie vormen tussen een hele serieuze film en wat meligere stukken, maar de serieuze beelden overheersen wel degelijk. Plezier wordt dan ook voor een groot deel gemeden, pas in de finale laat McKee zichzelf een beetje zien.

Er wordt een aardige sfeer mogelijk gemaakt door goed met invalshoeken, verlichting, omgeving en olielampen te spelen. Vooral dat laatste ben ik altijd enthousiast over. Ik heb het zelden zien falen in het maken van een passende sfeer. Helaas verder wel een matige cast. Bruckner past totaal niet in deze rol. Ziet er veel te poppig uit. Campbell wordt vooral verwaarloosd en in een rol gestopt waar hij niet zoveel mee kan. Sommige acteurs kunnen beter binnen de lijntjes blijven.

Het tempo loopt best aardig en de finale is best apart, verder vond ik het vooral als geheel aan spanning ontbreken. De montage is soms wat knullig, zeker de finale (hoe vermakelijk deze ook is) kenmerkt zich aan allerlei stijlen die maar rommelig door elkaar worden gesmeten. Structuur lijkt regelmatig te ontbreken, maar ook van onderhuidse dreiging vanuit het bos is niet aanwezig. Wel kwalijk als het letterlijk bij een horrorfilm in de titel zit.

Kortom, een matiger werkje van McKee. Kan hem als regisseur af en toe best waarderen, maar dan eerder in de films waarin hij zich meer loslaat in de lol en gekheid. Dat levert heerlijke beelden op links en rechts. Laat hem liever van komedie en drama afblijven. Naar mijn overtuiging kan McKee veel gemakkelijker grapjes oproepen door middel van het tonen van luchtige horror.

Ik heb hem nu pas gezien, en ik heb mij dus 91 minuten verveeld met deze saaie totaal niet boeiende onzin. Een b-filmpje zoals er vele zijn en die echt geen kunst is om te maken, dit kan ik zelf. Halve tamme heeft gelijk..