The Doors (1991)

Ik had de film al jaren in huis (op video) maar nooit behoefte aan gehad om hem te kijken. Maar nu ik wat meer geintereseert ben geraakt in oude rock muziek (ook na het beluisteren van het eerste album van the doors) en vooral de periode waarin deze film zich afspeelt moest ik hem toch maar eens gaan kijken. Dat heb ik gister nacht dan ook gedaan, en ik moet zeggen dat het op het eerste gezicht gewoon een erg goed gelukte film is. Ik weet niet hoe morrison in het echt was, maar kilmer vertolkt hem erg goed. Het verhaal in de film wordt op een rustige manier vertelt vooral in het begin, maar ik moet wel zeggen dat de periode 1969 t/m 1971 wel erg snel gedaan waren en dat de uiteindelijk dood van morrison maar een beetje afgeraffelt vond. Voor de rest was het een prima film, al had ik wel het idee dat het leven van morrison een beetje uitgedikt was (ik geloof nooit dat ie zo in het echt was). Maar een aantal prima scenes zoals het kleuren gebruik in het begin van de film en de prachtige trip scenes, ook een groot compliment voor de cast kilmer en vooral heel opvalent ryan spelen hun rollen bijde erg goed. Stone is er weer in geslaagt om een belangrijke periode als deze te verfilmen en heeft dit naar mijn weten prima gedaan. Kortom een prima film, die een belangrijk stukje geschiedenis behandelt en het verhaal van een legende vertelt, de film is op sommige stukken niet even goed ook vond ik dat de tweede helft van de film er ietjes te snel doorheen was gejast. Maar bovenal vond ik het gewoon een erg boeiende film.

3,5 sterren

Zeer goede film jim morrison is zeer goed in beeld gebracht uiterlijk lijkt hij sprekend op jim ook de zang..

Levens verhaal weet ikdan niet maar vast ookwel.

Ookleuk dat er een klein rolletje in zat voor michael madsen 1 van mijn favoriete acteurs.

4,5 sterren en eenplaats inmijn top 10 wel verdiend!!.

verhoogd met een ster, naar 5 sterren.

Zit momenteel de film voor de zoveelste keer te kijken en geniet met volle teugen. Het is, denk ik, maar door welke bril je kijkt. Zo ken ik mensen die Val Kilmer niet mogen (alsof ze hem persoonlijk kennen) en daarom de film slecht vinden. Dat mag natuurlijk.

Maar:

Geweldige muziek, mooie scenes, een typische Oliver Stone film.

Ik denk dat het wel de waarheid van The Doors in het algemeen en Jim Morrison in het bijzonder weergeeft.

Jammer dat ik nog te jong was voor die tijd. Volgens mij warrn de jaren 60 te gek.

Ik hou erg van de muziek van The Doors, maarben geen groot fan. Ik ben dat wel van Joy Division, en over hen heb ik ook een heleboel achtergrondinfo, althans, over Ian Curtis; ik heb twee biografiën gelezen.

Het schijnt dat de rest van The Doors niet blij is met deze film, omdat er een heleboel dingen in zitten die niet kloppen. Ik was er niet bij, dus ik kan 't niet weten. Maar ik vond 't een prachtige film! Prachtrol van Val Kilmer! Grappig, trouwens; live on stage, als je Morrison van ver af ziet, en/of van achteren, hoor je de stem van de echte Jim Morrison; zie je hem in close-up, dan hoor je de stem van Val Kilmer.

Over Sam Riley, die Ian Curtis speelt in Control, zegt iedereen dat ie zo verschrikkelijk goed op de echte Ian lijkt, zowel quauiterlijk als qua stem. Ik vind dat die Riley het fantastisch heeft gedaan, maar de vergelijking (wederom zowel qua uiterlijk als stem) konden veel nauwer, dat bewijst Kilmer in deze film! Ik denk niet dat er een andere acteur bestaat die zo goed op Jim Morrison lijkt!

Waanzinnige film. Goede muziek, verhaal. Kan deze film elke maand wel een keer zien. Kilmer oscarwaardig. De oudleden moeten niet zeuren dat er geen reet van het verhaal klopt. Ze stonden toen helemaal stijf van de lsd. Het zal ook allemaal wel verhollywoods zijn maar ik vond het een kanjer van een film.

Zelden heb ik een acteur beter zien akteren als Val Kilmer, als Jim Morrison. Pure klasse.

Dan te bedenken dat ik Val Kilmer voor het eerst zag in de film " Top Gun", als patsertje.

Het lijkt wel of hij voor deze film de ziel van Jim Morrison overgenomen heeft.

Ook zijn stem lijkt eng veel op die van Jim Morrison.

Jim Morrison eigenlijk een meesterlijke etterbak, maar zeker een visionair, is hier fenomenaal neergezet.

De opkomst en ondergang van de band The Doors, maar metname van Jim Morrison, ik vind het van A tot Z zeer boeiend.

Van een jonge God tot bijna een zompige zwerver aan toe.

In een tijdsspanne van 5 jaar tijd heeft deze persoon zich inderdaad reptielachtigsnel verandert. Genoeg om een film over te maken lijkt mij zo.

En die film is dan ook indrukwekkend.

Maar metname voor de échte Doors-fans moet dit een feest der herkenning zijn.

Inderdaad, Val Kilmer als Jim Morrison is een perfecte keuze.

Dit was allang geen weetje meer, want dit wordt ook uitvoerig in één van de vele boeken over The Doors/Jim Morrison geschreven, alleen is een overdosis heroïne nog steeds onwaarschijnlijk aangezien Jim nooit heeft gespoten. Alleen zuipen en pillen waren zijn lievelingsvriendjes.

Anyway, het blijft een mythe en de film (laatst weer eens knetterhard opgezet) blijft een mooie ode aan 's-werelds beste rockgroep allertijden . Heeft iemand enig idee waar ik de 2-disc versie kan kopen (regio 2)?

Ik had weinig verwacht van deze film door de slechte recensies die ik heb gelezen. Hierdoor vond ik de film reuze meevallen, ik vond hem zelfs wel tof. Een Doors-fan zijn zal ook wel helpen hierbij.

Val Kilmer lijkt beangstigend veel op Jim Morrison en het zingen doet hij dan ook erg goed. De psychedelische stukjes van de film zijn ook heel leuk gedaan, vooral die indiaan die telkens overal tevoorschijn komt.

Eigenlijk weet ik niets slechts te zeggen over de film, hij had misschien nog beter kunnen zijn, en ik heb niet echt een "5*" gevoel dus:

4*

Prachtige film over het leven van Jim Morrison en The Doors.

Val Kilmer zet hier de rol van zijn leven neer, en lijkt als twee druppels water op de echte Jim Morrison. En zingen kan hij ook, want alle nummers die je Val ziet zingen in de film zingt hij ook daadwerkelijk.

Ook Meg Ryan is prima gecast en doet het hier bijzonder goed.

Maar natuurlijk is de muziek hier wat de film zo aantrekkelijk maakt, en die is prachtig, alle nummers van The Doors, zowel de originele als met Val Kilmer zijn prachtig gebracht.

Een aanrader deze prent, voor Doors fans en ook voor wie het niet zijn, na het zien van deze film wordt je het waarschijnlijk wel.

Fantastische muziekfilm. ik hou van muziek van de jaren 60. Riders on the Storm en Light my Fire vind ik de mooiste liedjes.

Sex, drugs and Rock and Roll, zo kan je deze sublieme film samenvatten. Wat een figuur die Morrison, de Rockgod zoals de vrouwen hem noemen, die met hem naar bed willen gaan. Deze muziekfilm vond ik nog beter dan Ray. Spijtig dat ik hem geen 10 sterren kan geven.

Los van de film is de muziek sowieso al geweldig. Vraag is of je een soort bestof kan gieten in een degelijke film. In tegenstelling tot andere artiesten is het leven van Jim Morrison wel interessant genoeg om er een film van te maken.

De film heeft enkele belangrijke sterkhouders. Op de eerste plaats Val Kilmer die de rol van Morrison ongelofelijk sterk speelt. Verder zie ik de man niet graag acteren, maar hier is hij perfect gecast. Ook vele scènes zijn authentiek. Ik had voordien enkele muzikale documentaires van de groep bekeken. En die groep is gewoon zoals je in de film ziet.

Ook sterk is de tijdsgeest. Zowel de maatschappij waarin The Doors actief waren als het opvoeren van de randfiguren zoals Andy Warhol. Dat karakter in de film is echt een freaky kunstenaar.

Ten slotte de trips, wat mijn insziens altijd moeilijk is om weer te geven. Trips, dromen, sfeer en noem maar op zijn niet zo simpel op film vast te leggen. Hier komt dat in elk geval mooi over met de muziek, hoe zo'n trip er ook mag uitzien.

Een film met charisma, een sterke soundtrack, prachtig acteerwerk en een boeiend verhaal maken deze film tot één van de betere biopics.

Gedramatiseerde bio van Morrison. Onderhoudend en vermakelijk, maar bij vlagen ietwat rommelig. Toch valt deze met geniale muziek doorspekte film redelijk te pruimen. Kilmer is zeer sterk. Goed.

Opnieuw een geweldig spektakel van Oliver Stone, audo-visueel klopt alles.

Oliver Stone is een topregisseur voor z'n dingen en hierin stelt hij ook niet teleur. Alles is zeer goed in beeld gebracht, vooral van de concerten was ik onder de indruk. Schitterend camerawerk met de lichteffecten met het springend publiek en de muziek van The Doors erronder, subliem gewoon, wat een sfeer!

Val Kilmer is zeer goed als Jim Morrison. Ik schrok ervan omdat ik er een slecht voorgevoel bijhad. Voor de rest goeie bijrollen, de meeste blinken niet uit maar teleurstellen doen ze ook niet.

4,5*

Krankzinnig goede film...

Maar helaas schetst t niet de ware Jim Morrison...

Dus jij hebt Jim nog gekend? Of jij hebt nu echt het ware verhaal achter hem ontrafeld?

Als fan zijnde heb ik vele boeken, films en interviews gezien en als je het allemaal naast elkaar legt, kom je op een 'stuiterbal'-verhaal. Zelfs de bandleden zijn niet eenduidig en wijzigen hun verhaal nog wel eens te meer.

Er is dus namelijk niet een eenduidige werkelijkheid rondom de persoon Jim, dus vind dit nogal een gewaagde uitspraak. Alleen Jim weet hoe hij in elkaar stak, dus misschien is een bezoekje aan Pere Lachaise een optie .

Voor de rest is en blijft de film een meesterwerk. Of het nu op feiten is gebaseerd of fictie: de film loopt als een trein en de opbouw is subliem. Dan heb ik het nog niet eens over de waanzinnig goede muziek gehad. Paar weken terug de cd/dvd-box "Perception" gekocht om mijn huidige verzameling op te frissen en daar stond ook The End op het originele debutalbum, waar hij herhaaldelijk 'f#*k' zegt. Zoals The End dus hoort en ook in de film is te zien.

Subliem!

Goede film die zich niet in verhaal (vaak hetzelfde met die biopics...) maar met erg goede concertbeelden onderscheidt. De method-actor De leden van The Doors gaven zelf toe nauwelijks verschil tussen Kilmers zang en die van de echte Morrison te horen. Ik las op Wikipedia dat hij als voorbereiding op zijn rol een jaar lang bijna alleen een lederen broek en laarzen droeg en ik las nog ergens anders dat hij dacht dat hij "bezeten" was door de ziel van Jim Morrison. Het heeft blijbaar geholpen, de gelijkenis in stem en uiterlijk is in ieder geval treffend en het verschil tussen Val Kilmer en Meg Ryan is enorm. Van Morrison wordt wel echt een mythe gemaakt, maar een mindere film wordt het daar echt niet van.

PS. Het voelt echt goed als Morrison zo uitdrukkelijk "higher" zegt tegen de camera hoewel het hem verboden was .

Dan heeft M Wallace toch gelijk?

Heb The Doors een jaar of 2 geleden ontdekt en laatst ook deze film maar 's op DVD gekocht. Alhoewel het lekker wegkijkt en Val Kilmer fantastisch speelt, ben ik ook niet echt onverdeeld enthousiast.

Ik las hier ergens dat die journaliste (Patricia) had gezegd dat het je aan het einde niets kan schelen dat Morrison doodgaat en daar kan ik me wel in vinden. Het verhaal maakt te grote sprongen en is te oppervlakkig en clichématig in beeld gebracht, waardoor je niet echt onder de huid kruipt van Jimbo. Het terugkerende motiefje van de indianen vond ik ook weinig toevoegen. Ik snap best dat dat ongeluk uit zijn jeugd een grote rol speelt in zijn leven, maar het lijkt er nu een beetje op alsof het er in is gestopt om de schijn van diepgang hoog te houden.

Dat ik toch nog een redelijk cijfer geef, is omdat ik me er toch wel goed mee geamuseerd heb en de muziek in de film (en de livefragmenten) nog steeds erg goed is. Maar liever had ik hier een andere regisseur aan het werk gezien...

Goed lezen : wat is dan het ware verhaal? Misschien was de film wel het dichtste bij, dus kan dit niet gezegd worden en is er maar 1 die dat wel weet... Die is er dus niet meer.

Vandaar 'gewaagde uitspraak', als wij allemaal bij elkaar niet weten hoe het zat/zit.

Weet iemand of de Special Edition (2-disc uitvoering) ook als regio 2 ergens te verkrijgen/bestellen is? De 2-disc uitvoering van deze film is alleen als regio 1 te krijgen...

Amai deze fim heeft me volledig fan van The Doors gemaakt! Ondertussen heb ik bijna alle liedjes van hen op computer staan, paar optredens ook. En als ik liedje van The Doors hoor beeld ik me Val Kilmer in die dat zingt, ze zijn gewoonweg niet van elkaar te scheiden. Superfilm!

heb net de film gezien en wat een rol van val kilmer, meesterlijk.

het verhaal zelf kende ik niet, maar aan de reacties hier te zien, zit dat wel snor

Ik sluit me aan bij herman. De muziek en de acteerprestaties zijn simpelweg geweldig. Het verhaal daarentegen is op een bierviltje uit te tekenen. Bijna alleen maar sex, (drank) drugs & rock & roll en weinig nuance en subtiliteit. Dit is sowieso iets wat me bij Oliver Stone steeds weer mateloos irriteert. Net als de cameravoering.

Door de eerder genoemde geweldige muziek en de sublieme Kilmer vliegt de tijd voorbij. Deze twee ingredienten behoeden de film dan ook voor een ontluisterende score en trekken het toch nog naar **1/2

Ik snap dat gemiereneuk over de feiten nooit. Het gaat hier niet om de feiten. Het gaat erom dat je een idee krijgt hoe het er aan toe ging in the doors en in de jaren 60. Iedereen heeft dat anders beleeft dus iedereen heeft er een verschillende mening over. Stone heeft dit proberen samen te vatten in een zo kort mogelijke tijd en dat is hem goed gelukt.

En laten we wel wezen, jim morrison was uiteindelijk gewoon een drankorgel en een junkie. Als ie niet zo beroemd was geworden was ie gewoon die man die bij ons snachts op het parkbankje slaapt.

En de kritiek van de ex-bandleden, tja, maak dan zelf een film.

Trouwens, jim morrison was the Doors. Het klinkt misschien niet aardig, maar zijn bandleden waren vervangbaar.

Achja sommige denken veel van Jim of The Doors te weten, andere vinden weer teveel in de film weggelaten.

Ik heb een ander idee: maak een film over Jim Morrison die 27,5 jaar duurt op basis van geheime dagboekjes van Patricia, Pamela, Ray, John etc. etc. Zo dan staat tenminste alles erin en heeft niemand meer iets te zeuren over feiten.

Want ja, wat zijn de juiste feiten dan wel en boeit het überhaupt dat alles in deze film 100% moet kloppen? Iemand hier die zijn vinger op durft te steken dat Patricia bijvoorbeeld de waarheid spreekt? Of één van de bandleden? Die willen alleen nog maar geld en maken er een steeds groter duimzuigfestijn van. Maar het kan natuurlijk ook weer allemaal waar zijn.

Ik verdiep mij al heel wat jaartjes in Jim, maar vind het met name leuk om de verschillende (soms haaks tegenover elkaar staande) verhalen te lezen. Deze film komt wat mij betreft goed in de buurt van de mengelmoes van feiten, leugens, verhalen en herinneringen. Daarbij is Val als acteur en persoonlijkheid de aangewezen persoon geweest voor de rol als Jim.

...Voor de rest sluit ik mij aan bij joerve , behalve het junkie zijn. Dat is nooit bewezen of juist weer wel... uhmmmm . Dat Jim The Doors was en maakte is absoluut waar (en een feit ): de 2 albums die ze na de dood van Jim maakte, was niet alleen slecht: het werd de definitieve ondergang van de band.

Ik hou wel van de muziek van The Doors, maar deze film zorgt er wel duidelijk voor dat ik blij ben dat ik niet met ze samengewerkt heb. Wat een vervelende bende. Ik vond het niet een bijster indrukwekkende film, maar een ding moet ik Stone nageven: in tegenstelling tot ruim 90% van de biopics doet hij hier niets om zijn protagonist sympathieker te maken dan hij was. Ik vind het een vrij vernietigend beeld van Morrisson. Misschien iets te vernietigend als we andere Doorsleden mogen geloven.

Jammer alleen dat Morrisson niet erg goed neergezet wordt. Val Kilmer overtuigd tijdens de concertscènes, maar daarbuiten totaal niet. Ik heb hem altijd een matig acteur gevonden, maar dit is wellicht de slechtste rol die ik van hem ken. Verbazingwekkend dat velen het hier goed vinden. Ja, hij lijkt erg veel op de echte Morrisson qua uiterlijk, maar hij brengt verder geen gevoel over. Met name in scènes waarin Kilmer Morrissons gedichten over moest brengen had ik nergens het gevoel dat Kilmer wist waar hij over praatte. Hij praat dan meer als een amateuracteur die denkt iets wonderbaarlijks te zeggen, zonder op de regels te letten.

Verder is het jammer dat de andere bandleden minder schermtijd krijgen. Natuurlijk was Morrisson het werkelijke gezicht van de band, maar de andere leden komen er hier wel erg bekaaid vanaf. Ik waardeerde deze biopic eigenlijk vooral voor de goede, wanhopige jaren '60-sfeer, sommige anarchistische scènes en natuurlijk de muziek. Verder weet ik niet of Morrisson werkelijk een eigen film verdiende. Eigenlijk kijken we bijna twee en een half uur lang naar een man die constant zuipt en daarbij overal een ravage aanricht. Dat is niet altijd even boeiend en de film gaat ook een goed half uur te lang door.

3*

wat voor boeiends zouden de overige bandleden toegevoegd kunnen hebben dan?