Weekend at Bernie's (1989)

Jaren '80 klassieker uit het rijtje Porky's en Police Academy: oerdom maar stiekum toch wel geinig. Het basisbeginsel is natuurlijk briljant... en de uitwerking voldoende: 3*.

Beroemde eighties-comedy. De grappen zijn vaak flauw en voorspelbaar, maar toch blijft er goenoeg over om te lachen. Met name om het zeulen met het lijk. Het verplichte vervolg is aanzienlijk minder. Redelijk.

Hoewel het leuk bedacht was, was het allemaal best wel flauw. Er zitten best een paar leuke grappen in maar na 60 minuten heb je het wel gehad met deze film.

Deze heel lang geleden eens gezien en 'k was benieuwd of hij de tand des tijds heeft doorstaan en het antwoordt is: eigenlijk wel. Het blijft een leuke film waarin de twee de hele tijd met het lijk rondlopen en doen alsof hij nog leeft

Een zomerse film waar je niet te veel hoeft bij na te denken.

Mocht je hem vinden, bekijk hem gerust eens.

Leuke luchtige, simpele en komische film. Ook heeft de film een typische eind jaren 80s sfeer. De film is dom en erg ongeloofwaardig, maar wel lekker komisch.

3.0*

Weekend at Bernie's blijft ook bij een 2de kijkbeurt erg makkelijk en vermakelijk kijkvoer met een toch wel heel apart plot, geloof niet dat dit scenario al eens eerder gebruikt was of is?
Het standaard boy and girl verhaaltje haalt de vaart soms wel uit de film, maar het lijkt bijna wel onvermijdelijk in dit soort filmpjes?

De 4 die ik eerder gaf was misschien toch wat te hoog, maar een 3,5 is Weekend at Bernie's zeker waard.

Andrew McCarthy vond ik niet bepaald goed acteren en Jonathan Silverman deed het prima, maar niet fantastisch.

Het verhaal op zich is geinig, maar de uitvoering had leuker en beter gekund. Het zeulen met het lijk was wel erg leuk gedaan, maar veel meer dan dat heeft de film helaas niet te bieden. Had er meer van verwacht.

Een okay film.

Ooit gedeeltelijk gezien, toen ik nog te jong was voor dit soort puberale ongein, want zodra mijn ouders erachter kwamen ging de t.v. uit.

Sommige scenes kon ik me nog wel herinneren, zoals dat gezeul met dat lijk in die strandvilla. Ik lag als kind te stikken van de lach. Nu was dat helaas een stuk minder: inmiddels ben ik weer te oud voor dit soort humor. Veel van de grappen zijn belegen als je al veel van dit soort films hebt gezien. Dat in combinatie met het langzame jaren '80 tempo en de toch matige acteurs maken het een vrij lange zit, ondanks de (tegenwoordig) korte speelduur.

Mijn advies dus: kijk Weekend at Bernie's als je minimaal een jaar of 16 en maximaal een jaar of 25 bent, met een groep vrienden en een grote pot bier. Dan is het zeker een topper. Voor mij geldt: 2,5*.

Het leuke aan deze film is dat er geen 'gesproken grappen' in zitten, ik heb slechts één keer moeten lachen om een opmerking. Het geniale van deze film zit hem in de onnozelheid van daadwerkelijk alle personages en de vele 'toevalligheden' van personen/gebeurtenissen. Er valt eigenlijk weinig over te zeggen maar ik heb me geweldig vermaakt met deze film, fantastische humor. Voor de mensen die de film gezien hebben zegt bovenstaand shot waarschijnlijk genoeg, deze laatste scenes zorgde ervoor dat ik hardop lachend de film afsloot en nu nog steeds ontzettend vrolijk deze recensie zit te typen. ?

Weekend at Bernie's krijgt een te laag gemiddelde in mijn ogen. Het is een leuke en vooral ook typische jaren 80 komedie met alle sterke en zwakke punten die dit genre weet te bieden. McCarthy en Silverman zijn leuk en overdreven in hun rol en weten met veel enthousiasme dit idiote plot te dragen. De vele slapstick achtige momenten met de dooie Bernie kunnen wellicht too much zijn, maar binnen deze film en dit genre werkt het perfect. Af en toe heb ik er flink om moeten lachen. De film heeft natuurlijk verder weinig om het lijf en is erg fout, maar soms is fout juist erg fijn.

De jaren 80 heeft toch een speciaal plekje in mijn hart en Weekend at Bernie's neemt hier een fijn plekje in. Wanneer je met een jaren 80 bril naar dit type komedie kijkt voldoet het gewoon aan alle verwachtingen. Als je teveel met logica bezig bent, dan kan de film inderdaad nogal laag uitvallen.

3,0*

Dat eindshot blijft trouwens echt fantastisch. Erg leuk!

Flauw, lomp, schreeuwerig en suf, maar ergens ook charmant en erg aanstekelijk. De twee hoofdpersonen - en vooral McCarthy - zijn een beetje vervelende schreeuwlelijkerds, maar de slapstick is toch vrij geestig, mede door de lompheid. Ook alle props naar Terry Kiser - die ik vooral ken als de evil psychiater uit Friday the 13th 7: The New Blood - en de stuntmannen die Bernie vertolken. Kiser is eigenlijk behoorlijk indrukwekkend als dooie. Ik bedoel, een lijk spelen in Baanjer kan iedereen, maar deze dode spelen vergt toch wel veel skills. Alle geslaagde grappen hebben dan ook betrekking tot dode Bernie, hoewel een over de top Don Calfa met z’n herkenbare uitpuilende ogen af en toe ook wel geestig is. Qua timing en actie doet regisseur Ted Kotcheff - maker van First Blood - best goede dingen. Want Weekend at Bernie’s mag dan dom zijn, het valt wat mij betreft in die redelijk unieke categorie ‘erg leuk dom’.

3 sterren. En een halfje extra voor ondode Kiser.

Toen ik deze film ergens in de jaren 90 voor het eerst zag waren mijn verwachtingen redelijk hooggespannen, vanwege het aangenaam zwarte uitgangspunt èn omdat ik Andrew McCarthy in St Elmo's fire zo leuk vond. Het weekendje bij Bernie vond ik echter niet half zo grappig als ik had gehoopt, en pogingen om de film later een tweede kans te geven strandden op het feit dat ik hem maar zelden op de Nederlandse TV-zenders tegenkwam. Nu is dat laatste dan eindelijk gebeurd, en ik kon hem nu veel beter hebben: het tempo ligt hoog, McCarthy is enthousiast en energiek, Terry Kiser en zijn stand-in spelen uitstekend en de grappen werken over het algemeen redelijk goed (de romantische scène in de branding!). Aangenaam verrast – nu eens kijken of ik net zo lang moet wachten op de televisie-uitzending van Weekend at Bernie's 2.
        Overigens blijken de twee leads nog steeds actief te zijn in Hollywood, zij het niet op het niveau dat ze indertijd misschien in gedachten hadden, hoewel McCarthy inmiddels wel een behoorlijk résumé als regisseur van afleveringen van televisieseries heeft opgebouwd. (Humor: IMDb-trivia: "Body count: 1." Ik zet deze informatie maar tussen spoiler-tags omdat IMDb dat ook doet...

Matige film waarin twee vrienden worden uitgenodigd door hun baas om een fraude-zaak te bespreken. Een leuk gegeven met de dode baas, maar het duurt nogal lang voordat de film dat punt bereikt. De scenes met het lijk zijn wel vermakelijk (een bijzondere rol van Terry Kiser). Echter stelt de rest van de film niet veel voor en is aan de flauwe kant.

Door het originele idee kan ik er net nog een 3* aan kwijt. Als komedie is dit verder niet echt grandioos. Zeker met een druk kereltje als McCarthy heb ik me nogal geërgerd. Die Silverman en zijn babe vond ik dan nog beter te pruimen. Het feit dat beide jonge bedienden met hun dode baas opgescheept zitten in diens buitenverblijf vond ik wel potentieel hebben. Het is echter helemaal absurd gebracht en de geloofwaardigheid van de dode wordt niet volgehouden. Wanneer ze met Bernie rondlopen beweegt Bernie de beentjes gewoon mee. Ook het feit dat niemand de dood van Bernie opmerkt kan ik totaal niet begrijpen. Nee, niet zo leuk als ik dacht.

Maandag op de comedy toer te beginnen met deze Weekend at Bernie's die ik bij de kringloop was tegengekomen en me herinnerde als een redelijke familie film. Maar hoe houdt het zich tegenwoordig is dan de vraag en dat bleek toch niet bepaald super.

Het verhaal is duidelijk met de twee yuppies die hun baas attenderen op een niet kloppende boekhouding waarop ze pardoes uitgenodigd worden op zijn weekend adres om vooral opgeruimd te worden omdat de baas er zelf achter zit in combinatie met het nodige aan maffia contacten. Maar zoals de synopsis reeds vertelt is het juist Bernie die opgeruimd wordt. De reden van de jongens om vervolgens het lijkt mee op sleeptouw te nemen, en te doen alsof Bernie nog leeft, grenst van logisch tot aan kolderiek waar de goede gevulde bikini's, het warme klimaat en de feestende massa voor verdere opvulling zorgt.

Minpunten treft de film in sommige grappen die echt flauw zijn of te ver doorgevoerd worden, is karakter Larry regelmatig te irritant voor woorden en is de aanloop ook al 'zo zo' waar we natuurlijk zitten te wachten op de situatie op het eiland maar eerst nog in de amoureuze toestanden zitten tussen Richard en Gwen. En soms wordt er toch wel erg slecht geacteerd, vooral door Catherine Mary Stewart in de beginfase, die verder om op te vreten is maar niet acteren kan. En om nog even terug te komen op de slechte humor is het gestuntel om met de speedboot weg te komen simpelweg kinderlijke humor.

Maar Weekend at Bernie's heeft toch ook aardige momenten zoals hoe ze zich door de feestjes en andere momenten heen werken, of hoe ze op een gegeven met de veters aan elkaar gebonden met Bernie aan het lopen zijn. Lijkt me nog niet eens gemakkelijk. De vriendin die genoten heeft van de rigor mortis is ook nog wel grappig. Maar verder schiet het geheel toch wel te kort waar ik me wel voor kan stellen dat dit in 1989 een geslaagde comedy was. En dus gaat de film net als het foeilelijke huis geen voldoende krijgen. Leuk weer eens gezien te hebben maar meer ook niet en snel verder.