Reservoir Dogs (1992)

Bij de eerste scene aan de tafel was ik al weer verkocht, typisch Tarantino. Kan z'n films tig keer zien zonder dat ze vervelen.

Reservoir Dogs wordt bij elke kijkbeurt beter en stijgt bij elke kijkbeurt in mijn top 100. Het begint heerlijk met de discussie in het café en daarna is het één heerlijke trip tot het einde. Gekenmerkt door geweldige discussies, perfect neergezette sfeer en spanning en bij de eerste kijkbeurt de vraag; wie is de mol? Bij de volgende kijkbeurten is dit bekend maar daardoor levert deze film niets in op kwaliteit. Sterker nog daardoor wordt het alleen maar beter. 4,5* zijn helemaal op zijn plaats voor Reservoir Dogs en binnenkort een herziening en een kans om op de erelijst te komen. Geweldige film van Tarantino.

Na een half uur heb ik deze film uitgezet. Wat een tijdverspilling....

Alleen het begin al, met een eindeloze discussie over het geven van een fooi.

Er wordt niet normaal gesproken in deze film. Het is een aaneenschakeling van stemverheffingen met krachttermen.

Pulp fiction vond ik humor hebben en een aardig verhaal, deze film heeft niets, geen humor geen actie, geen verhaal en dan een onbegrijpelijk hoge notering.

Een mooie generale voor Pulp Fiction. De eerste speelfilm van Quentin Tarentino heeft al mooi zijn kenmerkende stijl. Ik heb genoten van de typische dialogen, zeker in het begin over Like A Virgin en de discussie over fooien. Hoewel het verhaal op zich niet bepaald bijzonder is, is het de aanpak en vertelwijze van Tarentino dat het geheel naar grotere hoogtes brengt. Een lekker misdaadplotje dat steeds duidelijker wordt naarmate we van meer personen de achtergronden en belevenissen zien. Zoals bijna altijd weer met een sterrenensemble. Echter waar Tim Roth me bijzonder meeviel, vond ik Harvey Keitel maar zwakjes acteren. Reservoir Dogs is een prima film. Natuurlijk genrebepalend, maar helaas zakt het aan het eind af. Het is alleen wel dat de overdaad aan dialogen en het teleurstellende einde een hoge score niet kan rechtvaardigen.

Na een halfuur was er misschien geen humor, actie of verhaal... Nogal logisch...

Het verhaal moest zich nog ontvouwen, de actie moest grotendeels nog beginnen en de 'humor', die moet je gewoon liggen.

Geweldige debuutfilm van Quentin Tarantino die insloeg als een bom waarin een aantal criminelen er proberen achter te komen wie er de verklikker is, na een overval. Een goed plot dat door de montage stukje bij beetje duidelijk wordt en daardoor ook onderhoudend en verassend. De dialogen zijn erg goed geschreven en de film bevat een aantal sterke en ook geweldadige momenten zoals de martelscene of het plee-verhaal. De acteurs zijn ook allemaal erg goed op dreef.

Kijk nou eerst eens die film af voordat je er een cijfer aan geeft.

De filmfreak Quentin Tarantino was 28 jaar oud toen hij het script schreef voor Reservoir Dogs. De titel schijnt te zijn gekomen van een klant in de videotheek, waar Tarantino werkte, die de film Au revoir les enfants uit 1987 refereerde als "that reservoir dogs movie". Tarantino gebruikte dit als de titel van zijn regiedebuut. Hij heeft er een baanbrekende en veelvuldig geïmiteerde film van gemaakt.

De film zit vol met citeerbare dialogen en subliem acteerwerk van de cast, die overigens alleen maar bestaat uit mannelijke spelers. De film verteld de nasleep van een mislukte juwelier overval. De overval is georganiseerd door Joe Cabot (gespeeld door Lawrence Tierney) samen met zijn zoon 'Nice Guy' Eddie (gespeeld door Chris Penn) en gepleegd door een groep mannen bestaande uit zes die elkaars namen niet weten, slechts codenamen. De film is, wat ik noem, een typische Tarantino flick bestaande uit geweld, referenties naar pop cultuur, grof taalgebruik en maakt ook vast gebruik van een niet-chronologische verhaallijn. Het bevat een intelligent plot, realistische en lange dialogen en ook uitgebreide flashbacks. Maar wat ik toch echt met name zo waardeer aan Reservoir Dogs is de 'coole' stijl die wordt gebruikt zoals de opening scène waarin de mannen het hebben over Madonna's Like A Virgin of de schokkende oor scène met Michael Madsen. Prachtig gefilmd en heerlijk geschreven!

Reservoir Dogs is een cult gevormde misdaadfilm van Quentin Tarantino die al meteen een eerbiedwekkend regiedebuut is.

Fijn filmpje, redelijk verhaal, erg sterk acteerwerk met fijne dialogen. Mooie voorproef op Pulp Fiction. 3,5*

Beetje jammer vind ik, want het eerste half uur vond ik best oké, maar zelfs als je dat niets vond, wordt het daarna nog altijd steeds beter en beter. Ik zou toch aanraden de rest van de film te kijken, zitten nog enkele uitstekende en geniale scènes tussen en pas dan ga je merken dat het verhaal prima in mekaar zit

Poecillia, heb je de film inmiddels al afgekeken? Want ik zie nog steeds een 1,0 bij je beoordeling staan en volgens mij is het niet toegestaan een waardering te geven voor een film die niet (af)gezien hebt. Zou niet eerlijk zijn

Groep gangsters moet zien uit te zoeken hoe het zit met een mogelijke verrader. Mooi psychologisch spel dat goed geacteerd wordt en mooi opgebouwd is. Ook de vele kletspraat dialogen mogen er zeker zijn. Maar de hoeveelheid geweld en bloed zijn absoluut buitensporig en niet functioneel. Puur voor de kijkcijfers. Jammer !

Herbekeken.

En een halfje erbij.

Zoals altijd weer enorm genoten van de gestoorde personages, de übercoole dialogen en de fantastische soundtrack. En meer heeft deze film eigenlijk niet om het lijf. Dat hij desondanks keer op keer weet te boeien en te entertainen zegt alles over deze uitstekende film. Misschien wel de beste van Tarantino.

Op naar de vijf sterren (da's gewoon een kwestie van tijd).

Na deze film na enkele jaren opnieuw te hebben gezien, begin ik toch de sleetse plekken te ontdekken. Natuurlijk, de regie, de hele set-up van de film (met als centrum een fout gelopen overval die nooit in beeld komt) en vele sfeer en aankleding elementen (de macaber harde en lege fabriekshal, de zwarte pakken die alle overvallers dragen zijn goed. Maar waar ik me nu vooral aan storde, is de dialogen. Bijna zonder uitzondering stoere praat met veel 'fucking, asshole, motherfucker etc.). In andere films van deze regisseur, zoals Pulp Fiction, Jacky Brown en Death proof, vind ik de dialogen een heel sterk deel van de film. In Reservoir dogs begon ik me er nu al snel aan te storen. Ik vond ze niet snedig, niet gevat, vooral 'stoer' bedoeld en gewoon oninteressant. Aangezien er erg veel wordt gesproken in de film, leidt dat tot een herwaardering van deze film - naar beneden. Eigenlijk jammer, want het verhaal, de sfeer en de sterrencast rechtvaardigen wellicht een hogere beoordeling, maar die dialogen beinvloeden echt mijn kijkplezier op negatieve wijze.

Het blijft een klassieker, maar het is niet Quentin Tarantino's sterkste.

In deze film moest hij het nog vooral hebben van de sterke dialogen.

De discussie over madonna is een voorbeeld.

Het is heel low budget allemaal, maar het werkt wel, en de spanning zit er

ook best wel goed in, met een flinke dosis zwarte humor.

Aardig filmpje voor wat volwassener publiek.

Na lange tijd deze weer es opgezet , geschrokken van mezelf .
Vond em toendertijd zo goed , maar Reservoir Dogs viel me zwaar tegen.
Erg middelmaat imo.
Oor afsnijden als enige spanning opvoerende scene , en dan mocht de kijker nog niet eens meekijken.
jammer

Voor het eerst helemaal van begin tot eind gezien en vind het gewoon een erg goede film, geen meesterwerk, maar wel bovengemiddeld goed. Dit komt met name door het sterke acteerwerk en de manier waarop het verhaal verteld wordt.

laatst weer gezien en wat een toppertje !

geweldige dialogen zoals we dat kennen van Tarantino en lekker bruut !

4 sterren ! en ik geef maar zelden hoger

Let me tell you were Like A Virgin is about. Its all about a girl who digs a guy with a big dick.

Geniale dialoog in deze film!

Kan niet zeggen dat ik deze film erg boeiend vindt, veel te veel gezwam en weinig inhoud, of ik kijk de film verkeerd.

Tja , in ieder geval deze film van Tarantino zou ik zeggen 1x kijken daarna nooit meer

Zwaar overrated... gewoon een leuk filmpje voor tussendoor en meer niet.

Heb je eigenlijk ooit wel eens een film van Quentin Tarantino gezien? Dat is namelijk zijn terugkerende trademark in al zijn films. Daar staat zijn stijl namelijk om bekend: geweld, referenties naar pop cultuur, grof taalgebruik en een niet lineaire verhaallijn. Ook de langdradige dialoog komt vaak terug.

Reservoir Dogs is en blijft een heerlijke film die het niet van de actie moet hebben, maar van het sterke script en de fijne dialogen, iets wat hierna een handelsmerk zou worden van Tarantino.

Het begint al erg lekker als de overvallers op een terrasje over van alles en nog wat zitten te kibbelen. Het stukje over “Like a Virgin” en het geven van tips aan serveersters, is echt geweldig. Fantastisch om te zien hoe je over zoiets onbenulligs toch zulke geweldige boeiende en vooral ook erg grappige dialogen kunt krijgen. Een meesterlijke overgang ook, met de inmiddels klassieke scène, waarbij de mannen over straat lopen, met het geweldige “Little Green Bag” van George Baker op de achtergrond.

Er wordt door Tarantino een kijkje gegeven in de planning en de uiteindelijke afloop van een overval. Actie is er nauwelijks, want de uiteindelijke overval zie je niet in beeld. Op zich niet erg, want Tarantino slaagt erin het geheel boeiend te houden en wordt daarbij ook geholpen door de acteurs, die sterk spelen. Vooral Harvey Keitel, Michael Madsen en Steve Buscemi springen er echt bovenuit. Ook grappig zijn de codenamen,die iedereen heeft gekregen, namelijk die van een kleur. Heerlijk is het gezeur van Buscemi, als hij te horen heeft gekregen dat hij mister Pink is. Tarantino speelt zelf overigens ook nog een klein rolletje.

Reservoir Dogs is een sterk debuut van Tarantino en een fijne springplank naar Pulp Fiction, die wat mij betreft nog net een stukje sterker is.

4,0*

Helemaal mee eens.

+0.5*

Mooie film. Ik voel echt met de personages mee al staan ze natuurlijk ver van mijn eigen persoon af. Bij veel films doet geweld of pijn me niks, bij deze film wel.

Ik vind die discussie in die film eigenlijk best wel flauw gezocht als ik eerlijk mag zijn.

"He don't tip" vind ik dan wel weer een stuk vlotter.

Tarantino wilde volgens mij per se die dialoog leiden: voordat Buscemi auditie deed zou Tarantino Mr. Pink spelen. In het oorspronkelijke script wordt de dialoog dan ook geleid door Mr. Pink en niet door Mr. Brown.

Ik zie op Imdb bij de connections Le Petit Soldat. Nu heb ik gelezen dat het mogelijk iets met een muzikale intermezzio te maken heeft. Ik kan mij daar werkelijk niks van herinneren. Dat Godard in algemene zin van invloed is geweest op Tarantino was mij op vele manieren al bekend. Iemand die daar uitsluitsel over kan geven?