The Notebook (2004)

Ik heb in een korte tijd veel top 250 films gekeken en ze vielen allemaal tegen. Deze film waarvan ik eigenlijk het minste verwachte komt toch wel het dichtst in de beurt bij een verdiende top 250 plaats, naar mijn mening dan.

Het is een mooi liefdes verhaal wat de verwachte ups and downs kent, de film heeft ook de verwachte cliche's maar dat maakt allemaal niet uit, want er zit een heerlijk rustig, en bijna magisch sfeertje in.

Het is misschien wel meer een vrouwen film maar ook ik heb genoten van deze film. Het acteerwerk is trouwens ook bijzonder goed, ookal iets wat ik niet had gedacht.

Wat ik wel jammer vond, en wat me er van weerhoud om 4* te geven is dat de film aan het einde wel wat langdradig werd, maar ja 3,5* is nog een mooie score voor een verhaal wat toch niet kan ontkomen aan de vele cliche's.

Bah. Elk cliché komt in deze film wel aan bod. Daarnaast zijn de hoofdrolspelers ook nog eens ontzettend irritant. Je weet wat je kan verwachten bij een romantische film, maar ik had hier veel meer van verwacht. Het dementie-verhaal was de enige meerwaarde die de film had.

1*

Een van de betere romantische komedie's! Heb me vanaf het begin tot het eind geamuseerd.

Ik vind wel dat ze op het eind Allie niet tegen Noah moeten laten zeggen, "zou onze liefde ons tegelijk kunnen laten gaan?" En dat dan ook laten gebeuren. Het had mooier geweest om dat niet te zeggen en ze dan vredig samen laten inslapen, dat je het niet verwacht.

Ik had ook liever gezien dat Allie niet dement was geworden maar ja, niet elke film moet een happy end hebben.

Aanrader!

Het bekijken van alle films uit de top 100 was de afgelopen tijd op een (te) laag pitje komen te staan. Toen ik afgelopen weekend van iemand The Notebook kon lenen, was de keuze welke film ik wilde gaan kijken snel gemaakt. The Notebook is precies wat ik ervan verwacht had, maar jammer genoeg niet wat ik gehoopt had.

Romantiek is sowieso niet mijn favoriete genre, maar er zijn altijd uitzonderingen. The Notebook is er geen van. The Notebook is een aardige film met zo haar momenten, maar ik zou deze nooit in mijn top 100 zetten. Op een aantal scènes na is het vrij voorspelbaar en worden dingen veel te ver doorgedrukt. Het einde had bv. een stuk korter gemogen. Het idee spreekt voor zich en dit was veel te melodramatisch. Jammer, want het idee was heel goed. Er zaten best leuke stukken in hoor, maar om nou te zeggen dat deze mij een warm gevoel gaven. En daar gaat het toch wel om bij dit soort films.
Veel valt er ook niet van te zeggen, vind ik. Een cliché verhaal waar niks mis mee is. Sterker nog, het wordt beter door die extra lading die het krijgt door de latere Noah en Allie. Alleen de uitwerking is wat karig.

Gelukkig had ik dit allemaal al verwacht en mij daarop geanticipeerd, dus een teleurstelling is het niet geworden. Leuk om een keer gezien te hebben, maar ik sta nou niet echt te popelen om de DVD nog een keer in de speler te doen.

Je zou het een typische vrouwen film kunnen noemen, maar ook deze oerman werd er behoorlijk door geraakt Schitterend liefdes verhaal, en die Rachel McAdams.. Goh, wat een parel.

4*

Film gezien op aanraden van enkele vrienden die er stuk voor stuk ZOT van waren. De verwachtingen waren hooggespannen, maar ik was niet bepaald onder de indruk.

Liefdesverhaal: Clichéheid ten top! Zij, de mooie, nette, brave 'ik heb nog nooit iets fouts in mijn leven gedaan' meid van - hoe kon het ook anders - rijke afkomst. Hij, een al even knappe, gladde jongen die het meisje leert ondeugend te zijn. Titanic nr 2? Jack leert Rose 'to spit like a man, en Noah leert Allie op straat te liggen om een verkeerslicht te zien veranderen van groen naar rood, oh yeah
En natuurlijk keuren de ouders de relatie van dochterlief niet goed

Heel standaard en voorspelbaar allemaal Allie zal uiteindelijk moeten kiezen tussen 2 mannen. Al van in het begin is het duidelijk wie het wordt, maar toch hoopte ik verrast te worden. Ben ik overigens de enige die medelijden heeft met de man die aan het kortste eind trekt? oh en wat heb ik me bij momenten geërgerd aan de dialogen. Tenenkrommend. om een vb te geven: I'm a bird! Say I'm a bird. Say you're a bird! AUB zeg.

Deze fim heeft gelukkig ook enkele positieve punten: Ten eerste: het verhaal rond de dementie van Allie. Het is mooi hoe Noah na al die jaren nog steeds van Allie houdt en ondanks haar dementie opnieuw en opnieuw (dat wordt toch gesuggereerd) hun verhaal vertelt; Helaas overdrijven de makers door op het einde alle remmen los te gooien zodat het een grote mierzoete honingpot wordt.
Ten tweede: De romance tussen Noah en Alllie. Hoewel ik Gosling bij momenten echt dwaas vond overkomen, zag ik ook 'echte' liefde tussen de 2.

Buiten de memorabele kus in de regen zal deze prent me niet lang bijblijven.
Ook jammer trouwens dat de romance tussen Gosling en McAdams niet heeft mogen duren.

3*

Binnen het genre van het romantische drama is deze film een absolute topper. Het prachtige liefdesverhaal wordt meesterlijk vertolkt door Ryan Gosling en Rachel McAdams, er is ontzettend veel chemie tussen die twee. Door de goede art direction en het camerawerk straalt de film een ontzettend mooi jaren 40'-gevoel uit. Zeker een aanrader, behalve als het genre je absoluut niet aanstaat.

Oef! Viel dat even mee! Laat me dit even verduidelijken: ik ben totaal geen fan van het genre en ik was dan ook voorbereid op het ergste...

Tot mijn grote verbazing wist de film me toch te boeien. Het is natuurlijk een aaneenschakeling van clichés en ook het einde zie je al na 2 minuten aankomen, maar om 1 of andere reden stoorde me dat totaal niet. Waarschijnlijk was dit in de eerste plaats te danken aan de schitterende vertolkingen van Gosling en McAdams, die toch beiden enorm overtuigend overkomen en het beste van henzelf geven.

Tgoh, deze film wordt echt de hemel in geprezen, maar dat vind ik toch net iets te overdreven.

Een mooi verhaal inderdaad wel, en hoewel het echt cliché is, toch op een aparte manier naar voren gebracht. Heel veel romantiek, maar toch niet zodanig dat het over the top slijmerig wordt. Al mislukt dit op het einde toch nog door dat gedoe met die oudjes, vind ik. Voor mij hadden ze die verhaallijn er gerust mogen uithalen, het geeft geen meerwaarde aan de film en maakt hem in mijn ogen zelfs slechter.

Verder kon ik mij niet zo binden aan Noah, maar dat is natuurlijk persoonlijk.

Ik vond hem in ieder geval niet geloofwaardig genoeg om de perfecte geliefde te zijn die Allie heel haar leven niet uit haar hoofd zou kunnen zetten. In het begin is het voor mij maar een vreemde kerel, en op het einde ook. Allie daarentegen vond ik overkomen als een heel sympathiek meisje met natuurlijke (niet brutale) spontaniteit en schoonheid.

Zou voor mij dus pas de perfecte romantiekfilm kunnen zijn zonder de oudjes en met een andere Noah (en ik bedoel dan niet een andere acteur, maar echt het personage zelf).

mierzoet gemeumel.

Ik had van tevoren al grote twijfels bij deze film. Helaas werden ze niet minder toen de film begon. Het script is van zichzelf al waardeloos cliché. Hoe vaak is er al niet iets verfilmd waarbij ze eerst uit elkaar gaan en daarna op het einde weer bij elkaar komen. Het hele verdere verhaal barst ook nog eens van de clichés. Jammer dat ze dan ook nog die oudjes erbij moeten doen. Ik had de eerste keer dat ze in beeld kwamen al door dat het om de hoofdrolspelers ging.

Acteerwerk is nog wel redelijk. De enige reden waarom ik bleef kijken was door die beeldschone Rachel. Noah acteerde slecht en verder is het niet echt interessant om naar te kijken omdat je de verdere verloop al kan raden.

Montage en visueel is het niet veel bijzonders. Helaas, goed geprobeerd maar we hebben het zoveelste mierzoete liefdes filmpje.

1.5*

Melodrama, voorspelbaar, traag en vol clichés, gericht op maar één doel: tranen trekken.

Rachel McAdams is de magneet van deze film, verder is het allemaal heel vakkundig gedaan - De film oogt mooi, deed me wat dat betreft wel wat aan Titanic denken, maar echt leven gaat het verhaal nergens. En als film over Alzheimer slaat hij de plank helemaal mis...

Ik voorspel: de film zal waarschijnlijk langzaam wegzakken uit de toplijsten.

Net de film bekeken na hem een keer of 10 te hebben weggelegd omdat ik dacht dat het een matige film zou zijn, maar na hem bekeken te hebben moet ik toegeven dat het een heel goede film is, oke hij is mierzoet maar als je een film mierzoet maakt dan moet het wel op deze manier, je moet wel heel gevoelloos zijn om deze film niet mooi te vinden, een half puntje minder omdat het volgens mij af en toe een beetje inzakte maar voor de rest petje af gr Joop

Niet helemaal aan de (hoge) verwachtingen voldaan.

En dat ligt aan het verhaal, denk ik. Het is zo voorspelbaar als het groot is, maar zelfs dat maakt mij niet uit. Het is eerder dat de romantiek in miserie evolueert.
Want het begint wel goed. Vlot tempo, leuke scènes. Maar nadat Allie terug naar het huis van Noah gaat, zakt het erg hard in. Alles wat nadien gebeurt is niet echt meeslepend.
Ik ben niet te beroerd mezelf te laten gaan bij een emotionele film, maar ondanks het einde, werd ik niet echt bij de keel gegrepen.

Ik ben ook na deze film nog niet helemaal overtuigd van Ryan Gosling. Hij doet wel z'n best, maar echt goed vind ik hem niet. Rachel McAdams doet het eveneens behoorlijk, maar niet schitterend. In de bijrollen steelt James Garner de show. Erg sterk geacteerd.

Mooi tijdsbeeld, romantisch uitgangpunt met aanvankelijk leuke scènes zoals het dansen op straat. Enkele mooie beelden; de muziek viel niet echt op.
De manier van vertellen (een oudere persoon vertelt zijn/haar leven) zorgde eerder al voor kippenvelmomenten (Titanic, The Curious Case of Benjamin Button), maar hier werd ik niet echt bij de keel gegrepen. Spijtig.

3,5

Ik vond dit dus wel een mooie film. Misschien komt het, ondanks de hoge score, dat ik er juist met lage verwachtingen naar ging kijken. Ergens dacht ik dat dit gewoon een Romantiek filmpje was met de standaard formule inbegrepen. Maar dat was niet zo. Er komt veel meer bij kijken. Het acteerwerk is erg sterk! Vooral van Rachel McAdams. Ryan Gosling wist me niet op alle fronten te overtuigen maar was over het algemeen ook goed bezig. Het verhaal is interessant. Leuk om te zien hoe Noah en Allie langzaam weer bij elkaar komen. De hele film bevat veel romantische momenten, maar die zijn dan wel goed in beeld gebracht. Ergens zie je aankomen hoe het gaat eindigen maar ook weer niet.. Het 'tweede verhaal' met de oudere versies van de hoofdpersonages is minstens net zo mooi. Ik had niet verwacht dat dit ook nog verder zou worden uitgewerkt. Het moment waarop Allie zich alles weer herinnert en vervolgens weer vergeet vond ik best emotioneel in beeld gebracht. Het geeft wel een goed beeld van de ziekte, maar ik vond het zielig om te zien. Dus het laatste stuk hoorde echt erbij. De film bevat daarnaast ook een mooie score en de rest van de cast was goed op dreef. De film wist in ieder geval bij me binnen te komen. Ondanks dat ik helemaal geen zin had om nog een film zo laat te gaan kijken. Al met al een erg mooie film dus met een prachtig verhaal, dat ik niet zo snel zal vergeten!

4*

Hypnotiserende vertelling van een interessante romance. Mooie, lange shots zonder overbelichting. De boel wordt niet opgeblazen, karakters zijn realistisch en vervelende zijweggetjes blijven achterwegen. Erg mooi om de verschillende situaties mee te mogen maken waar het liefdeskoppeltje in verzeild raakt. Ook al weet je wel dat ze op het einde weer bij elkaar zullen komen blijft het continu boeiend en het was meeslepend genoeg om te vergeten dat er een bejaard stelletje het hele scenario al op papier hadden staan. De muziek is lekker rustig gehouden.

Uitstekend.

Een stroperige romantische film die qua structuur veel weg heeft van Titanic, maar nergens hetzelfde niveau haalt. De chemie tussen Gosling en McAdams is echter absoluut aanwezig. Aangezien dit gegeven cruciaal is blijft The Notebook boeiend genoeg. Helaas is de inkleding met zwaar aangezette en vaak totaal misplaatste orkestmuziek nogal stereotiep… en gewoon vervelend. Daarnaast is er de raamvertelling vanuit de aftakelende oudjes die op het einde een extra dimensie biedt, maar over het algemeen wel als een stoorzender werkt. Over de ganse lijn kon dit dus veel beter. De beste scène, voor mij, is die op het zwanenmeer.

Na een paar jaar deze DVD weer maar eens afgestoft en terecht. Prachtige film naar het mooie boek van Nicholas Sparks.

Met voorsprong de beste rollen van Rachel McAdams en Ryan Gosling tot op heden.

Een echt Cassavetes-project trouwens, want regisseur Nick Cassavetes liet niet alleen zijn moeder Gena Rowlands opdraven, maar ook zijn vrouw Heather Wahlquist als Sara, de sexy jeugdvriendin van Allie.

Het wordt tijd dat ik de Blu-Ray versie aanschaf, want over een paar jaar zal ik de film nog wel eens willen zien.

Ik wilde nooit echt deze film zien, gewoon omdat het mijn genre niet is. We hadden hem vroeger op dvd, maar dan snel verkocht op de rommelmarkt. Vandaag heb ik de film weer gekocht, en dankzij alle lage verwachtingen is het erg goed meegevallen.

Het begin vind ik wat vreemd. De vertelling van de meneer aan de mevrouw (die later Allie en Noah blijken te zijn) vond ik eerst niet echt aangenaam, maar op het einde werd alles duidelijk en kreeg ik toch even kippenvel. De film is een aaneenschakeling van kusscènes en sentimenteel gedoe, maar daarom niet minder leuk. Het verhaal wordt erg mooi neergezet en op het eind denk je echt van: wie kiest ze? Maar het was wel nogal voorspelbaar dat ze voor Noah kiest.

Het acteerwerk is bijzonder goed. Vooral Ryan Gosling en Rachel McAdams springen eruit als jonge geliefden. Ook de rest speelt hier op hun best. Nergens komt het ongeloofwaardig en uiteindelijk wordt er sympathie gewekt voor elk personage.

Ik ben aangenaam verrast en hierdoor geef ik de film een mooie 4*.

Geweldige film. Ookal is het verhaal een beetje voorspelbaar, je hoeft helemaal niet na te denken bij deze film en dat maakt het juist zo leuk. Normaal houd ik niet heel erg van erg romantische films, maar dit is er een die ik 100x kan kijken zonder dat het me verveeld.

Een van mijn favorieten is het zeker!

Een prachtige film, mooi opgebouwd, goede sfeer, blijvend boeiend.

Het verhaal is erg mooi, ook origineel in z'n vertolking. De uitvoering is ook prachtig, je waant je helemaal in het tijdsbeeld en in het landschap.

Het verhaal is super romantisch vol met allerlei mogelijkheden en onmogelijkheden, of die nu in de persoon zelf zitten of vanuit de omgeving worden bepaald. Voor iedereen interessant dus, lijkt mij.

Gisteren deze film bekeken en dat was zonde van de tijd. Het personage Noah beschikt over één uitdrukking: dromerig in de verte staren. Dat heeft hij dan ook de hele film gedaan. Het vrouwelijke hoofdpersonage kan vooral goed gillen en daarmee is dan ook alles gezegd.

Dit is een godsgruwelijk slecht gemaakte, geacteerde en geschreven film, die bulkt van de platte cliché's en de mislukte tearjerker-pogingen. Niet één moment schemert zelfs maar een glimp van echte emotie door de dikke drab van kitsch. De tijdsgeest wordt gruwelijk mank weergegeven, met ontelbare onmogelijke toestanden in kledij, sociale verhoudingen en decor.

Dat een grote budgetfilm zo slecht kan zijn, is een teken aan de wand voor de smaak van het grote publiek. Een onding. Toch nog één positief feitje te vermelden, om in schoonheid af te sluiten: Rachel McAdam heeft mooie benen.

Romantische, mierzoete film waarbij het glazuur je bijkans van de tanden springt. Ook ik vind het een erg voorspelbaar verhaal: poor little rich girl wordt verliefd op arbeider-esque jongen, ouders wensen zich een betere partij voor hun dochter, geliefden raken gescheiden maar krijgen elkaar uiteindelijk toch, krijgen kinderen en leven nog lang en gelukkig. Ook het zogenaamd 'perfecte' einde van de levenslange romance, in het eindshot, kon mij niet bekoren.
Kwalitatief goed gemaakte film maar niet mijn genre, daarom geen beoordeling in sterren.

3,0*

Film waarvan ik vooraf gezien veel van verwachtte, maar het draaide uiteindelijk uit tot een aardige teleurstelling. Het begin was prachtig neergezet. Een jonge arbeiders knul (Ryan Gosling) die een schoonheid van rijke afkomst (Rachel McAdams) ontmoet. Het tempo, de verhaallijn en de entourage; eigenlijk alles tot in de puntjes gerelateerd aan de tijdsperiode waarin de film zich afspeelde.

Echter, zo goed als de eerste half uur is, zo teleurstellend is het verloop daarna. Het begint vanaf het moment dat Allie terug naar Noah's huis gaat. Vanaf dat moment heeft de film me nauwelijks nog echt gepakt. Ontzettend tegenvallend gezien het sterke begin van de film.

Uiteindelijk heeft de film me dan ook niet echt gegrepen, ondanks dat die daar wel alle potentie toe had gezien het sterke begin.

The Notebook, een film die me op het eerste zicht niet echt aantrok, maar de aanwezigheid van Ryan Gosling en een top 250-notering deden me toch benieuwen. Van regisseur Nick Cassavetes had ik enkel John Q al gezien en die viel best wel mee.

Het verhaal zelf is eigenlijk een doktersromannetje en draagt weinig charisma. Het kabbelt rustig voort en wordt enkel nog boeiend gehouden door de twee hoofdpersonages. De rest zijn grijze muizen of net karikaturen. Alles loopt zeer voorspelbaar.

De vertelwijze stoort me enorm. Twee quasi soapacteurs zorgen voor een geforceerde meligheid en breken constant de schaarse sfeer die gecreëerd wordt in het verhaal. James Marsden is nog minder opvallend dan een figurant in Ghandi en David Thornton krijgt toch wel de prijs voor lelijkste filmsnor.

Het resultaat is een filmpje dat niet mijn ding is. De twee hoofdacteurs maken er nog wat van, maar ik ben niet echt mee met de hoge scores hier. Ik heb dan wel een opvallende smaak voor musicals, maar dit bevat meer suiker dan een gemiddelde fles cola.

Weer eens herkeken, na jaren, en nog steeds een mooie film. Het viel me wel op dit keer dat het eigenlijk een uiterst simpel en straightforward verhaaltje is. Daarom snap ik de vertelstructuur met de oude Allie en Noah wel. Het biedt wat omlijsting en extra tragiek, anders was het wel een erg mager verhaaltje zonder context.

Omdat ik hem vaker gezien heb weet ik niet goed meer wanneer je erachter komt dat het Allie en Noah zelf zijn, maar er is nooit echt een groot 'aha-moment'. Weet ook niet of dat ook de bedoeling was, maar dat had geloof ik wel wat beter gekund. Het is ook jammer dat het eindstuk met de oudjes nog redelijk lang is. Hoewel het heel ontroerend is en het geheel allemaal wat betekenis meegeeft zie je toch liever de jonge Allie en Noah (ik dan).

Maar goed, hoe simpel het verhaal ook is, het werkt wel. Bij mij tenminste. En daar gaat het toch om met dit soort romantische films.

Doordat de personages zo goed gecast zijn (hoewel af en toe een beetje ge-overact van Rachel McAdams) en omdat de liefde en de tragiek op een of andere manier toch heel goed overkomen blijft het de volle twee uur boeiend.

Had 4,5*, lijkt me wat overdreven voor een film die behalve echt mooi en ontroerend is niet heel veel extra's heeft, dus verlaag hem met een half puntje.

Een wonderschone roman. De passie tussen deze twee spatten van het doek af. Logisch, als je bedenkt dat ze na (misschien wel dankzij) deze film een relatie hadden van 5 jaar.

Deze scene blijft epic: 'it wasn't over, it still isn't over!'

Rating: 4.5*

Absolute Hollywood clichéfilm. Jongen en meisje leren elkaar kennen, worden verliefd, gaan uit elkaar en komen weer bij elkaar. Voorspelbaarheid troef. En dan is ook de Titanic-vorm weer uit de kast gehaald. Oude mensen vertellen over hun verleden en zo krijgen we de film te zien. En nog zo'n favoriet Hollywood clichéfilm thema wordt ook weer naar boven gebracht. Arm en rijk die eigenlijk niets met elkaar te maken mogen hebben maar toch van elkaar houden. Mag ik een teiltje? Maar goed, Hollywood staat ook vaak voor vakmanschap. Goed acteerwerk. En een film waar je toch naar blijft kijken en die ook ondanks alle clichés en hoe paradoxaal het ook klinkt, desondanks weet te boeien en te ontroeren. Ook hier weer.

Aardige film over een romance die zich afspeelt in het zuiden van Amerika begin jaren '40. De film ziet er zeker mooi uit en Ryan Gosling en Rachel McAdams zijn goed gecast samen en hun scenes zijn dan ook het beste van de film. Echter zijn de ontwikkelingen nogal aan de melodramatische kant en voegen de scenes uit het heden eigenlijk weinig toe.

Aangename verassing. Vond het erg mooi verteld. Verhaal heeft vrij weinig om handen maar is erg sterk geregisseerd. Acteurs spelen ook sterk. kleine 4* voor dit aandoenlijke filmpje.

Tranen met tuiten gehuild in de tweede helft.

De eerste helft vond ik langzaam opgang komen. Ik vond het soms zelfs iets te langdradig allemaal.

Maar bovenal is het verhaal erg romantisch en bijna idealistisch verteld. Zeker een must-see, met zakdoeken bij de hand.