The Notebook (2004)

Aangename en bijzonder goed geacteerde tranentrekker, waarin vooral Ryan Gosling en de charmante Rachel McAdams veel indruk maken. Naar het einde toe wordt het misschien iets té melig, maar het gros van de film (verteld in flashbacks) is overtuigend gespeeld en boeiend in beeld gebracht. Het verhaaltje is dan wel aan de dunne kant (en behoorlijk voorspelbaar), maar dat neemt niet weg dat ik er toch van heb genoten.

3 sterren.

Ik sluit me helemaal aan bij Bioscoopzaal.

Goed gemaakte, ouderwetse romantiek, zoals je tegenwoordig niet veel meer ziet. Het is niet al te verrassend en bepaalde stukken hebben we al eens eerder gezien, maar de sympathieke, goede acteurs maken het prima te bekijken.

Toch vond ook ik het er af en toe iets TE dik opliggen, wat ik niet had verwacht van een regisseur als Cassavetes.

Ik ben benieuwd wat zijn vader hiervan zou vinden .

Ik zat aan 3,5 te denken, maar dat is toch iets te veel voor een film die ik echt niet meer zou hoeven zien. 3 it is.

He steun, nu durf ik eindelijk ook wel

Ik ging hier echt voor zitten, had wel weer 's zin in zo'n slijmfilm die precies op de goede knopjes weet te drukken. Maar het deed me allemaal weinig, zag alles van mijlenver aankomen en kon me totaal niet inleven in de personages.

Vervelend standaardwerkje dat veel te lang duurt en daarin veel te weinig vertelt. Alleen voor wie in een hopeloos romantische bui is, niet van verrassingen houdt en veel tijd om handen heeft...

1,5* voor de prima Gosling.

The good
Essentieel voor een romantisch filmpje, de chemie tussen de hoofdrolspelers. Gosling is een fijne romantische gast, McAdams straalt van het scherm. Het is fijn om beide samen op het scherm te zien en naar mate de ontknoping nadert "werkt" de film. Af en toe verschijnen er zelfs mooie prentjes op het scherm. Erg fijne intro bijvoorbeeld.

Wat ik me wel afvroeg is hoe Gosling al die pijltjes op de grond gelijmd kreeg terwijl McAdams lag te slapen. Stille kerel, zou mij nooit lukken denk ik

The bad
De vertelwijze. Die hele oma/opa saga had er voor mij niet bijgehoeven. Enerzijds maakt het alles enorm voorspelbaar. Op zich niet rampzalig, maar de film lijkt te denken dat de kijker in het ongewisse blijft terwijl beetje bij beetje clues gegeven worden. Njah, nee dus. Daarbij is het einde (dat laatste kwartier) ook saai. De film was al lang gedaan, beetje jammer.

The ugly
De muziek komt een paar essentiële scenes flink verpesten. Vooral het lawaai tijdens het boottochtje dat eindigt in een stevige regenpartij is gewoon vervelend. Ook het getokkel tijdens de intro verpest de sfeer. Ze hadden er goed aan gedaan de score te laten verzorgen door iemand met enig gevoel voor nuance.

Beetje een gehandicapte film. Hart zit wel op de juiste plaats, maar hier en daar zit er toch wat schots en scheef.

2.5*

Enorme meevaller.

Ik was op het ergste voorbereid, maar ondanks de vele clichées vind ik het een goede film.

Het is een op en top Hollywood film. De film kent geen plotverrassingen, maar de film is met zoveel vakmanschap gemaakt dat dat nadeel minder zwaar gaat tellen. De film ziet er schitterend uit. Prachtige art direction en cameravoering. Het begin van de film vond ik het minst goed, maar het clichégehalte is dan ook het hoogst.

Rachel McAdams kan nog wel eens een mooie carriere tegemoet zien. Mooie chemie tussen Gosling en McAdams. Gena Rowlands is nog steeds een prachtige vrouw. Wel veel make-up, maar op een goede manier.

Big Fish behandelt soortgelijke filosofische thema's maar die vond ik een stuk afgezaagder en moralistischer. The Notebook is een rechttoe rechtaan liefdesverhaal, met een betoverende uitwerking.

GAAAAATVER wat een vervelende film zeg. Dit is echt mijn genre niet. Zo vervelend voorspelbaar, zoveel clichés en buiten het verhaal om stelt dit ook nog weinig voor. Geen bijzonder camerawerk, geen andere speciale cinematografische aspecten, niets van dat alles. Veel te standaard liefdesverhaaltje. Waarom kijk ik zoiets tot het einde? 1*

De nieuwe naam 'Tien' is nog niet goed ingeburgerd blijkt alweer... [en terecht]

The Notebook, ik zag er tegenop, omdat het een verfilming was van een Nicholas Sparks (bouquetreeks)-roman... een andere verfilming van een van zijn boeken, A Walk to Remember, staat namelijk in mijn top10 van allervreselijkste films ooit...

Het EO-gehalte dat die film zo ontsierde, is hier geheel afwezig, gelukkig maar. The Notebook is een klassiek aandoende romantische romcom, die met het thema dementie toch iets extra's heeft te bieden. De dialogen zijn veelal glazuurbrekend.

Gelukkig is daar een zeer goede cast die de film toch boven het Hallmark niveau uittillen. De klik tussen de hoofdrolspelers is aanwezig. Alleen Gena Rowlands vliegt even flink uit de bocht tien minuten voor het eind, zeer jammer. Sowieso waren die laatste 10 minuten ook echt 'too much', de impact was er al, maar meer scheppen suiker in de koffie smaakt echt niet beter.

Drie sterren, goede opbouw (ook al is het zo voorspelbaar en cliche-matig als de pest), goede settings, maar bovenal een prima cast die de kijker dwingt tot het uitkijken van wat normaliter een draak genoemd kan worden.

Drie sterren, zat een halfje hoger tot Rowlands echt ging dementeren

Bah! Bah! Bah!!!! Wat een sentimentele draak van een film. Nergens krijgt de relatie van de twee de chemie die toch echt wel nodig is. Rachel McAdams kan alleen maar een beetje schaapachtig grinniken als ze vrolijk is.

Het ergste is nog dat de personages helemaal niet sympathiek zijn. Hebben ze wel enig idee hoeveel verdriet hun liefde anderen mensen aandoet? Hoe erg ze Lon en die Mary pijn doen. En dan moeten wij het een symphatiek paar vinden?! Hoe egoistisch is het ook van Noah om een bejaarde demente vrouw, die zo in de war is, zo in gevaar te brengen (ook al loopt het goed af).

Met 1,5* ben ik echt heel gul.

Goede film. Het grote pluspunt van deze film is dat je de liefde tussen de twee hoofdpersonen voelt (waar andere films nog weleens de fout in gaan). Ondanks alle cliché momenten, blijft de film boeiend, doch voorspelbaar.

Wie van romantiek houdt, moet deze film op het "al gezien" lijstje hebben staan.

4 *

Het is aan de acteurs te zien dat ze er erg veel plezier in hadden om deze film te maken. Het verhaal is heel aardig. De film ziet er erg mooi uit. Vond dat met de bejaarden alleen een beetje vaag. Het was toch direct duidelijk dat het Noah en Allie waren? Waarom zo geheimzinnig erover doen dan. Grootste minpunt was toch wel de muziek. Die was op een aantal momenten barslecht. Maargoed...toch met veel plezier gekeken en daarom 4*.

Mooie film met een meeslepend liefdesverhaal! Ik kan me best voorstellen dat deze film zo hoog staat op de site. The Notebook is een film die makkelijk emoties weet op te roepen bij haar publiek. De acteurs zijn goed gecast wat mij betreft. Ryan Gosling is wel goed, maar Rachel McAdams spat van het scherm. Wat een prachtige vrouw en een sublieme acteerprestatie ook. Nou jah, misschien was ik ook wel verblind door haar schoonheid Joan Allen kon ik niet echt van genieten eerlijk gezegd. Haar rol is daar dan waarschijnlijk ook voor bedoeld en wat dat betreft is ook zij goed gecast, maar op sommige momenten wist ze mij behoorlijk op mijn zenuwen te werken. Jammer is dat dit prachtige verhaal word afgewisseld met langdraderige stukken terwijl andere stukken uit de film een beetje slordig afgemaakt worden wat mij betreft. Ook het einde was niet helemaal bevredigend naar mijn mening, maar dat is en blijft ieder voor zichzelf natuurlijk.

Al met al is dit echt wel een heerlijke film die je gewoon gezien moet hebben. Alleen Rachel McAdams is (meer dan) de moeite alleen al waard om te zien. Dikke voldoende voor deze film!

* * * *

Nogal overrated hier, maar gelukkig niet zo slecht als ik dacht. Tuurlijk is vanaf minuut één duidelijk hoe de vork in de steel zit, maar vooral Gosling en McAdams zijn zeker niet onaardig. Maar dat het nu de beste Romantische film ooit is, zoals de meesten hier beweren, nou nee...

3*

Net de film gekeken. Ik ben niet echt overdonderd, maar kon er wel m'n aandacht bijhouden.ben er alleen niet van overtuigd dat Duke daadwerkelijk Noah is, maar dat hij eigenlijk Elly's verloofde is (ben z'n naam effe kwijt). Let maar eens goed op de oude foto's die Duke bekijkt vlak nadat Elly is ingestort. Noah is blond en de man op de foto's heeft donker haar..
Ik ben benieuwd of ik alleen ben met deze theorie (aan de berichten te lezen wel..)

The Notebook móest ik zien op aanraden van een meisje. Had ook moeilijk anders gekund, want The Notebook is meer romantiek dan liefde. En dat wordt door hen gewaardeerd.

De 2 hoofdkarakters hebben desondanks natuurlijk zeker een sterke chemie. Ryan Gosling lijkt een beetje plain, maar weet eigenlijk juist precies op de goede emotie in te spelen. Rachel McAdams gaat nog een stapje verder en acteert wonderbaarlijk naturel en 'echt'. Een genot om ze samen te zien, en zo vormt de film al een geslaagde val voor de ware romanticus. Met genoeg liefde en relativerende humor voor de ware filmliefhebber.

Maar dat is niet helemaal waar. De film mikt duidelijk op een groot publiek, en er zijn een aantal dingen bijgeraapt die niet echt nodig waren. Het opa-oma verhaal was voorspelbaar en niet altijd even overtuigend geacteerd, en de onderbrekingen waren soms zelfs storend. Uiteindelijk voegt het wel íets toe, maar ik was persoonlijk graag aan het einde nog even teruggegaan naar de 2 nog jonge karakters, na 10 minuten opa-oma business. Het had wat, maar miste net aan de emotie van het 'andere' verhaal. Ook was de muziek soms een beetje over-the-top, bij het boottochtje stoorde dat nog het meest.

Maar veel meer verwijt is de film niet te maken. Hij is kundig gemaakt, prachtig geschoten, vrijwel perfect geacteerd en het script (en waarschijnlijk ook het boek) kent de kunst van het vertellen. Het verhaal zelf is niet waanzinnig origineel of ingewikkeld, maar wordt zo onvoorstelbaar goed verteld je dat eigenlijk compleet vergeet en tegen het einde aan steeds maar zit te hopen op een goede afloop. Een beetje klassieke cinema dus, en uit de status van de film blijkt wel dat die nog altijd vreselijk sterk is. Wat ik erg leuk vond was dat de andere verloofde van McAdams geen ongelofelijk zak was, maar een minstens zo sympathieke kerel als Gosling. Dat had ik dan weer niet verwacht.

En het zijn die kleine dingen die de film boven de duizenden anderen uittillen. Geen Before Sunrise, geen Titanic, maar desalniettemin mooi, liefdevol, en romantisch.

4*

Onlangs reageerde een vriendin van mij verontwaardigd toen ze ontdekte dat ik The Notebook nog nooit had gezien. Toen ik zag dat hij hier op MoMe zelfs in de top 250 staat, nam ik me voor hem zo snel mogelijk te bekijken. Gisteren is het er eindelijk van gekomen. Mijn vriendin had absoluut gelijk: de film is prachtig en heeft me helemaal weten overtuigen.
Het verhaal was weliswaar redelijk cliché en voorspelbaar, maar ik vond het zò overweldigend mooi, dat hij onmiddellijk een plaatsje krijgt in mijn persoonlijke top-10. Ik kreeg er zo'n goed gevoel van achteraf. En het was echt superromantisch. Ik leefde enorm mee met de personages en dit zegt uitermate veel over de acteerprestaties van vooral Ryan Gosling en Rachel McAdams.
De manier waarop het verhaal wordt verteld (via de flashbacks tijdens het voorlezen) vind ik zeer origineel en geeft ook een meerwaarde aan de film.
Verder hou ik gewoon van films met een happy-end.

Aardige romantische film, maar helaas niet meer dan dat. Nu is er niets mis met zo nu en dan eens flink wegzwijmelen voor de televisie, maar The Notebook ging op bepaalde momenten net een paar stapjes te ver. Slowmotion shots van een jongedame die uitbundig lacht met een portie overdreven vioolmuziek eronder, het is mij allemaal net iets teveel. Sowieso was nagenoeg de hele score van Aaron Zigman te aanwezig, dat mocht allemaal wel iets subtieler.

En verder is er het script en de voorspelbaarheid hiervan. Alle standaard ingrediënten voor een romantische film zitten erin (met natuurlijk die rijke boze schoonouders). En als laatste viel het me op dat de film soms wel erg snel door bepaalde hoofdstukken heen gaat. Het gebeuren rond Marsden's personage, maar vooral zaken als de dood van Noah's beste vriend en Noah's pa worden er in een paar seconden door gejast. Zag het nut daar niet helemaal van.

Maar goed, zoals gezegd is The Notebook verder geen slecht filmpje. Inhoudelijk is het dan niet erg sterk, de beelden die worden geschoten zijn wel prachtig. De mooie dromerige en kleurrijke locaties geven de film een mooi warm gevoel. En dan zijn er nog McAdams en Gosling, tussen wie de chemie bijzonder voelbaar is. En daar gaat het toch vooral om. The Notebook is dan ook een liefdevolle en redelijk sfeervolle film met het hart op de juiste plaats. Als dat geen wegzwijmelen is ...

3 sterren.

Zeer mooie en toch wel ontroerende film. Het verhaal is goed, enigszins voorspelbaar maar ook met een verrassing. De twee hoofdrolspelers acteren heel sterk. De combinatie van drama en romantiek is duidelijk in de sfeer van de film verwerkt. Mijn vriendin had deze film al langer op de plank liggen en zelf al 4 keer gezien, mij sprak die niet zo aan maar ben toch blij dat ik gekeken heb.

Eindelijk deze film dan ook gezien en het viel me alleszins mee. Gelukkig geen A Walk to Remember gedoe, nee deze film is toch wel een klasse beter. Dit komt vooral ook door de twee hoofdrolspelers. Zowel Mc Adams als Gosling spelen allebei zeer overtuigend hun rol en hebben daarnaast en dat is zeker niet onbelangrijk een erg sterke chemie met elkaar. Beiden hebben daarnaast ook een eerlijk oprechte uitstraling, een noodzakelijk iets om een film als deze te laten slagen. De vertelstijl doet een beetje aan Titanic denken en hoewel een en ander qua afloop vrij voorspelbaar is, weet de film ondanks een paar kleine langdradige momenten de aandacht tot het eind redelijk goed vast te houden. Wel jammer vond ik dat er zo kort werd stilgestaan bij de dood van Noah’s vader, want je kon zien dat hij echt een sterke band met hem had. Verder was de muziek op sommige momenten net iets te nadrukkelijk aanwezig, hoewel de gekozen muziek verder wel goed was. Leuke romantische film dus!

3,5*

Mooie film. Uitstekend acteerwerk, mooie decors, aangename, warme sfeer. Het schijnt dat mensen na 10 minuten al weten hoe de film afloopt. Boeit niet. Gaat om hoe het verhaal in kaart wordt gebracht.

Gister gezien op aanraden van mijn vriendin en eerlijk is eerlijk; het is een prachtige film. Maar helaas niet zo mooi als ik de berichten deed geloven op deze filmpagina. En dat kwam o.a. door het volgende:

-Ik vond de hoofdpersoon (man) in eerste instantie té gek op haar, hij kon iedereen zijn wie zij wilde, ging door het vuur en probeerde haar (soms tevergeefs) te verassen. Dat kwam helaas niet meer ten uiting in het (snelle) vervolg van hun relatie. Het karakter van Noah sluitte niet goed aan op hoe hij zich deed overkomen in eerste instantie en de relatie draaide m.i. daardoor veel te snel 180 graden om; Allie werd onnatuurlijk snel verliefd (uit een in 1e instantie lichte aversie), en niet zo'n klein beetje ook.

-Tevens vond ik dat de vrouwelijke hoofdpersoon een beter actrice was dan hij en dat kwam bij een paar momenten tot uiting wat mij eerlijk gezegd uit de scene haalde.

-Het kleine stukje in de oorlog was veel te kort en theatraal en had misschien wat langer uitgediept mogen worden. Ook hoe zij uiteindelijk haar nieuwe man leerde kennen (beetje zelfde tijd) had wel wat uitgebreider gemogen. De rush naar de (ietwat voorspelbare) twist kwam daardoor ook te snel en werd dus niet goed ingeleid.

-Wat ik persoonlijk ook jammer vond was dat haar nieuwe man te lief was voor haar. Waar (als ik de vergelijking even mag maken) in de Titanic zij (Rose) als rijk meisje werd gekoppeld aan een onvriendelijke vent, kreeg zij een minstens net zo lieve man als Noah was (misschien nog wel liever). Daardoor voelde je niet de emotie en draagvlak voor Allie om terug te keren naar Noah. Minder in ieder geval. Zoveel symphatie (als bijvoorbeeld Jack Dawson/Titanic) wekte hij niet met zijn handelen, bij ons als kijker

Let wel, dit zijn slechts enkele punten in een verder uitstekend liefdesdrama. Toch blijft het gevoel knagen dat ze dit veel beter (en mocht van mij ook wel iets langer/uitgebreider) uitgewerkt hadden kunnen hebben. Zonde, want het had zo perfect kunnen zijn....

3,5*

Ondanks de hoge waardering keek ik al tijden op tegen deze film, aangezien ik niet echt van de zwijmelfilms ben.

Gelukkig bleef vooral het eerste uur aardig, met de leuke dingen van vroeger en hoe de liefde ontstaat. Het hele opa en oma verhaal maakt alles nog voorspelbaarder dan dat zo'n film al is, en duurt tegen het einde toe te lang.

Alles wordt goed geacteerd, simpel in beel gebracht en de soundtrack kan er mee door.

Niet slecht, maar gewoon niet echt mijn ding.

3.0*

Leuk trouwens om Gena Rowlands op haar oude dag nog een puike rol neer te zien zetten

Een goede film die wel wat voorspelbaar is. Normaal niet mijn genre maar toch werd ik aangegrepen door het verhaal. Gosling speelt zeer goed net zoals zijn tegenspeelster. Ik heb ook nog het alternatieve einde gekeken waar ze samen sterven in het ziekenhuis en deze vond ik zelfs beter. Al met al een mooie film.

Blijft voor mij de mooiste romantiek film ever, heeft niet voor niets een tijd lang in me top 10 gebivakkeerd..

Zwoel en meeslepend stukje film, dat vooral op romantisch vlak uitblinkt maar ook op drama-vlak dikke punten scoort.

Het verhaal is goed. Cast is geweldig, Ryan Gosling en Rachel McAdams doen het GEWELDIG, maar ook James Garner en Gena Rowlands doen het uitstekend. Wat zeg ik.. de hele cast doet het uitstekend!

Bevat overigens de beste kus-scene die ik ooit op het scherm heb mogen aanschouwen..

Onderhoudende film met hier en daar een clicheetje, maar niet op een heel vervelende manier. Acteerwerk was oke, van Rachel McAdams zelfs bijzonder aangenaam. Tot slot nog even melden dat het mooie scenes met veel natuurschoon had.

Echt Top Film!!! Mij Nummer een als het gaat om romantische Films!! Titanic hoort er ook bij!!!!

Leuk romantisch film, maar meer ook niet. Daarvoor zitten er teveel standaard dingetjes in, zijn een aantal dingen niet zo goed uitgewerkt en vind ik de vertelvorm van het verhaal met de bejaarde versies niet echt geslaagd, eigenlijk overbodig zelfs.

De film is vooral goed in de vrolijke uitstraling en de leuke chemie tussen Gosling en McAdams, die spatten echt van het scherm en maken de film nog aandoenlijk.

De film duurt wel zo'n 20 minuutjes te lang(mede dankzij het laatste kwartier), ook de voorspelbaarheid lag er nogal dik bovenop. Dit kwam vooral omdat je vanaf het begin al wel doorhebt dat die demente vrouw eigenlijk Allie is en de voorlezer Noah. Zo weet je natuurlijk precies hoe het eindigt en is "the element of surprise" compleet weg, voor hoeverre dat al aanwezig kan zijn in dit genre.

Nee, het is gewoon een leuk romantisch filmpje om weg te zwijmelen met je vriendin naast je op de bank, niet meer en niet minder.

3*

Wat een heerlijke film om naar te kijken. De chemie spat ook van het scherm tussen de twee hoofdrolspelers. Deze film laat je zelf ook met weemoed terug kijken naar je eerste grote liefde. Zo'n sfeertje heeft het gewoon.

Ben zelf helemaal geen fan van Romantiek of van die zoetsappige typische Amerikaanse liefdesfilms, maar toch was The Notebook wel wat anders. Het is inderdaad een liefdesverhaal, maar dan met allerlij mooie leukigheidjes, harde feiten enz eromheen. Ook de decors en de montage waren een lust voor het oog en het verhaaltje kwam er wel goed doorheen. Het draait allemaal om de typische liefde en van hoe dat in de jaren 40 eraan toe ging. Je word verliefd op iemand, maar de ouders zetten je onder druk met vooroordelen dat zo'n kerel nergens voor deugt, waardoor der uiteindelijk ook ruzie ontstaat met het gefrustreerde meisje en die ene kerel, wat zijn consequensies ook heeft. Ook krijgen we een korte oorlogscene voorgeschoteld en dat Noah word versiert door die gewonde soldaat en waneer die soldaat gerevalideert is dat ze uiteindelijk een relatie starten, en daar word Alie niet bepaald blij om. Het meest indrukwekkenste vond ik welliswaar het einde, dat ook aansluiting gaf bij het begin: Die oudjes, waarbij die oude man die oude vrouw het hele liefdesverhaal verteld dat in de film voorkomt en aan het einde kom je erachter dat die oude mensen Allie en Noah zelf zijn. Erg indrukwekkend.

En trouwens, er lijkt hier ook iets te zijn afgekeken van de film De Tweeling. Misschien komt dat wel omdat ik de dag voor ik deze film heb gezien de Tweeling heb gezien. Die scene met: Dat Allie al 365 brieven heeft verstuurd naar Noah maar Noah ze niet ontvangen heeft, en dan uiteindelijk komt de moeder die de brieven al die tijd verborgen hield met die hele stapel brieven aan.

Gewoon prima liefdesfilm in een heel ander jasje.

4,0*

Ik hoopte na 'Annie Hall' eindelijk mijn draai gevonden te hebben in het genre 'romantiek'. En dan kwam deze film voorbij op TV dus moest ik die even meepikken.

Ik hoopte eigenlijk verrast te worden door iets in deze film. Iets wat deze film speciaal zou maken ten opzichte van andere films uit het genre. Iets wat hem speciaal zou maken waardoor hij memorabel blijft.

En dat heb ik er niet in gevonden. Zeer dieptreurige film die nergens zijn top250-ambities waar maakt.

Slechte acteerprestaties, waardeloze dialogen, waardeloos verhaal.

Bovendien zeer voorspelbaar zodat het bij elke zogenaamde plotwending irritant wordt.

Daarnaast zit je nog eens met dat vertellersperspectief waar de oude man een verhaaltje verteld aan een oude dame. Je hoeft zelf niet snugger te zijn om na 1 minuut door te hebben dat het natuurlijk over hen gaat.

Naarmate de film vordert beginnen ze dan nog zelf eens hun plot te vergooien (oa door dat bezoek van die kinderen).

Ik vraag het even aan de fans van hen genre: wat maakt deze film specialer dan pakweg titanic of pakweg om het even welke zaterdagavondfilm?

Heb hem nu een 2de maal gezien doordat mijn zus hem eens wou zien. En dan is er werkelijk echt geen zak meer aan. Had ik eerst een 2,5* in gedachten, dan is dat nu maximum een 1,5*