...E tu Vivrai nel Terrore! L'Aldilà (1981)

In de herziening. Ooit in een grijs verleden nog gehuurd op VHS uitgegeven door het onvolprezen Video For Pleasure. Een kennis van mij heeft een kleine uitgeverij gespecialiseerd in releases of cassettebandjes, voornamelijk black metal, maar ook de soundtrack van deze film. Heb ik zowaar nog aangeschaft (en ik heb niet eens een cassettespeler meer).

Toch wel één van de toppers van Fulci ondanks enkele plotgaten. Maar geweldige FX, dit is echt het klassieke gore FX werk. Ik denk dat daar ook meer aandacht aan besteed is dan aan de rest. Effectief ja, ik zie soms ook wel hoe het gedaan is, maar dat meisje en haar moeder in het mortuarium en die vogelspinnen. Die mogen van mij echt in het grote boek van de memorabele horrorscenes.

Waarom heeft niemand me gewaarschuwd dat er een 4 minuten durende scène zou zijn met gigantische spinnen die een man levend opeten. Ik kronkelde de hele tijd totdat ik het niet meer kon, dus ik sloot mijn ogen en concentreerde me op de geweldige begeleidende soundtrack om er doorheen te komen.

Deze films, zoals veel Italiaanse horrorfilms uit de jaren 80 - vooral die van Fulci - geven me meestal een vies gevoel. Ze hebben die smerige sfeer om zich heen en de gore is meestal net zo walgelijk. Dat is zeker goed, maar er is een reden waarom ik ze vermijd als de pest.

De scares zijn geweldig en tegen het einde is er prachtige cinematografie. Ik zou alleen willen dat het mysterie wat beter uitgewerkt of zelfs interessanter was.

3,5*

Mooie film, goed onderhouden, lekker smerig, echt cult uit de jaren '80. Ik hou wel van dat soort films. Enigste wat jammer is, is dat de film in Nederland: The Beyond, alleen maar de Engels gesproken versie kent. Kennelijk is de Italiaanse versie alleen in Italië verkrijgbaar. Maar blijft dat het het meer dan de moeite waard is van het kijken, als je van horror houdt.

Eerste watch als voorbereiding op de vertoning op het Filmfestival Gent. Het betere splatterwerk. Veel logica moet er niet gezocht worden in het verhaal. Hoewel het een duidelijke premisse heeft - hotel gebouwd op een poort naar de hel - gaat het toch vooral om de droomachtige sfeer. Fulci wist wel degelijk hoe hij een scenario moest schrijven - en is zijn carrière daarmee gestart - maar liet het plotgegeven intentioneel vallen bij zijn horrormovies, heb ik ergens gelezen.

The Beyond is dan wel zeer geslaagd in het scheppen van een grimmige donkere sfeer zonder een streepje hoop. ore. De visuals zijn indrukwekkend en creepy. Ondanks de losse verhaalstructuur slaagt Fulci erin om de film een waardig einde te geven. Het begin en het einde van de film zijn sterk, en wat daartussen komt mag er ook zijn.

En dan de tweede watch in de viernulvier op 11 oktober in Gent. De film wordt getoond met de soundtrack live gespeeld door niemand minder dan Fabio Frizzi zelf, samen met zijn Frizzi 2 Fulci Band. Ze toeren al enkele jaren de wereld rond om het publiek te vergasten op hun slice muziek bij de films van Fulci. Ze brengen de originele muziek maar met aanvullingen/aanpassingen … het gaat om een zogenaamde composer’s cut en dat wordt ook zo aangekondigd door Fabio, en geprojecteerd bij de start van de film. Ik denk dat hij sowieso wel muziek gespeeld heeft op stukken die in de film geen muziek hebben. Fair enough voor deze vertoning. Het klinkt alleszins perfect passend allemaal … strakke band en synchroon tot op de seconde met de film. Na de film spelen ze nog stukken uit andere films … Manhattan Baby … The Psychic … A Cat in The Brain e.a. Super!

De man - 75 intussen - krijgt er een staande ovatie voor. Fabio deed ook nog de moeite om na de voorstelling de fans te woord te staan, te poseren, signeren … hij is een heel vriendelijke joviale kerel. En hij is een echte legend die we aan het werk gezien hebben. Zelf liet ik hem een meegebrachte LP (Manhattan Baby) en de ter plekke gekochte composers’ cut van The Beyond (dus niet de originele soundtrack maar opnieuw opgenomen) signeren.

Naar beoordeling toe zit ik met een bias na deze bijzondere screening. Maar dat geeft niet en ik geef de maximumscore.

The beyond is weer zo'n italiaans horror werkje , berucht om zijn gore toendertijd , ik heb meestal niet veel op met italiaanse horror , ze lijken vaak artistiek hoogwaardig te willen doen in hun stijl en ik vind dat meestal totaal niet werken voor een horror film , en zeker niet met de gore die hierin zit , ook zit er weinig spanningsopbouw in de film .