Galaxy of Terror (1981)

Wederom een Sci-fi film die flink heeft afgekeken van Ridley Scott's "Alien" (niet echt een verrassing, aangezien het om terror in space gaat).
Alleen speelt deze film zich helemaal af op het ruimteschip in nood dat ze aantreffen. Dat ruimteschip had in eerste instantie ook een piramide-vormig bouwsel moeten zijn in "Alien" maar dat is later gewijzigd toen Ridley Scott er mee verder ging.
Maar misschien geef ik de film al teveel credit, want behalve wat gore valt er weinig te beleven in "Galaxy of Terror".
Wel een leuke cast trouwens met Robert Englund, Sid Haig en Erin Moran (die als twee druppels water op Sigourney Weaver lijkt) later bekend van "Happy Days".

Een vermakelijke rip-off, maar meer ook niet. Een aantal leuke acteurs, geestige effecten, maar bij vlagen ook saai. Continu zie je de personages door de ellenlange gangen lopen. Daar waar de makers van Alien dat wel boeiend wisten te brengen, slaagt deze B-film daar niet in. Het einde was ook een vaag zooitje.

Ik had hier iets meer van verwacht.

Het verhaal heeft veel potentie, maar de uitwerking is niet altijd goed. Sommige personages komen erg abrupt aan hun eind, het eind is wat vaag en de film is bij tijden wat saai.

Deze film bestaat uit mensen die door lange gangen lopen, een moord, meer lopen, weer een moord, enzovoort. Gelukkig zijn die moorden vaak wel goed gedaan. Er vloeit niet al te veel bloed, maar toch zitten er leuke vondsten in. Taaffe O'Connell heeft natuurlijk de meest memorabele scène, en zorgt daarbij tegelijkertijd voor wat onfunctioneel naakt. Ook leuk om piepjonge Robert Englund te zien en Sid Haig was ook goed als de zwijgzame krijger. Over de rest van cast kan ik kort zijn: wel goed.

De sets zijn best wel fraai, en de planeet ziet er lekker desolaat uit. Er wordt goed gebruik gemaakt van geschilderde achtergronden, en de binnensets doen niet onder voor die uit bijvoorbeeld de Alien-serie. Een goed voorbeeld dat een relatief klein budget geen beperking hoeft te zijn.

De special effects zijn erg charmant 80's. Wat stop-motion animatie, prostetics; geen beelden uit de computer, maar praktische effecten, iets waar we tegenwoordig te weinig van zien. Verder is de muziek typisch voor de periode: veel aardige syntehsiser-geluiden.

Deze film is niet zo leuk als Forbidden World: iets saaier en met een af en toe traag verhaal, maar de "feel" was goed en er zaten een paar leuke scènes in.